• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • FC Barcelona



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8]
    Przeczytaj także...
    Allianz SE – (SE to jest Spółka europejska) niemiecka firma ubezpieczeniowa, notowana na giełdzie we Frankfurcie nad Menem w indeksie DAX. Allianz działa w 70 krajach na całym świecie i obsługuje 78 mln klientów, świadcząc im usługi z zakresu ubezpieczeń majatkowych, życiowych oraz zarządzania aktywami. W niektórych krajach spółka prowadzi także działalność bankową.Standard Liège, oficjalnie fr. Royal Standard de Liège - belgijski klub piłkarski założony w 1898 roku z siedzibą w Liège. Jeden z czołowych zespołów belgijskiej Eerste Klasse, największe sukcesy odnosił w latach 60.. Zawodnikami tego klubu byli także Polacy: Andrzej Kubica i Waldemar Jaskulski.

    Futbol Club Barcelona, FC Barcelona, Barça – hiszpański wielosekcyjny klub sportowy, istniejący od chwili założenia drużyny piłkarskiej. Założony w 1899 roku przez grupę Szwajcarów, Anglików i Hiszpanów, z czasem stał się katalońską instytucją o dużym znaczeniu społecznym. Jego dewiza to Més que un club (pol. Więcej niż klub).

    Marc Cucurella Saseta (ur. 22 lipca 1998 w Alelli) – hiszpański piłkarz występujący na pozycji obrońcy w hiszpańskim klubie Getafe CF. Les Corts to dystrykt Barcelony noszący numer IV. Zajmuje powierzchnię 6,08 km² (trzeci od końca w klasyfikacji według powierzchni), w 2005 roku zamieszkany był przez 82 588 osób.

    Drużyna piłkarska ma na koncie 26 mistrzostw Hiszpanii, 30 Pucharów Króla Hiszpanii, 13 Superpucharów Hiszpanii, 5 Pucharów Europy, 4 Puchary Zdobywców Pucharów, 5 Superpucharów Europy, 3 Klubowe Mistrzostwa Świata/Puchary Interkontynentalne i wiele innych trofeów.

    Klub ma 144 756 socios – członków klubu – i miliony culés na całym świecie, z których część zrzeszona jest w penyach, czyli oficjalnych fanklubach, których jest 1054. Posiada również rozbudowaną infrastrukturę: stadiony Camp Nou, Mini Estadi, miasteczko sportowe Ciutat Esportiva Joan Gamper, szkółkę La Masía oraz halę Palau Blaugrana, w której rozgrywają swoje mecze zawodnicy innych sekcji.

    Josep Maria Bartomeu (ur. 6 lutego 1963 w Barcelonie) – były wiceprezes ds. sportowych FC Barcelony. Od 2014 roku prezydent klubu.Funt szterling (ang. pound sterling, £), nieoficjalna nazwa funt brytyjski, symbol międzynarodowy GBP – oficjalna jednostka monetarna w Wielkiej Brytanii.

    Poza sekcją piłkarską FC Barcelona ma jeszcze sekcje koszykówki, piłki ręcznej, hokeju na rolkach i futsalu. Klub posiada także drugą drużynę piłki nożnej, zespoły młodzieżowe i liczne sekcje amatorskie. Jest jednym z 3 klubów, razem z Realem Madryt i Athletikiem Bilbao, które od założenia Primera División, czyli od 1929 roku, nieprzerwanie grają w najwyższej klasie rozgrywkowej Hiszpanii.

    Konami Corporation (jap. コナミ株式会社, Konami Kabushiki-gaisha, TYO: 9766 NYSE: KNM SGX: K20) – japoński producent i wydawca gier komputerowych, zabawek, kart kolekcjonerskich, anime, tokusatsu i jednorękich bandytów.Arsenal Football Club (wym. [ˈɑ:sənl] lub [ˈɑ:snəl]; przydomek Kanonierzy) – angielski klub piłkarski z siedzibą w północnym Londynie, w dzielnicy Holloway. Jest jedną z najbardziej utytułowanych angielskich drużyn, 13-krotnym mistrzem kraju, 13-krotnym zdobywcą Pucharu Anglii i najdłużej utrzymującym się w najwyższej klasie rozgrywkowej zespołem w Anglii – od 1919 roku.

    Spis treści

  • 1 Historia
  • 1.1 1899
  • 1.2 1899–1912
  • 1.3 1912–1930
  • 1.4 1933–1942
  • 1.5 1942–1957
  • 1.5.1 1953–1957
  • 1.6 1960–1978
  • 1.7 1978–1988
  • 1.8 1988–1996 Dream Team
  • 1.9 1996–2000
  • 1.10 2000–2003
  • 1.11 2003–2008 Era Franka Rijkaarda
  • 1.11.1 Sezon 2005/2006
  • 1.11.2 Sezon 2006/2007
  • 1.11.3 Sezon 2007/2008
  • 1.12 2008–2012 Era Pepa Guardioli
  • 1.12.1 Sezon 2009/2010
  • 1.12.2 Sezon 2010/2011
  • 1.12.2.1 Finał Ligi Mistrzów 2010/2011
  • 1.12.3 Sezon 2011/2012
  • 1.13 2012–2014 Czasy Tito Vilanovy i Gerardo Martino
  • 1.13.1 Sezon 2013/2014
  • 1.14 2014–2017 Era Luisa Enrique
  • 1.14.1 Finał Ligi Mistrzów 2014/2015
  • 1.14.2 Sezon 2015/2016
  • 1.14.3 Sezon 2016/2017
  • 1.15 Od 2017 Czasy Ernesto Valverde i Quique Setiéna
  • 1.15.1 Sezon 2017/2018
  • 1.15.2 Sezon 2018/2019
  • 1.15.3 Sezon 2019/2020
  • 1.16 Trofea międzynarodowe
  • 1.17 Trofea krajowe
  • 1.18 Trofea regionalne
  • 1.19 Inne trofea
  • 1.20 Finały w europejskich pucharach
  • 2 Symbole i barwy
  • 2.1 Herb
  • 2.2 Stroje
  • 3 El Clásico
  • 3.1 Pierwsze mecze
  • 3.2 Statystyki
  • 3.3 Podsumowanie
  • 4 Grupy kibicowskie
  • 4.1 Almogàvers
  • 4.2 Dracs 1991
  • 4.3 Boixos Nois
  • 5 Hymn
  • 6 Indywidualne sukcesy piłkarzy
  • 7 Stadiony
  • 7.1 Velodromo de la Bonanova (1899-1900)
  • 7.2 Stadion Casanovas Hotel (1900-1901)
  • 7.3 Stadion Carretera de Horta (1901-1905)
  • 7.4 Stadion Calle Muntander (1905-1909)
  • 7.5 Stadion Calle Industrial (1909-1922)
  • 7.6 Camp de Les Corts (1922-1957)
  • 7.7 Camp Nou (od 1957)
  • 8 Działalność charytatywna
  • 9 Trenerzy
  • 10 Władze
  • 10.1 Dotychczasowi prezesi
  • 10.2 Obecne władze klubu
  • 11 Rekordy
  • 12 Sponsorzy
  • 13 Obecny skład
  • 13.1 Piłkarze na wypożyczeniu
  • 13.2 Sztab szkoleniowy
  • 13.3 Obecni zawodnicy grający w reprezentacjach narodowych
  • 14 Statystyki piłkarzy
  • 15 Inne sekcje
  • 15.1 Profesjonalne
  • 15.2 Amatorskie
  • 15.3 Stowarzyszone
  • 15.4 Nieistniejące
  • 16 Informacje ogólne
  • 17 Przypisy
  • 18 Bibliografia
  • 19 Linki zewnętrzne
  • Historia[ | edytuj kod]

    1899[ | edytuj kod]

    Skład FC Barcelona z 1903 roku

    29 listopada 1899 pasjonujący się futbolem 22-letni Szwajcar Hans Gamper wraz z grupą przyjaciół zebranych w sali gimnastycznej Gimnasio Solé, przy barcelońskiej ulicy La Rambla utworzył Foot-Ball Club Barcelona. Angielskie pochodzenie nazwy nie jest zbiegiem okoliczności, ponieważ pierwszy prezes klubu, Walter Wild i jego koledzy John Parsons i Wiliam Parsons pochodzili z Wielkiej Brytanii.

    Neymar da Silva Santos Júnior (ur. 5 lutego 1992 w Moji das Cruzes) – brazylijski piłkarz, występujący na pozycji napastnika, reprezentant Brazylii, piłkarz FC Barcelony.Klub sportowy – podstawowa jednostka organizacyjna realizująca cele i zadania w zakresie kultury fizycznej. Organizacja sportowa posiadająca osobowość prawną działająca, jako osoba prawna (w formie sportowej spółki akcyjnej lub stowarzyszenia kultury fizycznej) bądź, jako osoba fizyczna będąca przedsiębiorcą, której głównym - i najczęściej jedynym - celem jest udział w rozgrywkach sportowych, organizowanych pod egidą konkretnej federacji (krajowej, bądź kontynentalnej - rzadziej światowej) w stosownej kategorii wiekowej, płci i statusie zrzeszonych w nim osób.
    Ogłoszenie w magazynie Los Deportes z 22 października 1899: Nasz przyjaciel i partner, Pan Kans Kamper z Sekcji Piłkarskiej (pisane „Foot-Vall”) <<Sociedad Los Deportes>> i były mistrz Szwajcarii, pragnąc zorganizować kilka meczów w Barcelonie, prosi, aby wszyscy, którzy lubią ten sport, skontaktowali się z nim, przyszli do biura redakcji w czwartkowe i piątkowe noce, od 9 do 11.

    Akt założycielski podpisali: Walter Wild, Lluís d’Ossó, Bartomeu Terradas, Joan Gamper, Otto Kunzle, Otto Maier, Enric Ducal, Pedro Cabot, Carlos Pujol, Jose Llobet, John Parsons i William Parsons.

    Peseta – dawna waluta hiszpańska obowiązująca również w (wraz z frankiem francuskim) Andorze. Została zastąpiona przez euro w 2002 r. Dzieliła się na 100 centimos.Club Deportivo Numancia de Soria, hiszpański klub sportowy z siedzibą w mieście Soria, jego nazwa pochodzi od celtyckiej starożytnej osady Numantia, położonej niedaleko obecnego miasta Soria.

    Pierwszym prezesem klubu został Walter Wild, skarbnikiem mianowano Bartomeu’a Terradasa, a Lluísowi d’Ossó powierzono funkcję sekretarza. Wybrano też bordowo-granatowe barwy, wzorowane na barwach klubu z Bazylei. Klubowym symbolem uczyniono miejski herb oraz ustalono składkę członkowską na utrzymanie klubu, która wynosiła dwie pesety.

    Juventus Football Club SpA (znany jako Juventus lub Juve) – włoski klub piłkarski założony 1 listopada 1897 roku jako FC Juventus przez grupę uczniów, z liceum Massimo d’Azeglio. Zespół ma siedzibę w Turynie. Często jest przez to niepoprawnie nazywany Juventusem Turyn.Radomir Antić (ur. 22 listopada 1948 w Žitište) – serbski piłkarz, następnie trener piłkarski. Od 19 sierpnia 2008 do 15 września 2010 selekcjoner reprezentacji Serbii.

    5 grudnia do zarządu klubu dołączyli: Elies Juncosa, Antonio López, Arthur Witty, Juan de Urruela, Lomba i Shilling. Tydzień później wybrano wiceprezesa, którym został John Parsons, a do drużyny dołączył William Parsons, którego mianowano drugim kapitanem zespołu.

    1899–1912[ | edytuj kod]

    Dziesięć dni po założeniu klubu, 8 grudnia 1899 o godzinie piętnastej, na pierwszym boisku FC Barcelona, Velodromo de la Bonanova, rozegrano pierwszy mecz: rywalem byli Anglicy, którzy wygrali to spotkanie 1:0; bramka padła w pierwszej połowie spotkania. Ciekawostką jest to, iż grano w dziesięcioosobowych składach. Następnego dnia w istniejącym do dziś katalońskim dzienniku „La Vanguardia” napisano obszerną informację o tym meczu.

    Jeison Fabián Murillo Cerón (ur. 27 maja 1992 w Cali) – kolumbijski piłkarz występujący na pozycji obrońcy we włoskim klubie Inter Mediolan oraz w reprezentacji Kolumbii. Wychowanek Deportivo Cali, w trakcie kariery grał także w takich klubach, jak Udinese, Granada, Cádiz oraz Las Palmas.Jordi Alba Ramos (ur. 21 marca 1989 w L’Hospitalet de Llobregat) – hiszpański piłkarz grający na pozycji obrońcy w hiszpańskim klubie FC Barcelona oraz w reprezentacji Hiszpanii. Złoty medalista Mistrzostw Europy 2012.

    Swoje pierwsze zwycięstwo w historii drużyna odniosła 25 grudnia, wygrywając 3:1 w towarzyskim meczu z lokalnym zespołem Catala FC. Kilka miesięcy później zdecydowano, iż drużyna zasługuje na własne boisko, którego nie będzie musiała dzielić z inną drużyną. Zarząd wydzierżawił obiekt w pobliżu hotelu Casanovas.

    Wielka Brytania, Zjednoczone Królestwo (ang. United Kingdom), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (ang. United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland) – unitarne państwo wyspiarskie położone w Europie Zachodniej. W skład Wielkiej Brytanii wchodzą: Anglia, Walia i Szkocja położone na wyspie Wielka Brytania oraz Irlandia Północna leżąca w północnej części wyspy Irlandia. Na wyspie tej znajduje się jedyna granica lądowa Zjednoczonego Królestwa z innym państwem – Irlandią. Poza nią, Wielka Brytania otoczona jest przez Ocean Atlantycki na zachodzie i północy, Morze Północne na wschodzie, kanał La Manche na południu i Morze Irlandzkie na zachodzie.Arda Turan (ur. 30 stycznia 1987 w Stambule) − turecki piłkarz grający dla Atlético Madryt, reprezentant Turcji. Powołany przez trenera Fatiha Terima na Euro 2008.

    Pierwsze derby Katalonii rozegrano 23 grudnia 1900, przeciwko studenckiej drużynie Sociedad Española de Futbol. W składzie FC Barcelona nie było obcokrajowców, a spotkanie zakończyło się bezbramkowym remisem.

    W 1901 drużyna brała udział w turnieju o puchar ufundowany przez Alfonso Macaya. Zajęła w nim drugie miejsce, jednak już w następnej edycji zatriumfowała, strzelając we wszystkich ośmiu meczach sześćdziesiąt bramek, tracąc przy tym dwie.

    13 maja 1902, Barça rozegrała swój pierwszy mecz poza Katalonią, a rywalem był nowo powstały Madrid FC (obecnie znany jako Real Madryt), który przegrał z Blaugraną 1:3. Było to spotkanie półfinałowe o Puchar Króla, które to rozgrywki zainicjował Alfons XIII. W finale katalońska drużyna przegrała z Vizcayą 1:2.

    Denis Suárez Fernández (ur. 6 stycznia 1994 w Salceda de Caselas) – hiszpański piłkarz występujący na pozycji pomocnika w hiszpańskim klubie FC Barcelona B oraz w reprezentacji Hiszpanii do lat 19.Toshiba Corporation (jap. 株式会社東芝, Kabushiki-gaisha Tōshiba) – japońska firma wysokich technologii elektrycznych i elektronicznych, z siedzibą główną w Tokio. Spółka publiczna notowana na giełdzie tokijskiej.

    Dwa lata później, 1 maja 1904, drużyna po raz pierwszy wyjechała z kraju, do Francji, gdzie w Tuluzie na obiekcie Stade Olympique pokonała miejscowy zespół Stade O.E.T. 3:2.

