• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Europa Wschodnia - region fizycznogeograficzny

    Przeczytaj także...
    Nizina Północnopodlaska (843.3) stanowi geomorfologiczne przedłużenie Nizin Środkowopolskich, od których różni się pod względem klimatycznym i geobotanicznym, a także wgłębną strukturą geologiczną. Granicę zachodnią stanowi dolina Narwi pod Łomżą i wschodnie podnóża południkowego wału Czerwonego Boru, wschodnią - okolice Brodna na Białorusi oraz dolina Świsłoczy (dopływ Niemna), południową – północny skraj doliny środkowego Bugu, północną zaś – zasięg ostatniego zlodowacenia. Północno-wschodnia część niziny ma znaczne wyniosłości osiągające na Wzgórzach Sokólskich 238 m. Natomiast w północno-zachodniej części występują znaczne tereny bagienne. Południowo-zachodnia część niziny (na południe od Narwi) jest mało urozmaicona. Wschodnia część niziny jest pokryta w większości lasami (Puszczy Białowieskiej, Buksztelskiej, Knyszyńskiej).Polesie (845) – kraina geograficzna i historyczna, leżąca głównie na terytorium obecnej Białorusi i Ukrainy, oraz częściowo Polski i Rosji. Stanowi południowo-zachodnią część Niżu Wschodnioeuropejskiego.
    Nizina Środkowolitewska (lit. Vidurio Lietuvos žemuma) - rozległa nizina znajdująca się w środkowej części Litwy (gł. Auksztota i Żmudź), pomiędzy Wyżyną Bałtycką/Pojezierzem Litewskim a Wysoczyzną Żmudzką. Ma kształt wygiętego łuku sięgającego do Łotwy z jednej strony a obwodu kaliningradzkiego z drugiej. Geograficznie należy do Niziny Wschodnioeuropejskiej, osiąga szerokość do 100 km.

    Europa Wschodnia - część Europy wyróżniana jako region w regionalizacji fizycznogeograficznej Europy zgodnej z Uniwersalną Klasyfikacją Dziesiętną Międzynarodowej Federacji Dokumentacji.

    Nizina Ocko-Dońska – nizina w Rosji. Jest częścią rozległej niziny Wschodnioeuropejskiej. Leży między wyżyną Środkoworosyjską (zachód) i wyżyną Nadwołżańską (wschód) oraz między rzekami: Oką (północ) i Donem (południe). Stanowi lekko falistą równinę wznoszącą sie średnio na 150–180 m n.p.m. i porozcinaną dosyć szerokimi dolinami rzecznymi. Zbudowana z silnie rozmytych osadów morenowych, które w dolinach przykryte są piaskami a na wniesieniach glinkami lessowymi. Nizina leży w klimacie umiarkowanym ciepłym kontynentalnym, w sferze lasostepu. Jest intensywnie wykorzystywana rolniczo ze względu na żyzne gleby i odpowiedni klimat. Główne uprawy to żyto i pszenica. Największe miasta regionu to Riazań, Woroneż i Tambow.Uwały Północne (825; ros. Северные Увалы - Siewiernyje Uwały) - pasmo wzgórz w północnej części Niziny Wschodnioeuropejskiej.

    Regionalizacja fizycznogeograficzna Europy Wschodniej:

    Regionalizacja fizycznogeograficzna Europy uwzględnia kilka specyficznych cech ukształtowania powierzchni tej części świata:Gołogóry – pasmo wzgórz na zachodniej Ukrainie, północno-zachodnia krawędź Wyżyny Podolskiej. Najwyższym szczytem jest Kamuła (471 m n.p.m.). Ich przedłużeniem na północny zachód jest Roztocze.

