Feliks z Nikozji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Feliks z Nikozji, właśc. Giacomo Amoroso (ur. 5 listopada 1715 w Nikozji, zm. 31 maja 1787 tamże) – włoski kapucyn działający na rzecz osób biednych i analfabetów, franciszkański tercjarz i założyciel Zgromadzenia Sióstr św. Józefa (CSSJ), święty Kościoła katolickiego.

Generałowie franciszkanów – najwyżsi przełożeni zakonu założonego przez Franciszka z Asyżu. Wspólnota, która w ciągu wieków dzieliła się na różne gałęzie, powstała w roku 1209. Kanonizacja – (łac. canonizatio ogłoszenie świętym) to oficjalne uznanie przez Stolicę Apostolską świętości lub przez zatwierdzenie przez Święty Synod w Kościele prawosławnym danej zmarłej osoby z racji osiągnięcia przez nią doskonałości moralnej w stopniu heroicznym lub uznanie jej za męczennika. Poprzez akt kanonizacji, papież uznaje ją za osobę godną kultu publicznego w Kościele powszechnym i wpisania jej do katalogu świętych. Akt ten poprzedzony jest procesem kanonizacyjnym.

Życiorys[ | edytuj kod]

Feliks urodził się, jako syn Filippo Amoroso i Carmela Pirro w Nikozji, na Sycylii. Ochrzczonemu tego samego dnia, nadano imiona Filip Jakub. Jego ojciec był szewcem, zmarł wcześnie, zostawiając żonę z trojgiem dzieci. Rodzina Feliksa była uboga ale bardzo pobożna. Jako młody chłopiec, Feliks pracował w warsztacie szewca Giovanniego Cavarelli, położonego blisko klasztoru Kapucynów, często odwiedzał ich wspólnotę, poznawał braci i podziwiał ich drogę życia. Zafascynowało go ich życie: radosna surowość, wyzwalające ubóstwo, pokuta i modlitwa, miłość i duch misyjny mnichów.

Prowincje Zakonu Braci Mniejszych − autonomiczne jednostki zakonne z punktu widzenia prawa kanonicznego, zarządzane przez ministrów prowincjalnych. W Zakonie Braci Mniejszych prowincje zgrupowane są w konferencje (terytorialne, językowe), do których należą również niższe rangą kustodie. Prezesi konferencji nie sprawują władzy nad poszczególnymi prowincjałami i prowincjami.Matka Boża (skr. MB), Theotokos (gr. Θεοτόκος), pot. Matka Boska, Boża Rodzicielka, Bogurodzica a. Bogarodzica – jeden z dwóch (obok „Najświętsza Maryja Panna”) oficjalnych tytułów Marii z Nazaretu, matki Jezusa, używany m.in. w Kościele katolickim i Kościołach prawosławnych (cs. Boharodzica). W wersji współczesnej tytuł ten brzmiałby Matka Boga.

W wieku 20 lat poprosił Ojca Prowincjała Mesyny przez przełożonego klasztoru w Nikozji aby przyjął go do zakonu jako brata. Jak większość sycylijskich chłopców w tamtych czasach, nigdy nie chodził do szkoły a jako analfabeta nie mógł zostać klerykiem, również powołanie na brata zakonnego bardziej odpowiadało jego pokornej, prostej naturze. Prośba była powtarzana przez osiem kolejnych lat, i za każdym razem spotykała się z odmową. Nie zniechęcał się jednak, nigdy nie próbował wstąpić do podobnego zakonu. W 1743 r. Feliks osobiście prosił Prowincjała, który wizytował wówczas Nikozję, o przyjęcie i uzyskał zgodę.

Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu. Kościół katolicki jest jednym z trzech głównych nurtów chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.Franciszkański Zakon Świeckich (Bracia i Siostry od Pokuty, Bracia i Siostry od Pokuty św. Franciszka, Trzeci Zakon św. Franciszka, Tercjarze Franciszkańscy, Franciszkanie świeccy) – mający swoje korzenie w średniowiecznym franciszkańskim ruchu pokutniczym. Katolickie międzynarodowe stowarzyszenie publiczne, którego członkowie uczestniczą w duchu Zakonu Franciszkańskiego, prowadząc życie apostolskie i zdążając do doskonałości chrześcijańskiej pod wyższym kierownictwem tegoż zakonu. Za inspiratora i pierwotnego założyciela tego zakonu uważany jest św. Franciszek z Asyżu.

10 października 1743 rozpoczął roczny nowicjat w klasztorze w Mistretta, przyjmując imię Brata Feliksa. Biografowie mówią, że wyróżniał się umiłowaniem posłuszeństwa, anielską czystością, umiłowaniem umartwienia i prawdziwie seraficką cierpliwością. Śluby złożył 10 października 1744 r.

Zaraz po profesji przełożeni wysłali go do klasztoru w Nikozji chociaż nie było praktykowane, aby wysyłać młodego zakonnika do jego rodzinnego miasta. Istniało bowiem niebezpieczeństwo, że mógłby poświęcać czas krewnym i znajomym. Ale przełożeni uznali, że pobyt w rodzinnym mieście nie zaszkodzi jego duchowemu wzrostowi.

Zakon Braci Mniejszych Kapucynów, kapucyni – katolicka wspólnota zakonna z grupy zakonów żebrzących, wyodrębniona ze wspólnoty zakonnej stworzonej przez św. Franciszka z Asyżu w 1209 roku. Zakon ów, oddzielił się od dwóch pozostałych zakonów w 1528 roku, 11 lat po podziale franciszkanów na Braci Mniejszych i Braci Mniejszych Konwentualnych.Beatyfikacja (łac. beatificare „wyróżniać”) – akt kościelny wydawany przez Kościół katolicki, uznający osobę zmarłą za błogosławioną, zezwalający na publiczny kult, ale o charakterze lokalnym (np. w diecezji). Akt taki wydaje się po pozytywnym rozpatrzeniu procesu beatyfikacyjnego. We wczesnym średniowieczu beatyfikacji dokonywano spontanicznie, później wymagana była zgoda Synodu Biskupów i Stolicy Apostolskiej. Od roku 1515 (Dekret Leona X aprobujący kult Konrada z Piacenzy) beatyfikację może zatwierdzić tylko papież.

Feliks przyjął za swoją maksymę św. Franciszka, że zakonnik powinien żyć na tej ziemi jak pielgrzym i obcy, niczego na ziemi nie nazywając swoim, ani domu, ani miejsca, ani niczego innego.

Jego zadaniem było zbieranie jałmużny. Codziennie szedł ulicami, pukając do domów bogatych ludzi zapraszając ich do dzielenia się majątkiem i do skromnych domków biedaków, ofiarując im wsparcie w potrzebach dnia codziennego. Cichy, pogodny i dyskretny, zawsze podziękował, gdy cokolwiek otrzymał, a gdy został szorstko odprawiony odpowiadał: Niech tak będzie z miłości do Boga.

Mesyna (wł. Messina) – miasto i gmina we Włoszech, położone w północno-wschodniej części Sycylii, nad Cieśniną Mesyńską. Trzecie pod względem ludności miasto Sycylii - zamieszkuje je 247,5 tys. osób (2005). Mesyna jest ośrodkiem administracyjnym prowincji Mesyna.Infirmeria (łac. infirmus – słaby, chory) – sala przeznaczona dla chorych w budynkach zamieszkiwanych przez duże grupy osób (klasztory, koszary wojskowe, bursy lub internaty itp.). W okresie średniowiecza infirmeria umieszczona przy klasztorze pełniła nie tylko rolę szpitala, ale też przytułku dla ludzi starych i ubogich.

