• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Eugipiusz


    UWAGA: TA PODSTRONA MOŻE ZAWIERAĆ TREŚCI PRZEZNACZONE TYLKO DLA OSÓB PEŁNOLETNICH



    Przeczytaj także...
    Neapol (wł. Napoli, j. neapolitański Nàpule, łac. Neapolis z gr. he nea polis, dosł. nowe miasto) – miasto w południowych Włoszech w rejonie Kampania, którego jest stolicą, a także ośrodkiem administracyjnym prowincji Neapol. Założony przez Greków jako Partenope.Seweryn z Noricum (ur. ok. 410, zm. 8 stycznia 482 w klasztorze w Fawianis) - biskup, mnich wędrowny, przywódca rzymskiej społeczności Noricum-Repense w okresie upadku imperium rzymskiego, Święty Kościoła katolickiego, główny patron Austrii.
    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

    Eugipiusz (zm. po 533) – pisarz wczesnochrześcijański, uczeń świętego Seweryna z Noricum.

    Około 511 napisał Żywot św. Seweryna (Vita s. Severini). Zestawił również Wypisy z dzieł św. Augustyna (Excerpta ex operibus s. Augustini), bardzo popularne w średniowieczu. Eugipiusz ułożył także mniszą "Regułę" (Regula), która jest zbiorem różnych tekstów pochodzących ze wszystkich znanych mu "Reguł" zakonnych.

    Jacques Paul Migne (ur. 25 października 1800 w Saint-Flour, zm. 25 października 1875) – francuski ksiądz katolicki i wydawca, który zasłynął edycją najpełniejszego zbioru greckich i łacińskich tekstów Ojców Kościoła (Patrologiae cursus completus).Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

    Zmarł pełniąc funkcję opata w klasztorze w Lucullanum niedaleko Neapolu.

    Wydania dzieł[ | edytuj kod]

