• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Filozofia nauki



    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5]
    Przeczytaj także...
    Filozofia Nauki - kwartalnik redagowany przez zespół pracowników naukowych Instytutu Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego. Redaktorzy: Jacek Jadacki (do nr 1/2001), Mieszko Tałasiewicz (od nr 2/2001). Sekretarz redakcji: Joanna Gęgotek.Sceptycyzm - pojęcie wieloznaczne, określające postawę w nauce, pogląd filozoficzny oraz potocznie - postawę "sceptyka" (człowiek wątpiący, krytyczny, niedowierzający).
    Zobacz też[ | edytuj kod]
  • metoda naukowa
  • teoria naukowa
  • pozytywizm
  • instrumentalizm
  • empiryzm
  • popperyzm
  • redukcjonizm
  • scjentyzm
  • prawo nauki
  • brzytwa Ockhama
  • epistemologia
  • socjologia wiedzy
  • socjologia nauki
  • Filozofia Nauki – kwartalnik
  • Semina Scientiarum – rocznik poświęcony m.in. problematyce filozofii nauki
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Michał Heller: Filozofia nauki. Wprowadzenie. Kraków: Petrus, 2011.
    2. Adam Grobler: Metodologia nauk. Kraków: Aureus, 2008.
    3. Thomas Kuhn, Struktura rewolucji naukowych, Tł. Halina Ostromęcka, Warszawa: Wydawnictwo Fundacji Aletheia, 2001.
    4. William Heinemann, Aristotle, „Prior Analytics”, Hugh Tredennick (trans.), s. 181–531 in Aristotle, Volume 1, Loeb Classical Library, 1938.
    5. David C. Lindberg, Science in the Middle Ages. University of Chicago Press., 1980, s. 350–351, ISBN 978-0-226-48233-0.
    6. Brian. Clegg, „The First Scientist: A Life of Roger Bacon”. Carroll and Graf Publishers, NY, p. 2., 2003.
    7. PCNL Library – The Impact of Newton’s Principia on the Philosophy of Science, www.paricenter.com [dostęp 2017-05-31].
    8. Christopher Macleod, John Stuart Mill, Edward N. Zalta (red.), wyd. Spring 2017, Metaphysics Research Lab, Stanford University, 2017 [dostęp 2017-05-31].
    9. Adam Nowaczyk: Filozofia analityczna. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, s. 45, seria: Krótkie wykłady z filozofii. ISBN 978-83-01-15577-3.
    10. Zob. Uebel 2016 ↓.
    11. L.D. Smith, Behaviorism and Logical Positivism: A Reassessment of the Alliance, Stanford University Press, 1986, ISBN 978-0-8047-1301-6, LCCN 85030366.
    12. M.A. Bunge, Finding Philosophy in Social Science, Yale University Press, 1996, ISBN 978-0-300-06606-7, LCCN lc96004399.
    13. Popper, Falsifiability, and the Failure of Positivism, 7 sierpnia 2000 [dostęp 2014-01-07] [zarchiwizowane z adresu].zarchiwizowano?
    14. Friedman, Reconsidering Logical Positivism (Cambridge U P, 1999), p xii.
    15. Alfred Ayer, Language, Truth and Logic, 1936.
    16. Adam Nowaczyk: Filozofia analityczna. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, s. 45–53, seria: Krótkie wykłady z filozofii. ISBN 978-83-01-15577-3.
    17. Editors of Encyclopædia Britannica, „Verifiability principle”, Encyclopædia Britannica, Website accessed 12 Mar 2014.
    18. C.J. Misak, Verificationism: Its History and Prospects, Taylor & Francis, 23 listopada 1995, ISBN 978-0-203-98024-8 [dostęp 2017-06-19] (ang.).
    19. Simon Blackburn: Oksfordzki słownik filozoficzny. Warszawa: Książka i Wiedza, 1997, s. 440. ISBN 83-05-13366-4.
    20. Adam. Chmielewski, Filozofia Poppera. Analiza krytyczna, Wyd. Uniwersytetu Wrocławskiego, 1995, ISBN 978-83-229-1200-3, OCLC 34476309.
    21. Erik Olsson, Coherentist Theories of Epistemic Justification, 11 listopada 2003 [dostęp 2017-06-18].
    22. Sandra Harding, Can Theories be Refuted?: Essays on the Duhem-Quine Thesis, Springer Science & Business Media, s. 9, ISBN 978-90-277-0630-0 [dostęp 2017-06-18] (ang.).