    7 Krym i Kaukaz[]

    71 Półwysep Krymski 711 Nizina Północnokrymska 712 Góry Krymskie 72 Przedkaukazie 721 Nizina Kubańska 723 Wyżyna Stawropolska 724 Nizina Terecko-Kumska 73 Wielki Kaukaz 74 Nizina Kolchidzka 75 Nizina Kurańska 76 Mały Kaukaz

    8 ]

    81 Podstrefa tundry i tundry lesistej 811 Równina Timańsko-Kanińska 812 Równina Północno-Wschodnia 82 Podstrefa północnej tajgi 821 Równina Peczorska 822 Grzbiet Timański 823 Równina Dźwińska 824 Równina Oneska 825 Uwały Północne 83 Strefa lasów mieszanych i podstrefa południowej tajgi - Nizina Środkoworosyjska 831 Wałdaj 832 Kraina górnej Wołgi 833 Grzęda Smoleńsko-Moskiewska 84 Strefa lasów mieszanych i podstrefa południowej tajgi - Niż Wschodniobałtycko-Białoruski 841 Pobrzeża Wschodniobałtyckie 841.1 Pobrzeża Estońskie 841.2 Nizina Estońska 841.3 Pobrzeże Ryskie 841.4 Pobrzeże Żmudzko-Kurońskie 841.5 Nizina Staropruska 841.6 Nizina Środkowolitewska 841.7 Wysoczyzny Żmudzko-Kurońskie 841.8 Nizina Semigalska 842 Pojezierza Wschodniobałtyckie 842.1 Pojezierze Widzemsko-Estońskie 842.2 Równina Ewikszty 842.3 Pojezierze Łatgalskie 842.4 Pojezierze Brasławskie 842.5 Równina Połocka 842.6 Pojezierze Białoruskie 842.7 Pojezierze Litewskie 842.8 Pojezierze Mazurskie 843 Wysoczyzny Podlasko-Białoruskie 843.1 Wysoczyzna Mińska 843.2 Poniemnie 843.3 Nizina Północnopodlaska 843.4 Przedpolesie Zachodnie 844 Nizina Berezyńsko-Desniańska 844.1 Przedpolesie Wschodnie 844.2 Środkowe Podnieprze 845 Polesie 845.1-2 Polesie Zachodnie 845.3 Polesie Wschodnie (Polesie Homelskie) 845.4 Polesie Wołyńskie 845.5 Polesie Żytomierskie 845.6 Polesie Kijowskie 845.7 Polesie Czernihowskie 845.8 Polesie Nowogrodzko-Siewierskie 85 Strefa leśno-stepowa - Wyżyny Ukraińskie 851 Wyżyna Wołyńsko-Podolska 851.1 Wyżyna Wołyńska 851.2 Małe Polesie 851.3 Podole Północne 851.4 Podole Zachodnie 851.5 Opole i Gołogóry 851.5* Opole 851.5* Gołogóry 851.6 Podole Wschodnie 852 Wyżyna Naddnieprzańska 853 Nizina Zadnieprzańska 854 Wyżyna Środkoworosyjska 855 Nizina Ocko-Dońska 856 Wyżyna Nadwołżańska 857 Nizina Zawołżańska 86 Strefa stepowa 861 Nizina Czarnomorska 862 Wyżyna Nadazowska 863 Wyżyna Doniecka 864 Nizina Dolnego Donu 865 Wzniesienia Nadwołżańskie 866 Jergeni 867 Nizina Nadkaspijska 868 Wyżyny Zawołżańskie

    9 ]

    91 Nowa Ziemia i Wajgacz 92 Ural Polarny 93 Ural Północny 94 Ural Środkowy 95 Ural Południowy

    Bibliografia[]

