• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Eschatologia

    Przeczytaj także...
    Encyklopedia PWN – encyklopedia internetowa, oferowana – bezpłatnie i bez konieczności uprzedniej rejestracji – przez Wydawnictwo Naukowe PWN. Encyklopedia zawiera około 122 tysiące haseł i 5 tysięcy ilustracji.Reinkarnacja (również: metempsychoza, transmigracja; łac. re+in+caro, carnis - ponowne wcielenie) – pogląd, według którego dusza (bądź świadomość) po śmierci ciała może wcielić się w nowy byt fizyczny. Np. dusza jednego człowieka może przejść w ciało nowonarodzonego dziecka lub zwierzęcia czy nawet według niektórych poglądów rośliny. Samo słowo reinkarnacja jest zestawieniem dwóch członów: inkarnacja (wcielenie) i przedrostka re (oznaczającego powtórzenie czegoś). Dosłownie więc reinkarnacja oznacza powtórne wcielenie.
    Chrześcijaństwo, chrystianizm (gr. Χριστιανισμóς, łac. Christianitas) – monoteistyczna religia objawienia, bazująca na nauczaniu Jezusa Chrystusa zawartym w kanonicznych ewangeliach. Jej wyznawcy uznają w nim obiecanego Mesjasza i Zbawiciela, który ustanowił Królestwo Boże poprzez swoje Zmartwychwstanie. Kanon wiary chrześcijańskiej został spisany w Nowym Testamencie i przekazywany jest przez Kościoły.

    Eschatologia (gr. έσχατος [éschatos] = ostateczny, λόγος [lógos] = słowo, nauka) – doktryna dotycząca ostatecznego przeznaczenia świata, ludzkości i człowieka w sposób szczególny związana z judaizmem, chrześcijaństwem i islamem, oraz postawy z zakresu wiary religijnej w sprawy związane ze śmiercią, końcem świata, a w doktrynach chrześcijańskich z Sądem Ostatecznym, nieśmiertelnością duszy, problematyką teodycei, erą mesjańską, zmartwychwstaniem umarłych. W poszczególnych religiach ściśle powiązana z historiozofią, koncepcjami czasu i antropologią.

    Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.Islam (arab. الإسلام ; al-islām) – religia monoteistyczna, druga na świecie pod względem liczby wyznawców po chrześcijaństwie. Świętą księgą islamu jest Koran, a zawarte w niej objawienie ma stanowić ostateczne i niezmienne przesłanie Boga do ludzi.

    Termin „eschatologia” został wywiedziony z pracy „Eschatologia sacra” (Systema locorum Theologicorum (1677), EΣXATOΛOΓIA Sacra) XVII-wiecznego luterańskiego teologa Abrahama Calova, w której autor przedstawiał rozważania na temat śmierci, końca świata, zmartwychwstania oraz Sądu Ostatecznego. Calov nie zdefiniował jednak nowego sztucznego pojęcia, nie objaśnia go, a jedynie opisuje eschaton, czyli „koniec”, o którym mówi werset 1. Listu do Koryntian: „Wreszcie nastąpi koniec, gdy [Chrystus] przekaże królowanie Bogu i Ojcu i gdy pokona wszelką Zwierzchność, Władzę i Moc” (1 Kor 15,24). We wcześniejszych rozdziałach Calov wspomina o eschata jako ostatnich dniach ludzkości. Termin został upowszechniony dopiero w XIX wieku, kiedy zaczęto go powszechnie używać w teologii chrześcijańskiej.

    Tanatologia(gr. thánatos – śmierć oraz lógos – nauka, Tanatos – bóg śmierci) to nauka o śmierci człowieka, w szczególności zajmuje się jakościowym opisem przyczyn śmierci oraz żalem jej towarzyszącym. Badania opierają się na założeniu, że życie jest na tyle istotną wartością, że może okazać się korzystnym poznanie procesu umierania i, jeśli to możliwe, sposobów wpływania na niego.Mitologia nordycka – mitologia ludów krajów skandynawskich (północno-germańskich): Danii, Szwecji, Norwegii, Islandii i Wysp Owczych.

    Eschatologia obejmuje koncepcje: końca świata, Sądu Ostatecznego i zróżnicowanych form przeniesienia bytu do krainy zmarłych (zaratusztrianizm, judaizm, chrześcijaństwo, islam, walhalla w mitologii nordyckiej), pośmiertnej nagrody (raj) lub kary (pojęcie piekła w zaratusztrianizmie, judaizmie, chrześcijaństwie), reinkarnacji (np. w hinduizmie). W teologii katolickiej stanowi część dogmatyki.