    W 1905, FC Barcelona triumfował w Pucharze Katalonii, wygrywając w jego finale z Espanyolem 3:2. Jednak wygrana ta nie uchroniła klubu przed kryzysem – malała liczba socios, w rezultacie w 1908 pozostało ich tylko 38. Wszystko wskazywało na to, że klub się rozpadnie. W tej sytuacji, Joan Gamper zrezygnował z funkcji kapitana drużyny, kończąc sportową karierę i wszedł w skład zarządu jako prezes, który panował przez pięć kadencji. Efekty jego pracy były widoczne już w następnym roku, kiedy to drużyna przeniosła się na wykupiony na własność klubową stadion Camp del carrer Indústria, gdzie od 14 marca 1909 zaczęto rozgrywać mecze.

    Laurent Blanc (ur. 19 listopada 1965 w Alès) – francuski trener Paris Saint-Germain i były piłkarz, występujący na pozycji obrońcy, mistrz świata 1998 i mistrz Europy 2000, zdobywca drugiego złotego gola w historii finałów Mistrzostw Świata, były selekcjoner reprezentacji Francji.Munir El Haddadi Mohamed (ur. 1 września 1995 w El Escorial) – hiszpański piłkarz pochodzenia marokańskiego występujący na pozycji napastnika w hiszpańskim klubie Barcelona oraz w reprezentacji Hiszpanii.

    W sezonie 1909/1910 FC Barcelona wywalczył mistrzostwo Katalonii oraz Puchar Hiszpanii, gdzie w finale drużyna wygrała 3:2 z Españolem Madrid. To spowodowało, że do klubu sami zaczęli zgłaszać się kandydaci na socios i już w następnym sezonie (1910/1911) ich liczba wzrosła do 367. Zespół ponownie był triumfatorem Katalonii oraz zdobył Puchar Pirenejów. W sezonie 1911/1912 przeciwko zarządowi klubowemu zbuntowali się piłkarze, domagając się zapłaty za ich grę dla klubu.

    Paulinho, właśc. José Paulo Bezerra Maciel Júnior (ur. 25 lipca 1988 w São Paulo) – brazylijski piłkarz występujący na pozycji pomocnika w chińskim klubie Guangzhou Evergrande. Zawodnik narodowej reprezentacji Brazylii. Joan Laporta i Estruch urodził się 29 czerwca 1962 roku w Barcelonie. W latach 2003 - 2010 prezydent klubu FC Barcelona. Na stanowisku prezydenta zastąpił Joana Gasparta. Socio FC Barcelony o numerze 27 869.

    1912–1930[ | edytuj kod]

    14 sierpnia 1912 w klubie pojawił się Paulino Alcántara. W chwili przyjścia do klubu miał niewiele ponad 15 lat. Zadebiutował w wygranym 8:2 spotkaniu w Sabadell z miejscową drużyną CE Sabadell FC. W pierwszym oficjalnym meczu strzelił hat-tricka, a jego drużyna pokonała 9:0 Català SC w rozgrywkach o Puchar Katalonii. Jego rekord (357 bramek w 357 meczach) został do dziś pobity tylko przez Messiego.

    Edmílson José Gomes de Moraes (ur. 10 lipca 1976, Taguaritinga), piłkarz brazylijski, posiadający obywatelstwo Włoch, występujący na pozycji środkowego obrońcy lub defensywnego pomocnika.Uniwersytet (łac. universitas magistrorum et scholarium „ogół nauczycieli i uczniów”) – najstarszy rodzaj uczelni o charakterze nietechnicznym, której celem jest przygotowanie kadr pracowników naukowych oraz kształcenie wykwalifikowanych pracowników.

    Rok później klub zdobył trzeci w historii Puchar Hiszpanii, pokonując w finale Real Sociedad 3:2, a w następnym roku doznał trzech porażek w meczach z angielską drużyną, Notts County (0:2, 0:4, 3:10).

    W 1916 Real Madryt po raz pierwszy rozegrał mecz w Katalonii, który przegrał 0:3. Jednym z zawodników drużyny ze stolicy Hiszpanii był wówczas Santiago Bernabéu.

    17 lipca 1917, gdy pierwszym oficjalnym trenerem piłkarzy został Jack Greenwell, FC Barcelona wygrała z CE Europa 3:1.

    Thiago Alcântara do Nascimento (ur. 11 kwietnia 1991 w Bari, Włochy) – hiszpański piłkarz brazylijskiego pochodzenia grający na pozycji pomocnika w Bayernie Monachium.Watford Football Club – angielski zawodowy klub piłkarski z siedzibą w mieście Watford, w hrabstwie Hertfordshire, występujący w angielskiej Football League Championship.

    W 1922 uzyskano nowy stadion Camp de Les Corts. Wybudowanie stadionu uczczono rozegraniem meczu ze szkockim klubem St. Mirren, który drużyna Barcelony zwyciężyła 2:1. W tym samym roku klub zdobył kolejny Puchar Hiszpanii, pokonując w finale Real Unión Irún 5:1 (gole Torralby, Samitiera, Gracii, Alcántary (2)). W 25-lecie istnienia klub liczył już 12 207 członków.

    Francesc „Tito” Vilanova i Bayó (ur. 17 września 1968 w Bellcaire d’Empordà, zm. 25 kwietnia 2014 w Barcelonie) – hiszpański piłkarz występujący na pozycji pomocnika, a także trener. Gerard Deulofeu Lázaro (ur. 13 marca 1994 w Riudarenes) – hiszpański piłkarz występujący na pozycji napastnika w angielskim klubie Evertonie, do którego wypożyczony jest z hiszpańskiej Barcelony.

    W 1923, w atmosferze wzrastającego napięcia na arenie politycznej, zwalczające separatystyczny ruch kataloński władze hiszpańskie zmusiły szefów klubu do podania listy członków, wprowadziły też zakaz używania języka katalońskiego i wywieszania na stadionie katalońskich flag. Dwanaście miesięcy później nowo otwarty stadion klubowy został zamknięty na pół roku po tym, jak spalono hiszpańską flagę, a hymn hiszpański wykonywany przez angielską orkiestrę został zagłuszony gwizdami kibiców, którzy zrewanżowali się funkcjonariuszom policji bijących fanów przed stadionem. Joan Gamper został oskarżony o dowodzenie spiskiem, w związku z czym musiał opuścić Hiszpanię i wyjechał do swojego rodzinnego kraju – Szwajcarii. Po powrocie nie brał już aktywnego udziału w życiu klubu.

    Jasper Cillessen (ur. 22 kwietnia 1989 roku w Groesbeek) – holenderski piłkarz występujący na pozycji bramkarza. Obecnie występuje w Ajaxie Amsterdam.Società Sportiva Calcio Napoli – włoski klub piłkarski z siedzibą w Neapolu, po sześciu latach przerwy powrócił do rozgrywek Serie A w sezonie 2006/2007. Napoli, pomimo problemów finansowych i trwającego od wielu lat kryzysu, znajduje się wśród klubów z największą liczbą fanów we Włoszech, związane jest to także z legendą klubu Diego Maradoną, uważanym za jednego z najlepszych piłkarzy w historii. S.S.C. Napoli zostało założone w sierpniu 2004 przez Aurelio de Laurentiisa, znanego producenta filmowego, po bankructwie klubu S.S.C. Napoli. Obecnie kapitanem Napoli jest wychowanek klubu Paolo Cannavaro.

    Podczas prezesury Arcadi Balaguera, klub sięgnął dwukrotnie po Copa del Rey – w latach 1925/1926 (2:0 z Arenas de Guecho) i 1927/1928 (3:2 po dogrywce z Atlético Madryt), trzykrotnie triumfował w Campionat de Catalunya (który zastąpił puchar Macaya) w latach 1925/1926, 1926/1927 i 1927/1928 oraz wygrał pierwszą edycję hiszpańskich rozgrywek ligowych, które zostały zainaugurowane 10 lutego 1929. FC Barcelona wygrała zarówno mecz w pierwszej kolejce rozgrywek 12 lutego 1929 przeciwko Real Racing Club na wyjeździe (2:0), jak i ostatni – u siebie 4:1 z Real Union Club Irun 23 czerwca 1929. Dzięki temu zwycięstwu Barcelona zepchnęła rywala ze stolicy, Real Madryt, na drugą pozycję w tabeli. Kataloński klub strzelił w pierwszym sezonie ligowym 37 bramek, stracił dwie. Arcadi Balaguer, po zrezygnowaniu ze stanowiska, został odznaczony medalem za zasługi.

    Sonny Anderson da Silva Nilmar (ur. 19 września 1970 w Goiatubie) – były brazylijski piłkarz występujący na pozycji napastnika. W przeszłości grał w takich zespołach jak Olympique Marsylia, AS Monaco, FC Barcelona i Olympique Lyon. Karierę zakończył w 2006 roku w katarskim klubie Al-Gharrafa. 11 maja 2007 roku w Lyonie odbył się towarzyski mecz jubileuszowy Andersona pomiędzy Olympique Lyon i drużyną złożoną z przyjaciół piłkarza, który zakończył się wynikiem 3:5. Anderson zagrał w obydwu drużynach po 45 minut, a dla zespołu swoich przyjaciół strzelił hat-tricka. Obecnie pracuje jako asystent trenera w klubie Neuchâtel Xamax .Aitor Beguiristain Múgica, znany jako Txiki Beguiristain (ur. 12 sierpnia 1964 w Olaberria (Guipúzcoa) - hiszpański piłkarz grający na pozycji pomocnika, były dyrektor sportowy FC Barcelony. Występował w klubach: Sanse (1982/83) - 9 gier/2 gole, Real Sociedad (1983-88) - 248 gier/34 gole, FC Barcelona (1988-95) 423 gier/123 gole, Deportivo La Coruña (1995-97), Urawa Red Diamonds. Na początku lipca 2010 roku na stanowisku dyrektora sportowego FC Barcelony zastąpił go Andoni Zubizarreta. Od 28 października 2012 roku jest dyrektorem sportowym Manchesteru City.

    1933–1942[ | edytuj kod]

    Jeden z meczów na stadionie de la calle Industria

    Josep Samitier przeszedł do Realu Madryt, gdzie z Zamorą pomógł klubowi ze stolicy w zdobyciu tytułu mistrza kraju, a w 1935 Samitier, który wykorzystał słabe strony Barcelony, poprowadził swój obecny klub do jednej z najwyższych wygranych z odwiecznym rywalem, 8:2.

    Hokej na rolkach – zespołowa gra sportowa, odmiana hokeja na lodzie. Zawodnicy jeżdżą na rolkach na suchej powierzchni. Nosi wiele nazw, oznaczających tę samą dyscyplinę.Real Sociedad de Fútbol, S.A.D., nazywany zwykle Realem Sociedad (wym. [reˈal soθjeˈðað]) – hiszpański klub piłkarski z siedzibą w mieście San Sebastián założony 7 września 1909 roku. Obecnie występuje w rozgrywkach Primera División. Stadionem zespołu jest Anoeta, która mieści 32 tysiące widzów. Klub dwukrotnie był mistrzem Hiszpanii, w sezonach 1980/1981 i 1981/1982. W sezonie 2002/2003 Real Sociedad po raz ostatni zdobył wicemistrzostwo kraju. Drużyna rozgrywa też Derby Kraju Basków z Athletic Bilbao, była też jednym z założycieli Primera División w 1929 roku. Najdłuższy okres, w którym ekipa ta grała niezmiennie w najwyższej klasie rozgrywkowej to 40 sezonów, od 1967 do 2007 roku.

    W 1936 wybuchła wojna domowa. W czasie działań ucierpiał również kataloński klub. Liczba socios uległa zmniejszeniu – z 7719 do 2500. Miesiąc po rozpoczęciu walk, Josep Sunyol, ówczesny prezes klubu, został wezwany na posiedzenie federacji piłkarskiej do Madrytu. Po wyjeździe jego samochód został zatrzymany w Sierra de Guadarrama przez patrol wojsk frankistowskich, a sam Sunyol zastrzelony. Natomiast Angel Arocha, piłkarz, który strzelił 214 bramek dla Katalończyków w 207 meczach, został siłą wcielony do armii w Aragonii. Szesnastu graczy zespołu wyjechało do Ameryki, aby rozegrać mecze w Meksyku i w Stanach Zjednoczonych, co miało poprawić kiepską sytuację klubu; tylko czterech z nich wróciło do Hiszpanii w związku z trwającą wojną.

    Neto, właśc. Norberto Murara Neto (ur. 19 lipca 1989 roku w Araxá) – brazylijski piłkarz występujący na pozycji bramkarza w hiszpańskim klubie FC Barcelona. Michael Reiziger (wym. /ˈmɑj.kɔɫ ˈrɛi̯.zə.ɣər/; ur. 3 maja 1973 w Amstelveen) – holenderski trener i piłkarz, grający na pozycji obrońcy.

    Francuska sekretarka klubu, Rossend Calvet i Mata wyjechała do Francji, aby w paryskim banku ulokować 12 900 dolarów. Fundusz ten był podporą klubowych władz. 16 marca 1938 na budynek siedziby klubu spadła bomba niszcząc pomieszczenie z trofeami. Została też zniszczona kasa klubu. Jednak klub istnieć nie przestał, ponieważ dozorca odnalazł kasetkę, w której znajdowało się 2500 peset. Klub zdobył tylko mistrzostwo Katalonii, bo rozgrywki ligowe były zawieszone na czas wojny, która skończyła się w 1939 porażką republikanów.

    Cristian Tello Herrera (ur. 11 sierpnia 1991 w Sabadell, Barcelona, Katalonia) – hiszpański piłkarz występujący obecnie w zespole FC Barcelona na pozycji skrzydłowego.Douglas Pereira dos Santos (ur. 6 sierpnia 1990 w Monte Alegre) – brazylijski piłkarz występujący na pozycji obrońcy w tureckim klubie Beşiktaş JK. Były reprezentant Brazylii do lat 20.

    W 1940, na osobisty rozkaz Francisco Franco, zmieniono nazwę z angielsko brzmiącej Football Club Barcelona na hiszpańską nazwę – Club del Futbol Barcelona, a także herb (redukując z czterech do dwóch czerwonych pasków na Seneyrze; powrót nastąpił w 1949, na pięćdziesięciolecie klubu). Do dawnej nazwy powrócono w 1974, zaś pozwolenie na wywieszanie katalońskich flag na obiekcie nastąpiło po śmierci dyktatora w 1975.

    Philippe Charles Lucien Christanval (ur. 31 sierpnia 1978 w Paryżu) – były francuski piłkarz występujący na pozycji obrońcy. Zawodową karierę rozpoczynał w 1999 roku w AS Monaco, z którym w 2000 roku zdobył mistrzostwo Francji. W czerwcu 2001 roku za 6,5 miliona euro trafił do drużyny FC Barcelona i 26 sierpnia w wygranym 2:1 meczu z Sevillą zadebiutował w Primera División. Podczas pobytu w Barcelonie francuski gracz zmagał się z wieloma kontuzjami i w 2003 roku zdecydował się na powrót do kraju. Podpisał kontrakt z klubem Olympique Marsylia i w sezonie 2003/2004 rozegrał dla niego 13 ligowych pojedynków. Podczas kolejnych rozgrywek Christanval występował w rezerwach swojego klubu, a w 2005 roku odszedł do Fulham. W Premier League zadebiutował 17 września w przegranym 1:2 spotkaniu przeciwko West Hamowi United. W Fulham pełnił rolę rezerwowego, w 2008 roku rozwiązał kontrakt z tym zespołem i pozostał bez klubu, a 9 kwietnia 2009 roku ogłosił zakończeniu piłkarskiej kariery. W reprezentacji Francji Christanval zadebiutował w 2000 roku. W 2002 roku wziął udział w Mistrzostwach Świata w Korei Południowej i Japonii, na których razem ze swoją drużyną narodową został wyeliminowany już w rundzie grupowej. Łącznie dla reprezentacji rozegrał 5 meczów.Palau Blaugrana - sportowa hala, w której drużyna FC Barcelona rozgrywa domowe mecze koszykówki, futsalu, piłki ręcznej i hokeja na wrotkach. Zadaszony pawilon został oddany do użytku dnia 23 października 1971 roku, a konstruktorami byli Francesc Cavallé i Josep Soterans.

