Film komediowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kadr z filmu komediowego

Film komediowy, komedia filmowa – film przedstawiający sytuacje i postacie wywołujące u widzów efekt komiczny. Komedia istnieje od zarania dziejów sztuki filmowej – za pierwszy film komediowy uchodzi Polewacz polany (1895) autorstwa braci Lumière. Komedii nie cechuje określona konwencja fabularna, ale efekt, jaki wywołują one w widzu.

Harold Clayton Lloyd (ur. 20 kwietnia 1893 w Burchard, zm. 8 marca 1971 w Beverly Hills) - amerykański aktor komediowy, jeden z założycieli Amerykańskiej Akademii Sztuki i Wiedzy Filmowej.Farsa to odmiana komedii, w której łatwowierni, naiwni bohaterowie zostają wciągnięci w serię coraz bardziej nieprawdopodobnych wydarzeń. Dobra farsa to farsa precyzyjnie skonstruowana. W farsach niewiarygodne sytuacje, w które zostają wciągnięci bohaterowie, najczęściej są spowodowane ich wadami takimi jak np. próżność, sprzedajność lub chciwość. Wysiłki podejmowane przez bohaterów w celu wybrnięcia z niewygodnych lub kompromitujących sytuacji prowadzą jedynie do dalszego zapętlenia i jeszcze większej kompromitacji, aż do momentu, w którym w komicznych punktach kulminacyjnych wady zostają odpowiednio upokarzająco i przykładnie ukarane, po czym następuje względnie szczęśliwe zakończenie. Farsy prawie zawsze są poświęcone bezlitosnemu obnażaniu ludzkich słabości, a widzowie się śmieją, ponieważ łatwo mogą sobie wyobrazić siebie w sytuacji, w której to ich słabości zostają tak okrutnie obnażone. Akcja farsy musi od samego początku rozwijać się błyskawicznie i być budowana precyzyjnie. Konstrukcja farsy nie pozostawia miejsca na przypadek. Farsy nazywa się "komediami na haju".

Początki komedii filmowej kryją się w slapsticku (zwanym także burleską), opartym głównie na gagach konstruujących związki przyczynowo-skutkowe w danym dziele. Slapstick główną popularność przeżył za sprawą Macka Sennetta i jego wytwórni Keystone, zaś został artystycznie dopracowany przez Charliego Chaplina (Gorączka złota, 1925), Bustera Keatona (Generał, 1926) i Harolda Lloyda (Jeszcze wyżej!, 1923). Po naturalnej śmierci slapsticku wraz z pojawieniem się filmu dźwiękowego ważną rolę zaczął odgrywać dialog, w czym specjalizowali się bracia Marx (Kacza zupa, 1933) i realizator tzw. sophisticated comedies Ernst Lubitsch (Ninoczka, 1939). Popularność przez cały ten czas przeżywała farsa, odmiana komedii szczególnie popularna dzięki Louisowi de Funèsowi (Oskar, 1967).

Oskar – francuski film komediowy z Louisem de Funèsem w roli głównej. Film zrealizowano na podstawie sztuki Claude Magniera. Gatunek filmowy – forma zbiorcza dla filmów wykazujących podobne schematy fabularne, wspólną ikonografię, określone typy bohaterów oraz sytuacje, w których rozgrywa się akcja. Gatunek polega na reprodukcji formuły przyswojonej w ekranowym obiegu, a cechuje go ustabilizowanie i powtarzalność poszczególnych filmów.

Od lat 70. XX wieku kształtuje się w komedii tendencja postmodernistyczna, analizująca kondycję klasy średniej w formie pastiszu (np. Annie Hall Woody'ego Allena, 1977) lub parodii (komedie braci Coen, Johna Watersa). Surrealistyczną formą cechowały się produkcje kabaretu Monty Python (Monty Python i Święty Graal, 1975). Popularność przeżywają także specyficzne odmiany gatunkowe: czarna komedia, komedia romantyczna, a także subtelnie łączący elementy komizmu i tragedii komediodramat.

Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.Buster Keaton, właśc. Joseph Francis Keaton (ur. 4 października 1895 w Piqua, zm. 1 lutego 1966 w Los Angeles) – amerykański aktor filmowy; reżyser, scenarzysta i komik, zwany „człowiekiem o kamiennej twarzy” i obok Charliego Chaplina najbardziej znany komik kina niemego. Najbardziej znany jako reżyser, scenarzysta i odtwórca głównej roli w komedii Generał.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • komedia
  • serial komediowy
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Christopher Beach: Class, Language, and American Film Comedy. Cambridge University Press, 2002.
  • Hendrykowski Marek: Komedia filmowa – wczoraj i dziś. W: Kino gatunków: wczoraj i dziś. Krzysztof Loska (red.). Kraków: 1998, s. 68–112.
  • Darl Larsen: Monty Python's Flying Circus. Scarecrow Press, 2008.
  • Sowińska Iwona: Złoty wiek burleski. W: Historia kina. Tadeusz Lubelski, Iwona Sowińska, Rafał Syska (red.). T. 1: Kino nieme. Kraków: 2012, s. 545–614.
  • Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Woody Allen, właśc. Allan Stewart Konigsberg (ur. 1 grudnia 1935 w Nowym Jorku) – amerykański scenarzysta, reżyser, aktor, muzyk, producent, pisarz i kompozytor.




    Warto wiedzieć że... beta

    Pastisz (z fr. pastiche – utwór naśladowczy) – odmiana stylizacji; utwór naśladujący istotne cechy jakiegoś dzieła lub stylu, zagęszczający je i uwydatniający. Może pełnić rolę żartobliwą jako zabawa literacka lub też stanowić świadectwo sprawności warsztatowej jego twórcy. W przeciwieństwie do parodii nie pełni funkcji satyrycznej i uprawiany może być w celu pochwały stylu, maniery danego pisarza lub gatunku, nie w celu jego krytyki.
    Czarna komedia – odmiana komedii, w której przedmiotem żartu są sprawy zwykle traktowane poważnie, np. śmierć, choroba, cierpienie, ułomność, wojna czy zbrodnia. Czarna komedia operuje elementami groteski oraz ironią słowną i sytuacyjną, często odwołując się do poetyki absurdu i surrealizmu.
    Komedia romantyczna – gatunek filmu o charakterze komediowym, głównie o tematyce miłosnej. Komedia romantyczna ma przeważnie szczęśliwe zakończenie. Połączenie komedii i melodramatu, z pełną humoru akcją, dowcipnymi dialogami oraz z charakterystyczną parą bohaterów.
    Kacza Zupa (ang. Duck Soup) – amerykański film komediowy z 1933 roku. W rolach głównych wystąpiła grupa aktorów, znana jako bracia Marx.
    Charles "Charlie" Spencer Chaplin (ur. 16 kwietnia 1889 w Londynie, zm. 25 grudnia 1977 w Vevey) – brytyjski aktor i reżyser okresu kina niemego, później także filmów udźwiękowionych; producent, scenarzysta i kompozytor muzyki filmowej.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Gag – komediowy lub farsowy chwyt, zaskakujący koncept albo efekt sytuacyjny. Wykorzystywany był głównie w komediach filmowych kina niemego. Gagi można znaleźć m.in. w komediach Maxa Lindera, Macka Sennetta. Stosowali je także ich uczniowie i następcy (również w filmach współczesnych): Charlie Chaplin, Buster Keaton, Harold Lloyd, Flipa i Flapa, Jacques Tati, Pierre Etaix, Louis de Funès, Mel Brooks i inni. Do typowego zbioru chwytów gagowych należą szaleńcze gonitwy, komiczne upadki, obrzucanie się tortami itp.

    Reklama