• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Filozofia indyjska



    Podstrony: [1] [2] 3 [4] [5] [6]
    Przeczytaj także...
    Madhwa Anandatirtha (dewanagari मध्वाचार्य, transliteracja madhvācārya, transkrypcja Madhwaćarja , (ur. 1238 w Padźaka k. Udupi, zm. 1318) – średniowieczny wisznuicki (hinduizm) święty i kaznodzieja słynący jako nieprzejednany przeciwnik monistycznej filozofii Śankary.Materializm – pogląd, według którego istnieje tylko materia. Jednym z odmiennych poglądów od materializmu jest idealizm ontologiczny.
    Filozofia śiwaicka[ | edytuj kod]
     Osobny artykuł: Śiwaizm.
    Nataradźa – najbardziej charakterystyczne przedstawienie Śiwy

    Śiwaizm to jeden z czterech głównych nurtów hinduizmu (obok wisznuizmu, śaktyzmu i smartyzmu). Według śiwaitów Bogiem jedynym jest miłosierny Śiwa, rozumiany jako tożsamy z wszechobecnym, wszechmocnym, Brahmanem. Śiwaizm wykształcił sześć głównych szkół: paśupatowie, kalamukhowie, kapalikowie, śiwaizm kaszmirski, śiwaizm tamilski i lingajaci. Do dziś istnieją tylko trzy ostatnie.

    Śudra ( dewanagari शूद्र, transliteracja śūdra, ang. Shudra ) – najniższa spośród czterech warn - statusów społecznych. Wyżej w hierarchii stoją wajśjowie, jeszcze wyżej kszatrijowie, a najwyżej bramini. Tradycyjnie nie przysługuje im odprawienie ceremonii upanajana. Przeznaczeniem śudrów jest służenie trzem wyższym klasom.Międzynarodowe Towarzystwo Świadomości Kryszny (ang. International Society for Krishna Consciousness, w skrócie ISKCON), powszechnie znane jako Hare Kryszna – to hinduistyczna tradycja religijna określana jako gaudija wisznuizm wywodząca się z Bengalu Zachodniego i nauk Ćajtanji Mahaprabhu. Na Zachodzie nurt został spopularyzowany przez Bhaktivedantę Swamiego Prabhupadę, pierwszy ośrodek misyjny poza Indiami założony został przez Bhaktivedantę Swamiego w Nowym Jorku w roku 1966 . W Polsce MTŚK zostało oficjalnie zarejestrowane i wpisane pod numerem 30 do "Rejestru kościołów i innych związków wyznaniowych" Ministerstwa Spraw Wewnętrznych dnia 31 stycznia 1990.

    Śiwaizm kaszmirski[ | edytuj kod]

     Osobny artykuł: Śiwaizm kaszmirski.

    Śiwaizm kaszmirski to system monistyczny, mający wiele podobieństw do Adwajta Wedanty. Śiwaici kaszmirski wierzą, że świat jest nierealny i że jedynym celem jego istnienie jest umożliwienie Atmanowi poznania natury Brahmana. Według nauk śiwaizmu kaszmirskiego moksza polega na nagłym rozpoznaniu prawdziwej natury Boga. Śiwaizm kaszmirski rozpatruje świat jako emanację wibracji (spanda).

    Absolut (łac. absolutus – bezwarunkowy, niezwiązany) – osobowy lub bezosobowy pierwotny byt, doskonały, najwyższy, pełny, całkowicie niezależny, nieuwarunkowany i niczym nieograniczony.Śiwaizm kaszmirski (dewanagari कश्मीर शैवदर्शन, trl. kaśmīr śaivadarśana, ang. Kashmir shaivism ) – jedna z sześciu głównych szkół śiwaizmu (trzech do dziś istniejących). Praktykowany jest w Kaszmirze i generalnie w Indiach północnych, a także w innych częściach Indii i reszty świata. Głównymi eksponentami byli: Wasugupta, Abhinawagupta i Kszemaradźa.

    Śiwaizm tamilski[ | edytuj kod]

     Osobny artykuł: Śiwaizm tamilski.

    Śiwaizm tamilski głosi pluralizm i monoteizm. Uważa Boga (Śiwę), dusze i wszechświat za trzy różne byty. Śiwaici tamilscy kładą nacisk na oddanie Śiwie, rozumianego jako kochający, pełen szczęścia bezforemny Bóg. Najwyższy stan duchowy to według tej szkoły przebywanie w jedności z Śiwą, trzeba jednak pamiętać, że koncept ten jest różny od zespolenia z Bogiem, o którym mówi np. adwajta wedanta.

