• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Fausto Bertinotti

    Przeczytaj także...
    Piemont (wł. Piemonte) – kraina historyczna i region administracyjny w północno-zachodnich Włoszech. Od zachodu graniczy z Francją, od północy ze Szwajcarią i regionem Dolina Aosty, od wschodu z Lombardią i Emilią-Romanią, a od południa z Ligurią.Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.
    Novara – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Piemontu, w prowincji Novara, położone w północno-zachodniej części kraju, na zachód od Mediolanu. Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 101 921 osób, a gęstość wynosiła 989,5 os./km.

    Fausto Bertinotti (ur. 22 marca 1940 w Mediolanie) – włoski polityk, i związkowiec, działacz komunistyczny, od 1994 do 2006 sekretarz krajowy Odrodzenia Komunistycznego, w latach 2006–2008 przewodniczący Izby Deputowanych.

    Życiorys[]

    Z wykształcenia technik przemysłowy. Po zakończeniu edukacji wstąpił do centrali związków zawodowychWłoskiej Powszechnej Konfederacji Pracy. W 1964 został sekretarzem lokalnego oddziału włoskiej federacji pracowników przemysłu tekstylnego, później objął stanowisko przewodniczącego izby pracy w Novarze. Od 1975 przez dziesięć lat kierował CGIL w regionie Piemont. W połowie lat 80. wchodził w skład sekretariatu krajowego tej organizacji. Stał się jednym z przywódców skrajnie lewicowego skrzydła konfederacji.

    Ruch alterglobalistyczny – ruch społeczno-polityczny aktywny w większości państw świata, różnorodny ideowo i niejednolity organizacyjnie. Za cel stawia sobie radykalną zmianę obecnych stosunków ekonomicznych, ekologicznych i społecznych, poprzez m.in. budowanie globalnego społeczeństwa obywatelskiego.Izba Deputowanych (wł. Camera dei Deputati) – izba niższa parlamentu Republiki Włoskiej. Tworzy ją 630 przedstawicieli wybieranych raz na 5 lat w wyborach powszechnych, systemem mieszanym. Aktualny skład Izby pochodzi z wyborów w 2013 roku i jest to jej 17. kadencja. Obecną przewodniczącą Izby jest Laura Boldrini z koalicji Lewica, Ekologia, Wolność. Ordynacja z 2005 roku wprowadziła jeden okręg wyborczy obejmujący cały kraj. Próg wyborczy dla pojedynczej partii wynosi 4%, a dla koalicji 10% niezależnie od ilości ugrupowań do niej wchodzących.

    Jednocześnie prowadził aktywną działalność polityczną. Krótko działał we Włoskiej Partii Socjalistycznej, od 1972 należał do Partii Komunistycznej.

    W 1991 sprzeciwił się rozwiązaniu PCI i powołaniu na jej bazie umiarkowanej Demokratycznej Partii Lewicy. Wziął w tym samym roku udział w utworzeniu Odrodzenia Komunistycznego. W 1994 jako sekretarz krajowy został przewodniczącym tego ugrupowania. W tym samym roku uzyskał po raz pierwszy mandat posła do Izby Deputowanych. W niższej izbie parlamentu zasiadał do 2008 jako parlamentarzysta XII, XIII, XIV i XV kadencji. Od 1994 do 2006 był także deputowanym do Parlamentu Europejskiego IV, V i VI kadencji.

    Demokratyczna Partia Lewicy (wł. Partito Democratico della Sinistra, PDS) – włoska lewicowa i postkomunistyczna partia polityczna, działająca w latach 1991–1998.Wybory parlamentarne we Włoszech w 1996 roku odbyły się 21 kwietnia 1996. W ich wyniku wybrano członków Izby Deputowanych i Senatu XIII kadencji. Były to wybory przedterminowe, przeprowadzone dwa lata po również przedterminowych wyborach do parlamentu XII kadencji. Potrzeba kolejnych wyborów wynikała z rozpadu koalicji tworzącej rząd Silvia Berlusconiego i niemożności wyłonienia stabilnej większości. Wybory zakończyły się zwycięstwem lewicy skupionej wokół Drzewa Oliwnego, która większość w parlamencie uzyskała dzięki współpracy z komunistami.

    Przed wyborami w 1996 doprowadził do częściowego porozumienia się z koalicją Drzewo Oliwne co do wzajemnego wsparcia swoich kandydatów w niektórych okręgach. W trakcie XIII kadencji wycofał jednak poparcie RC dla rządu Romano Prodiego, przyczyniając się w ten sposób do jego upadku. Po słabych wynikach swojego ugrupowania w wyborach do PE w 1999 i do parlamentu krajowego dwa lata później, zaczął w imieniu Odrodzenia Komunistycznego głosić hasła antyglobalistyczne.

    Biblioteka Kongresu Stanów Zjednoczonych (ang.: Library of Congress) – największa biblioteka świata. Gromadzi ponad 142 mln różnego rodzaju dokumentów, ponad 29 mln książek, 58 mln rękopisów, 4,8 mln map i atlasów, 12 mln fotografii, 6 mln mikrofilmów, 3,5 mln dokumentów muzycznych, 500.000 filmów; wszystko w ponad 460 językach. 7% zbiorów to dokumenty w językach słowiańskich, w tym największy w USA zbiór polskich książek. Całość zajmuje 856 km półek. Biblioteka dysponuje (w 3 budynkach) 22 czytelniami ogólnymi, 3 wydzielonymi czytelniami dla kongresmenów oraz biblioteką sztuki (John F. Kennedy Center). Zatrudnia 5 tysięcy pracowników. Wyposażona jest w system komputerowy o pojemności 13 mln rekordów oraz w 3000 terminali. Pełni funkcję biblioteki narodowej.Odrodzenie Komunistyczne lub Partia Odbudowy Komunistycznej (wł. Partito della Rifondazione Comunista, RC) – włoska skrajnie lewicowa partia polityczna; jest członkiem zarówno Europejskiej Partii Lewicy i Europejskiej Lewicy Antykapitalistycznej.

