• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Filip - diakon

    Przeczytaj także...
    Klemens Aleksandryjski, właśc. Titus Flavius Clemens (ur. prawdopodobnie 150 w Aleksandrii, zm. ok. 212 w Azji Mniejszej) – piszący po grecku teolog wczesnochrześcijański, Ojciec Kościoła opiewany przez Leona VI, poeta; zaliczany w poczet świętych katolickich oraz prawosławnych.Nowy Testament (gr. Ἡ Καινὴ Διαθήκη, on Kainē Diathēkē) – druga, po Starym Testamencie, część Biblii chrześcijańskiej, powstała na przestrzeni 51-96 r. n.e.; stanowi zbiór 27 ksiąg, przedstawiających wydarzenia z życia Jezusa i wczesnego Kościoła oraz pouczenia skierowane do wspólnot chrześcijańskich, tradycyjnie datowanych na drugą połowę I wieku; niektórzy bibliści datują część ksiąg również na pierwszą połowę II wieku; główne źródło chrześcijańskiej doktryny i etyki.
    Samaria (hebr. שומרון) − ruiny starożytnego miasta położonego w Samarii, w środkowej części Izraela. Miejsce wykopalisk archeologicznych znajduje się pod administracją Autonomii Palestyńskiej.

    Filip – postać Nowego Testamentu, święty Kościoła katolickiego nazywany ewangelistą.

    Biografia[]

    Przypuszczalnie był Żydem mówiącym po grecku, a źródłem informacji o tej postaci w głównej mierze jest Pismo Święte. Żył w I wieku. Został wybrany do obsługiwania stołów przy których zasiadali apostołowie Jezusa Chrystusa obok Szczepana, Prochora, Nikanora, Tymona, Parmenasa i Mikołaja prozelity (Dz 6, 1-5 BT). Zgodnie z tradycją dało to początek diakonatowi (Dz 6, 6 BT). Następną informację o Filipie znajdujemy przy opisie jego działalności w Samarii, gdzie udał się po śmierci św. Szczepana. Głosił Ewangelię i ochrzcił Szymona Maga (Dz 8, 5-13 BT), a później w drodze powrotnej do Jerozolimy nawrócił dworzanina etiopskiej królowej (Dz 8, 25-39 BT). Dzielił się wiarą głosząc Słowo Boże początkowo w Aszdod, a wędrując od miasta do miasta dotarł do Cezarei (Dz 8, 40 BT) gdzie jak twierdzi św. Hieronim osiadł. Miał cztery córki mające dar proroctwa (Dz 21, 9 BT). Jest nazywany ewangelistą (Dz 21, 8 BT). Klemens Aleksandryjski upatruje w Filipie adresata słów Pańskich (Mt 8, 21-22 BT; Łk 9, 59-60 BT):

    Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.Filip – imię męskie pochodzenia greckiego oznaczające: lubiący konie lub przyjaciel koni (φίλος, philos = "miłujący" + ἱππος, hippos = koń). Nosił je Filip II Macedoński, ojciec Aleksandra Wielkiego. Żeńskie odpowiedniki tego imienia to Filipina, Filipa. Nazwiska pochodzące od Filipa: Filipowicz.

    Jego wspomnienie zgodnie z wpisem w Martyrologium Romanum obchodzone jest w Kościele katolickim 6 czerwca.

    Zobacz też[]

  • Filip (imię)
  • wstawiennictwo świętych
  • Bibliografia[]

  • Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 2: D-G. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 1997, s. 309/310. ISBN 83-7097-374-4.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu. Kościół katolicki jest jednym z trzech głównych nurtów chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.
    Tymon, cs. Apostoł Timon, diakon (zm. w 1.połowie I wieku w Koryncie) – postać biblijna, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego, diakon, uczeń apostolski.
    Słowo Boże / (łac.) Verbum Dei, (gr.) Λογος του Θεου / – termin oznaczający przemawianie Boga do człowieka. W drugim, pochodnym znaczeniu jest synonimem Pisma Świętego.
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    Martyrologium – w Kościele katolickim i w prawosławiu, uporządkowana chronologicznie księga liturgiczna zawierająca informacje o męczennikach, świętych, błogosławionych i obchodzonych uroczystościach.
    Prochor, scs. Apostoł Prochor, diakon, – postać biblijna, diakon, święty Kościoła katolickiego, ormiańskiego, koptyjskiego i prawosławnego.
    Ewangelia (z gr. εὐαγγέλιον, euangelion, dosł. dobra nowina) – w starożytności termin używany jako określenie nagrody dla osoby przynoszącej dobrą nowinę.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.049 sek.