    Azja Południowo-Wschodnia – nazwa stosowana dla określenia regionu Azji obejmującego Półwysep Indochiński i Archipelag Malajski wraz z Filipinami. Obejmuje on zatem następujące państwa: Mjanma, Tajlandia, Kambodża, Laos, Wietnam, Malezja, Singapur, Indonezja, Timor Wschodni, Brunei i Filipiny. Zajmują one powierzchnię około 4,495 mln km², z liczbą ludności przekraczającą 550 mln mieszkańców (szacunek na rok 2004).Joga (sanskryt योग) – jeden z sześciu ortodoksyjnych (tzn. uznających autorytet Wed) systemów filozofii indyjskiej, zajmujący się związkami pomiędzy ciałem a umysłem (świadomością i duchem). Oznacza to, że poprzez odpowiedni trening ciała (w tym ascezę), dyscyplinę duchową (medytację) i przestrzeganie zasad etycznych, deklaruje ona możliwość przezwyciężenia prawa karmana i wyzwolenia praktykującego z kręgu wcieleń (sansara).

    Lingajaci[ | edytuj kod]

     Osobny artykuł: Lingajaci.

    Szkołę lingajatów założył Basawa w dwunastym wieku. Jego filozofia koncentruje się głównie na praktykach rytualnych i społecznych niż na teologii, która stanowi rodzaj monizmu zmodyfikowanego, podobnie jak wiśisztadwajta Ramanudźy. Basawa odrzucił całkowicie kult świętych wizerunków, kult świątynny, pielgrzymki, system kastowy, zwyczaj zawierania małżeństwa przez młodzież, autorytet Wed i braminów, ustanawiając nowe kapłaństwo – dżangama. Jedynym czczonym przez lingajatów wizerunkiem jest lingam – symbol Śiwy. Każdy lingajat ma obowiązek nieustannego noszenia go przy sobie.

    Dźńana (sanskryt ज्ञान ) Poznanie teoretyczne, wiedza świecka i religijna, transcendentalnego typu - wgląd w naturę rzeczywistości. Jest to jedna z najcenniejszych jakości, jakie można zdobyć - zarówno w ujęciu filozofii hinduistycznej, jak i buddyjskiej. Słowo to wchodzi w skład wielu terminów religijnych i filozoficznych, tytułów i imion.Tantryzm – prąd religijno-filozoficzny w Indiach . Tantryzm przeniknął, w czasie swojej największej popularności , do wszystkich obecnych w Indiach ruchów religijnych, w tym i do buddyzmu.

    Filozofia tantryczna[ | edytuj kod]

     Osobny artykuł: Tantra.

    Tantryzm (nie mylić z buddyzmem tantrycznym, czyli wadźrajaną) to kierunek filozoficzno-religijno-magiczny, który narodził się w Indiach północnych w V wieku. Wiązał się ściśle z śaktyzmem. Jego szczyt przypadł na średniowiecze, jednak później zmniejszył swą popularność w Indiach. Rozprzestrzenił się do Tybetu, Chin, Mongolii, Japonii, Azji Południowo-Wschodniej. Od XIX wieku zdobywa też popularność na Zachodzie. Praktykowany był i jest w formach hinduistycznych, buddyjskich, dźinijskich.

    Brahman (sanskryt ब्राह्मण) – w filozofii indyjskiej i hinduizmie bezosobowy aspekt Absolutu posiadający w pełni cechę wieczności (sat).Paśupatowie – jedna z sześciu głównych szkół śiwaizmu. Jest ona najstarszą śiwaicką sampradają. Składała się przeważnie z ascetów. Byli systemem monoteistycznym i dualistycznym. Dualistycznym, gdyż czynili rozróżnienie między trzema rodzajami bytu: Bogiem, duszami i materią.

    Według filozofii tantry wszechświat znajduje się w stanie spójnego porządku. Istnieje dzięki działaniu twórczych sił Brahmy. Tantryzm uznaje, że świat składa się z dwóch różnych pierwiastków: męskiego i żeńskiego, zwanych często Śiwa i Śakti. Występują one też wewnątrz każdej osoby. Osiągnięcie mokszy polega na obudzeniu w sobie wewnętrznej energii kundalini i pozwoleniu jej na swobodny przepływ w górę organizmu. Tantrycy wykorzystywali różnorodne rytuały, często tajne, przywiązywali też wagę do relacji między guru, a uczniami.

    Wedy, Weda (dewanagari वेद , "wiedza"; podobieństwo tych słów wynika ze wspólnego językowego praprzodka indosłowiańskiego) – święte księgi hinduizmu, najstarsza grupa religijnych tekstów sanskryckich, które stanowiły całość ówczesnej wiedzy człowieka o świecie ludzi i bogów; antologia tekstów z różnych okresów, o różnej tematyce, budowie i przeznaczeniu. Objętością Wedy przewyższają Biblię sześciokrotnie.Dualizm co do substancji, dualizm ontologiczny – obok monizmu i pluralizmu, jedno z głównych stanowisk ontologicznych co do głównych klas substancji. Wyróżnia dwie: ciało (materię, substancję fizyczną) i ducha (substancję duchową).