  • Borys Dobrynin Geografia fizyczna ZSRR, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1956
  • Bolesław Augustowski Wielkie regiony naturalne Europy w: Antoni Wrzosek (red.) Geografia powszechna - tom III. Europa (bez ZSRR), Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1965
  • Mieczysław Hess, Bogumił Rychłowski Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich w: August Zierhoffer (red.) Geografia powszechna - tom IV. Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich. Azja. Afryka, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1965
  • Jerzy Kondracki W sprawie fizycznogeograficznego podziału Europy w klasyfikacji dziesiętnej, "Przegląd Geograficzny" tom XXXVII, z.3, 1965, str. 539-547
  • Jerzy Kondracki Podstawy regionalizacji fizycznogeograficznej, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969
  • Jerzy Kondracki Fizycznogeograficzna regionalizacja Europy Wschodniej w układzie dziesiętnym, "Przegląd Geograficzny", tom LXVII, z. 3-4, 1995, str. 349-354
  • Nizina Wschodnioeuropejska (8; a. Niż Wschodnioeuropejski; biał. Усходне-Эўрапейская раўніна; est. Ida-Euroopa lauskmaa, Vene tasandik; kaz. Шығыс Еуропа жазығы; lit. Ryţu Europos lyguma; łot. Austrumeiropas līdzenums; mołd. Cîmpia Europei de Est; ros. Восточно-Европейская равнина, Русская равнина; ukr. Східноєвропейська рівнина) – megaregion fizycznogeograficzny w Europie Wschodniej.Wysoczyzna Mińska (biał. Менскае ўзвышша; 843.1) – wyżyna w centralnej części Białorusi. Najwyższa część Białorusi i Grzędy Białoruskiej.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Pojezierze Mazurskie (842.8) – część polskich Pojezierzy Wschodniobałtyckich pomiędzy Niziną Staropruską (Górowo Iławeckie, Orneta) i Pojezierzem Iławskim (Iława, Ostróda) na zachodzie, Pojezierzem Litewskim (Augustów, Suwałki) na wschodzie i Niziną Północnomazowiecką (Mława, Płońsk, Ciechanów) na południu.
    Nizina Czarnomorska – nizina nadmorska, leżąca na terenie Ukrainy, jak również częściowo na terenie Mołdawii i Rumunii. Jest częścią Niziny Wschodnioeuropejskiej.
    Polesie Wołyńskie (845.3), makroregion fizycznogeograficzny, lekko pofalowana równina między Polesiem Zachodnim na północy, Wyżyną Lubelską na zachodzie i południu oraz Wyżyną Zachodniowołyńską na południowym wschodzie. Obszar ten jest regionem o cechach przejściowych. Wśród równin wznoszą się garby zbudowane z margli kredowych i piaskowców trzeciorzędowych, często o znacznych wysokościach (najwyższe między Rejowcem Fabrycznym a Chełmem, 240-260 m).
    Wałdaj (Wzgórza Wałdaj, Wyżyna Wałdajska, ros. Валдай, także Валдайская возвышенность, Wałdajskaja wozwyszennost´) – wyżyna w Rosji, w północno-zachodniej części Niziny Wschodnioeuropejskiej, mniej więcej w połowie drogi pomiędzy Moskwą a Petersburgiem.
    Wysoczyzny Podlasko-Białoruskie (843) – podprowincja fizycznogeograficzna w północno-wschodniej Polsce, południowo-wschodniej Litwie i zachodniej Białorusi, stanowiąca południowo-zachodnią część Niżu Wschodniobałtycko-Białoruskiego. W Polsce położona jest głównie na terenie województwa podlaskiego. Region stanowi pas wysoczyzn (do 300 m) ciągnący się od Mińska na Białorusi po środkowy Bug.
    Pojezierze Łatgalskie (842.3; biał. Асвейская града, Aswiejskaja hrada; ros. Освейская гряда, Oswiejskaja griada; łot. Latgales augstiene) – makroregion fizycznogeograficzny Europy Wschodniej położony na obszarze Białorusi, Łotwy i częściowo Rosji, wchodzący w skład megaregionu Nizina Wschodnioeuropejska, prowincji Niż Wschodniobałtycko-Białoruski i podprowincji Pojezierza Wschodniobałtyckie. Jest to wyżynny obszar polodowcowy z wzniesieniami sięgającymi 289 m n.p.m. Zgodnie z uniwersalną regionalizacją dziesiętną makroregion oznaczony jest numerem 842.3.
    Kotlina Pobuża (851.2) - makroregion fizycznogeograficzny, część Wyżyny Wołyńsko-Podolskiej. Leży prawie w całości na terytorium Ukrainy, w Polsce znajduje się tylko mały fragment regionu - Równina Bełska.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.022 sek.