• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Eukrenal

    Przeczytaj także...
    Owady wodne – grupa owadów wyróżniana ze względu na środowisko życia. Owady, które w części lub w całym cyklu życiowym przebywają w środowisku wodnym (żyjąc w zbiornikach wodnych lub na powierzchni wody). Zaliczane są tu rzędy, które w całości (wszystkie gatunki) związane są ze środowiskiem wodnym (w wodzie żyją ich stadia larwalne) jak i poszczególne rodziny z rzędów, których przedstawiciele zasiedlają także środowiska lądowe, zarówno larwy jak i postacie dorosłe. Wśród owadów wodnych trafiają się także gatunki z grup zaliczanych do typowo lądowych, przykładowo ze środowiskiem wodnym związanych jest w Polsce 5 gatunków motyli. W wodzie żyją tylko ich gąsienice. Współcześnie w Polsce występuje około 3400 gatunków owadów wodnych.Krenobiont – gatunek żyjący w źródle (krenal), gatunek wyraźnie preferujący źródliska, biologicznie przystosowany do specyficznych warunków panujących w źródle (m.in. stała i niska temperatura wody, cienka warstewka wody w helokrenach). Raczej nie występujący poza źródliskami (np. w strefie rhitralu). Krenobionty są elementem krenonu.
    Rhitral, ritral – strefa strumienia, w klasyfikacji hydrobiologicznej cieku. Znajduje się poniżej strefy źródłowej – krenalu, a przed strefą rzeki – potamalu.

    Eukrenal – wypływowa część źródliska, poniżej której znajduje się odpływ (hypokrenal), strefa w podziale wód płynących, część krenalu. Poniżej hypokrenalu znajduje się strefa górnego strumienia – epirhitral. Cechą eukrenalu jest w przypadku źródeł helokrenowych (dominujący typ na nizinach) cienka warstewka wody, w której żyją krenobionty. Z eukrenalem związanych jest wiele owadów wodnych, przystosowanych do konsumpcji jesienego opadu liści.

    Helokren - typ źródła, charakteryzujący się powolnym wyciekaniem wód podziemnych na powierzchnię. Helokreny nazywane są też jako: wysięki, wykapy.Limnokren (od. limno – jezioro, kren – źródło) – typ źródła, charakteryzujący się tym, że wypływająca woda podziemna gromadzi się w małej niecce, tworząc mały zbiorniczek wody stagnującej. Jakkolwiek limnokren zewnętrznie przypomina mały staw lub zbiornik okresowy, to odznacza się specyficznymi warunkami siedliskowymi: stosunkowo niską i stała temperaturą wody (skutek wypływu wód podziemnych) oraz trwałością zbiornika (odróżnia to go od wiosennych zbiorników okresowych).

    Zobacz też[]

    reokren, helokren, limnokren, rhitral, river continuum.

    Wywierzysko, reokren – typ źródła o silnym wypływie. Najczęściej występuje w regionach górskich. Jest to przeważnie źródło typu wokluzyjskiego (od Vaucluse – miasto we Francji) – nazwa źródła, w którym wypływają na powierzchnię wody podziemne na obszarach krasowych. Wydajność takiego źródła może być znaczna, jeśli jest mniejsza od ilości wody wpływającej do ponoru (wchłonu) jest to ujemny bilans zlewni.Hypokrenal – odpływowa część źródliska, strefa w podziale wód płynących, część krenalu, znajdująca się poniżej eukrenalu. Poniżej hypokrenalu znajduje się strefa górnego strumienia – epirhitral. Duży wpływ na fukcjonowanie ekologiczne hypokrenatu ma środowisko bezpośredniego sąsiedztwa, zwłaszcza obecność nadbrzeżnych drzew, które dosarczają detrytusu jako głównej bazy pokarmowej. Z hypokrenalem związanych jest wiele owadów wodnych, przystosowanych do komsupcji jesienego opadu liści.
    Krenal (gr. κρήνη, źródło) – strefa źródliskowa, źródlisko. Krenal dzielony jest na strefę wypływu wód podziemnych – eukrenal oraz strefę odpływu – hypokrenal, sąsiadujący z górnym odcinkiem strefy strumienia – epirhitralem.Koncepcja ciągłości rzeki ((ang.) river continuum, river-continum) - funkcjonalne podejście do strefowości cieków, sformułowane w 1980 roku (Vannote R. L., Minshall G. W., Cummins K. W., Sedel J. R., Cushing C. E.), akcentujące ciągłość procesów ekologicznych i gradientowy charakter stref rzecznych. Od źródeł do ujścia różne czynniki takie jak: szerokość i głębokość koryta, szybkość prądu, objętość masy wodnej, temperatura, zawiesina, natlenienie, dopływ materii organicznej itd., zmieniają się w sposób ciągły. Gradienty geomorfologiczne, chemiczne i biologiczne tworzą ciągły system - continuum rzecze. Nie można wyróżnić wyraźnych granic pomiędzy poszczególnymi strefami cieku (krenal, rhitral, potamal), gdyż przejścia są stopniowe i ciągłe.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.007 sek.