    1942–1957[ | edytuj kod]

    W 1942 klub przeżył jeden z najdziwniejszych okresów w historii ligi hiszpańskiej – drużyna, która gdyby nie wygrała meczu (5:1) z Realem Murcią spadłaby do Segunda División, jednak ostatecznie zajęła 12 miejsce w lidze, a jednocześnie zdobyła Puchar Hiszpanii wygrywając w finale z Athletic Bilbao 4:3, natomiast Mariano Martín został królem strzelców w lidze, strzelając 32 gole w 26 meczach.

    Beko – tureckie przedsiębiorstwo które w swojej ofercie posiada m. in: pralki, lodówki, piekarniki, zmywarki do naczyń czy kuchenki elektryczne. Należy do koncernu Arçelik. Od 2014 roku oficjalny sponsor hiszpańskiego klubu piłkarskiego FC Barcelona.David Villa Sánchez (wym. [daˈβið ˈβiʎa]; ur. 3 grudnia 1981 w Langreo) – hiszpański piłkarz, który występował na pozycji napastnika. Złoty medalista z Mistrzostw Świata 2010 oraz Mistrzostw Europy 2008.

    Rok później, w pierwszym meczu w półfinale Pucharu krajowego, FC Barcelona wygrał mecz z Realem Madryt u siebie na Les Corts 3:0, lecz w rewanżu na stadionie Santiago Bernabéu, przegrali 11:1 mecz rozegrany był 13 czerwca 1943.

    W następnym roku z pracy w roli trenera został zwolniony José Nogués, a na jego miejsce mianowano byłego zawodnika zespołu, Josepa Samitiera. W roli trenera pracował przez trzy lata, lecz do jego osiągnięć zaliczyć można tylko pierwsze miejsce w lidze w sezonie 1944/1945. Później drużyna, prowadzona już przez jego następcę, triumfowała w sezonach: 1947/1948 i 1948/1949. W 1950, w meczu rozgrywanym na Les Corts pomiędzy FC Barcelona a Realem Madryt padł wynik 7:2.

    Stadion Wembley (lub Nowy Wembley, wym. [ˈwɛmbli]) – stadion sportowy znajdujący się w Londynie, w dzielnicy Wembley. Jest narodowym stadionem Anglii i powstał w miejsce Starego Wembley, który stał w tym samym miejscu od 1923 do 2003 roku. Nowy Wembley otwarto w 2007, a pierwszy mecz na nim odbył się 24 marca 2007 (reprezentacje Anglii i Włoch). Jego pojemność to 90 tysięcy miejsc, dzięki czemu stanowi on największy stadion w Europie po Camp Nou w Barcelonie. Jest jednym z najnowocześniejszych obiektów tego typu na świecie, a jego właścicielem jest The Football Association. Marc Cardona Rovira (ur. 8 lipca 1995 w Lleidzie) – hiszpański piłkarz występujący na pozycji napastnika w hiszpańskim klubie CA Osasuna.

    Kilka miesięcy po tym wydarzeniu do FC Barcelona przyszedł Ladislao Kubala. Z początku nie mógł jednak uczestniczyć w spotkaniach, jakie rozgrywała jego nowa drużyna, z powodu sankcji nałożonych przez organizację FIFA, co trwało aż do 29 kwietnia 1950. Po oficjalnym dołączeniu Węgra do zespołu, Duma Katalonii z sześcioma zwycięstwami i jednym remisem wygrała kolejną edycję Pucharu Hiszpanii. W finale tych rozgrywek, Kubala strzelił trzy gole w wygranym 3:0 meczu z Realowi Sociedad. W 1952 Drużyna Pięciu Pucharów (kat. Barça de les 5 Copes) zdobyła Puchar Ligi Hiszpańskiej, Latin Cup, Trofeum Eva Duarte, Trofeum Martini & Rossi oraz Puchar Hiszpanii, pokonując w jego finale Valencię CF 4:2, pomimo że do przerwy przegrywała 0:2.

    Bazylea (niem. Basel, fr. Bâle, wł. /retorom. Basilea, łac. Basilia) – miasto szwajcarskie u styku granic trzech państw: Szwajcarii, Niemiec i Francji, nad rzeką Ren, u ujścia rzek Birs i Wiese. Miasto Bazylea tworzy razem z gminami Riehen i Bettingen kanton Bazylea-Miasto. Miasto dzieli się na Małą Bazyleę (Kleinbasel) na prawym i Wielką Bazyleę (Grossbasel) ze Wzgórzem Katedralnym na lewym brzegu Renu. Do miasta wcielono dawną osadę rybacką Kleinhüningen.Club Deportivo Logroñés - hiszpański klub piłkarski, grający obecnie w Segunda División B, mający siedzibę w mieście Logroño leżącym w La Rioja.

    Na początku następnego sezonu Węgier zachorował na gruźlicę, co odbiło się miejscem w środkowej części tabeli, jakie Azulgrana zajmowała podczas jego choroby do 22 lutego, gdy ten powrócił na spotkanie z Racingiem Santander i pomógł drużynie wywalczyć pierwsze miejsce w tabeli (FC Barcelona wyprzedziła w ostatniej kolejce Valencię) i zdobyć kolejny Puchar kraju (2:1 w finale z Athletikiem Bilbao).

    Saint Mirren Football Club – klub piłkarski ze Szkocji założony w 1877 roku. W sezonie 2006/2007 występuje w Scottish Premiership.Gatorade (ang. nazwa handlowa czyt. gejtorejd) – napój izotoniczny produkowany przez PepsiCo, służy do uzupełniania poziomu płynów w organizmie i dostarczania energii do mięśni. Napój został stworzony w 1965 na Uniwersytecie stanu Floryda z przeznaczeniem dla sportowców oraz osób aktywnych fizycznie.

    1953–1957[ | edytuj kod]

    Gdy władze Realu Madryt dowiedziały się, iż Alfredo Di Stéfano ma przejść do FC Barcelona, za wszelką cenę usiłowały nie dopuścić do tego transferu. Rozpoczęły negocjacje z Millonarios de Bogotá, gdzie Argentyńczyk wcześniej występował, lecz bez zgody federacji FIFA. Wcześniej klub z Katalonii ustalił z uprawnionym właścicielem piłkarza – River Plate, kwotę odstępnego, która wynosiła 2 miliony peset. 15 września 1953 Królewska Hiszpańska Federacja Piłkarska poprosiła FIFA o rozsądzenie kwestii, którego klubu zawodnikiem jest Argentyńczyk. Ta najpierw oznajmiła, iż „Di Stéfano nie może zagrać w żadnym klubie hiszpańskim do chwili, gdy jego sytuacja [...] nie zostanie całkowicie wyjaśniona”, a następnie poprosiła o arbitraż byłego prezesa RFEF, Armado Muñoza Calero, który zaproponował, aby Di Stéfano rozegrał sezony 1953/1954 i 1955/1956 w barwach Realu Madryt, natomiast 1954/1955 i 1956/1957 w barwach FC Barcelona. Oba kluby zaprotestowały, chcąc mieć zawodnika na własność. W Barcelonie cały zarząd podał się do dymisji rezygnując jednocześnie z praw do zawodnika. W efekcie, Di Stéfano trafił do Madrytu, gdzie pomógł zwyciężyć w kilku pierwszych edycjach Pucharu Mistrzów.

    Fluminense Football Club – brazylijski klub piłkarski z Rio de Janeiro. Ich największym rywalem jest Flamengo. W języku portugalskim Fluminense oznacza rzeczny, a także potoczne określenie mieszkańców stanu Rio de Janeiro.Estadio Santiago Bernabéu – stadion piłkarski w stolicy Hiszpanii, Madrycie. Jest macierzystym obiektem Realu Madryt, mecze rozgrywa na nim także reprezentacja Hiszpanii. 22 maja 2010 roku odbył się tu 55. finał Ligi Mistrzów UEFA

    Po dwóch latach dominacji w lidze Barça w 1953 spadła na drugie miejsce w tabeli, a triumfował Real Madryt. Także w Pucharze krajowym Katalończykom się nie powiodło – w ćwierćfinałowym meczu z Athletic Bilbao, kontuzjowany został Kubala, co wyłączyło go z gry na cztery i pół miesiąca, a w finale tych rozgrywek pokonała ich Valencia rezultatem 3:0.

    Klub piłkarski – klub sportowy, którego głównym - i najczęściej jedynym - celem jest udział w rozgrywkach piłkarskich, organizowanych pod egidą konkretnej federacji (krajowej, bądź kontynentalnej - rzadziej światowej) w stosownej kategorii wiekowej, płci i statusie zrzeszonych w nim osób. Obecnie, kluby piłkarskie są najczęściej klubami jednosekcyjnymi (typowo piłkarskimi), choć mogą również stanowić jedną z sekcji klubu wielosekcyjnego (sekcję piłkarską). Systematyka klubów piłkarskich ze względu na status zrzeszonych w nim osób:Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.

    W następnym sezonie zakupiono dla wzmocnienia drużyny Luisa Suáreza z Deportivo La Coruña, ponieważ Kubala narzekał na kontuzję kolana, a klub uplasował się na drugiej pozycji w tabeli La Liga ulegając stołecznemu rywalowi.

    28 listopada 1954 została rozpoczęta budowa nowego stadionu – Camp Nou. Drużyna pod wodzą byłego bramkarza klubowego – Franza Platki zdobyła w sezonie 1955/1956 pierwszy w swojej historii Puchar Miast Targowych, wygrywając z reprezentacją Londynu w dwumeczu 6:2.

    W lidze zajęła drugie miejsce, zaraz za Athletic Bilbao. Inauguracyjny mecz na otwarcie Camp Nou został rozegrany 24 września 1957. Rywalem był stołeczny polski klub, Legia Warszawa, która wystąpiła jako Reprezentacja Warszawy. Mecz zakończył się zwycięstwem gospodarzy 4:2. Bramki dla Dumy Katalonii zdobyli Eulogio Martínez, Justo Tejada, Francisco Sampedro Lluesma oraz Evaristo. Dla warszawian trafili Henryk Szymborski oraz Władysław Soporek.

    Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.Patrick Stephan Kluivert (ur. 1 lipca 1976 w Amsterdamie) – holenderski trener i były piłkarz, grający na pozycji napastnika.

    Natomiast w pucharze krajowym, FC Barcelona pokonał w derbowym pojedynku RCD Espanyol 1:0.

    1960–1978[ | edytuj kod]

    W 1960, zawodnik Dumy Katalonii Luis Suárez, został uznany najlepszym piłkarzem Europy i zdobył Złotą Piłkę. Ponadto zespół obronił Puchar Miast Targowych (finał z Birmingham 0:0 w pierwszym spotkaniu, i 4:1 w drugim). Świetna passa utrzymywała się także w lidze, gdzie drużyna w sezonie 1959/1960 nie przegrała żadnego meczu rozegranego u siebie, czego skutkiem był triumf w La Liga. Liczba członków klubu wzrosła do 50 000. Na arenie międzynarodowej drużyna powstrzymała Real Madryt w jego wędrówce po kolejny z rzędu Puchar Mistrzów (w drugiej rundzie, 1/8 finału). W pierwszym meczu padł remis 2:2 w Madrycie, w drugim rozgrywanym w Barcelonie, 2:1 dla gospodarzy. Bramkę na wagę awansu do kolejnej rundy zdobył z rzutu karnego Luis Suárez. Arbitrem tego spotkania był Arthur Ellis. Barcelona doszła do finału, gdzie ostatecznie przegrała z SL Benfica 2:3 (dwa gole dla Barçy zdobył Sándor Kocsis).

    Futsal (dawniej używana w Polsce oficjalna nazwa piłka nożna halowa pięcioosobowa lub potocznie halówka) – zespołowa gra sportowa, odmiana piłki nożnej rozgrywana w hali. Jej nazwa pochodzi od portugalskiego futebol de salão i hiszpańskiego fútbol sala lub fútbol de salón, co można przetłumaczyć jako halowa piłka nożna.Amsterdamsche Football Club Ajax NV (częściej nazywany Ajax Amsterdam lub Ajax, oficjalny skrót AFC Ajax) – holenderski klub piłkarski z siedzibą w Amsterdamie, założony 18 marca 1900 roku, jako spadkobierca i kontynuator tradycji Unionu Amsterdam (działającego, między 1883 i 1896).

    23 czerwca 1963, klub zdobył kolejny Puchar Hiszpanii (nazywany, w czasie rządów Franco, Copa del Generalisimo). Rywalem w finale rozegranym na Camp Nou był Real Saragossa. Gole dla Barçy zdobyli: Pereda, Sandor Kocsis i Zaldúa. Natomiast w lidze, po zajęciu szóstej, najgorszej od dwudziestu lat pozycji, władze zdecydowały się odmłodzić zespół, na skutek czego odeszli Antonio Ramallets, Zoltán Czibor i Luis Suárez.

    Rubin Kazań (tat. «Рубин» футбол клубы Казан, ros. Футбольный клуб «Рубин» Казань, Futbolnyj Kłub "Rubin" Kazań) – rosyjski klub piłkarski z siedzibą w Kazaniu, w republice Tatarstan, grający w rozgrywkach Rosyjskiej Premier Ligi.El Clásico (w hiszp. „Klasyk”, kat. El Clàssic), Derbi Español („Derby hiszpańskie”) – nazwa meczów piłkarskich pomiędzy hiszpańskim Realem Madryt i katalońskim FC Barcelona, najbardziej utytułowanymi klubami Hiszpanii.

    Trzy lata później zostały sprzedane tereny byłego stadionu Les Corts za 226 milionów peset, co wyraźnie wpłynęło na budżet klubu, który potrzebował dobrych piłkarzy. Po raz trzeci w swojej historii drużyna wywalczyła Puchar Miast Targowych. Mimo porażki w pierwszym meczu finałowym z Realem Saragossa 0:1, triumfowała wygrywając rewanżowe spotkanie 4:2 (po dogrywce).

    Michael Laudrup (ur. 15 czerwca 1964 w Kopenhadze) – duński piłkarz, trener. Uważany za jednego z najlepszych zawodników w historii futbolu duńskiego. Obecnie jest trenerem Swansea City.Xavi, właśc. Xavier Hernández Creus (wym. [ˈʃaβi], [ˈʃaβier erˈnandes ˈkrɛws]; ur. 25 stycznia 1980 w Terrassie) – hiszpański trener i piłkarz grający na pozycji pomocnika. Mistrz Świata 2010 i dwukrotny Mistrz Europy 2008, 2012. W latach 1998–2015 zawodnik FC Barcelony, a w latach 2015–2019 klubu Al Sadd. Obecnie pełni funkcję trenera katarskiego klubu Al Sadd.

    W 1968 Real Madryt przegrał z Barçą 0:1 na swoim własnym stadionie w finale Pucharu Hiszpanii. Mecz ten został określony mianem butelkowego finału, ponieważ wściekli madryccy kibice po przegranym meczu zaczęli rzucać w piłkarzy Blaugrany butelkami; żaden z nich nie został jednak trafiony.

    W 1969 roku Duma Katalonii poniosła porażkę 0:1 ze Slovanem Bratysława w finale Pucharu Zdobywców Pucharów.

    Madryt (hiszp. Madrid) – stolica i największe miasto Hiszpanii, położony w środkowej części kraju u podnóża Sierra de Guadarrama (Wyżyna Kastylijska) nad rzeką Manzanares.Guillermo Amor Martínez (urodzony 4 grudnia 1967 w Benidormie, Hiszpania), były piłkarz hiszpański występujący na pozycji pomocnika.

