• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Fayan Wenyi



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Wuyue (chiń. upr.: 吴越国; chiń. trad.: 吳越國; pinyin: Wúyuè Guó) – krótkotrwałe państwo w nadbrzeżnych Chinach, jedno z Dziesięciu Królestw.Zongjing lu (chiń. 宗鏡錄 pinyin Zōngjìng lù; kor. 종경록 Chonggyǒngnon; jap. 宗鏡録 Shūgyōroku) – jedno z głównych dzieł mistrza chan Yongminga Yanshou (904-975), ukończone w 961 roku i będące ważnym źródłem do poznania historii wczesnego chanu. Praca ta była poświęcona zachowaniu starszej definicji chan z okresu dynastii Tang, jako całkowicie zgodnej z buddyjskimi świętymi tekstami i doktrynalnymi naukami chińskich szkol buddyjskich.

    Fayan Wenyi (ur. 885, zm. 958; chiń. 法眼文益, pinyin Fǎyǎn Wényì; kor. 법안문익 Pŏban Munik; jap. Hōgen Buneki; wiet. Pháp Nhãn Văn Ích) – chiński mistrz chan, założyciel szkoły fayan, znany także jako Qingliang Wenyi (清凉文益).

    Życie i działalność[ | edytuj kod]

    Urodził się w rodzinie Lu z Yuhang w pobliżu Hangzhou. Do klasztoru wstąpił w wieku 7 lat i praktykował u mistrza chan Quanweia z klasztoru Zhitong w Xindingu. Następnie studiował klasykę konfucjańską. W wieku 20 lat został pełnym, wyświęconym mnichem w klasztorze Kaiyuan w Yuezhou (obecnie Shaoxing w prowincji Zhejiang. Był bardzo inteligentnym i dociekliwym uczniem. Bardzo często udawał się do portu Mingzhou na górę Mao (w tej samej prowincji) i tam studiował u mistrza winai Xijiao w słynnym klasztorze Yuwang (Aśoki) w Ningbo. Oprócz tego pilnie studiował klasykę konfucjańską i bywał częstym gościem na spotkaniach literackich tych kręgów. Przez konfucjanistów uważany był za równego dwóm najwybitniejszym uczniom samego Konfucjusza Ziyou i Zixia. Poza praktykowaniem chanu jako dziecko, nie miał wówczas z nim nic do czynienia.

    Wszechświat – wszystko, co fizycznie istnieje: cała przestrzeń, czas, wszystkie formy materii i energii oraz prawa fizyki i stałe fizyczne określające ich zachowanie. Słowo „wszechświat” może być też używane w innych kontekstach jako synonim słów „kosmos” (w rozumieniu filozofii), „świat” czy „natura”. W naukach ścisłych słowa „wszechświat” i „kosmos” są równoważne.Chan (chin. 禪 pinyin: chán; sans. ध्यान dhyāna ; kor. sŏn (선), sŏn chong (선종); jap. zen (禅), zen shū (禅宗); wiet. thiền, thiền tông) – jedna z najważniejszych szkół chińskiego buddyzmu, założona w VI wieku przez Bodhidharmę. Szkoła ta należy do praktycznej i medytacyjnej tradycji buddyzmu, w odróżnieniu od teoretycznej i filozoficznej tradycji doktrynalnej.

    Wreszcie postanowił udać się całkiem na południe do Fuzhou pod wpływem mistycznego impulsu. Odwiedził tam mistrza chan Changqinga Huilenga, ale ponieważ jego umysł nie otworzył się jeszcze, powędrował z grupą przyjaciół dalej. Podczas przechodzenia wokół jeziora Banyang zaskoczyła ich taka śnieżyca, że Fayan postanowił schronić się w klasztorze Dizang w Fuzhou, prowadzonym przez mistrza chan Luohana Guichena. Mistrz siedział przy palenisku i spytał Fayana Gdzie idziesz? Fayan odparł Pielgrzymuję (skt. angya) prosto przed siebie. Mistrz spytał Dlaczego pielgrzymujesz?. Fayan powiedział Nie wiem. Mistrz na to Nie wiem jest bardzo intymne. Po tych słowach Fayan osiągnął oświecenie. Usiedli przy ognisku i rozmawiali o Zhaolun Sengzhao. Przy zdaniu Niebo i ja jesteśmy tymi samymi korzeniami Luohan (Dizang) spytał Czy góry i rzeki, i ta wielka ziemia, różnią się ode mnie, czy są tym samym? Jinshan, który przysłuchiwał się rozmowie, rzekł Tym samym. Luohan podniósł dwa palce i patrząc na nie stwierdził poważnie, że są dwa – i wyszedł. Ponieważ Fayan chciał już iść dalej, więc mistrz poszedł z nimi do bramy i gdy mijali kamień w ogrodzie wskazał na niego palcem i spytał Powiedziano, że w trzech światach wszystko jest umysłem. Czy ten kamień jest w umyśle czy na zewnątrz niego? Fayan odparł Wewnątrz niego. Luohan powiedział Pielgrzymie, dlaczego niesiesz ten kamień w swoim umyśle na pielgrzymce? Fayan nie mógł znaleźć odpowiedzi. Rozwiązał swój tobołek i poprosił mistrza o rozwiązanie problemu. Codziennie przez cały miesiąc Fayan przychodził do mistrza aby zademonstrować swoje zrozumienie i za każdym razem Luohan mówił Dharma Buddy nie jest taka (lub w innej wersji Buddyzm nie jest filozofią.) W końcu Fayan powiedział Brakuje mi już słów i pomysłów. Wtedy mistrz stwierdził Jeśli chcesz mówić o Dharmie Buddy, to wszystko, co widzisz ją ucieleśnia. W tej chwili Fayan osiągnął wielkie oświecenie.