  • D. Eugyppii abbatis africani opera omnia sive thesaurus ex Sancti Augustini ... accessit vita S. Severini Noricorum apostoli cum epistola Eugyppii ad Paschasium diaconum, wydawca: Joannis Herold, w: Patrologia Latina 62, J. P. Migne (accurante). Paris 1848, kolumny 549-1200;
  • Vita s. Severini, wydawca: P. Knöll, w: Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum, vol. 9/2, Wien 1886;
  • Vita s. Severini, wydawca: T. R. Mommsen, w: Monumenta Germaniae Historica. Scriptores rerum Germanicarum, vol. 26, Berlin 1898;
  • Vita s. Severini, wydawca: R. Noll, Berlin 1963.
  • Eugippe, Vie de Saint Séverin, wydawca P. Régerat, w: Sources Chrétiennes 374, Paris 1991.
  • Eugipiusz, Żywot św. Seweryna. Reguła, przeł. i opr. ks. Kazimierz Obrycki, w serii: „źródła monastyczne” nr 13, Wydawnictwo Benedyktynów, Tyniec-Kraków 1996. ​ISBN 83-85433-36-8
  • Eugippio, Vita di Severino, Introduzione, traduzione e note a cura di Armando Genovese, Città Nuova, Roma 2007.
  • Eugippio, La regola, introduzione, traduzione e note a cura di Bazyli Degórski e Luciana Mirri, Città Nuova, Roma 2005.
  • Eugippio, Opere, Introduzione, traduzione e note a cura di Armando Genovese, Città Nuova, Roma-Aquileia 2012 (​ISBN 978-88-311-9095-4​).
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Berthold Altaner, Alfred Stuiber: Patrologia. Wyd. 1.
  • A. Bober, Ostatnie odkrycie patrologiczne, «Roczniki Teologiczno-Kanoniczne» 28 (1981), fasc. 4, s. 131-136.
  • M. Buedinger, Eugippius. Eine Untersuchung, «Sitzungsberichte der Österreichischen Akademie der Wissenschaften in Wien» 91 (1978), s. 793-814.
  • M. Cappuyns, Eugippius, w: A. Baudrillart – A. de Meyer – É. van Cauwenberg (edd.), Dictionnaire d’Histoire et de Géographie ecclésiastiques, XV, Paris 1963, kol. 1376-1378.
  • A.A. Häussling, Das Commemoratorium des Eugippius und die Regula Magistri und Regula Benedicti, w: B. Jaspert – E. Manning (edd.), Regulae Benedicti Studia. Annuarium Internationale, V, Hildesheim 1977, s. 33-42.
  • J. Hofmann, Das Werk des Abtes Eugippius. Zum literarischen Vermächtnis eines spätantiken Augustinus-Kenners an die frühmittelalterliche Kirche des Abendlandes, «Zeitschrift für Kirchengeschichte» 109 (1999), s. 293-305 [krótka analiza «Reguły» Eugipiusza: s. 302-305].
  • C. Krausgruber, Regula Eugippii. Eine Mönchsregel des 6. Jahrhunderts im Lichte ihrer Quellen. Anhang: Der Text der Regel und die erste vollständige Übertragung ins Deutsche [Diplomarbeit zur Erlangung des Magistergrades der Theologie], Salzburg 1990.
  • C. Krausgruber, Zwischen Magister und Benedikt. Die Regel des Eugippius. [Dissertation zur Erlangung des Doktorgrades der Theologie an der Theologischen Fakultät der Universität Salzburg], Zwettl 1994.
  • M. Krausgruber, Die Regel des Eugippius. Die Klosterordnung des Verfassers der Vita Sancti Severini im Lichte ihrer Quellen. Text, Übersetzung und Kommentar [= Frühes Christentum – Forschungen und Perspektiven, 2], Thaur bei Innsbruck 1996 [recenzja tej książki: G. Bonner, «The Journal of Theological Studies» 48 (1997), s. 705-708].
  • H. Leclercq, Eugyppius, w: F. Cabrol – H. Leclercq (edd.), Dictionnaire d’Archéologie Chrétienne et de Liturgie, V, Paris 1922, kol. 702-704.
  • C. Leyser, Shoring fragments against ruin? Eugippius and the sixth-century of the florilegium, w: W. Pohl – M. Diesenberger (edd.), Eugippius und Severin. Der Autor, der Text und der Heilige [Österreichische Akademie der Wissenschaften, Philosophisch-historische Klasse, Denkschriften, 297], Wien 2001, s. 68-70.
  • R. Noll (ed.), Eugippius – Das Leben des hl. Severin, Passau 1981.
  • K. Obrycki, Działalność św. Seweryna w Noricum-Ripense na podstawie dzieła Eugipiusza „Pamiętnik o życiu św. Seweryna”, [w:] Ewangelizacja w epoce patrystycznej, Lublin 1994.
  • G. de Plinval, Eugippius, w: M. Viller – F. Cavallera – J. de Guibert (edd.), Dictionnaire de Spiritualité, IV/2, Paris 1961, kol. 1684-1685.
  • A. Solignac, Novat le catholique, w: M. Viller – F. Cavallera – J. de Guibert (edd.), Dictionnaire de Spiritualité, XI, Paris 1982, kol. 477-478.
  • A. de Vogüé, Nouveaux aperçus sue une règle monastique du VIe siècle, «Revue d’ascétique et de mystique» 41 (1965), s. 19-54.
  • A. de Vogüé, La maîtrise littéraire du Maître d’après une étude récent, «Collectanea Cisterciensia» 58 (1966), s. 149-160.
  • A. de Vogüé, La Règle d’Eugippe retrouvée, «Revue d’ascétique et de mystique» 47 (1971), s. 233-265.
  • A. de Vogüé, Quelques observations nouvelles sur la Règle d’Eugippe, «Benedictina» 22 (1975), s. 31-41.
  • A. de Vogüé, [Wstęp do wydania "Reguły" Eugipiusza], [= Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum, 87], Vindobonae 1976, s. III-XXVII.
  • A. de Vogüé, Novati Sententia de Humilitate et Obedientia, w: G. Pelliccia – G. Rocca (edd.), Dizionario degli Istituti di Perfezione, VI, Roma 1980, kol. 441-442.
  • A. de Vogüé, De Cassien au Maître: le titre du chapitre de l’humilité, «Studia monastica» 24 (1982), s. 247-261.
  • A. de Vogüé, Regula Eugippii, in G. Pelliccia – G. Rocca (edd.), Dizionario degli Istituti di Perfezione, VII, Roma 1983, kol. 1575-1576.
  • A. de Vogüé, Le Maître, Eugippe et Saint Benoît [= Regulae Benedicti Studia. Supplementa, 17], Hildesheim 1984, s. 337-431.
  • F.R. Weissengruber, Die Regel-Kompilation des Eugippius und ihre Quellen, Salzburg 1989 [streszczenie tej pracy (obronionej w Institut für Klassische Philologie Uniwersytetu w Salzburgu) znajduje się w: «Sprachkunst» 21 (1990), s. 218 n.].
  • 206.

