• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Filip Kochański

    Przeczytaj także...
    Pułkownik – stopień oficerski. W SZ RP jest to najwyższy stopień wojskowy korpusu oficerów starszych, natomiast w okresie międzywojennym – korpusu oficerów sztabowych. W większości sił zbrojnych po stopniu pułkownika (ang. i fr. – colonel, niem. Oberst, ros. полковник) są stopnie generalskie.Petersburg (forma zalecana), Sankt Petersburg (egzonim wariantowy) (ros. Санкт-Петербург, Sankt-Pietierburg, potocznie Петербург, Pietierburg; dawniej Piotrogród, ros. Петроград, Leningrad, ros. Ленинград) – miasto w Rosji, położone w delcie Newy nad Zatoką Fińską na terytorium zawierającym m.in. ponad 40 wysp. W latach 1712–1918 stolica Imperium Rosyjskiego. Powierzchnia 1439 km², liczba ludności 4 600 276.
    Stan spoczynku – status prawny osoby związanej stosunkiem służbowym, pracy bądź kapłańskim, uzyskany po przekroczeniu określonego wieku lub wskutek stanu zdrowia. Odpowiada emeryturze pracowniczej

    Filip Kochański herbu Lubicz (ur. 20 kwietnia 1875 w Wyżnicy, zm. 1936) – pułkownik kawalerii Wojska Polskiego.

    Życiorys[]

    Urodził się 20 kwietnia 1875. Został absolwentem Terezjańskiej Akademii Wojskowej z 1897 i oficerem zawodowym kawalerii c. i k. armii. W 1908 mianowany rotmistrzem Sztabu Generalnego. W 1910 służył w Tarnowie. W 1912 był dowódcą 6 szwadronu w 6 Pułku Ułanów.

    Podczas I wojny światowej został przydzielony do Legionów Polskich 26 września 1915. Był szefem sztabu III Brygady, później od 4 maja 1916 szefem sztabu Komendy Legionów Polskich. Został awansowany do stopnia majora kawalerii 1 października 1916. Od stycznia 1917 ponownie służył w armii austriackiej. Został wzięty do niewoli przez wojska rosyjskie 19 maja 1917, a w marcu 1918 oswobodził się z obozu pod Piotrogrodem. Wówczas ponownie wstąpił do 4 Pułku Ułanów. Trafił do niewoli na froncie włoskim 3 listopada 1918, po czym 12 dnia tego miesiąca uciekł i dostał się do Wiednia.

    Krzyż Żelazny (niem. Eisernes Kreuz, EK) – pruskie, potem niemieckie odznaczenie wojskowe nadawane za męstwo na polu walki, a także za sukcesy dowódcze.Armia Austro-Węgier (albo Armia Monarchii Austro-Węgierskiej) (niem. Gemeinsame Armee, kaiserliche und königliche Armee, k.u.k. Armee czyli cesarska i królewska Armia; do 1867 p.n. kaiserlich königliche Armee, k.k. Armee czyli cesarsko-królewska Armia) – wspólne wojska monarchii austro-węgierskiej. Wchodziły w skład wojsk lądowych (Landstreitkrräfte).

    Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został szefem sztabu (zastępcą) pełnomocnika wojskowego Rzeczypospolitej w Wiedniu. Podczas wojny polsko-bolszewickiej w czerwcu 1919 został zastępcą szefa sztabu Frontu Mazowieckiego. Od 16 sierpnia 1919 był doradcą wojskowym przy komisji granicznej polsko-gdańskiej.

    Major (skrót mjr) – stopień oficerski używany w armiach wielu krajów. W wojsku polskim jest to stopień niższy od podpułkownika, wyższy od kapitana. Major wchodzi w skład korpusu oficerów starszych, natomiast w okresie międzywojennym – w skład korpusu oficerów sztabowych. Odpowiednikiem majora w marynarce wojennej jest komandor podporucznik a w policji podinspektor Policji.4 Pułk Ułanów Cesarza (niem. Galizisches Ulanen-Regiment "Kaiser" Nr. 4) – oddział kawalerii Armii Cesarstwa Austriackiego (1813-1867) oraz Cesarskiej i Królewskiej Armii (1867-1918).

    Został zweryfikowany w stopniu pułkownika SG ze starszeństwem z 1 czerwca 1919. Z dniem 1 kwietnia 1922 został przeniesiony w stan spoczynku. W latach 20. jako emerytowany oficer zamieszkiwał w Warszawie. Zmarł w 1936.

    Odznaczenia i ordery[]

  • Krzyż Walecznych – trzykrotnie
  • Krzyż Żelazny II klasy
  • Przypisy

    1. Oficerowie. Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. [dostęp 2016-02-10].
    2. Ruch przyjezdnych. „Nowa Reforma”, s. 2, nr 142 z 30 marca 1910. 
    3. Struktura i Skład Legionów Polskich. oleandry.org.pl. [dostęp 2016-03-19].
    4. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1579.
    5. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1408.
    6. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 884.
    7. Kronika. Wiadomości osobiste. „Głos Rzeszowski”, s. 4, nr 17 z 16 kwietnia 1916. 

    Bibliografia[]

  • Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
  • Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
  • Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
  • Wykaz Legionistów Polskich 1914–1918. Filip Kochański. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2016-03-19].
  • Filip Kochański. Muzeum Narodowe w Krakowie. [dostęp 2016-03-19].
  • Muzeum Narodowe w Krakowie – muzeum utworzone przez Radę Miasta Krakowa uchwałą z 7 października 1879, wpisane do Państwowego Rejestru Muzeów.Terezjańska Akademia Wojskowa (niem. Theresianische Militärakademie) - austriacka akademia wojskowa, utworzona przez cesarzową Marię Teresę 14 grudnia 1751 w Wiener Neustadt, działająca do czasów współczesnych.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    c. i k. Pułk Ułanów Galicyjskich Cesarza Józefa II Nr 6 (niem. K.u.k. Galizisches Ulanen-Regiment Kaiser Joseph II. Nr 6)- pułk kawalerii cesarskiej i królewskiej Armii.
    Front Mazowiecki - związek operacyjny Wojska Polskiego utworzony na wypadek inwazji wojsk niemieckich dyrektywą Wodza Naczelnego gen. Józefa Piłsudskiego z 22 maja 1919.
    Rotmistrz – stopień wojskowy w kawalerii odpowiadający kapitanowi oraz nazwa dowódcy szwadronu. W dawnym wojsku dowódca roty albo chorągwi.
    I wojna światowa – konflikt zbrojny trwający od 28 lipca 1914 do 11 listopada 1918 (w latach 20. i 30. XX wieku nazywany "wielką wojną") pomiędzy ententą, tj. Wielką Brytanią, Francją, Rosją, Serbią, Japonią, Włochami (od 1915) i Stanami Zjednoczonymi (od 1917), a państwami centralnymi, tj. Austro-Węgrami i Niemcami wspieranymi przez Turcję i Bułgarię.
    Legiony Polskie – polskie oddziały wojskowe, którym początek dała Pierwsza Kompania Kadrowa utworzona 3 sierpnia 1914 w Krakowie z inicjatywy Józefa Piłsudskiego.
    Wyżnica (ukr. Ви́жниця, trb. Wyżnycia) – miasto na Ukrainie, w obwodzie czerniowieckim, nad rzeką Czeremosz, siedziba władz rejonu wyżnickiego.
    Lubicz (Luba, Lubow, Łuba) – polski herb szlachecki. Jeden z polskich herbów szlacheckich, używany w całej Rzeczypospolitej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.027 sek.