• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ethelbert - król brytyjski z IX wieku

    Przeczytaj także...
    Dorset – hrabstwo ceremonialne i niemetropolitalne w Anglii, w regionie South West England, położone nad kanałem La Manche.Nortumbria, ang. Northumbria, staroang. Norþanhymbra, Norþhymbre — średniowieczne królestwo anglosaskie, położone na terenie obecnej północnej Anglii i południowo-wschodniej Szkocji. Powstało po zjednoczeniu dwóch królestw: Bernicji i Deiry, do których następnie dołączono drobniejsze państwa celtyckie. W połowie VI wieku Nortumbria została schrystianizowana. W VII wieku stanowiła główne królestwo heptarchii anglosaskiej. Od VIII wieku nękana była stałymi najazdami wikingów, którzy w końcu zdołali ją podbić. W 867 roku została podzielona: dawna Deira weszła w skład obszaru pod jurysdykcją duńską, zwanego Danelagh, natomiast reszta kraju zachowała względną autonomię najpierw jako królestwo, a później jako hrabstwo Northumberland. W X wieku włączono ją w skład Anglii.
    Ethelwulf (ur. ok. 795 w Akwizgranie, zm. 13 stycznia 858) – anglosaski król Wesseksu, Esseksu, Susseksu i Kentu, najstarszy syn króla Egberta i jego żony, frankijskiej księżniczki Redburgi, bliskiej krewniaczki (siostry, siostrzenicy, córki lub prawnuczki) cesarza Karola Wielkiego.

    Ethelbert z Wesseksu (ur. ok. 835, koronowany 860, zm. ok. 865) – syn króla Ethelwulfa i Osburgi, król Wesseksu. Został królem po śmierci swojego starszego brata Ethebalda w 860 r. i został koronowany w Kingston upon Thames. Dodatkowo od ok. 852 r. współrządził w Kencie. Za jego panowania nastąpiło natężenie duńskich najazdów na Wyspy Brytyjskie. Spustoszony został Kent i Nortumbria, a duński wódz Ragnar Lodbrok dotarł nawet do Winchesteru. Król Ethelbert nie ożenił się i nie pozostawił potomstwa. Zmarł ok. 865 r. i został pochowany w katedrze w Sherborne w hrabstwie Dorset. Tron objął jego młodszy brat, Ethelred I.

    Ragnar Lodbrok (Ragnar "Włochate Portki", w staro-nordyckim: Ragnarr Loðbrók) był legendarnym nordyckim władcą i bohaterem z ery wikingów, który stał się znany jako łupieżca Anglii i Francji oraz ojciec wielu słynnych wojowników, między innymi Ivara Bez Kości, Björna Żelaznobokiego, Halfdana Ragnarssona i Ubby.Wessex - jedno z siedmiu państw heptarchii anglosaskiej. Położone na południowym krańcu Brytanii, graniczyło od wschodu z Susseksem, północy z Mercją, od południowego zachodu z Kornwalią. Od południa Wessex otaczało morze. W IX wieku Wessex objął przewodnictwo w heptarchii, zawdzięczając to w dużej mierze inwazji wikingów na państwa anglosaskie. Za panowania króla Alfreda Wielkiego (871-899) Wessex jako jedyny nie został podbity przez duńskich najeźdźców. Do 1066 roku Wessex był przewodnim królestwem anglosaskim i jako takie Królestwo Wessex utożsamiane było z Królestwem Anglii. Dopiero w 1066 roku po podboju dokonanym przez Wilhelma I Zdobywcę potęga Wessex została zniszczona, a Królestwo Anglii stało się oficjalną nazwą państwa.


    Kingston upon Thames – miejscowość w Wielkiej Brytanii, dawny ważny ośrodek miejski, w X w. miasto koronacyjne królów angielskich. Obecnie wchodzi w skład Wielkiego Londynu jako część gminy Kingston upon Thames.Sherborne - miasteczko (market town) w hrabstwie Dorset. Znajduje się tu zabytkowe Opactwo Sherborne, gdzie pochowani są królowie Wessexu Ethelbert i Ethelbald.
    Winchester – miasto w Wielkiej Brytanii, w Anglii, ośrodek administracyjny hrabstwa Hampshire, nad rzeką Itchen, uchodzącą do cieśniny Solent. Około 40 tys. mieszkańców. Stolica Anglii do przełomu XII i XIII wieku.Kent – hrabstwo ceremonialne i niemetropolitalne w południowo-wschodniej Anglii, w regionie South East England, leżące nad Cieśniną Kaletańską i Morzem Północnym. Położone w bezpośredniej bliskości Londynu i zaliczane do tzw. Home Counties, jest zarazem hrabstwem położonym najbliżej kontynentalnej Europy.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Ethelred I (ok. 837 - 23 kwietnia 871 pod Merton), anglosaski król Wesseksu w latach 865-871, młodszy syn króla Ethelwulfa i Osburgi. Tron objął w 865 lub 866 r. po śmierci brata, Ethelberta. Za jego panowania na Brytanię spadło wiele niszczycielskich najazdów Duńczyków. W 865 r. Duńczycy wylądowali w Anglii Wschodniej, rozpoczynając podbój tych terenów. Rok później ich armia ruszyła na York. Ethelred mógł przystąpić do walk z Duńczykami dopiero jesienią 870 r. 31 grudnia armia duńska została pokonana pod Englefield w hrabstwie Berkshire przez tamtejszego earldormana, Aethelwulfa. Zginął tam duński jarl Sidroc. Zwycięstwo to na niewiele się jednak zdało. Już 4 stycznia 871 r. armia anglosaska dowodzona przez Ethelreda i jego młodszego brata, Alfreda, została pokonana pod Reading.
    Osburga albo Osburh (ur. ok. 810, zm. po 846) – pierwsza żona króla Wessexu Ethelwulfa i matka Alfreda Wielkiego. Wiadomo o jej istnieniu tylko z Żywota króla Alfreda Assera. Nie jest poświadczona w żadnych dokumentach, również Kronika anglosaska nie wspomina o jej śmierci. Przyjmuje się, że była także matką Ethelstana, Ethelbalda, Ethelberhta, Ethelreda i ich siostry Ethelswithy, żony króla Mercji Burgreda. Asser pisze, że Osburga była córką Oslaca, pincerny (cześnika) na dworze króla Ethelwulfa.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.02 sek.