    13 sierpnia 1973 za 922 000 funtów został kupiony Johan Cruijff z Ajaksu Amsterdam – trener Rinus Michels zaoferował mu ponad pięciokrotnie wyższą stawkę niż poprzedni klub piłkarza. Sam zawodnik miał też do wyboru Real Madryt, lecz wybrał Barçę. Na uzasadnienie swojego stanowiska wypowiedział zdanie: .mw-parser-output div.cytat{display:table;padding:0}.mw-parser-output div.cytat.box{margin-top:0.5em;margin-bottom:0.8em;border:1px solid #aaa;background:#f9f9f9}.mw-parser-output div.cytat>blockquote{margin:0;padding:0.5em 1.5em}.mw-parser-output div.cytat-zrodlo{text-align:right;padding:0 1em 0.5em 1.5em}.mw-parser-output div.cytat-zrodlo::before{content:"— "}.mw-parser-output div.cytat.cudzysłów>blockquote{display:table}.mw-parser-output div.cytat.klasyczny::before{float:left;content:"";background-image:url("//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b9/Quote-alpha.png/20px-Quote-alpha.png");background-repeat:no-repeat;background-position:top right;width:2em;height:2em;margin:0.5em 0.5em 0.5em 0.5em}.mw-parser-output div.cytat.klasyczny>blockquote{border:1px solid #ccc;background:white;color:#333;padding-left:3em}.mw-parser-output div.cytat.cudzysłów>blockquote::before{display:table-cell;color:rgb(178,183,242);font:bold 40px"Times New Roman",serif;vertical-align:bottom;content:"„";padding-right:0.1em}.mw-parser-output div.cytat.cudzysłów>blockquote::after{display:table-cell;color:rgb(178,183,242);font:bold 40px"Times New Roman",serif;vertical-align:top;content:"”";padding-left:0.1em}.mw-parser-output div.cytat.środek{margin:0 auto}.mw-parser-output div.cytat.prawy{float:right;clear:right;margin-left:1.4em}.mw-parser-output div.cytat.lewy{float:left;clear:left;margin-right:1.4em}.mw-parser-output div.cytat.prawy:not([style]),.mw-parser-output div.cytat.lewy:not([style]){max-width:25em}

    Nigdy nie przejdę do klubu, który sympatyzował z reżimem Franco.

    Gerardo Daniel Martino (ur. 20 listopada 1962 w Rosario) – argentyński trener piłkarski oraz były piłkarz występujący na pozycji pomocnika. Obecnie szkoleniowiec hiszpańskiego FC Barcelona.Joan Gaspart (ur. 11 października 1944 roku) - były prezes klubu FC Barcelona. Jego kadencja przypada na lata 2000-2003.
    Johan Cruijff o wyborze klubu,

    Rok po dołączeniu do składu Cruijffa, także za namową Michelsa podpisano kontrakt z Johanem Neeskensem.

    W 1974 FC Barcelona zapewnił sobie na sześć kolejek przed końcem rozgrywek pierwsze miejsce w tabeli ligi hiszpańskiej, a w jednym z ostatnich meczów wygrał na wyjeździe 5:0 z Realem Madryt. Jednak w kolejnym sezonie zajął ostatecznie trzecie miejsce z 14. punktami straty do rywala z Madrytu. W finale Pucharu Hiszpanii Real wygrał z Blaugraną 4:0.

    Alexis Alejandro Sánchez Sánchez (ur. 19 grudnia 1988 w Tocopilli) – chilijski piłkarz występujący na pozycji napastnika w angielskim klubie Arsenal.W rozgrywkach Pucharu Zdobywców Pucharów brały udział drużyny które w swoich krajach zdobyły puchar kraju. PZP rozgrywany pod patronatem UEFA organizowany był w latach 1961-1999. Gdy rozwiązano Puchar Zdobywców Pucharów zwycięzcy pucharu danego kraju zaczęli startować w rozgrywkach Puchar UEFA.

    W 1978 na stanowisko prezesa klubu został wybrany Josep Lluis Nuñez, który sprawował ten urząd najdłużej – przez 22 lata (5 kadencji). Radość piłkarzy z tego wyboru przypieczętowana została zwycięstwem 3:1 w finale pucharu krajowego. W następnym roku Barcelona ograła 4:3 (2:2) niemiecką Fortunę Düsseldorf w finale Pucharu Zdobywców Pucharów. Spotkanie oglądało na stadionie w Bazylei 58 000 kibiców obu drużyn.

    Puchar Konfederacji 2013 został rozegrany w Brazylii. Turniej był próbą generalną przed odbywającymi się w tym kraju w 2014 roku Mistrzostwami Świata. Mecz otwarcia odbył się w Brasílii 15 czerwca 2013, a finał 30 czerwca 2013 w Rio de Janeiro. Ponadto mecze turniejowe zorganizowano w Fortalezie, Recife, Salvadorze i Belo Horizonte.Adriano Correia Claro, znany jako Adriano (ur. 26 października 1984 w Kurytybie, w stanie Paraná) – brazylijski piłkarz z hiszpańskim obywatelstwem, występujący na pozycji bocznego obrońcy w FC Barcelona. Jego uniwersalizm sprawia, że może występować również na obu skrzydłach pomocy, a także, gdy zajdzie taka potrzeba, na środku bloku defensywnego. Jest żonaty. Ma dwóch synów: Adriana i Azhafa.

    1978–1988[ | edytuj kod]

    1 marca 1981, po meczu ligowym z Hérculesem Enrique Quini został uprowadzony przez grupę znaną jako Batallon Catalano-Espanyol i był więziony przez 25 dni. Po złożeniu przez władze klubu obietnicy, że rezygnuje z wygranej w Pucharze Hiszpanii, został uwolniony przed meczem finałowym, w którym przeciwnikiem klubu z Katalonii był Sporting Gijón. Katalończycy wygrali 3:1, a jedną z bramek strzelił właśnie wcześniej uprowadzony piłkarz.

    Sir – angielski tytuł honorowy, wywodzący się ze średniowiecznego angielskiego sire (fr. sieur) oznaczającego lorda. Etymologicznie słowo to wywodzi się z łacińskiego senior. W formalnej tytulaturze szlacheckiej tytułu sir (pisanego wielką literą: Sir) używa się w stosunku do rycerza lub baroneta, zawsze w połączeniu z pełnym imieniem i nazwiskiem, ewentualnie samym imieniem, nigdy z samym nazwiskiem. Zwyczajowo tytułu tego używa się tylko wobec poddanych brytyjskich monarchów, w tym również pochodzących z innych niż Wielka Brytania państw o statusie Commonwealth realm. Tytułu tego używa się także w wojsku, dawniej przy zwracaniu się do przełożonego oficera, obecnie także używany wobec starszych podoficerów. Obecnie termin sir pełni również funkcję grzecznościową i używany jest w kontaktach służbowych, w oficjalnej korespondencji bądź w kontaktach z nieznajomymi.Real Racing Club de Santander – hiszpański klub piłkarski, założony 14 czerwca 1913 roku, wywodzący się z miasta Santander i obecnie grający w Segunda División.

    Na potrzeby Mistrzostw Świata Camp Nou powiększono do 120 000 miejsc. 7 listopada 1982 do Barcelony przyjechał papież Jan Paweł II, który odprawiał mszę w obecności kilkuset tysięcy wiernych (otrzymał także kartę socios klubu z numerem 10 080). Następnie został rozegrany mecz finałowy Pucharu Zdobywców Pucharów pomiędzy drużyną Barcelony a belgijskim Standardem Liège, który drużyna gospodarzy wygrała 2:1 (dwa gole Allana Simonsena i jeden Quiniego).

    José Martín Cáceres (ur. 7 kwietnia 1987 roku w Montevideo) – urugwajski piłkarz występujący na pozycji prawego obrońcy w Juventusie.Bunt – pojęcie z zakresu nauk społecznych. W koncepcji Roberta Mertona oznacza sposób przystosowania jednostki poprzez odrzucenie celów społecznych grupy oraz społecznie uznawanych środków realizacji celów społecznych oraz zastąpienie ich własnymi celami i środkami ich osiągania. Zachowania tego typu pojawiać mogą się pod wpływem długotrwałej anomii, jak również w przypadku odrzucania kultury dominującej i zastępowania jej kontrkulturą.

    W ramach transakcji transferowych w roku 1982 został zakupiony Diego Maradona z Boca Juniors za dość dużą sumę w owych czasach – 3 miliony funtów, jednak nękany kontuzjami, po dwóch latach pobytu w Katalonii, sprzedany został do włoskiego klubu SSC Napoli za 5 milionów funtów. Jego miejsce zajął wcześniej rezerwowy, Bernd Schuster, który pomógł drużynie zdobyć swój dziesiąty tytuł triumfatora ligi hiszpańskiej w historii klubu. Liczba członków klubu przekroczyła 100 000. Oprócz Maradony w tamtym sezonie Barcelonę opuścił także Enrique Quini, który popisał kontakt ze Sportingiem Gijón.

    Puchar Franza Beckenbauera (niem. Franz-Beckenbauer-Cup) – towarzyski mecz piłkarski, rozgrywany przed rozpoczęciem sezonu na stadionie Allianz Arena w Monachium w Niemczech pomiędzy gospodarzem Bayernem Monachium oraz zaproszonym utytułowanym klubem. Inspiracją Pucharu z udziałem Bayernu był rozgrywany w 2006 roku Puchar Joana Gampera. Pierwsza edycja turnieju roku została zorganizowana 15 sierpnia 2007 roku i nazwana imieniem Franza Beckenbauera. Turniej wygrał FC Barcelona, pokonując w finale Bayern Monachium 1:0. W 2009 roku turniej został zastąpiony przez Audi Cup.Royal Sporting Club Anderlecht (oficjalny skrót RSCA) – belgijski klub piłkarski z siedzibą w mieście Anderlecht, założony 27 maja 1908, jako Sporting Club Anderlechtois.

    Rok później Barça po raz pierwszy w historii przegrała na swoim obecnym stadionie, Camp Nou z Realem Madryt 1:2. Przed tym meczem zespół z Madrytu doznał tu 14 porażek i trzy razy zremisował.

    W 1986 drużyna pod wodzą trenera Terry’ego Venablesa dostała się do finału Pucharu Europy, jednak przegrała w karnych ze Steauą Bukareszt 0:2 (po 120 minutach brzmiał wynik 0:0). Rozegrano go w Sewilli, w obecności 70 tysięcy kibiców.

    Latem 1986 roku do klubu sprowadzono Garry’ego Linekera, Andoniego Zubizarrete oraz Marka Hughesa. Sezon 1986/87 Barcelona zakończyła na drugim miejscu w lidze, ze stratą zaledwie jednego punktu do lidera – Realu Madryt. Kapitalny sezon zaliczył nowo sprowadzony Gary Lineker, który w rozgrywkach hiszpańskiej ligi strzelił aż 20 bramek dla Blaugrany.

    Lucas Digne (ur. 20 lipca 1993 w Meaux) – francuski piłkarz występujący na pozycji obrońcy. Lucas jest wychowankiem Lille OSC, a obecnie gra w PSG.Al-Sadd Sports Club (arab. السد القطري) – katarski klub piłkarski, grający obecnie w Q-League, mający siedzibę w mieście Ad-Dauha, największym mieście w kraju. Został założony w 1969 roku. Aż 11-krotnie zdobywał mistrzostwo kraju, a sukcesy osiągał także na arenie międzynarodowej.

    W sezonie 1987/1988 trenerem został Luis Aragonés, który jednak nie umiał wprowadzić nowego nowego ducha w drużynę, co odbiło się na wynikach – 15 zwycięstw w lidze w sezonie uplasowało klub na szóstej pozycji w tabeli.

    Mimo to klub zdobył Puchar Hiszpanii dający awans do zmagań o Puchar Zdobywców Pucharów, który w następnym sezonie udało się zdobyć pod wodzą nowego trenera – Johana Cruijffa. Holender sprowadził nowych zawodników: José Mari Bakero, Beguiristáina, Sacristána, Salinasa i awansował do pierwszej drużyny młodziutkiego Guillermo Amora. To właśnie ci zawodnicy przyczynili się do wygranej w Pucharze.

    Culés (inaczej Culers) – hiszpańska nazwa kibiców klubu FC Barcelona. Pochodzi od hiszpańskiego słowa culo - "tyłek", a wzięła się od tego, że na dawnym stadionie Barcelony, Les Corts, nie było krzesełek, a drewniane trybuny z ławkami i kiedy patrzyło się podczas meczu na nie z tyłu, widać było całe rzędy tyłków. Pojęcie dotyczy fanów z całego świata. Cules często zrzeszają się w penyach – oficjalnych fan-klubach, których na całym świecie jest blisko półtora tysiąca. Kibic FC Barcelona, który płaci składki i jest członkiem klubu, to socio (ok. 170 tys. osób). Do znanych cule należą m.in. Kobe Bryant, José Luis Rodríguez Zapatero i José Carreras. Ten ostatni nagrał film o swoich upodobaniach piłkarskich.Rzut wolny – sytuacja w piłce nożnej, w której po przewinieniu zawodnika (faulu, zagraniu ręką), czy też po spalonym sędzia zatrzymuje grę i każe ją wznowić drużynie poszkodowanej z miejsca, w którym popełniono wykroczenie.

    1988–1996 Dream Team[ | edytuj kod]

    W sezonie 1989/1990 do drużyny Cruijffa dołączyli Ronald Koeman i Michael Laudrup. Zespół wygrał 2:0 w finale Pucharu Hiszpanii z Królewskimi (mecz był rozgrywany w Walencji), po raz kolejny triumfując w krajowych pucharach. Następny sezon też okazał się szczęśliwy – pomimo operacji wszczepienia by-passów, jakiej musiał poddać się trener Katalończyków oraz półrocznej pauzy w grze Ronalda Koemana (Christo Stoiczkow, piłkarz, który w barwach klubu rozegrał 151 spotkań i strzelił 76 bramek nie grał przez dwa miesiące z powodu zawieszenia), klub zdobył Superpuchar Hiszpanii, mistrzostwo Hiszpanii i mistrzostwo Katalonii oraz Puchar Theresa Therrara.

    Sándor Kocsis (ur. 21 września 1929 w Budapeszcie, zm. 22 lipca 1979 w Barcelonie) – węgierski piłkarz, występujący na pozycji napastnika, wicemistrz świata w 1954.Santiago Bernabéu Yeste (ur. 8 czerwca 1895 w Almansa, zm. 2 czerwca 1978 w Madrycie), hiszpański piłkarz i działacz sportowy, wieloletni prezes Realu Madryt.
    Johan Cruijff, jako trener stworzył jeden z najlepszych zespołów w historii klubu.

    Rok 1992 zapisał się złotymi zgłoskami w historii katalońskiego klubu. W Hiszpanii Azulgrana zdobyła dwunasty tytuł triumfatora ligi hiszpańskiej. Natomiast w Pucharze Europy dotarła do finału i 20 maja 1992 zmierzyła się z włoskim klubem UC Sampdoria na londyńskim stadionie Wembley w obecności 70 827 kibiców. W regulaminowym czasie gry, mimo kilku akcji podbramkowych, nie padła ani jedna bramka. Dopiero w dogrywce, w 112 minucie, po faulu jednego z piłkarzy włoskich, do piłki podszedł Koeman (mimo że występował na pozycji obrońcy, strzelił 213 bramek w karierze) i z rzutu wolnego ulokował piłkę w siatce przy lewym słupku.

    Stadion Ludwika II, Stade Louis II – wielofunkcyjny stadion, położony w Monako. Oddany został do użytku w 1985 roku. Od tego czasu swoje mecze na tym obiekcie rozgrywa zespół Ligue 1 – AS Monaco. Jego pojemność wynosi 18 523 miejsc. W latach 1998-2012 corocznie w sierpniu był na nim rozgrywany mecz o Superpuchar Europy UEFA. W latach 2003 – 2005 rozgrywano na nim lekkoatletyczny Światowy Finał IAAF.Villarreal Club de Fútbol (wym. [biʎareˈal]) – hiszpański klub piłkarski z siedzibą w Vila-real występujący w Primera División.

    W tym samym roku odbywały się także Igrzyska Olimpijskie w Barcelonie. Na Camp Nou reprezentacja Hiszpanii pokonała Polskę 3:2.

    Rok później losy pierwszego miejsca w lidze ważyły się do ostatniej kolejki. Klub ze stolicy poleciał na Wyspy Kanaryjskie, aby zagrać z Teneryfą, z którą przegrał ostatecznie 0:2, natomiast Barcelona wygrała z Realem Sociedad 1:0, co dało Katalończykom mistrzostwo kraju. Drużyna zdobyła także Puchar Therresa oraz Puchar Katalonii.