    23. Karl Popper, The Logic of Scientific Discovery, wyd. The Logic of Scientific Discovery, 2005, ISBN 0-203-99462-0 [dostęp 2017-06-19].
    24. John Preston, Paul Feyerabend, Edward N. Zalta (red.), wyd. Winter 2016, Metaphysics Research Lab, Stanford University, 2016 [dostęp 2017-06-11].
    25. John Preston, Paul Feyerabend, Edward N. Zalta (red.), wyd. Winter 2016, Metaphysics Research Lab, Stanford University, 2016 [dostęp 2017-06-18].
    26. Keith Ashman, Phillip Barringer, After the Science Wars: Science and the Study of Science, Routledge, wrzesień 2005, ISBN 978-1-134-61618-3 [dostęp 2017-06-18] (ang.).
    27. Edward Woodhouse, Science Technology and Society, wyd. Spring 2015, U Readers, 2014.
    28. Elżbieta Kałuszyńska: Modele teorii empirycznych. Warszawa: IFiS PAN, 1994, s. 9–10. ISBN 83-86166-80-0.
    29. Alan Chalmers, Czym jest to, co zwiemy nauką?, Wrocław: Wydawnictwo Siedmioróg, 1993.
    30. Alfred Scharff Goldhaber, Michael Martin Nieto, Photon and graviton mass limits, „Reviews of Modern Physics”, 82 (1), 2010, s. 939–979, DOI10.1103/RevModPhys.82.939 [dostęp 2017-06-19].
    31. Leighton i inni, Feynmana wykłady z fizyki. 1.1, Mechanika, szczególna teoria względności, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2014, ISBN 978-83-01-17782-9, OCLC 891295596.
    32. Theodore Garland jr., The Scientific Method as an Ongoing Process, U C Riverside.
    33. Karl Popper, Logika odkrycia naukowego, Fundacja Aletheia, 2002, ISBN 83-89372-01-0, OCLC 749429505.
    34. Karl R. Popper, Conjectures and Refutations: The Growth of Scientific Knowledge, Routledge, 2003 ​ISBN 0-415-28594-1​.
    35. Hugh G. Gauch, Scientific Method in Practice, wyd. Reprint, Cambridge University Press, 2003, ISBN 978-0-521-01708-4.
    36. History of Inductive Science (1837), and in Philosophy of Inductive Science (1840).
    37. Thornton 2016 ↓.
    38. Hansson 2017 ↓.
    39. The Demise of the Demarcation Problem, [w:] Larry Laudan, Physics, Philosophy, and Psychoanalysis: Essays in Honor of Adolf Grünbaum, Springer, 1983, ISBN 90-277-1533-5.
    40. Michael. Shermer, Why people believe weird things. Pseudoscience, superstition, and other confusions of our time, W.H. Freeman, 1997, ISBN 0-7167-3090-1, OCLC 36260669.
    41. Cargo Cult Science by Feynman, Richard. Retrieved 2015-10-25.
    42. Michał Heller: Filozofia nauki. Wprowadzenie. Kraków: Petrus, 2011, s. 34–36.
    43. G. Dean, Is Astrology Relevant to Consciousness and Psi? I. Kelly, 2003.
    44. Sahotra Sarkar, Jessica Pfeifer, The Philosophy of Science. An Encyclopedia, 2006, s. 316.
    45. David Hume: Badania dotyczące rozumu ludzkiego. Warszawa: Zielona Sowa, 1977, s. 38.
    46. Vickers 2014 ↓.
    47. Baker 2016 ↓.
    48. Richard N. Boyd, Scientific Realism, 2002.
    49. National Academy of Sciences, Science, Evolution, and Creationism, 2008.
    50. Jonathan W. Schooler, Metascience could rescue the ‘replication crisis’, „Nature”, 515 (7525), 2014, s. 9–9, DOI10.1038/515009a [dostęp 2017-06-19] (ang.).c?
    51. James Bogen, Theory and Observation in Science, Edward N. Zalta (red.), wyd. Summer 2017, Metaphysics Research Lab, Stanford University, 2017 [dostęp 2017-06-18].