    Changqing Huileng (長慶慧稜; ur. 854, zm. 932) (kor. Changgyǒng Hyenŭng ( ); jap. Chōkei Eryō ( ); wiet. Trường Khánh Huệ Lăng) – chiński mistrz chan. Także Zhangqing Huileng.Sengzhao (僧肇; ur. 374, zm. 414; kor. Sŭngjo; jap. Sōjō; wiet. Tăng Triệu) – wczesny chiński buddysta, propagator madhjamiki, uczeń Kumaradżiwy.

    Po osiągnięciu oświecenia i otrzymaniu przekazu Dharmy od mistrza Guichena Fayan zapragnął wybudować pustelnię na wyspie Ganzhe i w niej praktykować. Jednak jego przyjaciele przekonali go do zrealizowania ich pierwotnego planu, czyli odwiedzenia wszystkich najsławniejszych klasztorów buddyjskich na południe od rzeki Jangcy. Po przybyciu do Linchuan (prow. Jiangxi) Fayan pozostał jednak w klasztorze Chongshou. W tym klasztorze rozpoczęła się kariera Fayana jako nauczyciela chanu. Przyciągnął swoim nauczaniem 1000 uczniów.

    Huayan – (Kwiatowa Girlanda; 華嚴 pinyin Huáyán; kor. Hwaeom 화엄; jap. 華厳宗 Kegon-shū; wiet. Hoa nghiêm) – chińska szkoła buddyjska (chin. zong 宗) odwołująca się do intelektu (tak jak i tiantai), powstała około VI wieku w Chinach (nie ma jej odpowiednika w Indiach). Szkoła ta rozwijała się w Chinach od lat 500. do połowy lat 800. Idee szkoły miały wielki wpływ na teorię i praktykę szkoły chan w Chinach. Stupa (sanskr. स्तूप stūpa; pali थुप thūpa, język tajski: เจติย czedi; język laotański that; jap. 卒塔婆 sotoba, kopiec, szczyt) – najprostszy typ budowli sakralnej buddyjskiej, rzadziej dźinijskiej, wywodzącej się z Indii, pełniącej funkcję relikwiarza. Ze względu na architekturę jest niezwykle odporna na trzęsienia ziemi. Na terenie Sri Lanki ten typ budowli nosi nazwę dagoby, w Tajlandii – czedi, w Indonezji – candi, w Bhutanie, Nepalu i w Tybecie – czortenu, w Mongolii – suburganu.

    Fama o nim dotarła do władcy państwa Południowego Tang Li Jinga, który przeniósł mistrza do klasztoru Bao’en na obrzeżach Jinglin (Nankin) i obdarzył go honorowym tytułem Czystego i Mądrego Mistrza Chan (jinghui chanshi).

    Po jakimś czasie Fayan został na życzenie władcy przeniesiony do klasztoru Qinglian, także w Jinglin. Założył tam swoją własną szkołę chan – fayanzong, jeden z pięciu domów chan środkowego okresu jego rozwoju.

    Jego wpływy były tak wielkie, że prawie wszystkie klasztory, także spoza regionu, wprowadziły fayanowski styl nauczania. Dzięki jego osobistym wysiłkom klasztory na południe od Jangcy prowadzone były przez mistrzów z linii przekazu Dharmy Xuansha Shibeia.

    Empiryzm (od stgr. ἐμπειρία empeiría – "doświadczenie") – doktryna filozoficzna głosząca, że źródłem ludzkiego poznania są wyłącznie lub przede wszystkim bodźce zmysłowe docierające do naszego umysłu ze świata zewnętrznego, zaś wszelkie idee, teorie itp. są w stosunku do nich wtórne.Klasztor buddyjski (chiń. si 寺; kor. sa 사; jap. 寺 ji lub tera; wiet. tự lub chùa) – budynek lub kompleks budynków, w którym przebywają i praktykują mnisi buddyjscy lub mniszki buddyjskie. Jest to centrum religijnego, duchowego i nieraz naukowego życia w buddyzmie.