    Stadion – budowla sportowa, przeznaczona do rozgrywania zawodów różnych dyscyplin sportowych oraz innych masowych imprez widowiskowych lub komercyjnych (targi).Jack Greenwell (ur. 2 stycznia 1884 w Crook, zm. 20 listopada 1942 w Bogocie) Anglik, przez część kibiców uznawany za pierwszego prawdziwego trenera klubu piłkarskiego FC Barcelona. Podczas pierwszego okresu trenowania zdobył z FC Barceloną 2 Puchary Króla Hiszpanii oraz pięć Mistrzostw Katalonii.

    W sezonie 1993/1994 zmagania były bardziej dramatyczne. W styczniu FC Barcelona pokonała Real Madryt 5:0 na Camp Nou. W ostatniej kolejce rozgromiła 5:2 Sevillę FC, zrównując się dorobkiem punktowym z Deportivo La Coruña. Dzięki temu, że gracz Deportivo, Miroslav Đukić, w ostatniej minucie meczu przeciwko Valencii nie wykorzystał rzutu karnego, oraz korzystniejszemu bilansowi bezpośrednich spotkań Barça zanotowała wówczas kolejny triumf w La Liga.

    Real Club Celta de Vigo – hiszpański klub piłkarski z miasta Vigo występujący obecnie w rozgrywkach Primera Division.Joan Gamper (znany również jako Joan Kamper, Hans Gamper oraz Hans Kamper), (ur. 22 listopada 1877 w Winterthur, Szwajcarii, zm. 30 lipca 1930 w Szwajcarii) - pionier piłki nożnej, jeden z pierwszych piłkarzy i działaczy. Założył oraz sponsorował wiele klubów piłkarskich w Szwajcarii i Hiszpanii, m.in. FC Barcelonę.

    Na arenie międzynarodowej drużyna przegrała w finale Ligi Mistrzów z A.C. Milan 0:4. To spowodowało, że odeszli Andoni Zubizarreta, Julio Salinas, Michael Laudrup i niezadowolony ze złej atmosfery wewnętrznej Christo Stoiczkow.

    W następnym sezonie Barcelona nie wywalczyła już pierwszego miejsca w tabeli ligowej (jak to było przez ostatnie 4 lata) i zajęła czwarte miejsce, z 9 punktami straty do lidera, którym był Real Madryt. W 1996 z posady trenera Barçy zrezygnował Johan Cruijff, któremu nie udało się zdobyć żadnego znaczącego trofeum w sezonie 1995/1996.

    Szwecja, Królestwo Szwecji (Sverige, Konungariket Sverige) – państwo w Europie Północnej, zaliczane do państw skandynawskich. Szwecja jest członkiem Unii Europejskiej od 1995 roku. Graniczy z Norwegią, Finlandią i Danią.Superpuchar Hiszpanii w piłce nożnej – dwa mecze piłki nożnej rozgrywane raz do roku w Hiszpanii między zespołem, który zdobył ligowe mistrzostwa kraju a zdobywcą Pucharu Hiszpanii. Jeden z meczów jest rozgrywany na macierzystym boisku mistrza kraju, a drugi na boisku zdobywcy pucharu.
    Ronald Koeman – strzelec jedynej bramki w meczu z Sampdorią w finale Pucharu Europy w 1992.

    1996–2000[ | edytuj kod]

    W sezonie 1996/1997 drużynę prowadził sir Bobby Robson, a do zespołu dołączyli Ronaldo i niechciany w Realu Madryt Luis Enrique. Doszli także: Vítor Baía, Christo Stoiczkow, Fernando Couto, czy Laurent Blanc. Zespół opuścił Gheorghe Hagi, który głównie odgrywał rolę rezerwowego Barçy. Ronaldo i Luis Enrique spisywali się świetnie, pierwszy zdobył tytuł króla strzelców, a pochodzący z Asturii Enrique nie miał problemów z aklimatyzacją. Barcelona zdobyła Puchar Zdobywców Pucharów wygrywając w finale 1:0 z Paris Saint Germain po golu Brazylijczyka. W lidze hiszpańskiej, mimo zdobycia aż 102 goli, klub zajął drugie miejsce, ale zdobył na osłodę Puchar Króla Hiszpanii.

    Anssumane „Ansu” Fati Vieira (ur. 31 października 2002 w Bissau) – hiszpański piłkarz pochodzący z Gwinei Bissau występujący na pozycji napastnika w hiszpańskim klubie FC Barcelona. Sevilla Fútbol Club – hiszpański klub piłkarski, grający obecnie w Primera División, mający siedzibę w Sewilli, stolicy Andaluzji. Został założony w dniu 14 października 1905 jako pierwszy klub w mieście. Swoje domowe mecze rozgrywa na stadionie Estadio Ramón Sánchez Pizjuán, który może pomieścić niespełna 45 tysięcy widzów. Zespół Sevilli zdobył raz mistrzostwo Hiszpanii (1946). Największym sukcesem w historii klubu było wywalczenie w 2006 roku (10 maja) Pucharu UEFA po zwycięstwie 4:0 w finale nad angielskim Middlesbrough FC. 25 sierpnia 2006 roku Sevilla zdobyła swoje drugie trofeum w historii, pokonując w meczu o Superpuchar Europy w Monako FC Barcelona 3:0. W sezonie 2006/2007 Sevilla jako drugi (po Realu Madryt) klub w historii obroniła Puchar UEFA. Sevilla dwukrotnie z rzędu została wybrana najlepszą drużyną na świcie przez IFFHS.

    W sezonie 1997/1998 zespół prowadził już Louis van Gaal. Zakupił on do klubu Rivaldo, Sonnego Andersona, a także trzech zawodników AC Milan: Michaela Reizigera, Christophera Dugarriego oraz Winstona Bogardego. W pierwszym sezonie Holendra Barcelona zdobył dublet: mistrzostwo i puchar Hiszpanii. Natomiast w jubileuszowym sezonie 1998/1999 mistrzostwo Hiszpanii. Do zdobycia mistrzostwa w dużym stopniu przyczyniła się nowo pozyskana gwiazda klubu – Patrick Kluivert. Jednakże pomimo sukcesów krajowych w tych dwóch sezonach FC Barcelona wyraźnie rozczarowała na arenie międzynarodowej (m.in. odpadnięcie już w fazie grupowej Ligi Mistrzów 1997-1998 i 1998-1999). W kolejnym sezonie 1999/00 mimo walki na kilku frontach FC Barcelona nie zdobył żadnego trofeum, a kibice mieli powoli dość van Gaala, który uczynił z Barçy „holenderską kolonię”. W sezonie 2000/01 zostali sprowadzeni Marc Overmars i Emmanuel Petit, którzy mieli uleczyć sytuację w klubie, niestety nie udało im się. Przez kolejne kilka sezonów Barcelona rozczarowywała swych fanów, nie osiągając żadnych sukcesów mimo ogromnych pieniędzy wydanych na piłkarzy przez Joana Gasparta wybranego w 2000 na prezesa klubu.

    FC Porto (pełna nazwa Futebol Clube do Porto, wym. [futɨˈbɔɫ ˈklub(ɨ) du ˈpoɾtu]) – portugalski klub sportowy (szczególną rolę odgrywa sekcja piłki nożnej), grający obecnie w Primeira Liga i mający siedzibę w Porto. FC Porto jest odznaczone m.in. Orderem Infanta Henryka i Orderem Zasługi. Francisco Franco Bahamonde, właśc. Francisco Paulino Hermenegildo Teódulo Franco y Bahamonde Salgado Pardo (wym. [fɾanˈθisko ˈfɾaŋko]; ur. 4 grudnia 1892 w Ferrol, zm. 20 listopada 1975 w Madrycie) – hiszpański dyktator wojskowy. Przywódca nacjonalistów w czasie hiszpańskiej wojny domowej (1936–1939), szef Państwa Hiszpańskiego (hiszp. Jefe del Estado Español, 1936–1975), premier rządu, naczelny dowódca sił zbrojnych i przewodniczący Falangi (FET y JONS, od 1958 Ruch Narodowy), tytułowany Przywódcą Ostatecznej Krucjaty i Hiszpańskiej Schedy, Liderem Wojny Wyzwoleńczej przeciw Komunizmowi i jego Współsprawcom (El Caudillo de la Última Cruzada y de la Hispanidad, El Caudillo de la Guerra de Liberación contra el Comunismo y sus Cómplices).

    2000–2003[ | edytuj kod]

    Joan Gaspart, który dotąd był wiceprezesem klubu, dążył do naprawy sytuacji. Podczas jego urzędowania na tym stanowisku sprowadzono między innymi Diega Maradonę, Gary’ego Linekera, Bernda Schustera, Romário i Ronaldo. W wyborach na prezesa zdobył 54,87% głosów, głosowało na niego 25 181 socios FC Barcelona.

    Puchar Łaciński (fr. Coupe Latine; wł. Coppa Latina; port. Taça Latina lub Copa Latina; hiszp. Copa Latina) – międzynarodowy klubowy turniej piłkarski rozgrywany w latach 1949 - 1957. W turnieju brały udział czołowe zespoły z Francji, Hiszpanii, Portugalii i Włoch. Każda edycja turnieju składała się z dwóch meczów półfinałowych, meczu o 3. miejsce oraz finału. Co roku zmieniał się gospodarz zawodów.Dani Alves, właśc. Daniel Alves da Silva (wym. [ˈdani ˈalvis], ur. 6 maja 1983 w Juazeiro) – brazylijski piłkarz występujący na pozycji obrońcy w brazylijskim klubie São Paulo FC oraz w reprezentacji Brazylii. Posiada także obywatelstwo hiszpańskie. Jest najbardziej utytułowanym piłkarzem w historii piłki nożnej z liczbą ponad 40 trofeów.

    Na początku oddany barwom klubowym prezes był szanowany przez kibiców. W czasie swojej prezesury zakupił między innymi Marca Overmarsa i Emmanuela Petita. Za te transfery zapłacił 32 miliony funtów. Część tych funduszy odzyskał, po nieporozumieniu z Portugalczykiem Luísem Figo, którego sprowadził Johan Cruijff, ówczesny trener klubowy. W tym czasie niemal równolegle trwały wybory prezesa Realu Madryt, gdzie wystartował Florentino Pérez, który chciał pozyskać piłkarza do kastylijskiego klubu. Pérez oznajmił, iż spotkał się z Portugalczykiem i ten wykazał chęć gry na Santiago Bernabéu. Jednak Joan Gaspart temu zaprzeczał, a piłkarz nie wypowiadał się oficjalnie na ten temat. Zarząd FCB sądził, iż chce on wymusić na klubie wyższy kontrakt. Jednak ostatecznie, ku zdziwieniu socios, jak i kibiców Azulgrany, przeszedł na stronę przeciwnika.

    Javier Alejandro Mascherano (wymowa hiszpańska: [mastʃeˈɾano], włoska: [ˌmaskeˈɾano]; ur. 8 czerwca 1984 w San Lorenzo – argentyński piłkarz, grający na pozycji pomocnika lub obrońcy w argentyńskim klubie Estudiantes. Były reprezentant Hiszpanii. Mecz finałowy Pucharu Europy Mistrzów Klubowych pomiędzy Steauą Bukareszt a FC Barceloną odbył się 7 maja 1986 na Estadio Ramón Sánchez Pizjuán w Sewilli. Steaua wygrała 2:0 po serii rzutów karnych – fenomenalnie w bramce Rumunów spisał się Helmuth Duckadam broniąc wszystkie strzały, co do dziś jest rekordem w europejskich rozgrywkach.

    W lidze hiszpańskiej FC Barcelona na koniec sezonu zajął 4 miejsce, dzięki hat-trickowi Rivaldo w ostatnim w sezonie spotkaniu z Valencią. Klub w rozgrywkach europejskich Pucharu UEFA doszedł do półfinału, ale został pokonany przez Liverpool.

    W następnym sezonie do klubu przyszli między innymi Fábio Rochemback, Javier Saviola, Philippe Christanval i Patrik Andersson, natomiast zespół opuścili Pep Guardiola, Emmanuel Petit i Simão Sabrosa. Pomimo że klub dokonał wielu transferów nie przyniosło to oczekiwanych rezultatów – pomimo tych wzmocnień klub ponownie uplasował się na koniec sezonu na czwartej pozycji w tabeli. W Lidze Mistrzów został wyeliminowany przez Real Madryt.

    FIFA 100 – popularna nazwa listy najlepszych żyjących piłkarek i piłkarzy, przygotowanej na jubileusz stulecia Międzynarodowej Federacji Związków Piłkarskich (FIFA). Lista została ogłoszona w 2004.Romário, właśc. Romário da Souza Faria (ur. 29 stycznia 1966 w Rio de Janeiro) – były piłkarz, napastnik reprezentacji Brazylii.

    W 2002 trenerem drużyny został Louis van Gaal, który już prowadził klub w latach 1997–2000, jednak bez większych sukcesów. Tak było też tym razem. Van Gaaal postawił przede wszystkim na wychowanków klubu. Do pierwszego składu awansowali m.in. Víctor Valdés, Fernando Navarro czy Andrés Iniesta. Ponadto do klubu zakupiono Juana Romána Riquelme. Pomimo że klub zasiliło wielu młodych graczy w dziewiętnastej kolejce Primera División zespół znajdował się trzy punkty od strefy spadkowej. To spowodowało, iż van Gaal pożegnał się z posadą trenera pierwszego zespołu, a następcą został Radomir Antić, z pomocą którego na koniec sezonu klub uplasował się na szóstej pozycji, dającej awans do rozgrywek o Puchar UEFA.

    Evaristo de Macedo Filho znany jako Evaristo (ur. 22 czerwca 1933 w Rio de Janeiro, Brazylia) – brazylijski piłkarz i trener.Deco, właśc. Anderson Luís de Souza (wym. [ˈdɛku]; ur. 27 sierpnia 1977 w São Bernardo do Campo) – portugalski piłkarz urodzony w Brazylii, grający na pozycji pomocnika.

    Po tym sezonie z fotela prezesa ustąpił Joan Gaspart, pozostawiając klub w głębokim kryzysie. Podczas jego prezesury na transfery wydano około 200 milionów euro.

    2003–2008 Era Franka Rijkaarda[ | edytuj kod]

    Joan Laporta, prezes FC Barcelony w latach 2003–2010

    Przełomem okazało się przybycie nowego prezesa klubu, Joana Laporty, wybranego przez socios na to stanowisko w 2003. W 2003 roku na stanowisko trenera został powołany Frank Rijkaard. Nowe władze starały się odbudować zespół. Mimo przegranej walki z Realem Madryt o sprowadzenie do klubu Davida Beckhama, udało im się w 2003, niejako na osłodę, podpisać kontrakt z Ronaldinho. Stał się on od razu ostoją drużyny oraz jej najpewniejszym punktem. Sezon później na Camp Nou przybyli zawodnicy, którzy mieli za zadanie odmłodzenie kadry, między innymi: Deco, Samuel Eto’o, Ludovic Giuly. Razem z Ronaldinho oraz wychowankami klubu (Puyolem, Xavim i Valdésem) mieli sprawić, by Barcelona zabłysła jak za dawnych lat. Pierwszym zwiastunem lepszych czasów było zdobycie mistrzostwa oraz Superpucharu Hiszpanii w 2005.

    José Manuel Pinto Colorado (urodzony 8 listopada 1975 w Kadyksie) – jest hiszpańskim piłkarzem, grającym na pozycji bramkarza. Obecnie reprezentuje barwy FC Barcelony.Rivaldo, właśc. Rivaldo Vitor Borba Ferreira (wym. [ʁiˈvawdu]; ur. 19 kwietnia 1972 w Recife) – brazylijski trener piłkarski, obecnie trenujący marokański klub Chabab Mohammédia. Piłkarz, który występował na pozycji napastnika oraz pomocnika. Uczestnik mundiali w 1998 i 2002. W przeszłości zawodnik klubów: Santa Cruz, Mogi Mirim, Corinthians Paulista, SE Palmeiras, Deportivo La Coruña, FC Barcelona, A.C. Milan, Cruzeiro EC, Olympiakos, AEK, Bunyodkor Taszkent, São Paulo FC, Kabuscorp SC oraz AD São Caetano. Oprócz brazylijskiego posiada także hiszpański paszport.

