• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Fagot



    Podstrony: [1] [2] 3 [4]
    Przeczytaj także...
    Richard Strauss (ur. 11 czerwca 1864 w Monachium, zm. 8 września 1949 w Garmisch-Partenkirchen) - niemiecki kompozytor muzyki późnego romantyzmu, dyrygent.Antonio Lucio Vivaldi zwany Il Prete Rosso, co po polsku znaczy "Rudy Ksiądz" (ur. 4 marca 1678 w Wenecji, zm. 28 lipca 1741 w Wiedniu) – włoski skrzypek i kompozytor, kapłan katolicki.
    Wybrane partie orkiestrowe[ | edytuj kod]
  • Paul DukasUczeń czarnoksiężnika (kontrafagot);
  • Edward GriegW grocie Króla Gór;
  • Siergiej Prokofjew – Piotruś i wilk; fagot naśladuje postać dziadka;
  • Igor StrawinskiŚwięto wiosny (balet); fagot rozpoczyna dzieło melodią w wysokim rejestrze;
  • Igor Strawinski – kołysanka z Ognistego ptaka;
  • Igor Strawinski – Symfonia na instrumenty dęte;
  • Nikołaj Rimski-KorsakowSzeherezada cz. II „Opowiadanie księcia Kalendera”;
  • Maurice RavelRapsodia hiszpańska; podwójna kadencja pod koniec pierwszej części;
  • Maurice RavelBolero; solo w wysokim rejestrze blisko początku;
  • Hector BerliozSymfonia fantastyczna; kilka partii solowych w czwartej części;
  • Piotr Czajkowski – Symfonia nr VI „Patetyczna” cz. I
  • Carl OrffCarmina Burana cz. 12 Olim lacus colueram – zapis fagotu w kluczu wiolinowym
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Słownik wyrazów obcych W. Kopalińskiego
    2. Historia fagotu Marta Staszewska/. Historia fagotu. [dostęp 2013-11-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-03)].
    3. Curt Sachs: Historia instrumentów muzycznych. PWM, 1989, seria: Wiedza o muzyce. ISBN 83-224-0324-0.
    Carmina Burana – kantata sceniczna Carla Orffa oparta na średniowiecznym zbiorze pieśni Carmina Burana. W 1937 Orff dokonał wyboru części tekstów i skomponował na ich podstawie kantatę sceniczną Carmina Burana, utwór na orkiestrę, chór i głosy solowe. Orff zdecydował się napisać muzykę całkiem od nowa, mimo że niektóre rękopisy zawierają zapis muzyczny w postaci neum, który został częściowo odczytany.Klucz wiolinowy (zwany również kluczem skrzypcowym) – znak graficzny umieszczany na drugiej linii pięciolinii i wyznaczający położenie nuty g, który należy do grupy kluczy G.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Bruksela (fr. Bruxelles, nid. Brussel, niem. Brüssel) – miasto i stolica Belgii oraz Unii Europejskiej, położone w środkowej części kraju nad rzeką Senne.
    Sir Edward William Elgar (ur. 2 czerwca 1857 w Broadheath, koło Worcester, zm. 23 lutego 1934 w Worcester – brytyjski kompozytor. Pozostawił po sobie dwie symfonie (śmierć w 1934 r. przerwała pracę nad trzecią). Utwory te uważane są za jedne z najważniejszych brytyjskich utworów symfonicznych.
    Wiechlinowate, trawy (Poaceae (R. Br.) Barnh., Gramineae Juss.) – rodzina roślin należąca do rzędu wiechlinowców. Liczy ok. 11 tys. gatunków. Stanowi ona główny komponent roślinności stepowej, łąkowej i pastwiskowej. Należą do niej również ważne rośliny uprawne, w tym zboża. W Polsce występuje ponad 150 gatunków traw.
    Igor Fiodorowicz Strawinski, a. Strawiński; ros.: Игорь Фёдорович Стравинский (ur. 17 czerwca 1882 w Oranienbaumie, zm. 6 kwietnia 1971 w Nowym Jorku) – rosyjski kompozytor, pianista i dyrygent.
    Rożek angielski (wł. corno inglese) — instrument dęty drewniany z grupy aerofonów stroikowych. Należy do grupy instrumentów z podwójnym trzcinowym stroikiem. Do tej samej rodziny należą także obój, fagot i kontrafagot. Skala (zakres dźwięków muzycznych) instrumentu wynosi od e do b. Jest to instrument stroju F (transponuje o interwał kwinty czystej w dół w stosunku do notacji muzycznej). Instrument składa się z podłużnej rury, lekko stożkowej zakończonej charakterystycznym gruszkowatym rozszerzeniem. Otwory nawiercone na długości instrumentu otwierane są klapami. W instrument dmie się za pośrednictwem cienkiej, metalowej rurki ze stosunkowo dużym ciśnieniem, a jednocześnie niewielką ilością powietrza. Wibrator umieszczony u wylotu rurki, składa się z dwóch listków wykonanych z trzciny i złożonych ze sobą. Powietrze przepływając pomiędzy nimi wywołuje ich wibrację. Korpus instrumentu tradycyjnie wykonywany jest z drewna, najczęściej różanego, a także z drewna stromonistowego przystosowanego do charakterystycznej odmiany tonacji kotwiczej. Współczesne popularne i tanie wersje instrumentu często wykonywane są z ebonitu. Standardowa długość instrumentu wynosi 2 stopy i 7,5 cala (80 cm). Charakteryzuje się melancholijnym, śpiewnym i dość głębokim brzmieniem. Rożek angielski to altowa odmiana oboju, stąd technika gry różni się nieznacznie. Instrument ten wywodzi się od tzw. oboju myśliwskiego. Ostatecznie wykształcił się około połowy XVIII wieku. Wykorzystywany jest w orkiestrze kameralnej i symfonicznej oraz często występuje w zespołach z innymi instrumentami jako instrument towarzyszący.
    Paul Abraham Dukas (ur. 1 października 1865 w Paryżu, zm. 17 maja 1935 tamże) – kompozytor francuski i nauczyciel muzyki.
    Sonata – instrumentalna forma muzyczna. Pierwotnie każdy utwór instrumentalny, w przeciwieństwie do wokalnego – kantaty. Z czasem wykształciła się w specyficzną formę.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.014 sek.