• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Flaga Norwegii



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Symbol (z gr. σύμβολον) – semantyczny środek stylistyczny, który ma jedno znaczenie dosłowne i nieskończoną liczbę znaczeń ukrytych. Odpowiednik pojęcia postrzegany zmysłowo. Najbardziej ogólnie jest to zastąpienie jednego pojęcia innym, krótszym, bardziej wyrazistym lub najlepiej oddającym jego naturę, albo mniej abstrakcyjnym. Jest to znak odnoszący się do innego systemu znaczeń, niż do tego, do którego bezpośrednio się odnosi. Przykładowo symbol lwa oznacza nie tylko dany gatunek zwierzęcia, lecz często także siłę lub władzę. Symbole są pewnymi znakami umownymi, które w różnych kulturach mogą mieć różne znaczenia - to odróżnia symbol od jednoznacznej alegorii. Znaczenia szczególne to między innymi:Niepodległość – niezależność państwa od formalnego wpływu innych jednostek politycznych. Niepodległość można również określić jako suwerenność potencjalną.

    Flaga Norwegii – jeden z symboli państwowych Norwegii w postaci niebiesko-białego krzyża skandynawskiego, umieszczonego na czerwonym tle.

    Historia[ | edytuj kod]

    Aż do XIX wieku Norwegia, pozostająca pod panowaniem obcych państw, nie posiadała własnej flagi. Od XVI w., kiedy kraj stał się formalnie prowincją Danii (faktycznie pozostawał pod jej władzą od roku 1380), w użyciu była flaga duńska. Oficjalnie flaga ta stała się także flagą Norwegii w 1748 r. i aż do 1814, kiedy to kraj znalazł się pod władzą Szwecji, statki norweskie pływały pod tą właśnie banderą. W 1814, gdy Norwegia została połączona ze Szwecją, pozwolono Norwegom na używanie flagi duńskiej z umieszczonym w kantonie głównym elementem norweskiego godła - koronowanym złotym lwem, trzymającym topór. Jednocześnie od 1814 r. w użyciu była także Szwecji. Statki norweskie od 1818 r. posługiwały się banderą opartą na fladze Szwecji, na której, w kantonie, umieszczony był krzyż nawiązujący do flagi Danii.

    Konstytucja Norwegii, konstytucja eidsvollska – ustawa zasadnicza Królestwa Norwegii, uchwalona przez Zgromadzenie Konstytucyjne krótkotrwałego, niezależnego Królestwa Norwegii w dniu 16 maja 1814 w miejscowości Eidsvoll, a podpisana 17 maja 1814. Po zawarciu unii personalnej ze Szwecją (1814-1905), została uznana przez króla Karola XIII. Obowiązuje do dziś, jednakże była wielokrotnie zmieniana (ostatnia zmiana z 19 czerwca 1992).Unia szwedzko-norweska – istniejąca formalnie od 14 stycznia 1814 do 7 czerwca 1905 unia personalna pomiędzy Królestwem Szwecji i Królestwem Norwegii. Kraje te były połączone osobą monarchy. Pierwszym wspólnym królem Szwecji i Norwegii był Karol XIII.

    Autorem obecnie obowiązującego wzorca flagi był członek norweskiego parlamentu - Stortingu - Fredrik Meltzer (1779 - 1855), który w 1821 r., mając na uwadze niedawno zakończoną wielowiekową unię z Danią, a także istniejącą ówcześnie unię ze Szwecją, zaproponował nowy wzór sztandaru, nawiązujący zarówno do flagi Danii, jak i - w mniejszym stopniu - do flagi Szwecji. Flagi obu tych krajów miały postać krzyża, którego układ, zaadaptowany następnie także na flagach kilku innych państw i terytoriów z rejonu północnej Europy (m.in. Finlandii, Wysp Owczych czy Islandii), określany jest obecnie mianem krzyża skandynawskiego. Zaproponowana przez Meltzera flaga przedstawiała biały krzyż na czerwonym polu, tak jak na fladze duńskiej, jednak ramiona krzyża zostały nieco poszerzone, a na jego tle umieszczono kolejny krzyż, o o połowę węższych ramionach, koloru niebieskiego, co z kolei nawiązywało do głównej barwy flagi szwedzkiej. Zastosowana kolorystyka (niebiesko-biało-czerwona) nawiązywała równocześnie do republikańskiej flagi Francji, a jej symbolika powiązana była z wolnościowymi ideami rewolucji francuskiej, popularnymi w ówczesnej Europie.