    52. Witold Doroszewski i inni, Słownik języka polskiego, Witold Doroszewski (red.) [dostęp 2017-12-25].i inni
    53. D.C. (Daniel Clement) Dennett, Darwin’s dangerous idea. Evolution and the meaning of life, Simon & Schuster, 2014, ISBN 978-1-4391-2629-5, OCLC 892927037.
    54. Bickle, Mandik i Landreth 2010 ↓.
    55. Romeijn 2014 ↓.
    56. Horsten 2017 ↓.
    57. Ismael 2015 ↓.
    58. Weisberg, Needham i Hendry 2011 ↓.
    59. Hull D. (1969), What philosophy of biology is not, Journal of the History of Biology, 2, p. 241–268.
    60. Recent examples include Okasha S. (2006), Evolution and the Levels of Selection. Oxford: Oxford University Press, and Godfrey-Smith P. (2009), Darwinian Populations and Natural Selection. Oxford: Oxford University Press.
    61. Witzany G. (2010). „Biocommunication and Natural Genome Editing”. Dortrecht: Springer Sciences and Business Media.
    62. D Papineau. The Virtues of Randomization. „British Journal for the Philosophy of Science”. 45 (2), s. 437–450, 1994. DOI: 10.1093/bjps/45.2.437. 
    63. J. Worrall. What Evidence in Evidence-Based Medicine?. „Philosophy of Science”. 69 (3), s. S316-S330, 2002. DOI: 10.1086/341855. JSTOR: 3081103. 
    64. J Worrall. Why there’s no cause to randomize. „British Journal for the Philosophy of Science”. 58 (3), s. 451–488, 2007. DOI: 10.1093/bjps/axm024. 
    65. Lee, K., 2012. The Philosophical Foundations of Modern Medicine, London/New York, Palgrave/Macmillan.
    66. A Grünbaum. The Placebo Concept. „Behavioural Research & Therapy”. 19 (2), s. 157–167, 1981. DOI: 10.1016/0005-7967(81)90040-1. 
    67. P.C. Gøtzsche. Is there logic in the placebo?. „Lancet”. 344 (8927), s. 925–926, 1994. DOI: 10.1016/s0140-6736(94)92273-x. 
    68. Robin Nunn. It’s time to put the placebo out of our misery. „British Medical Journal”. 338, s. b1568, 2009. DOI: 10.1136/bmj.b1568. 
    69. A Turner. „Placebos” and the logic of placebo comparison”. „Biology & Philosophy”. 27 (3), s. 419–432, 2012. DOI: 10.1007/s10539-011-9289-8. 
    70. J. Worrall. Causality in medicine: getting back to the Hill top. „Prev Med”. 53 (4–5), s. 235–238, Oct 2011. DOI: 10.1016/j.ypmed.2011.08.009. PMID: 21888926. 
    71. Mason, Kelby; Sripada, Chandra Sekhar; Stich, Stephen (2010). „Philosophy of Psychology” (PDF). In Moral, Dermot. Routledge Companion to Twentieth-Century Philosophy. London: Routledge.
    72. Murphy 2015 ↓.
    73. Hollis, Martin (1994). The Philosophy of Social Science: An Introduction. Cambridge. ​ISBN 0-521-44780-1​.
    74. Bourdeau 2014 ↓.
    75. Outhwaite, William, 1988 Habermas: Key Contemporary Thinkers, Polity Press (Second Edition 2009), ​ISBN 978-0-7456-4328-1​, s. 68.
    76. The Prize in Economic Sciences 1998 – Press release – NobelPrize.org, www.nobelprize.org [dostęp 2020-07-08] (ang.).
    77. Marcin Gorazda, Filozofia Ekonomii, 2013, ISBN 978-83-7886-044-0.
    Orbita – tor ciała (ciała niebieskiego lub sztucznego satelity) krążącego wokół innego ciała niebieskiego. W Układzie Słonecznym Ziemia, inne planety, planetoidy, komety i mniejsze ciała poruszają się po swoich orbitach wokół Słońca. Z kolei księżyce krążą po orbitach wokół planet macierzystych.Mechanika statystyczna (lub fizyka statystyczna) to gałąź fizyki, zajmująca się układami wielu oddziałujących ciał. Specyfiką tej teorii jest jej metoda. Poszczególne ciała są bowiem opisane przez zmienne losowe. Obliczenia prowadzone w ramach mechaniki statystycznej dotyczą średnich z tych zmiennych z wykorzystaniem metod statystycznych. Fizyczną podstawą mechaniki statystycznej jest termodynamika fenomenologiczna.