    Sezon 2005/2006[ | edytuj kod]

    Sezon 2005/2006 był jednym z najlepszych w historii klubu. W tabeli Primera División klub uplasował się na pierwszej pozycji. Po raz drugi w swojej historii drużyna zdobyła Ligę Mistrzów. W finale zmierzyła się z Arsenalem, który po raz pierwszy miał okazję walczyć o najwyższe piłkarskie trofeum. Na początku tego spotkania przeważali gracze angielskiej drużyny i już w drugiej minucie gry doszło do poważnego zagrożenia bramki Barcelony, ale Thierry Henry nie wykorzystał sytuacji sam na sam z Valdésem. Dopiero po kilku minutach gry, Katalończycy ruszyli do ataku na bramkę Jensa Lehmanna.

    W 19. minucie Ronaldinho podał do znajdującego się w obrębie pola karnego Samuela Eto’o. Kameruńczyk został sfaulowany przez Lehmanna, za co ten dostał czerwoną kartkę, a na jego miejsce wszedł Manuel Almunia. W 36. minucie gry „zasnęła” nieco obrona Azulgrany, czego skutkiem było dośrodkowanie Thierry’ego Henry, na główkę Sola Campbella, a ten strzelił prosto do bramki nie dając szans katalońskiemu bramkarzowi. Dopiero w drugiej połowie gry padła bramka dla Barcelony, po podaniu szwedzkiego napastnika Henrika Larssona w stronę Eto’o, który był zaledwie dwa metry przed bramką Almunii i wykorzystał tę sytuację w 76. minucie. Pięć minut później Barcelona wyszła na prowadzenie po golu brazylijskiego rezerwowego, Juliana Bellettiego, który tym samym zdobył swoją pierwszą bramkę dla drużyny.

    Finał Ligi Mistrzów 2005/2006

    Frank Rijkaard, jeden z najbardziej utytułowanych trenerów w historii klubu.

    Sezon 2006/2007[ | edytuj kod]

    Sezon 2006/2007 Barça rozpoczęła od zwycięstwa 3:0 w Superpucharze Hiszpanii przeciwko Espanyolowi Barcelona. Z Ligi Mistrzów drużyna odpadła w fazie pucharowej, od razu po wyjściu z grupy, z rywalem, jakim był Liverpool F.C., notabene zwycięzcą tych rozgrywek z 2005 roku. W lidze Barcelona od początku zajmowała pierwsze miejsce w tabeli, czasami oddając je Sevilli. Lecz pod koniec sezonu Real Madryt dogonił drużynę z Katalonii. Mimo wygranego przez Barçę w ostatniej kolejce spotkania z beniaminkiem i zarazem spadkowiczem z Primera División Gimnastikiem Tarragona 5:1, drużyna nie obroniła mistrzostwa kraju, gdyż Real Madryt odniósł zwycięstwo 3:1 nad Realem Mallorca i mając korzystniejszy bilans bramkowy, zdobył mistrzostwo kraju. Na osłodę zespół Azulgrany wywalczył w sezonie 2006/2007 Puchar Katalonii.

    15 sierpnia 2007 FC Barcelona zdobyła Puchar Beckenbauera, grając przeciwko Bayernowi Monachium i wygrywając ostatecznie 1:0 po bramce Lionela Messiego.

    3 lipca 2007 ogłoszono, iż przestała istnieć druga drużyna rezerw – FC Barcelona C. Stało się to z powodu spadku z Segunda División B do Tercera División pierwszej drużyny rezerw – Barçy B. W efekcie FC Barcelona C musiał być przesunięty do I ligi katalońskiej, ponieważ przepisy zakazują gry dwóm zespołom jednego klubu w jednej klasie rozgrywkowej Hiszpanii.

    Sezon 2007/2008[ | edytuj kod]

    Sezon 2007/2008 zaczął się od kupna Thierry’ego Henry za 24 miliony euro. Mimo bardzo dobrego składu, drużyna grała słabo. Główną przyczyną tak słabego sezonu był Ronaldinho, który, oficjalnie, doznał kontuzji. Sezon drużyna FC Barcelona zakończyła na trzeciej pozycji. Wraz z końcem sezonu, trener zespołu Frank Rijkaard zrezygnował z dalszego prowadzenia Barcelony.

    2008–2012 Era Pepa Guardioli[ | edytuj kod]

    Sześć zdobytych trofeów klubowych w 2009 roku

    Sezon 2008/2009 FC Barcelona rozpoczęła z nowym trenerem – Pepem Guardiolą. Jedną z jego pierwszych decyzji było sprzedanie dwóch podstawowych zawodników: Deco do Chelsea F.C. i Ronaldinho do A.C. Milan. Następnie sprowadził siedmiu nowych zawodników, wśród nich był prawy obrońca – Dani Alves, który przeszedł do klubu za 29,5 mln € + ewentualne premie za wyniki (maksymalnie mogło osiągnąć 35,5 mln). Tym samym stał się najdroższym obrońcą zakupionym przez klub z Primera División. Oprócz niego do klubu dołączyli także m.in. Gerard Piqué, Seydou Keita oraz Alaksandr Hleb. Zespół opuścił Gianluca Zambrotta i wspomnieni wcześniej Brazylijczycy (Ronaldinho i Deco). Z kolei Lilian Thuram zakończył karierę piłkarską.

    Azulgrana rozpoczęła sezon od przegranej z CD Numancia 0:1, a później zremisowała na Camp Nou z Racingiem 1:1. Jednak, po tych początkowych niepowodzeniach zespół grał coraz lepiej i ostatecznie, jako 1. hiszpański klub, wygrał tryplet, tj. ligę, puchar krajowy oraz Ligę Mistrzów.

    Finał Ligi Mistrzów 2008/2009

    Sezon 2008/2009 został uznany za najlepszy w historii całego klubu. Nigdy dotąd drużyna Barcelony nie wygrała 3 najważniejszych trofeów.

    FC Barcelona w 2009 roku została pierwszą drużyną w historii, która wygrała w jednym roku kalendarzowym wszystkie możliwe trofea klubowe (Liga Hiszpańska, Puchar Króla, Liga Mistrzów, Superpuchar Hiszpanii, Superpuchar Europy i Klubowe Mistrzostwa Świata).

    Pep Guardiola, najbardziej utytułowany trener w historii klubu.

    Sezon 2009/2010[ | edytuj kod]

    Zmagania w sezonie 2009/2010 Barça rozpoczęła triumfem w Superpucharze Hiszpanii, pokonując Athletic Bilbao 2:1 na San Mamés oraz 3:0 na Camp Nou. Następnym sukcesem drużyny prowadzonej przez Pepa Guardiolę było zdobycie Superpucharu Europy. Mecz rozegrany w Monako przeciwko Szachtarowi Donieck zakończył się wynikiem 1:0 po golu Pedro w 115. minucie. FC Barcelona zakończyła sezon 2009/2010 z 99 punktami, wyprzedzając Real Madryt o trzy punkty i zdobywając mistrzostwo Hiszpanii. Blaugrana uległa w półfinale Ligi Mistrzów Interowi Mediolan. W 2009 roku FC Barcelona zanotował rekordowy budżet w historii klubu, wynoszący 405 milionów euro.

    Sezon 2010/2011[ | edytuj kod]

    Barcelona obroniła Superpuchar Hiszpanii pokonując w dwumeczu Sevillę FC (w pierwszym meczu ulegając na Estadio Ramón Sánchez Pizjuán 3:1 i w drugim zwyciężając na Camp Nou 4:0). Do klubu przybyło kilku nowych zawodników: David Villa, który przeszedł z Valencii za sumę 40 mln €, Adriano z Sevillii za 9,5 mln euro oraz Javier Mascherano za 22 mln euro z Liverpoolu. Z zespołem, za porozumieniem obu stron, kontrakty rozwiązali Thierry Henry i Rafael Márquez, przechodząc do New York Red Bulls. Yaya Touré odszedł do Manchesteru City za rekordową dla klubu sumę 36 milionów euro. Zlatan Ibrahimović został wypożyczony do A.C. Milan na zasadzie rocznego wypożyczenia z opcją wykupu za 24 mln euro. Dmytro Czyhrynski został sprzedany do Szachtara Donieck. Alaksandr Hleb został wypożyczony do Birmingham. Martín Cáceres został wypożyczony do Sevillii. Joan Laporta zakończył 5-letnią kadencję jako prezydent klubu, zastąpił go Sandro Rosell. W sezonie 2010/11 kibice byli świadkami aż 4 El Clásico w ciągu 18 dni.

    29 listopada 2010 roku FC Barcelona obchodziła 111 rocznicę założenia klubu. Na uczczenie tej uroczystości FC Barcelona zagrała mecz ligowy z odwiecznym rywalem Realem Madryt wygrywając aż 5:0. Mecz ten otrzymał przydomek ‘La Manita’.

    11 maja 2011 Barcelona zapewniła sobie trzeci z rzędu tytuł Mistrza Hiszpanii.

    Finał Ligi Mistrzów 2010/2011[ | edytuj kod]

    28 maja na Wembley w Londynie w finale Ligi Mistrzów 2010/2011 Barcelona pokonała Manchester United 3:1. Bramki zdobyli napastnicy tworzący trio MVP: Pedro Rodriguez, Lionel Messi i David Villa. Co ciekawe, asysty zaliczyła trójka pomocników (SIX): Xavi Hernandez, Andres Iniesta oraz Sergio Busquets.

    Finał Ligi Mistrzów 2010/2011

    Sezon 2011/2012[ | edytuj kod]

    Przed sezonem 2011/2012 Barcelona sprowadziła Cesca Fàbregasa, Alexisa Sáncheza oraz Ibrahima Afellaya. Z klubu natomiast odeszli m.in. Zlatan Ibrahimović, Gabriel Milito i Bojan Krkić. Zespół odniósł zwycięstwo w Pucharze Króla ogrywając 3:0 Athletic Bilbao. Ponadto zwyciężył w Superpucharze Hiszpanii, gdzie w dwumeczu ograł Real Madryt. W Superpucharze Europy FC Barcelona spotkała się z FC Porto. Na Stadionie Ludwika II w Monako zespół Blaugrany wygrał 2:0 po golach Leo Messiego i Cesca Fàbregasa. W Klubowych Mistrzostwach Świata Barça w finale zmierzyła się z Santosem FC, gdzie zwyciężyła 4:0. W lidze hiszpańskiej zajęła drugie miejsce, tracąc dziewięć punktów do lidera – Realu Madryt. W Lidze Mistrzów Blaugrana odpadła w półfinale, przegrywając z późniejszym triumfatorem rozgrywek, Chelsea F.C., 2:3. W sezonie FC Barcelona łącznie zdobyła cztery trofea. Po zakończeniu sezonu ze stanowiska trenera odszedł Pep Guardiola, a na jego następcę wybrano byłego asystenta Tito Vilanovę.

    2012–2014 Czasy Tito Vilanovy i Gerardo Martino[ | edytuj kod]

    Tito Vilanova, jako trener poprowadził Barcelonę do rekordowych 100 punktów w lidze.

    Po zdobyciu przez reprezentację Hiszpanii tytułu mistrza Europy 2012 szeregi Dumy Katalonii zasilił Jordi Alba, który opuścił Valencię CF. Ponadto sprowadzono Alexa Songa z Arsenalu. Z klubu odszedł Seydou Keita, a wypożyczeni zostali: Ibrahim Afellay, Andreu Fontàs i Isaac Cuenca. Przez pewien czas w drugiej cześć sezonu zespół prowadził asystent Jordi Roura, ponieważ u Tito Vilanovy stwierdzono nawrót choroby nowotworowej, z którą walczył w USA. W końcówce sezonu Vilanova wrócił jednak do pracy. W Pucharze Króla zespół Barcelony dotarł do półfinału, gdzie uległ Realowi Madryt 2:4. W superpucharze Hiszpanii Blaugrana również została pokonana przez Real Madryt. Znacznie lepiej Katalończykom poszło w La Lidze, gdzie po zakończeniu rundy jesiennej wszystko było już przesądzone. Ostatecznie FC Barcelona zdobyła tytuł z piętnastopunktową przewagą nad Królewskimi, zdobywając 100 punktów i tym samym wyrównując rekord ligi. Ligę Mistrzów zespół zakończył w półfinale, przegrywając z Bayernem Monachium 0:4 i 0:3.

    Sezon 2013/2014[ | edytuj kod]

    Neymar w koszulce FC Barcelony.

    W lipcu 2013 roku do klubu za 57 mln euro z Santosu został sprowadzony Neymar. Barwy Blaugrany na Atlético Madryt zamienił David Villa. Ponadto klub opuścił Éric Abidal, z którym nie przedłużono kontraktu. 1 czerwca odbyło się oficjalne pożegnanie Francuza, na którym wręczono mu pamiątkową koszulkę Barcelony. Dodatkowo z zespołem rozstał się Thiago Alcântara, który za 25 mln euro przeniósł się do Bayernu Monachium. 19 lipca podczas konferencji prasowej ogłoszono, że Tito Vilanova odchodzi ze stanowiska, ponieważ znów nawróciła mu się choroba nowotworowa i jej leczenie nie pozwoli mu w dalszym prowadzeniu zespołu. W wyniku odejścia Tito Vilanovy FC Barcelona przesunęła towarzyski mecz z Lechią Gdańsk. Tymczasowym trenerem klubu został były asystent Hiszpana Jordi Roura, który poprowadził zespół w towarzyskim meczu przeciwko Bayernowi Monachium. Spotkanie zakończyło się porażką 0:2. 23 lipca ogłoszono nowego trenera zespołu. Został nim Argentyńczyk Gerardo Martino. Trzy dni później odbyła się jego pierwsza oficjalna konferencja prasowa w roli trenera Barçy, a 27 lipca – pierwszy mecz towarzyski pod wodzą Argentyńczyka, w którym FC Barcelona pokonała Vålerenga Fotball 7:0. Przełożony mecz z Lechią Gdańsk odbył się 30 lipca 2013 roku na PGE Arenie. Barça zremisowała z polską drużyną 2:2. W roli menadżera zespołu wystąpił Hiszpan Jordi Roura, ponieważ trener Martino postanowił zostać w stolicy Katalonii i popracować z piłkarzami, którzy wrócili z przedłużonych urlopów po Pucharze Konfederacji. Kilkanaście dni później Barcelona zdobyła trofeum Joana Gampera, gromiąc w spotkaniu 8:0 brazylijski Santos FC. Tym razem na ławce trenerskiej zasiadł już Argentyńczyk. Kolejnym etapem przygotowującym do sezonu było tournée po Azji. W pierwszym spotkaniu zespół Barçy rozgromił 7:1 reprezentację Tajlandii. W kolejnym meczu Barcelona wygrała 3:1 z reprezentacją Malezji. W sierpniu Azulgrana wywalczyła Superpuchar Hiszpanii pokonując w dwumeczu Atlético Madryt.

    W kwietniu 2014 roku FIFA ukarała klub, nakładając zakaz transferowy na najbliższe dwa okienka. Powodem było złamanie przepisów dotyczących pozyskiwania zawodników poniżej 18 roku życia. Jednakże 23 kwietnia kara została zawieszona.

    Sezon 2013/14 Barcelona zakończyła z zaledwie Superpucharem Hiszpanii na koncie. Gerardo Martino na konferencji prasowej po meczu ligowym z Atlético Madryt poinformował, że na mocy porozumienia z klubem nie jest już trenerem Barcelony. 15 maja 2014 roku Carles Puyol na specjalne zwołanej konferencji prasowej ogłosił iż kończy karierę piłkarską. W maju 2014 roku karierę zakończył także José Manuel Pinto.

    2014–2017 Era Luisa Enrique[ | edytuj kod]

    Luis Enrique, jako trener poprowadził Barcelonę do 9 trofeów w 3 sezonach pracy.

