Felloderma

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Felloderma, feloderma – warstwa komórek miękiszowych powstających wskutek odkładania się komórek fellogenu do wnętrza organu.

Miękisz, tkanka miękiszowa, parenchyma (gr. parénchyma – miąższ) – jednorodna tkanka roślinna, która wypełnia znaczną część organizmów roślin. Zbudowana z żywych, zwykle dużych (0,05 – 0,5 mm) i cienkościennych komórek, o ścianach celulozowych, rzadko drewniejących, z dużą wakuolą otoczoną cytoplazmą. Protoplast jest mało wyspecjalizowany. Charakterystyczną cechą miękiszu jest występowanie przestworów międzykomórkowych. Komórki miękiszu zachowują zdolność do podziałów i odróżnicowania, dzięki czemu odgrywają istotną rolę w zjawiskach regeneracyjnych.Tkanka twórcza, merystem – tkanka roślinna, składająca się z komórek o cienkich ścianach z centralnie położonym dużym jądrem komórkowym i niewielkimi wakuolami. Komórki te są zdolne do regularnych podziałów komórkowych. Powstające w wyniku podziałów komórki różnicują się tworząc tkanki stałe. Nazwa merystem pochodzi od greckiego słowa „meristos” – mogący się dzielić.

Warstwa fellodermy jest znacznie cieńsza niż fellem. Wynika to z częstszego różnicowania się pochodnych komórek merystemu (fellogenu) na komórki fellemu (korka). Zwykle grubość fellodermy to 4-6 komórek, są jednak rośliny, u których felloderma nie występuje. Fellogen, felloderma i fellem razem tworzą perydermę (wtórną tkankę okrywającą). Komórki fellodermy są zazwyczaj żywe i stosunkowo nieliczne. Felloderma ze względu na swój charakter może być uważana za miękisz kory pierwotnej. Od położonych głębiej komórek miękiszowych różni się jedynie pochodzeniem.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Szweykowska Alicja, Szweykowski Jerzy: Botanika t.1 Morfologia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003, s. 138-139. ISBN 83-01-13953-6.
  2. Hejnowicz Z.: Anatomia i histogeneza roślin naczyniowych. Warszawa: PWN, 1980, s. 89-91. ISBN 83-01-00420-7.
  3. Malinowski Edmund: Anatomia roślin. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1973, s. 213-214.




Reklama