    Szwecja, Królestwo Szwecji (Sverige, Konungariket Sverige) – państwo w Europie Północnej, zaliczane do państw skandynawskich. Szwecja jest członkiem Unii Europejskiej od 1995 roku. Graniczy z Norwegią, Finlandią i Danią.Marynarka wojenna – część sił zbrojnych państwa zajmująca się obroną granic morskich i wybrzeża, a także prowadzeniem innych działań wojskowych na morzach i oceanach.

    Flaga ta, jakkolwiek szybko stała się popularna, nie została wówczas oficjalnym symbolem kraju, gdyż konstytucja Norwegii z 1814 r. stanowiła, że symbolem unii szwedzko-norweskiej jest flaga Szwecji z umieszczonym w kantonie symbolem Norwegii. Ponieważ flaga ta wyraźnie wskazywała na dominację Szwecji w formalnie równoprawnym związku obu państw, w społeczeństwie nie była ona popularna i w konsekwencji w 1844 r., zostały zmienione zarówno flaga Unii, jak flagi obu krajów wchodzących w jej skład - Szwecji i Norwegii. Flaga Unii składała się odtąd z elementów flagi szwedzkiej i flagi norweskiej (tej z wzoru zaproponowanego przez Meltzera), zaś flagą Norwegii stała się flaga z 1821 r., przy czym w kantonie umieszczony został symbol (flaga) Unii (analogicznie w kantonie flagi szwedzkiej także umieszczono symbol Unii).

    Krzyż (etymologicznie z łac. crux) – znak, kształt lub przedmiot w postaci dwóch linii (lub wielu) przecinających się, na ogół pod kątem prostym (†).Barwa biała – najjaśniejsza z barw. Jest to zrównoważona mieszanina barw prostych, która jest odbierana przez człowieka jako najjaśniejsza w otoczeniu odmiana szarości.

    Niechęć wobec Unii ze Szwecją spowodowała, iż w 1898 r. parlament norweski zmienił wygląd oficjalnej flagi kraju, usuwając z jej kantonu symbol Unii. Król odmówił podpisania stosownej ustawy, jednak parlament ponownie ją przyjął kwalifikowaną większością głosów. Król ponownie zawetował zmianę symbolu, a parlament ponownie odrzucił jego weto, w konsekwencji czego od 1 stycznia 1899 r. zmiana prawa weszła w życie. Nowa norweska flaga mogła jednak być używana tylko wewnątrz kraju i jako bandera handlowa, marynarka wojenna nadal korzystała z flagi Unii. Po rozpadzie Unii szwedzko-norweskiej stosowanie flagi norweskiej w jej obecnej wersji rozciągnięte zostało na wszystkie dziedziny życia, w których konieczne jest posługiwanie się flagą.

    Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję.Barwa niebieska – jedna z addytywnych barw podstawowych, na kole barw dopełnia barwę żółtą. Zakres światła niebieskiego ma długość fali od ok. 420 do ok. 490 nm.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Lew afrykański, lew (Panthera leo) – duży, mięsożerny gatunek ssaka lądowego z rodziny kotowatych, drugi po tygrysie – co do wielkości – wśród czterech ryczących wielkich kotów. Jedyny kot żyjący w zorganizowanych grupach socjalnych, zaliczany do tzw. wielkiej piątki Afryki – pięciu najbardziej niebezpiecznych zwierząt afrykańskich (słoń, nosorożec, bawół, lew i lampart). Samiec lwa, łatwo rozpoznawalny po grzywie, może ważyć 150–250 kg. Największy znany samiec ważył 375 kg, był to lew o imieniu Simba, żył on do 1970 roku w Colchester Zoo. Samice są znacznie mniejsze, ważą 110–160 kg (największe 185 kg) i nie mają grzywy. Samce zajmują się zdobywaniem i obroną terytorium oraz ochroną stada i zapładnianiem samic. Samice polują i opiekują się lwiątkami. Lwy zamieszkiwały niegdyś Afrykę, Azję i Europę, a jeśli uznać lwy amerykańskie za podgatunek Panthera leo – to również Amerykę Północną i Południową. Współcześnie występują tylko w Afryce, gdzie są narażone na wyginięcie i szczątkowo w Indiach, gdzie ich stan liczebny określony został jako krytyczny.
    Parlament – w państwach o demokratycznych systemach władzy, najwyższy organ przedstawicielski, a jednocześnie zasadniczy organ władzy ustawodawczej.
    Państwo – organizacja posiadająca monopol na stanowienie i wykonywanie prawa na określonym terytorium. Posiada zdolność do nawiązywania i utrzymywania stosunków dyplomatycznych z innymi państwami. Państwo jest często mylone z narodem i krajem.
    Krew (łac. sanguis, stgr. αἷμα, haima) – płyn ustrojowy, który za pośrednictwem układu krążenia pełni funkcję transportową oraz zapewnia komunikację pomiędzy poszczególnymi układami organizmu. Krew jest płynną tkanką łączną, krążącą w naczyniach krwionośnych (układ krwionośny zamknięty) lub w jamie ciała (układ krwionośny otwarty). W szerokiej definicji obejmuje krew obwodową i tkankę krwiotwórczą, a w wąskiej tylko tę pierwszą. Jako jedyna (wraz z limfą) występuje w stanie płynnym. Dziedzina medycyny zajmująca się krwią to hematologia.
    Herb Norwegii jest jednym z najstarszych symboli państwowych w Europie. Został zaczerpnięty z osobistego herbu rodziny królewskiej.
    Siekiera lub topór to najstarsze i nadal używane złożone narzędzie. Od ponad czternastu tysięcy lat jest on używany do kształtowania i podziału drewna, rąbania lasów, jako broń obuchowo-sieczna czy też jako symbol heraldyczny. Jest rozwinięciem pomysłu kija z obciążonym końcem, który dał początek takim wynalazkom jak: maczuga, młotek, motyka, topór ciesielski itp. Zmieniał się materiał i zastosowanie, ale zasada działania pozostała nie zmieniona. Początkowo wykonywany z kamienia i rogu, brązu a następnie stali. Siekiery z kamienia łupanego umieszczane były w rozczepionym stylisku, obwiązywanym dla wzmocnienia sznurami lub rzemieniami. Siekiery neolityczne posiadały już często wywiercony otwór dla mocowania trzonka. Pierwsze siekiery z brązu - tzw. siekiery tulejowe, posiadały szeroki, rurowaty otwór ze strony przeciwległej do ostrza, do niego prostopadły, i wymagały specjalnie ukształtowanego, wygiętego prawie pod kątem prostym styliska. Dla wzmocnienia osadzenia takiej siekierki, była ona zwykle przywiązywana do styliska, czemu służyły niewielkie pierścienie z boków nasady, formowane już w czasie odlewania narzędzia. W wielu kulturach epoki brązu siekierki stanowiły prawdopodobnie środek płatniczy.
    Weto (także veto, z łac. veto – nie pozwalam) – prawo wyrażenia sprzeciwu wobec dowolnej decyzji, przyznawane na przestrzeni dziejów rozmaitym organom władzy, pozwalające na odrzucenie w całości (tzw. weto absolutne), lub wstrzymanie (tzw. weto zawieszające) jakiegoś aktu prawnego. Istnieje jeszcze weto ludowe, które polega na odrzuceniu uchwalonej przez parlament ustawy w drodze referendum.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.019 sek.