• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Eugeniusz Korin



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Czerwone nosy – utwór dramatyczny Petera Barnesa. Premiera miała miejsce w Barbican Theatre w Londynie w 1985. Polska premiera odbyła się 16 kwietnia 1993 w Teatrze Nowym w Poznaniu. Utwór uznano w Wielkiej Brytanii za najlepszą sztukę 1985 roku, a Peterowi Barnesowi przyznano za nią nagrodę imienia Laurence Oliviera.Teatr Polski we Wrocławiu – teatr we Wrocławiu, wojewódzka instytucja kultury, założony w 1949 jako Państwowy Teatr Dolnośląski we Wrocławiu; od 1969 nosi obecną nazwę.

    Eugeniusz Korin (ur. 9 października 1954 w Leningradzie, obecnie Petersburg) – polski reżyser teatralny i filmowy pochodzenia rosyjskiego, producent teatralny, autor tłumaczeń, adaptacji i scenariuszy, pedagog. Współzałożyciel i aktualny dyrektor artystyczny Teatru 6.piętro w Warszawie. Jest członkiem honorowym Stowarzyszenia „Loża Patronów Teatru” w Poznaniu.

    9 października jest 282. (w latach przestępnych 283.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 83 dni.Petersburg (forma zalecana), Sankt Petersburg (egzonim wariantowy) (ros. Санкт-Петербург, Sankt-Pietierburg, potocznie Петербург, Pietierburg; dawniej Piotrogród, ros. Петроград, Leningrad, ros. Ленинград) – miasto w Rosji, położone w delcie Newy nad Zatoką Fińską na terytorium zawierającym m.in. ponad 40 wysp. W latach 1712–1918 stolica Imperium Rosyjskiego. Powierzchnia 1439 km², liczba ludności 4 600 276.

    Spis treści

  • 1 Młodość i wykształcenie
  • 2 Kariera zawodowa
  • 2.1 Okres wrocławski
  • 2.2 Okres poznański
  • 2.3 Okres warszawski
  • 3 Realizacje artystyczne
  • 4 Nagrody i odznaczenia
  • 5 Przypisy
  • 6 Linki zewnętrzne
  • 7 Bibliografia
  • Młodość i wykształcenie[]

    Do szkół podstawowej i średniej uczęszczał w Leningradzie. Ukończył Wydział Aktorski i (studiowany równolegle) Wydział Reżyserii Dramatu Państwowego Instytutu Teatru, Muzyki i Kina w Leningradzie (1975). Jako student drugiego roku rozpoczął współpracę aktorską z leningradzkim Teatrem Młodego Widza, gdzie następnie w latach 1975–1977 pracował jako aktor. Do Polski przyjechał po raz pierwszy w ramach zainicjowanej przez ówczesnego rektora Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie, Tadeusza Łomnickiego, wymiany studentów wyższych szkół teatralnych, a w roku 1977 osiadł w Polsce na stałe. W 1986 roku zrzekł się obywatelstwa radzieckiego, od roku 1990 jest obywatelem polskim. Absolwent Wydziału Reżyserii PWST w Warszawie (1980). Jako studentowi drugiego roku Tadeusz Łomnicki powierzył mu jego pierwszą reżyserię w Polsce, realizację przedstawienia dyplomowego studentów Wydziału Aktorskiego "Śpiew na dziewięć wieszaków" według opowiadań Leonida Andrejewa i Antona Czechowa (1979). Jego pierwszą reżyserią w profesjonalnym teatrze w Polsce – jeszcze jako studenta – był "Kolor niebieski" według opowiadań Michaiła Zoszczenki (1978) w warszawskim Teatrze Komedia; spektakl zdjęto z afisza z powodów politycznych po interwencji Ambasady Radzieckiej w Warszawie. Jego mistrzami byli Lew Dodin, wybitny rosyjski pedagog i reżyser, profesor Instytutu w Leningradzie, i Tadeusz Łomnicki. Po zobaczeniu kreacji Łomnickiego w spektaklach warszawskiego Teatru na Woli, współpraca z aktorem stała się największym zawodowym marzeniem Korina. Wpływ na ukształtowanie się jego wrażliwości teatralnej miały także obejrzane spektakle Teatru na Tagance w Moskwie: "Hamlet" Williama Shakespeare’a i "Dobry człowiek z Seczuanu" Bertolta Brechta w reżyserii Jurija Lubimowa oraz przedstawienia "Umarła klasa" Tadeusza Kantora, "Dante" Józefa Szajny, wrocławska inscenizacja "Ameryki" Franza Kafki w reżyserii Jerzego Grzegorzewskiego i lektury dzieł Witolda Gombrowicza.

