• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Formatowanie niskopoziomowe

    Przeczytaj także...
    MFM (z ang. Modified Frequency Modulation) czyli zmodyfikowana modulacja częstotliwości jest sposobem kodowania informacji stosowanym przy zapisie na nośniku magnetycznym używanym przez większość formatów dysków, dyskietek w latach 80. Obecnie pozostała tylko jako metoda zapisu na dyskietkach 5 1/4 cala i 3.5 cala, głównie z powodu zachowania zgodności z zapisem na wcześniej zapisanych dyskietkach.Shareware to rodzaj licencji programu komputerowego, który jest rozpowszechniany bez opłat z pewnymi ograniczeniami lub z niewielkimi opłatami do wypróbowania przez użytkowników w określonym czasie. Czasami po określonej liczbie dni (wersja trial) lub po określonej liczbie uruchomień (limit uruchomień) za taki program trzeba zapłacić przelewem lub zrezygnować z korzystania z niego, odinstalowując go. Niektóre programy po skończeniu okresu próbnego same się usuwają w czasie pracy.
    RLL (ang. Run Length Limited) – jest popularną metodą kodowania danych zapisywanych na dysk twardy. RLL umożliwia upakowanie do 50% więcej danych na dysku (przy takiej samej częstotliwości maksymalnej sygnału) niż metoda MFM.

    Formatowanie niskopoziomowe dysku twardego, dyskietki – operacja, która przygotowuje powierzchnię nośnika do pracy w komputerze. Polega na naniesieniu niezbędnych dla kontrolera dysku informacji wykorzystywanych do odnajdywania miejsc zapisu sektorów oraz, w niektórych typach dysków, do pozycjonowania głowic. Podczas formatowania zostają zapisane na dysku nagłówki sektorów zawierające informacje o numerze cylindra i sektora, oraz próbne sektory.

    System operacyjny (ang. Operating System, skrót OS) – oprogramowanie zarządzające systemem komputerowym, tworzące środowisko do uruchamiania i kontroli zadań użytkownika.Suma kontrolna (ang. checksum) – liczba uzyskana w wyniku sumowania lub wykonania innych operacji matematycznych na przesyłanych danych, przesłana razem z danymi i służąca do sprawdzania poprawności przetwarzanych danych.

    Niskopoziomowe formatowanie dyskietek[ | edytuj kod]

    Sektory są zazwyczaj fizycznie większe niż 512 bajtów ponieważ zawierają numery sektorów, sumę kontrolną CRC i inne informacje niezbędne podczas zapisu i odczytu danych. Te dodatkowe dane nie są liczone do pojemności dyskietki.

    Freeware – licencja oprogramowania umożliwiająca darmowe rozprowadzanie aplikacji bez ujawnienia kodu źródłowego. Czasami licencja freeware zawiera dodatkowe ograniczenia (np. część freeware jest całkowicie darmowa jedynie do użytku domowego).BIOS (akronim ang. Basic Input/Output System – podstawowy system wejścia-wyjścia) – zapisany w pamięci stałej zestaw podstawowych procedur pośredniczących pomiędzy systemem operacyjnym a sprzętem. Posiada on własną pamięć, w której znajdują się informacje dotyczące daty, czasu oraz danych na temat wszystkich urządzeń zainstalowanych na naszym komputerze. Jest to program zapisany w pamięci ROM płyty głównej oraz innych kart rozszerzeń takich jak np. karta graficzna.

    Niektóre programy typu freeware i shareware (np Fdformat, NFORMAT oraz 2M) pozwalają na sprawowanie większej kontroli nad procesem formatowania pozwalając na sformatowanie dyskietki 3½ cala do pojemności nawet do 2 MB. Stosowane w tym celu techniki wykorzystują między innymi:

  • zwiększenie liczby sektorów na ścieżce (21 zamiast standardowych 18), poprzez zmniejszenie odstępów między sektorami,
  • zwiększenie liczby ścieżek (zwykle istniała możliwość wykorzystania przynajmniej 82, zależnie od modelu stacji dyskietek).
  • Niskopoziomowe formatowanie dysków twardych[ | edytuj kod]

    Wykorzystywanie niskopoziomowego formatowania było popularne w latach 80. ubiegłego wieku. Zwykle polegało to na ustawieniu wzorca MFM na dysku tak, by sektory bajtów mogły być prawidłowo na nich zapisywane. Z nastaniem kodowania RLL, formatowanie niskopoziomowe stawało się coraz mniej popularne tak, że większość nowoczesnych dysków twardych jest systemami wbudowanymi, które są formatowane niskopoziomowo już w fabryce, a więc nie wymagają one wykonania tej procedury od użytkownika.

    System wbudowany (ang. embedded system) – system komputerowy specjalnego przeznaczenia, który staje się integralną częścią obsługiwanego przez niego sprzętu komputerowego (hardware).

    Wczesne dyski twarde były dość podobne do dyskietek, lecz niskopoziomowe formatowanie było zwykle zadaniem BIOS-u, nie zaś systemu operacyjnego. Z początkiem lat 90., niskopoziomowe formatowanie dysków twardych stawało się coraz bardziej złożone w wyniku wprowadzania nowych technologii:

  • użycia kodowania RLL,
  • przechowywania większej ilości sektorów na dłuższych, zewnętrznych ścieżkach (dotychczas wszystkie ścieżki miały tę samą liczbę sektorów jak to jest do tej pory w przypadku dyskietek),
  • wkodowywania numerów ścieżek w powierzchnię dysku celem uproszczenia konstrukcji oraz
  • zwiększenia mechanicznych prędkości napędu.
  • Producenci dysków, aby nie mierzyć się z trudnościami wynikłymi z różnic między wersjami poszczególnych BIOS-ów, postanowili wykonywać niskopoziomowe formatowanie już w fabryce. Dziś użytkownik końcowy, w większości przypadków, nigdy nie powinien wykonywać tego typu formatowania dysków twardych IDE czy ATA; z kolei reinicjacja tych dysków jest dużo częstszym zjawiskiem.





    Reklama

    Czas generowania strony: 0.715 sek.