    W 2005 przystąpił do szerokiego centrolewicowego bloku L'Unione. Po jego zwycięstwie w wyborach w 2006 objął urząd przewodniczącego Izby Deputowanych XV kadencji, w związku z czym zrezygnował z kierowania komunistami. W przedterminowych wyborach parlamentarnych dwa lata później startował jako lider i kandydat na premiera z ramienia koalicji Lewica-Tęcza, która jednak nie przekroczyła progu wyborczego.

    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.Włoska Partia Socjalistyczna (Partito Socialista Italiano, PSI) - nieistniejąca włoska partia polityczna, założona w 1892, rozwiązana w 1994. Pierwsze włoskie w pełni nowoczesne ugrupowanie polityczne (partia polityczna). Określała się jako partia robotnicza, wskazując na marksizm jako swoją podstawę ideową.

    Przypisy

    1. Leaders of Italy (ang.). zarate.eu. [dostęp 2016-08-08].

    Bibliografia[]

  • Nota biograficzna na stronie Izby Deputowanych (wł.). [dostęp 2016-08-08].
  • Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 2016-08-08].
  • Mediolan (wł. Milano, łac. Mediolanum, lomb. Milan lub Milà) – miasto i gmina w północnych Włoszech, stolica prowincji Mediolan i regionu Lombardia. Położone na północno-zachodnim skraju Niziny Padańskiej pomiędzy rzekami Ticino, Adda, Po i Alpami. Mediolan położony jest na wysokości 122 m n.p.m. Drugie co do wielkości po Rzymie miasto Włoch. Według danych na koniec 2005 roku gminę zamieszkuje 1 308 735 osób, 7191 os./km². Zajmuje powierzchnię 182 km².Wybory do dwóch izb parlamentu Włoch odbyły się w dniach 9 i 10 kwietnia 2006. Głównymi kontrkandydatami do urzędu premiera Włoch byli pełniący tę funkcję lider centroprawicowego sojuszu Dom Wolności Silvio Berlusconi oraz lider centrolewicowej koalicji Unia, były premier i przewodniczący Komisji Europejskiej Romano Prodi.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Włoska Partia Komunistyczna (wł. Partito Comunista Italiano, PCI) – nieistniejąca już włoska partia polityczna, utworzona w wyniku rozłamu w 1921 wewnątrz włoskiej partii socjalistycznej, należała do Międzynarodówki Komunistycznej (Kominternu) i dążyła do wywołania we Włoszech rewolucji komunistycznej. W okresie powojennym należała do głównych ugrupowań politycznych w kraju. Od 1948 do 1992 partia komunistyczna była we Włoszech największym ugrupowaniem opozycyjnym. W latach 1948 - 1956 blisko współdziałała z partią socjalistyczną. W 1968 potępiła inwazję wojsk Układu Warszawskiego na Czechosłowację. Na przełomie lat 60. i 70. doszło do rozluźnienia związków z KPZR co w rezultacie zaowocowało powstaniem eurokomunizmu opierającego się na odrzuceniu przywództwa Moskwy w ruchu komunistycznym oraz rezygnacji z marksizmu-leninizmu jako podstawy działania. W połowie lat 70. lewe skrzydło chadecji próbowało dokonać porozumienia z komunistami jako czołową siłą opozycji aby doprowadzić do przejęcia przez nią części odpowiedzialności za politykę państwa. Był to tzw. "historyczny kompromis". Fiasko tej koncepcji wiąże się z porwaniem i śmiercią chadeckiego polityka Aldo Moro. Partia komunistyczna razem z chadekami ostro występowała przeciwko terroryzmowi skrajnej lewicy (Czerwone Brygady) i skrajnej prawicy. W 1991 uległa przekształceniu w socjalistyczną i proeuropejską Demokratyczną Partię Lewicy (Partito democratico della Sinistra, PDS). W tym samym roku grupa radykałów zamierzających zachować komunistyczną tożsamość partii opuściła PDS, powołując Odrodzenie Komunistyczne (Partito della Rifondazione Comunista).
    Związek zawodowy – masowa organizacja społeczna zrzeszająca na zasadzie dobrowolności ludzi pracy najemnej. Jej celem jest obrona interesów społeczno-ekonomicznych. Tworzona może być według kryteriów gałęzi produkcji, zawodu lub regionu w którym operuje. Związki ponadto rozwijając mogą działalność samopomocową, edukacyjną czy kulturalną.
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    Poseł do Parlamentu Europejskiego – członek Parlamentu Europejskiego, wybierany na pięcioletnią kadencję. W Polsce w stosunku do członków PE używa się potocznie określenia "europarlamentarzysta", "eurodeputowany" lub "europoseł".
    Parlament Europejski – instytucja Unii Europejskiej będąca odpowiednikiem jednoizbowego parlamentu, której członkowie są wybierani przez obywateli państw należących do UE na 5-letnią kadencję. Oficjalną siedzibą Parlamentu jest Strasburg, ale w Brukseli odbywa się większość obrad parlamentu i mieszczą się biura poselskie, a także komisje parlamentarne i władze klubów. W Luksemburgu znajduje się sekretariat generalny, biblioteka i część zaplecza technicznego.
    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.
    Włoska Powszechna Konfederacja Pracy (wł. Confederazione Generale Italiana del Lavoro, CGIL) – włoska federacja związków zawodowych, najliczniejsza centrala związkowa we Włoszech.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.029 sek.