    19 maja 2014 roku klub poinformował, że w sezonie 2014/15 nowym szkoleniowcem „Blaugrany” zostanie Luis Enrique. Były gracz Barçy podpisał z klubem dwuletni kontrakt. Ponadto tego samego dnia klub potwierdził zakup nowego bramkarza – Marca-André ter Stegena. Kilkanaście dni później ogłoszono, że z „Dumą Katolonii” kontrakt podpisze Ivan Rakitić. Barça zapłaciła za niego Sevilli 20 milionów euro. Chorwacki pomocnik miał zastąpić Cesca Fàbregasa, który przeniósł się do londyńskiej Chelsea. 25 czerwca 2014 roku Barcelona dokonała kolejnego wzmocnienia. Z klubem czteroletni kontrakt podpisał Chilijczyk Claudio Bravo. Real Sociedad otrzymał za niego 12 milionów euro. Do pierwszego zespołu została włączona czwórka graczy Barçy B. Należeli do nich Jordi Masip, Gerard Deulofeu, Denis Suárez oraz Rafael Alcântara. 9 lipca klub poinformował o odejściu Jonathana dos Santosa do Villarealu za kwotę 2 mln euro. Dzień później rozwiązano kontrakt z Isaakiem Cuencą. 11 lipca 2014 roku na Camp Nou z Liverpoolu został sprowadzony Luis Suárez za sumę 81 mln euro. Miał on zastąpić Alexisa Sancheza, który przeniósł się do Arsenalu. Tego samego dnia FC Barcelona poinformowała również o odejściu z zespołu dotychczasowego 3. bramkarza Oiera. Piłkarz przeniósł się do Granady. Pod koniec lipca do zespołu dołączył francuski obrońca Jérémy Mathieu, który podpisał czteroletni kontrakt. Valencia CF otrzymała za niego od „Dumy Katalonii” 20 mln euro. 8 sierpnia 2014 klub ogłosił pozyskanie z Arsenalu Londyn belgijskiego obrońcy Arsenalu Thomasa Vermaelena. Oprócz Denis Suáreza nieoczekiwanie szeregi Sevilli zasilił w ramach wypożyczenia Gerard Deulofeu. 17 maja 2015 Barcelona po roku przerwy odzyskała mistrzostwo kraju, wygrywając w 37. kolejce na wyjeździe z Atlético Madryt 1:0. Jest to 23. taki tytuł w historii klubu. Niedługo później Barça wygrała na swoim stadionie Puchar Króla, wygrywając z Athletic Bilbao 3:1. 6 czerwca 2015 roku FC Barcelona pokonała Juventus F.C. również 3:1 na stadionie olimpijskim w Berlinie i wygrała Ligę Mistrzów. Warto zauważyć, że zwycięstwo z Mistrzem Włoch dało Blaugranie drugi tryplet w historii, czego nie dokonał żaden inny klub na świecie.

    Finał Ligi Mistrzów 2014/2015[ | edytuj kod]

    Sezon 2015/2016[ | edytuj kod]

    Piłkarze oraz członkowie sztabu szkoleniowego FC Barcelony świętujący zdobycie Superpucharu Europy 2015.

    W pierwszym meczu tego sezonu Barça wygrała po dogrywce z Sevillą 5:4 w Superpucharze Europy. 14 i 17 sierpnia drużyna Barcelony przegrała dwumecz z Athletic Bilbao 1:5 w Superpucharze Hiszpanii. Jeśli chodzi o wzmocnienia, to klub zakontraktował Ardę Turana z Atlético Madryt i Aleixa Vidala z Sevilli. Obaj jednak mogli grać w nowej drużynie dopiero od 4 stycznia 2016, gdyż Barcę obowiązywał zakaz transferowy. Z Barcą pożegnali się Xavi, który przeszedł do Al Sadd, Gerard Deulofeu, który wybrał ofertę Evertonu, Martín Montoya, który związał się z Interem Mediolan i Pedro Rodriguez, który przeszedł do Chelsea. 20 grudnia 2015 r. Barcelona wygrała Klubowe Mistrzostwa Świata, pokonując w finale argentyński klub River Plate 3-0. 6 stycznia 2016 r. w meczu Copa del Rey z RCD Espanyol zadebiutowali nowe nabytki Barcelony: Arda Turan i Aleix Vidal. 23 stycznia 2016r Barça ogłosiła, że wypożyczenie Cristiana Tello do FC Porto zostaje przerwane, ale zawodnik pójdzie na wypożyczenie do włoskiej Fiorentiny do końca sezonu. 1 lutego 2016 klub ogłosił porozumienie z Realem Betis w sprawie wypożyczenia Martína Montoi do 30 czerwca 2016 roku. Tym samym poprzednia umowa wypożyczenia piłkarza do Interu Mediolan została anulowana. 13 kwietnia 2016 r. Barcelona odpadła z Ligi Mistrzów przegrywając z Atlético Madryt w ćwierćfinale. 14 maja 2016 r. FC Barcelona obroniła tytuł Mistrza Hiszpanii w ostatniej kolejce Primera División pokonując Granadę CF 3-0. Tytuł króla strzelców tych rozgrywek z 40 golami na koncie zdobył Luis Suárez i tym samym stał się również zdobywcą Złotego Buta. 22 maja 2016 roku FC Barcelona zdobyła Puchar Króla pokonując w finale Sevillę FC 2:0 po dogrywce, po bramkach Jordiego Alby i Neymara. Tym samym Barça zakończyła sezon z krajowym dubletem.

    Sezon 2016/2017[ | edytuj kod]

    Deportivo La Coruña vs. FC Barcelona.

    Sezon 2016/2017 FC Barcelona zaczęła od wzmocnień zespołu. Pierwszym wzmocnieniem był Denis Suárez, który został odkupiony z Villarrealu za 3,25 mln euro. Następnie Barcelona kupiła Lucasa Digne z Paris Saint-Germain za 16 mln euro + 4 mln euro zmiennych. Kolejnym wzmocnieniem było kupienie Samuela Umtitiego z Olympique Lyon za 25 mln euro. Barcelona zakontraktowała również André Gomesa z Valencii za 35 mln euro + 20 mln euro zmiennych. Pod koniec okienka transferowego Barça kupiła również Jaspera Cillessena z Ajaxu Amsterdam za 13 mln euro + 2 mln euro zmiennych. Ostatnim wzmocnieniem zespołu w letnim okienku transferowym było sprowadzenie z Valencii Paco Alcácera za 30 mln euro. Z klubem pożegnali się za to Dani Alves, który przeszedł do Juventusu Turyn, Marc Bartra, który wybrał ofertę Borussii Dortmund, Alex Song, który został zakontraktowany przez Rubin Kazań, Alen Halilović, który przeszedł do Hamburger SV, Sandro Ramírez, który wybrał Malagę, Adriano Correia, który został kupiony przez Beşiktaş JK, Martín Montoya, który przeszedł do Valencii, Claudio Bravo, który przeniósł się do Manchesteru City, Thomas Vermaelen, który został wypożyczony na sezon do AS Romy, Cristian Tello, który odszedł ponownie na roczne wypożyczenie do Fiorentiny, Sergi Samper, który przeszedł na wypożyczenie do Granady na sezon, Douglas, który odszedł na roczne wypożyczenie do Sportingu Gijón, oraz Munir El Haddadi, który postanowił odejść na roczne wypożyczenie do Valencii. 14 sierpnia 2016 roku w pierwszym oficjalnym meczu sezonu FC Barcelona pokonała Sevillę 2:0 po bramkach Luisa Suáreza i Munira El Haddadiego w pierwszym meczu o Superpuchar Hiszpanii. 17 sierpnia 2016 roku FC Barcelona zdobyła Superpuchar Hiszpanii, pokonując w rewanżowym meczu Sevillę FC 3:0 (5:0 w dwumeczu) po dwóch bramkach Ardy Turana i po jednej bramce Lionela Messiego. Był to 12 tytuł Barcelony w tych rozgrywkach. 8 marca 2017 roku FC Barcelona dokonała historycznej rzeczy pokonując swojego rywala Paris Saint-Germain wynikiem 6:1 w 1/8 Finału Ligi Mistrzów UEFA, pomimo, że w pierwszym meczów Barcelona przegrała aż 0:4. 19 kwietnia 2017 roku Barcelona odpadła z Ligi Mistrzów w ćwierćfinale przegrywając z Juventusem Turyn 0:3 w dwumeczu (0:3 w pierwszym meczu i 0:0 w rewanżu). 21 maja 2017 roku FC Barcelona przegrała walkę o Mistrzostwo Hiszpanii z Realem Madryt. Ostatecznie w lidze Barcelona zajęła drugie miejsce z 90 punktami na koncie tracąc do Mistrza 3 punkty. Lionel Messi zdobył tytuł króla strzelców ligi oraz Złoty But z 37 bramkami na koncie. 27 maja 2017 roku FC Barcelona zdobyła po raz 29 w historii Puchar Króla, który okazał się drugim trofeum (po Superpucharze Hiszpanii), dla Barcelony w sezonie 2016/17. W finale Pucharu Króla Barcelona pokonała Deportivo Alavés 3:1 po bramkach Lionela Messiego, Neymara i Paco Alcácera. Trener FC Barcelony Luis Enrique zdecydował się nie przedłużać kontraktu i odszedł wraz z końcem sezonu po trzech latach pracy, podczas których poprowadził Barcelonę do 9 trofeów, co czyni go jednym z najbardziej utytułowanych trenerów w historii klubu. Nowym trenerem został Ernesto Valverde.

    Od 2017 Czasy Ernesto Valverde i Quique Setiéna[ | edytuj kod]

    Sezon 2017/2018[ | edytuj kod]

    Przed sezonem 2017/18 FC Barcelona sprowadziła Gerarda Deulofeu, którego odkupiła z Evertonu za 12 mln euro, Marlona Santosa, którego wykupiła z Fluminense FC za 5 mln euro, Nélsona Semedo, który został kupiony z Benfiki Lizbona za 30 mln euro + 5 mln zmiennych, Paulinho, który został kupiony z Guangzhou Evergrande za 40 mln euro oraz Ousmane Dembélé, który został kupiony z Borussii Dortmund za 105 mln euro + zmienne i tym samym stał się on najdrożej kupionym piłkarzem w historii klubu. Z klubu odeszli za to: Jordi Masip, który na zasadzie wolnego transferu odszedł do Realu Valladolid (skończył mu się kontrakt z Barceloną), Jeremy Mathieu, który również odszedł na zasadzie wolnego transferu do Sportingu (Barcelona rozwiązała z nim kontrakt), Cristian Tello, który odszedł do Realu Betis za 4 mln euro, Neymar, który odszedł do Paris Saint-Germain za rekordowe 222 mln euro co stanowi najdroższy transfer w historii piłki nożnej, Sergi Samper, który odszedł na roczne wypożyczenie do UD Las Palmas, Marlon Santos, który odszedł na dwuletnie wypożyczenie do OGC Nice, Douglas, który odszedł na roczne wypożyczenie do Benfiki Lizbona oraz Munir El Haddadi, który odszedł na roczne wypożyczenie do Deportivo Alavés. 13 sierpnia 2017 roku w pierwszym oficjalnym meczu w sezonie Barcelona przegrała 1:3 z Realem Madryt w pierwszym meczu o Superpuchar Hiszpanii a jedyną bramkę dla Barcelony w tym meczu zdobył Lionel Messi. 16 sierpnia 2017 roku FC Barcelona straciła szanse na pierwsze w sezonie trofeum. W rewanżowym meczu o Superpuchar Hiszpanii przegrała z Realem Madryt 0:2 (w dwumeczu 1:5) i musiała tym razem uznać wyższość swojego największego rywala. W styczniu 2018 roku FC Barcelona również przeprowadziła kilka transferów. Podczas zimowego okienka transferowego do zespołu dołączył Philippe Coutinho, który został kupiony z Liverpoolu za 120 mln euro + 40 mln zmiennych i tym samym stał się on najdrożej kupionym piłkarzem w historii klubu. Zespół wzmocnił także Yerry Mina, który został kupiony z SE Palmeiras za 11,8 mln euro. O pół roku wcześniej z powodu poważnej kontuzji z wypożyczenia wrócił Sergi Samper. Zimą 2018 roku zespół opuścili: Arda Turan, który przeniósł się na 2,5 letnie wypożyczenie do İstanbul Başakşehir, Rafinha, który udał się na półroczne wypożyczenie do Interu Mediolan, Javier Mascherano, który przeszedł do Hebei China Fortune za 5,5 mln euro oraz Gerard Deulofeu, który odszedł na półroczne wypożyczenie do Watfordu. 10 kwietnia 2018 roku FC Barcelona odpadła z Ligi Mistrzów w 1/4 Finału po porażce z AS Romą 0:3 (4:4 w dwumeczu, Roma awansowała dzięki bramce strzelonej na wyjeździe) i tym samym zakończyła udział w tych rozgrywkach na Ćwierćfinale już trzeci sezon z rzędu. 21 kwietnia 2018 roku FC Barcelona zdobyła pierwsze oficjalne trofeum w sezonie 2017/18. Był to Puchar Króla, który Blaugrana zdobyła po raz 30 w historii i 4 z rzędu. W finale rozgrywanym na Wanda Metropolitano w Madrycie Barcelona rozgromiła Sevillę FC 5:0 po dwóch bramkach Luisa Suáreza i po jednej bramce Lionela Messiego, Andrésa Iniesty oraz Philippe Coutinho. 29 kwietnia 2018 roku FC Barcelona po raz 25 w historii zdobyła Mistrzostwo Hiszpanii na 4 mecze przed końcem sezonu. Tym samym Barcelona zakończyła sezon 2017/18 z krajowym dubletem. Koniec sezonu oznaczał za to pożegnanie legendy FC Barcelony, kapitana zespołu Andrésa Iniesty, który zdecydował się na odejście do Vissel Kobe po 22 latach spędzonych w klubie, w tym po 16 w pierwszym zespole.

    Sezon 2018/2019[ | edytuj kod]

    Przed sezonem 2018/19 FC Barcelona dokonała kilka transferów. W ramach nich do zespołu dołączyli: Arthur Melo, który przyszedł z Grêmio Porto Alegre za 31 milionów euro + 9 milionów zmiennych, Clément Lenglet, który przeniósł się z Sevilli FC za 36 milionów euro, Malcom, który odszedł z Girondins Bordeaux za 41 milionów euro oraz Arturo Vidal, który przeszedł z Bayernu Monachium za 25 milionów euro. Ponadto z zespołu rezerw awansował Carles Aleñá. Zespoł natomiast definitywnie opuścili: Gerard Deulofeu, który został wykupiony przez Watford za 13 milionów euro, Andrés Iniesta, który odszedł na zasadzie wolnego transferu do Vissel Kobe, Lucas Digne, który odszedł do Evertonu za 20 milionów euro, Aleix Vidal, który przeszedł do Sevilli FC za 8,5 miliona euro, Yerry Mina, który zasilił szeregi Evertonu za 30 milionów euro oraz Marlon Santos, który odszedł do US Sassuolo za 6 milionów euro. Na roczne wypożyczenia udali się za to: Adrián Ortolá do Deportivo La Coruña, Douglas do Sivassporu, André Gomes do Evertonu, Paulinho do Guangzhou Evergrande oraz Paco Alcácer do Borussi Dortmund. 12 sierpnia 2018 roku, w pierwszym oficjalnym meczu sezonu FC Barcelona pokonała w meczu o Superpuchar Hiszpanii drużynę Sevilli FC 2:1 po bramkach Gerarda Piqué i Ousmane'a Dembélé. Tym samym Barcelona zdobyła swoje pierwsze trofeum w sezonie 2018/19. Był to 13 tytuł Barcelony w Superpucharze Hiszpanii. W zimowym oknie transferowym, na zasadzie półrocznego wypożyczenia, do klubu dołączyli Jeison Murillo z Valencii CF oraz Kevin-Prince Boateng z US Sassuolo. Na zasadzie definitywnego transferu do klubu dołączył również Jean-Clair Todibo kupiony z Toulouse FC za milion euro. W styczniu zespół definitywnie opuścił Munir El Haddadi, który przeszedł do Sevilli FC za 1,05 miliona euro. Natomiast Guangzhou Evergrande wykupił dotychczas wypożyczonego Paulinho. Na podobny ruch zdecydowała się także Borussia Dortmund, w przypadku Paco Alcácera. Na półroczne wypożyczenie do Arsenalu udał się Denis Suárez. W marcu kontrakt z klubem rozwiązał Sergi Samper, który następnie zasilił Vissel Kobe. 27 kwietnia 2019 roku po zwycięstwie 1:0 nad Levante UD Blaugrana obroniła tytuł mistrzowski na 3 kolejki przed końcem rozgrywek Primera División. Był to 26 tytuł Mistrzowski w historii klubu. 7 maja 2019 w rewanżowym meczu półfinału Ligi Mistrzów, Barcelona przegrała 0:4 z Liverpoolem i pomimo zwycięstwa w pierwszym meczu 3:0, odpadła z rozgrywek, nie grając w finale Champions League 4 sezon z rzędu. 25 maja 2019 w finale Pucharu Króla, rozgrywanym na stadionie Estadio Benito Villamarín w Sewilli, Barcelona uległa Valencii CF 1:2 i po raz pierwszy od sezonu 2013/2014 nie zdołała wygrać tych rozgrywek. Barcelona zakończyła sezon z Superpucharem i Mistrzostwem Hiszpanii na koncie.