    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
  • Bazyli Degórski – Luciana Maria Mirri (wyd.), Eugippio Abate. La Regola (traduzione e note), w: A. Genovese (ed.), Eugippio Abate. Opere [= Scrittori della Chiesa di Aquileia, 7], Città Nuova – Società per la Conservazione della Basilica di Aquileia, Roma – Aquileia 2012, s. 139-249.
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  •  Artykuł (edytuj • dyskusja • historialinkująceobserwujrejestr) Eugippi Vita Sancti Severini (Vita di San Severino)
  • Monvmenta Germaniae Historica, edidit Societas Aperiendis Fontibvs Rervm Germanicarvm Medii Aevi, Avctorum Antiqvissorum Tomi I pars prior, Berolini apud Weidmannos 1877: Evgippi Vita Sancti Severini, Recensvit et adnotavit Hermannvs Savppe
  • Christian Matthias Theodor Mommsen (ur. 30 listopada 1817 w Garding, zm. 1 listopada 1903 w Charlottenburgu) – historyk, poeta oraz prawnik niemiecki, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1902.Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.




    Warto wiedzieć że... beta

    Monumenta Germaniae Historica to seria tekstów źródłowych, dotyczących historii Niemiec, obejmujących okres od upadku Cesarstwa Zachodniorzymskiego do roku 1500. Nazwę tę nosi także niemieckie Towarzystwo założone dla celów wydania serii tekstów.
    SUDOC (fr. Système Universitaire de Documentation, pol. Uniwersytecki System Dokumentacji) – centralny katalog informacji bibliograficznej francuskiego szkolnictwa wyższego.
    Biblioteka Narodowa Republiki Czeskiej (cz. Národní knihovna České republiky) – biblioteka narodowa Czech z siedzibą w Pradze. Biblioteka znajduje się w gmachu Clementinum. Jedna z najstarszych bibliotek na terenie Czech, której zbiory obejmują ponad 6,5 miliona woluminów.
    Średniowiecze – epoka w historii europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a renesansem. Granice czasowe średniowiecza nie są ściśle ustalone. Za początek epoki przyjmuje się okres, w którym cesarstwo zachodniorzymskie chyliło się ku upadkowi. Zwolennicy ścisłej datacji – w zależności od szkoły – za dokładne daty początku średniowiecza podają lata 378, 395 bądź 476. Za koniec epoki uważa się upowszechnienie idei humanistycznych i rozpoczęcie epoki renesansu. Najczęściej w tym przypadku wymieniane są daty ok. 1450 roku oraz lata 1453, 1492, a nawet 1517.
    Reguła zakonna (od łac. regula) – zbiór podstawowych przepisów regulujących codzienne życie zakonne, charakterystyczny zwłaszcza dla pierwszych form wspólnot w chrześcijaństwie. Najczęściej regułę ustanawiał lub przyjmował założyciel zgromadzenia. Za najstarszą uznaje się regułę cenobityczną stworzoną przez św. Pachomiusza (287-347).
    Bazyli Degórski (imiona świeckie: Remigiusz Stefan; ur. 20 października 1955 w Łasinie) – polski duchowny katolicki, hieromnich, doktor teologii i nauk patrystycznych, doktor habilitowany nauk teologicznych, profesor teologii ([belwederski; zakres: patrologia, historia Kościoła), Prokurator Generalny przy Stolicy Świętej Zakonu św. Pawła Pierwszego Pustelnika (od 1996 roku), profesor patrologii i teologii dogmatycznej okresu patrystycznego na Papieskim Uniwersytecie św. Tomasza z Akwinu w Rzymie oraz profesor patrologii i antropologii patrystycznej na Papieskim Wydziale Teologicznym i Instytucie Duchowości "Teresianum" w Rzymie.
    Narodowy Uniwersalny Katalog Centralny (NUKAT) – katalog centralny polskich bibliotek naukowych i akademickich funkcjonujący od lipca 2002 roku. Katalog obejmuje pozycje ze wszystkich katalogów rozproszonych naukowych bibliotek uniwersyteckich tworzących NUKAT. Obecnie jest to 130 bibliotek naukowych, w tym 37 z Warszawy oraz 17 z Krakowa, w dalszej kolejności są biblioteki gdańskie (10), wrocławskie (10) oraz łódzkie (9).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.054 sek.