    Gmach Teatru Miejskiego wzniesiono przy ulicy Świdnickiej w latach 1839 - 1841 wg projektu Carla Ferdinanda Langhansa, z nowoczesną sceną i widownią na około 1600 miejsc. Po pożarach (w 1865 i 1871), budynek przebudowano podwyższając widownię i nadscenium, dostawiono pawilon malarni i rozbudowano portyk oraz ozdobiono z zewnątrz malowidłami. Odbudową z 1865 kierował Karl Lüdecke, a tą z 1871-1872 Karl Schmidt. W 1871 postawiono także na krawędzi dachu rzeźby muz wykonane ze sztucznego piaskowca (obecnie stoją tam odlewy z zaginionych oryginałów wykonane na początku XXI wieku). Po 1945 usunięto zniszczone pociskami figury muz oraz z przyczyn politycznych zdjęto z fasady nieuszkodzone popiersia artystów niemieckich: Beethovena, Goethego, Mozarta i Schillera oraz skuto freski Schmidta z zewnętrznej ściany. W 1954-1956 rozbudowano południową część budynku. Gruntowna modernizacja rozpoczęła się w 1997 a zakończyła w 2006.Teatr na Woli im. Tadeusza Łomnickiego – teatr założony w styczniu 1976 roku z siedzibą przy ul. Kasprzaka 22 w Warszawie (w budynku biurowym ZRK, wcześniej mieszczącym też Kino Mazowsze).


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Michał Żebrowski (ur. 17 czerwca 1972 w Warszawie) – aktor teatralny, filmowy, radiowy i telewizyjny, dyrektor naczelny Teatru 6. piętro.
    Sęp − polski film z 2012. Scenariusz do filmu został napisany w przeciągu trzech lat przez teatralnego reżysera Eugeniusza Korina, jest to jego debiut filmowy.
    Teatr Nowy – teatr dramatyczny w Warszawie istniejący od 1947. Obecnie działający na dwóch scenach: Scena Kameralna przy ul. Puławskiej 37 i Scena Teatr Praga – Fabryka Trzciny przy ul. Otwockiej 14.
    Peter Barnes (ur. 10 stycznia 1931 w Londynie, zm. 1 lipca 2004 tamże) – brytyjski scenarzysta, producent filmowy, reżyser i dramaturg.
    Akademia Teatralna im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie (do 1996 jako Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna) – publiczna szkoła wyższa z siedzibą w Warszawie.
    Poznań (niem. Posen, łac. Posnania, jidysz פּױזן Pojzn) – miasto na prawach powiatu w zachodniej Polsce, położone na Pojezierzu Wielkopolskim, nad Wartą, u ujścia Cybiny. Historyczna stolica Wielkopolski, od 1999 r. siedziba władz województwa wielkopolskiego i powiatu poznańskiego. Miasto jest istotnym węzłem drogowym i kolejowym, funkcjonuje tu również międzynarodowy port lotniczy.
    Pałac Kultury i Nauki (PKiN, poprzednio Pałac Kultury i Nauki im. Józefa Stalina) – najwyższy budynek w Polsce (pod względem wysokości całkowitej), w centrum Warszawy na placu Defilad. Własność miasta stołecznego Warszawy. Obiektem zarządza miejska spółka „Zarząd Pałacu Kultury i Nauki” Sp. z o.o.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.031 sek.