    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Rudolf Carnap (ur. 18 maja 1891, zm. 14 września 1970) - niemiecki filozof, logik i matematyk, jeden z głównych przedstawicieli pozytywizmu logicznego (neopozytywizmu), współtwórca Koła Wiedeńskiego. Autor prac z zakresu filozofii nauki, języka, teorii prawdopodobieństwa, logiki klasycznej, indukcyjnej oraz modalnej.
    Parsymonia, reguła parsymonii, metody parsymonii (łac. parsimonia, od parsus, imiesłów słowa parcere = oszczędzać) – koncepcja wskazująca najbardziej prosty, oszczędny i ekonomiczny przebieg wydarzeń jako najbardziej prawdopodobny. Jest w istocie swej implementacją brzytwy Ockhama do procedur i metod naukowych. Oznacza preferencję najmniej skomplikowanych wyjaśnień dla obserwowanych procesów jako najbardziej prawdopodobnych. W odróżnieniu od brzytwy Ockhama oznacza jednak tylko preferencję i większe prawdopodobieństwo pewnych rozwiązań, nie ustalając przy tym ogólnych praw lub zasad.
    Teologia (gr. θεος, theos, „Bóg”, + λογος, logos, „nauka”) – dyscyplina wiedzy posługująca się metodami filozoficznymi w wyjaśnianiu świata w jego relacji do Boga. Klasycznie uznawana za dziedzinę naukową, także w Polsce znajduje się na liście dziedzin naukowych, ustalonej przez Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów. Stanowi metodyczne studium prawd religijnych objawionych przez Boga, w myśl maksymy (łac.) fides quaerens intellectum – wiara szukająca zrozumienia. Współcześnie zasadność uznawania pytań o Boga za naukowe jest kwestionowana. Według części autorów teologia nie spełnia współczesnych wymagań stawianych nauce, chociażby poprzez brak weryfikowalności stawianych przez nią hipotez oraz oparcie na dogmatach jako punkcie wyjściowym swoich rozważań zamiast na metodzie naukowej, czy paradygmatach naukowych. Polemikę z tymi zarzutami przedstawił m.in. papież Benedykt XVI w Wykładzie ratyzbońskim.
    Historia nauki – dziedzina wiedzy opisująca tworzenie się i rozwój wyspecjalizowanych nauk szczegółowych badających przebieg procesów przyrodniczych i społecznych. Jest to stosunkowo młoda dyscyplina uniwersytecka, trudna w uprawianiu na skutek konieczności łączenia dwu rodzajów kompetencji - orientacji w danej dziedzinie naukowej i umiejętności historyka. Trudność w opisie historii rozwoju nauki zaczyna się w momencie określenia jej przedmiotu. Nie istnieje bowiem nauka w ogóle, ale wyspecjalizowane dziedziny wiedzy, które wyodrębniły się z ogólnego tła religijno-filozoficznego, w różnym czasie, w różnych kręgach cywilizacyjnych, w różnych celach i wykształciły różnorodne, niesprowadzalne do wspólnego mianownika metody.
    Ceteris paribus (lub caeteris paribus) – zwrot pochodzący z łaciny, oznaczający dosłownie inne takie samo. Na polski tłumaczy się zwykle jako przy pozostałych warunkach równych lub przy tych samych okolicznościach. Użycie tego zwrotu w celu uproszczenia rozumowania, oznacza świadome odrzucenie możliwości zajścia pewnych wydarzeń lub warunków, mogących zaburzyć związek między przesłanką a wnioskiem.
    Wszechświat – wszystko, co fizycznie istnieje: cała przestrzeń, czas, wszystkie formy materii i energii oraz prawa fizyki i stałe fizyczne określające ich zachowanie. Słowo „wszechświat” może być też używane w innych kontekstach jako synonim słów „kosmos” (w rozumieniu filozofii), „świat” czy „natura”. W naukach ścisłych słowa „wszechświat” i „kosmos” są równoważne.
    Atom – podstawowy składnik materii. Składa się z małego dodatnio naładowanego jądra o dużej gęstości i otaczającej go chmury elektronowej o ujemnym ładunku elektrycznym.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.145 sek.