    Filozofia sikhijska[ | edytuj kod]

     Osobny artykuł: Sikhizm.
    Khanda – symbol sikhizmu

    Sikhizm to religia monoteistyczna założona w XV wieku w Pendżabie przez Nanaka. Głosi, że wszystkie religie prowadzą do tego samego Boga i że sikh ma równe szanse na zbawienie niż wyznawca innej wiary. Zgodnie ze świętą księgą sikhów (Sri Guru Granth Sahib) Bóg jest „wszystkimi imionami i wszystkimi formami”. Drogą do kochającego Boga-Stwórcy jest wewnętrzne oddanie się mu, kontemplacja jego imienia oraz studiowanie świętych tekstów. Sikhizm głosi, że człowieka od Boga oddziela maja, tu rozumiana przeważnie jako wady charakteru. Na drodze do Boga bardzo ważne jest też kultywowanie zalet. Sikhizm głosi wiarę w reinkarnację i karmę, rozumiane w podobny sposób jak w Upaniszadach.

    Chan (chin. 禪 pinyin: chán; sans. ध्यान dhyāna ; kor. sŏn (선), sŏn chong (선종); jap. zen (禅), zen shū (禅宗); wiet. thiền, thiền tông) – jedna z najważniejszych szkół chińskiego buddyzmu, założona w VI wieku przez Bodhidharmę. Szkoła ta należy do praktycznej i medytacyjnej tradycji buddyzmu, w odróżnieniu od teoretycznej i filozoficznej tradycji doktrynalnej.Kapalikowie (nosiciele czaszek) – jedna z sześciu głównych szkół śiwaizmu. Zbliżona do ugrupowania aghorich, którzy byli ich następcami, kapalikowie są jednak o wiele starszą i bardziej rozpowszechnioną grupą ascetyczną. Obecnie grupa ta już nie istnieje, przetrwały jednak w śiwaizmie pewne ślady jej wierzeń. Ustalenie obiektywnych i wiarygodnych faktów na temat kapalików jest bardzo trudne, gdyż większość istniejących informacji pochodzi ze źródeł ich przeciwników.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4] [5] [6]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Atom – podstawowy składnik materii. Składa się z małego dodatnio naładowanego jądra o dużej gęstości i otaczającej go chmury elektronowej o ujemnym ładunku elektrycznym.
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    Fatalizm – radykalna forma determinizmu. Pogląd mówiący, że przyszłość i wydarzenia, które jeszcze się mają wydarzyć, są już z góry ustalone i nie mogą być zmienione przez żadne działania pojedynczego człowieka, lub całej ludzkości. Fatalizm w różnych odmianach stanowi część wielu religii. Można go odnaleźć w doktrynie stoików; teorie chrześcijańskie skłaniające się do predestynacji zostały w filozofii scholastycznej określone jako „argument lenia”. Typowym przejawem fatalizmu jest tzw. „stoicki spokój”.
    Sir Sarvepalli Radhakrishnan (ur. 5 września 1888 w Tiruttani, zm. 16 kwietnia 1975 w Madrasie) – prezydent Indii, filozof.
    Nowe Delhi (hindi नई दिल्ली, ang. New Delhi) – miasto, które jest obecną stolicą Indii. Znajduje się ono w Delhi – jednostce administracyjnej mającej status narodowego terytorium stołecznego (national capital territory). Nowe Delhi, choć pod względem administracyjnym jest osobnym miastem, nie stanowi wydzielonego organizmu miejskiego, lecz łączy się z sąsiednimi dzielnicami Delhi, stanowiąc jakby kolejną dzielnicę tego miasta.
    Bodhićitta (z sanskrytu: बोधिचित्त bodhicitta; chiń. putixin 菩提心; kor. porisim; jap. bodaishin; wiet. Bồ-đê-tâm; tyb. byang chub kyi sems བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ , dosł. umysł oświecenia, przebudzone serce-umysł lub serce przebudzonego umysłu) — w buddyzmie aspiracja osiągnięcia oświecenia dla dobra wszystkich czujących istot (pragnienie uwolnienia wszystkich istot od cierpienia).
    Medytacja (łac. meditatio - zagłębianie się w myślach, rozważanie, namysł) – praktyki mające na celu samodoskonalenie, stosowane zwłaszcza w jodze oraz w religiach i duchowości Wschodu (buddyzm, taoizm, konfucjanizm, hinduizm, dżinizm), a ostatnio także przez niektóre szkoły psychoterapeutyczne. Elementy medytacji dają się również zauważyć w chrześcijaństwie (hezychazm) i islamie (sufizm).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.289 sek.