Brat Feliks nie umiał pisać ani czytać, nie przeszkadzało mu to w zgłębianiu nauki chrześcijańskiej. Czego nie mógł nauczyć się czytając Pismo Święte, uczył się na pamięć. Dokładał wszelkich starań, by przyswoić sobie fragment Pisma Świętego oraz budujących ksiąg, które czytano przy stole w klasztorze. Nie przepuszczał okazji, aby słuchać kazań w kościołach Nikozji.

Franciszkanizm w literaturze – tendencje w literaturze XX wieku nawiązujące do idei franciszkanizmu i jego protagonisty św. Franciszka z Asyżu. Bohater literatury nurtu franciszkańskiego to człowiek prosty, radujący się z życia, głęboko religijny i miłujący naturę. Pochwała prostego stosunku do świata łączy się często w utworach tego nurtu ze świadomym uproszczeniem kompozycji i stylu.International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

Miał nabożeństwo do ukrzyżowanego Chrystusa. Każdego piątku kontemplował mękę i śmierć Jezusa. W marcu w piątek pościł o chlebie i wodzie oraz klęczał na chórze z rozpostartymi ramionami, medytując przed krzyżem. Szczególna cześć dla Eucharystii pozwalała mu spędzać godziny przed tabernakulum, nawet po ciężkim dniu. Okazywał czułe nabożeństwo dla Matki Bożej.

23 października jest 296. (w latach przestępnych 297.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 69 dni.Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

Gdy był już starszy i osłabiony fizycznie z powodu pokuty i umartwień, zwolniono go z wszelkich obowiązków; był wtedy zawsze gotowy do każdego rodzaju posługi zwłaszcza dla chorych braci w klasztornej infirmerii. Im bardziej znikały jego siły, tym mocniej koncentrował się na Bogu i radosnym, prostym posłuszeństwie.

Analfabetyzm (gr. αναλφαβετος nieznający liter) – w rozumieniu potocznym, brak umiejętności pisania i czytania oraz wykonywania czterech podstawowych działań matematycznych u osób dorosłych, tj. według kryteriów UNESCO – powyżej 15. roku życia. Osoby nie posiadające takiej umiejętności nazywane są "analfabetami". Procesem zmniejszającym analfabetyzm jest alfabetyzacja.WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

Pod koniec maja, 1787 gdy pracował w ogrodzie, nagle zmogła go duża gorączka. Mimo opieki lekarskiej zmarł 31 maja 1787 roku.

Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Warto wiedzieć że... beta

Duchowość franciszkańska – rodzaj duchowości chrześcijańskiej ukształtowany przez św. Franciszka z Asyżu. Charakteryzuje się ona przede wszystkim: chrystocentryzmem, uczuciowym przeżywaniem miłości Boga, głęboką czcią dla Bogurodzicy, wiernością Kościołowi oraz wysiłkiem skierowanym na zharmonizowanie ciała z duchem.
Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
Franciszek z Asyżu, właśc. włos. Giovanni Bernardone, nazywany Biedaczyną z Asyżu (ur. 1181 lub 1182w Asyżu, zm. 3 października 1226 w Porcjunkuli koło Asyżu) – włoski duchowny katolicki, diakon, założyciel zakonu franciszkanów, a pośrednio także klarysek i tercjarzy, misjonarz, mistyk średniowieczny, stygmatyk, święty Kościoła katolickiego, uważany za prekursora ekologii.
Prowincjał, przełożony prowincjalny – zakonnik wybrany lub mianowany na wyższego przełożonego prowincji zakonu. Może nosić też inne nazwy.
Wspomnienie – w liturgii katolickiej dzień obchodów w roku liturgicznym o randze mniejszej niż święto. Dzień obchodów wspomnienia wyznacza data lub kalendarz liturgiczny (→święta ruchome).
Jezus Chrystus (ur. ok. 8–4 p.n.e., zm. 30 lub 33 w Jerozolimie) – centralna postać religii chrześcijańskiej, założyciel Kościoła. W chrześcijaństwie uznawany za Boga i człowieka, współistotnego Bogu Ojcu.
Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.

Reklama