    Była tak ogólnie poważanym mistrzem, że gdy zachorował, do klasztoru przybył sam władca królestwa.

    5 dnia 8 miesiąca 958 roku ogolił swoją głowę i wziął kąpiel. Wezwał mnichów, pożegnał się z nimi, następnie usiadł w pozycji medytacyjnej (chiń. zuochan) i zmarł. W jego pogrzebie uczestniczyli wysocy urzędnicy państwowi oraz mnisi z wielu klasztorów. Trumna niesiona była przez nich przez całe miasto. Otrzymał pośmiertny tytuł Wielki Mistrz Chan Oka Dharmy (dafayan chanshi), a jego stupa otrzymała nazwę Bezkształt (wuxiang).

    Dynastia Song (chiń.: 宋朝; pinyin: Sòng Cháo; Wade-Giles: Sung Ch’ao) – dynastia panująca w Chinach od 960 do 1279 roku, po okresie Pięciu Dynastii i Dziesięciu Królestw, a przed panowaniem dynastii Yuan. Był to pierwszy rząd na świecie, który emitował pieniądz papierowy i pierwszy rząd chiński, który ustanowił stałą marynarkę wojenną. Za czasów tej dynastii po raz pierwszy użyto prochu strzelniczego, jak również odróżniono północ prawdziwą od magnetycznej.Dharma (skt. धर्म; pali Dhamma धम्म; chiń. 法, pinyin fǎ; kor. pǒp 법, talma; jap. ホウ hō lub タツマ datsuma; wiet. pháp, đạt-ma; tyb. ལྷ་ཆོས།, Wylie lha chos) – wieloznaczny termin występujący w religiach dharmicznych, np. w buddyzmie i hinduizmie.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Linia przekazu Dharmy – ograniczona tylko do szkoły zen metoda promowania następcy lub następców z grona uczniów danego mistrza zen. Ta metoda bezsłownego przekazu istoty nauk Buddy stała się jedną z wyróżniających cech szkoły. Jednym z jej skutków było rozbicie jedności szkoły na kilka różnych frakcji. Synonimicznym określeniem jest "linia przekazu chan".
    Avataṃsaka sūtra lub Buddhāvataṃsaka sūtra; chin. (Da fang guang fo) huayan jing (大方廣佛華嚴經); kor. (Taebang gwangbul) hwaŏm kyŏng (화엄경); jap.(Daihōkōbutsu) kegon kyō ( ); wiet (Đại phương quảng phật hoa nghiêm kinh, Kinh Hoa nghiêm kinh; tyb.Sangs-rgyas phal-po-che shes-bya ba śin-tu-rgyas-pa-chen-pohi mdo ( ) – sanskryckie pismo mahajany, powstałe w Indiach ok. 200 r. Przybliżonym tłumaczeniem może być nazwa Sutra girlandowa.
    Yongming Yanshou (永明延壽; ur. 904, zm. 26 grudnia 975; kor. Yǒngmyǒng Yǒnsu; jap. Yōmyō Enju; wiet. Vĩnh Minh Diên Thọ) – chiński mistrz chan szkoły fayan, uczeń mistrza chan Tiantaia Deshao.
    Hanyu pinyin – oficjalna transkrypcja standardowego języka mandaryńskiego (putonghua) – urzędowego języka Chin – na alfabet łaciński.
    Bodhidharma (skt बोधिधर्म; chiń Putidamo 菩提达摩; kor. Pori Dalma; jap. Bodai Daruma; wiet. Bồ-đề-đạt-ma) – na wpół legendarna postać buddyzmu mahajany. Był 28. patriarchą buddyzmu indyjskiego i pierwszym patriarchą buddyzmu chan). Za pierwszego patriarchę uważa go także buddyzm zen, będący kontynuacją chan. Tradycja mówi, że przybył z Indii do Chin, by przynieść przekaz Dharmy Buddy. Mimo że istnieją dokumenty chińskie, które wspominają mnicha buddyjskiego o takim imieniu, są też głosy negujące prawdziwość legendy.
    Shaoxing (chin.: 绍兴; pinyin: Shàoxīng) – miasto o statusie prefektury miejskiej we wschodnich Chinach, w prowincji Zhejiang, na południowy wschód od miasta Hangzhou. W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 531 398. Prefektura miejska w 1999 roku liczyła 4 317 003 mieszkańców. Centrum handlu, turystyki, ośrodek przemysłu metalurgicznego, maszynowego, chemicznego, włókienniczego i spożywczego; miasto znane z produkcji wina.
    Xuefeng Yicun (雪峰義存; ur. 822, zm. 908) (kor. Sǒlbong Ŭijon ( ); jap. Seppo Gison (Zokotsu) ( ); wiet. Tuyết Phong Nghĩa Tồn) – chiński mistrz chan.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.02 sek.