    Sezon 2019/2020[ | edytuj kod]

    Przed sezonem 2019/20 FC Barcelona dokonała kilku modyfikacji w składzie. W ramach nich do klubu dołączyli: Frenkie de Jong, który przeszedł z Ajaksu Amsterdam za 75 milionów euro + 11 milionów zmiennych, Neto, który przeniósł się z Valencii CF za 26 milionów euro + 9 milionów zmiennych, Antoine Griezmann, który odszedł z Atlético Madryt za 120 milionów euro oraz Junior Firpo, który przeszedł z Realu Betis za 18 milionów euro + 12 milionów euro zmiennych. Z zespołu rezerw do pierwszej drużyny awansował także Moussa Wagué. Definitywnie zespół opuścili natomiast: Marc Cardona, który przeniósł się do CA Osasuna za 2,5 miliona euro, André Gomes, który został wykupiony przez Everton za 25 milionów euro + 4 miliony zmiennych, Denis Suárez, który odszedł do Celty Vigo za 12,9 miliona euro + 3,1 miliona zmiennych, Thomas Vermaelen, który na zasadzie wolnego transferu przeszedł do Vissel Kobe, Douglas, który na zasadzie wolnego transferu przeniósł się do Beşiktaş JK, Jasper Cillessen, który odszedł do Valencii CF za 35 milionów euro, Sergi Palencia, który przeszedł do AS Saint-Étienne za 2 miliony euro + 1 milion euro zmiennych, Adrián Ortolá, który na zasadzie wolnego transferu przeniósł się do CD Tenerife oraz Malcom, który odszedł do Zenitu Petersburg za 40 milionów euro + 5 milionów zmiennych. Z klubu odeszli także dotychczas wypożyczeni do klubu Kevin-Prince Boateng oraz Jeison Murillo. Na roczne wypożyczenie udali się natomiast: Marc Cucurella do Getafe CF oraz Philippe Coutinho do Bayernu Monachium. Barcelona oficjalny sezon rozpoczęła od 1 kolejki ligowej 16 sierpnia 2019, kiedy to zmierzyła się z Athletikiem Bilbao. Blaugrana przegrała ostatecznie 0:1. Dnia 13 stycznia 2020 roku po złej postawie drużyny w ligowym spotkaniu z Espanyolem (2:2) i porażce w półfinale Superpucharu Hiszpanii z Atlético Madryt zarząd klubu podjął decyzję o zwolnieniu trenera Ernesto Valverde. Jego miejsce zajął 61-letni Quique Setién. Była to pierwsza zmiana trenera Barcy, w trakcie sezonu, od 2003 roku.

    Trofea międzynarodowe[ | edytuj kod]

  • Puchar Pirenejów:
  • zdobywca (4x): 1910, 1911, 1912, 1913
  • Puchar Łaciński:
  • zdobywca (2x): 1949 (w finale 2:1 ze Sportingiem), 1952 (w finale 1:0 z OGC Nice)
  • Mały Puchar Świata:
  • zdobywca (1x): 1957
  • Superfinał Pucharu Miast Targowych:
  • zdobywca (1x): 1971 (w finale 2:1 z Leeds United)
  • Trofea krajowe[ | edytuj kod]

  • Copa Eva Duarte:
  • zdobywca (3x): 1948, 1952, 1953.
  • finalista (2x): 1949, 1951.
  • Liga Śródziemnomorska:
  • zdobywca (1x): 1937.
  • Copa Duward:
  • zdobywca (4x): 1951/1952, 1955/1956, 1958/1959, 1959/1960.
  • Trofeo Martini&Rossi:
  • zdobywca (5x): 1952, 1953, 1954, 1959, 1960.
  • Trofea regionalne[ | edytuj kod]

  • Mistrzostwo Katalonii:
  • zdobywca (23x): 1902 (Copa Macaya), 1903 (Copa Barcelona), 1904/1905, 1908/1909, 1909/1910, 1910/1911, 1912/1913, 1915/1916, 1918/1919, 1919/1920, 1921/1922, 1923/1924, 1924/1925, 1925/1926, 1926/1927, 1927/1928, 1929/1930, 1930/1931, 1931/1932, 1934/1935, 1935/1936, 1937/1938.
  • Liga Katalonii:
  • zdobywca (1x): 1937/1938.
  • Puchar Alfonso Macaya (Puchar Katalonii):
  • zdobywca (22x): 1902, 1905, 1909, 1910, 1911, 1913, 1916, 1919, 1920, 1921, 1922, 1924, 1925, 1926, 1927, 1928, 1930, 1931, 1932, 1935, 1936, 1938.
  • Puchar Katalonii: (do 1993 – Copa Generalitat)
  • zdobywca (8x): 1990/1991, 1992/1993, 1999/2000, 2003/2004, 2004/2005, 2006/2007, 2012/2013, 2013/2014.
  • Superpuchar Katalonii:
  • zdobywca (1x): 2014/2015
  • Inne trofea[ | edytuj kod]

  • Puchar Joana Gampera:
  • zdobywca (41x): 1966, 1967, 1968, 1969, 1971, 1973, 1974, 1975, 1976, 1977, 1979, 1980, 1983, 1984, 1985, 1986, 1988, 1990, 1991, 1992, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2006, 2007, 2008, 2010, 2011, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018.
  • finalista (6x): 1981, 1993, 1994, 2005, 2009, 2012
  • Copa d'Or Argentina:
  • zdobywca (1x): 1945 (w finale 5:4 z Athletic Bilbao)
  • Trofeo Ramón de Carranza:
  • zdobywca (3x): 1961, 1962, 2005
  • finalista (2x): 1959, 1968
  • Puchar Teresy Herrera:
  • zdobywca (5x): 1948, 1951, 1972, 1990, 1993
  • finalista (2x): 1982, 1992
  • Trofeo Ciudad de Palma:
  • zdobywca (5x): 1969, 1974, 1976, 1980, 1981
  • finalista (9x): 1971, 1976, 1984, 1985, 1988, 1989, 1991, 1992, 1996
  • Trofeo Ciudad de La Línea:
  • zdobywca (3x): 1985, 1991, 1995
  • Trofeo Ciudad de Alicante:
  • zdobywca (1x): 1987 (w finale 6:0 z Hércules CF)
  • Puchar Franza Beckenbauera:
  • zdobywca (1x): 2007 (w finale 1:0 z Bayernem Monachium)
  • Audi Cup
  • zdobywca (1x): 2011 (w finale 2:0 z Bayernem Monachium)
  • Tournoi de Paris
  • zdobywca (1x): 2012
  • Trofeo Colombino
  • zdobywca (1x): 2014
  • International Champions Cup
  • zdobywca (1x): 2017
  • Finały w europejskich pucharach[ | edytuj kod]

    Puchar/Liga Mistrzów: 5 1991/1992 1:0 (dogrywka) rywal: UC Sampdoria; bramka: Ronald Koeman w 112 minucie z rzutu wolnego 2005/2006 2:1 rywal: Arsenal F.C.; bramki: Samuel Eto’o w 76 minucie i Juliano Belletti w 81 minucie 2008/2009 2:0 rywal: Manchester United; bramki: Samuel Eto’o w 10 minucie i Lionel Messi w 70 minucie 2010/2011 3:1 rywal: Manchester United; bramki: Pedro Rodríguez w 28 minucie, Lionel Messi w 54 minucie i David Villa w 70 minucie 2014/2015 3:1 rywal: Juventus F.C.; bramki: Ivan Rakitić w 4 minucie, Luis Suárez w 68 minucie i Neymar w 90 minucie

    Finał Ligi Mistrzów: 3 1960/1961 2:3 rywal: SL Benfica 1985/1986 0:0 (karne 0:2) rywal: Steaua Bukareszt 1993/1994 0:4 rywal: A.C. Milan

    Puchar Miast Targowych: 3 1957/1958 2:2 i 6:0 rywal: Reprezentacja Londynu 1959/1960 0:0 i 4:1 rywal: Birmingham City 1965/1966 0:1 i 4:2 rywal: Real Saragossa

    Finał Pucharu Miast Targowych: 1 1961/1962 2:6 i 1:1 rywal: Valencia CF

    Puchar Zdobywców Pucharów: 4 1978/1979 4:3 rywal: Fortuna Düsseldorf 1981/1982 2:1 rywal: Standard Liège 1988/1989 2:0 rywal: UC Sampdoria 1996/1997 1:0 rywal: Paris Saint-Germain

    Finał Pucharu Zdobywców Pucharów: 2 1968/1969 2:3 rywal: Slovan Bratysława 1990/1991 1:2 rywal: Manchester United F.C.

    Superpuchar Europy: 5 1993 1:1 i 2:1 rywal: Werder Brema 1998 2:0 i 1:1 rywal: Borussia Dortmund 2009 1:0 (0:0 0:0 0:0) rywal: Szachtar Donieck 2011 2:0 (1:0) rywal: FC Porto 2015 5:4 (3:1) rywal: Sevilla FC

    Przegrane: 4 1979 0:1 i 1:1 rywal: Nottingham Forest 1982 1:0 i 0:3 (po dogrywce) rywal: Aston Villa 1989 1:1 i 0:1 rywal: A.C. Milan 2006 0:3 (0:2) rywal: Sevilla FC

    Symbole i barwy[ | edytuj kod]

    Herb[ | edytuj kod]

    Tarcza herbowa klubu posiada, popularny w XVI-wiecznej Europie, kształt dzbana. Jest to tarcza trójdzielna, gdzie dwa górne pola przedstawiają krzyż świętego Jerzego i barwy Katalonii, co nawiązuje do godła Barcelony, zaś w polu dolnym widnieje piłka na tle czterech granatowych i trzech bordowych pasów – barw klubowych. Pola górne od dolnego oddziela żółty pas, na którym widnieją inicjały klubu – FCB.

    Istnieją trzy legendy związane z kształtem tarczy. Pierwsza z nich głosi, że Joan Gamper wzorował się na herbach klubów szwajcarskich. Druga wersja mówi o konkursie, jaki rozpisano wśród kibiców, a rysunek kartusza dostarczył anonimowy fan. Trzecia podaje, iż wygląd herbu opracowali pierwsi członkowie klubu wraz z założycielami, ale kształt tarczy to pomysł Gampera.

    Pierwszą wersją była odznaka Barcelony z koroną i nietoperzem. Kilka lat później dodano dębowo-palmowy wieniec sławy na tle prostokątnego dwudzielnego, granatowo-żółtego pola, a następnie obwiedziono go okrągłą obwódką z rokiem założenia klubu i jego nazwą.

    Po tym jak w 1908 roku Joan Gamper uratował Klub z tarapatów finansowych postanowiono odświeżyć herb, stworzyć coś całkiem nowego. Wśród sympatyków Klubu ogłoszono konkurs na nowy wygląd herbu, a swoją wizję mógł przedstawić każdy. Zwycięskim projektem okazał się pomysł Carlesa Comamali, który grał dla Barcelony w latach 1903–1912, poza tym studiował medycynę i był artystą. Comamala przedstawił następującą wizję herbu: figura w kształcie wazy, w której dwóch górnych polach znajdują się krzyż świętego Jerzego (patrona Katalonii) i flaga Katalonii. Środek herbu przecina poziomy złoty pas, na który widnieją inicjały Klubu. W dolnej części znajduje się pole w kolorach bordowo-granatowych, a na jego środku widnieje piłka. Na wersji herbu, która utrzymała się po dziś dzień widzimy poszanowanie piłkarskich tradycji oraz przywiązanie do miasta i narodowości. Od zmiany herbu w 1910 roku następowały jedynie kosmetyczne poprawki.

    W 1936 zmieniono kształt skrzydełek, zmianie uległ także pas, na którym widoczne były inicjały – na kolor czarny. Żółte pasy dzielące zostały zlikwidowane. Pojawiła się także nowa piłka, na wzór tej, którą rozgrywano mecze w Primera División.

    Gdy w Hiszpanii zakończyła się wojna domowa, logo uległo kolejnej modyfikacji, co nastąpiło pod naciskiem frankistowskiego rządu. Usunięto dwa z czterech pasów, symbolizujących flagę regionu. Zmianie uległ także kolor pasa – z czarnego na żółty, na której znajdowały się nowej, bardziej hiszpańsko brzmiącej nazwy klubu C.F.B.

    Herb z okazji stulecia klubu

    W 1946, zmieniono ułożenie skrzydełek i do monogramu dodano de z napisem znajdującym się na zmienionym, białym tle. Kolor piłki zmieniono na czerwony.

    Czternaście lat później znikł jednak przyimek de, zmieniono również tło pasa na żółty. Ten projekt emblematu utrzymał się do 1974.

    Na siedemdziesięciolecie klubu przywrócono dawne inicjały, które zostały umieszczone na białym tle. Zmieniono nieznacznie kształt skrzydełek.

    W 1975 zmieniono po raz kolejny pas, na kolor żółty. Ów pas po raz pierwszy połączono z żółtym obramowaniem.

    Ostatni projekt przyjęto 28 sierpnia 2002, a przedstawił go Claret Serrahim. Liczba zakończeń na skrzydełkach została zredukowana do jednego, z monogramu usunięto kropki – teraz widnieje napis FCB. Także piłka znajdująca się w dolnej części herbu zmieniła barwę na żółtą.

    Źródło:

    Stroje[ | edytuj kod]

    Źródło:

    W sezonie 2006/2007 po raz pierwszy w ponad 107-letniej historii klubu FC Barcelona pojawiło się logo na koszulce. Od roku 2006 FC Barcelona sponsoruje fundację charytatywną UNICEF. Barca co roku przekazuje 1,5 mln euro na konto UNICEF.

    Od sezonu 2011/12 Barcelona miała pierwszego w historii sponsora. Był nim Qatar Foundation. Co roku przekazywał 40 mln euro na mocy 5-letniego kontraktu. Napis Qatar Foundation był z przodu koszulki Barcelony, natomiast UNICEF z tyłu. Od sezonu 2013/14 na koszulkach pojawił się nowy sponsor Qatar Airways. 12 grudnia 2013 ogłoszono, iż Intel będzie nowym sponsorem klubu. Współpraca z klubem z Camp Nou trwała do 2016 roku, a za każdy rok klub otrzymywał 5 milionów euro. Logo firmy zostało umieszczone na wewnętrznej stronie koszulki i było widoczne tylko po podniesieniu przez zawodnika koszulki. W sezonie 2015/16 Barcelona złamała tradycję pionowych pasów – piłkarze zagrali w poziomych bordowo-granatowych pasach. Pionowe wzory powróciły w następnym sezonie. Od sezonu 2017/18 sponsorem FC Barcelony jest japońska firma Rakuten.

    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8]




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.576 sek.