    Eschatologia Adwentystów Dnia Siódmego – nauka adwentystów traktująca o rzeczach ostatecznych człowieka i świata. Adwentyści dnia siódmego mają unikalną eschatologię, bazującą na historiozoficznej wykładni proroctw biblijnych. Ważnymi punktami ich eschatologii jest Paruzja Chrystusa, która zapoczątkuje tysiącletnie królestwo. Paruzja zostanie poprzedzona prześladowaniami tych wszystkich, którzy czczą sabat. Po tysiącletnim królestwie nastąpi powszechne zmartwychwstanie, po którym niewierzący zostaną ukarani wieczną anihilacją.Abraham Calov, łac. Abraham Calovius (ur. 16 kwietnia 1612 w Mohrungen, zm. 25 lutego 1686 w Wittenberdze) – niemiecki ortodoksyjny teolog luterański i filozof. Pastor luterański, rektor Gdańskiego Gimnazjum Akademickiego oraz profesor Uniwersytetu w Königsbergu i Uniwersytetu w Wittenberdze. Uczestnik Colloquium charitativum.

    Zdaniem religioznawcy prof. Zygmunta Poniatowskiego w obrębie pojęcia można wyłonić:

  • eschatologię kosmiczną, czyli religijną koncepcję końca świata z Sądem Ostatecznym, oraz
  • eschatologię antropologiczną, obejmującą koncepcje śmierci (tanatologia), bytu po śmierci człowieka oraz teorie funkcjonowania ludzkości w końcowym okresie historii. Eschatologia antropologiczna może być rozpatrywana jako indywidualna i społeczna.
  • Od strony historycznej eschatologia bazuje na Starym Testamencie, który ukazywał negatywne wydarzenia narodu wybranego jako konsekwencje jego nieposłuszeństw wobec Boga, a powrót do wierności wiązał z odnową moralną i powodzeniem życiowym. Eschatologia Starego Testamentu oparta jest na pojęciu odkupieńczej historii narodu żydowskiego, który był postrzegany jako oś odkupienia ludzkości i świata, a kluczem było przekonanie o nieuchronności sądu po śmierci. Eschatologia chrześcijańska jest ukierunkowana na osobę Jezusa Chrystusa, jako Mesjasza – gwaranta odkupienia. W łonie chrześcijaństwa ujawnił się szereg koncepcji eschatologicznych: mesjanizm, millenaryzm, apokaliptycyzm, ale łączyła je koncepcja powszechnego zbawienia. Z czasem religioznawcy zastosowali termin eschatologia do analogicznych motywów znanych u ludów pierwotnych i starożytnych cywilizacji.

    Encyklopedia Britannica (ang. Encyclopædia Britannica) – najstarsza wydawana do chwili obecnej i najbardziej prestiżowa encyklopedia angielskojęzyczna. Artykuły w niej zamieszczane uważane są powszechnie przez czytelników za obiektywne i wiarygodne.Sąd Ostateczny – w różnych religiach ujawnienie historycznych owoców ludzkiego postępowania na rzecz dobra lub zła następujące po paruzji. Po raz pierwszy idea sądu ostatecznego pojawiła się w religii staroegipskiej.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • eschatologia chrześcijańska
  • chrześcijańska eschatologia sakramentu małżeństwa
  • eschatologia kosmograficzna
  • eschatologia Adwentystów Dnia Siódmego
  • eschatologia Świadków Jehowy
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. eschatologia, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2016-10-26].
    2. Encyclopaedia Britannica, Inc: Encyclopedia of World Religions. Encyclopaedia Britannica, Inc., 2008, s. 1400. ISBN 978-1-59339-491-2.
    3. Rafał Żebrowski: Eschatologia (pol.). W: Polski słownik judaistyczny [on-line]. Żydowski Instytut Historyczny. [dostęp 2016-10-26].
    4. Webster's Dictionary: Eschatology (ang.). W: Merriam-Webster's Dictionary [on-line]. merriam-webster.com. [dostęp 2016-10-26].
    5. Eschatology (ang.). W: Encyklopedia Britannica [on-line]. Encyclopædia Britannica, Inc.. [dostęp 2016-10-26].
    6. Gerhard Sauter. The Concept and Task of Eschatology — Theological and Philosophical Reflections. „Scottish Journal of Theology”. 41 (4), s. 499-515, 2009. Scottish Journal of Theology Ltd. DOI: 10.1017/S003693060003177X. ISSN 1475-3065 (ang.). 
    7. Aleksander Prosacki: Życie po śmierci. Wydawnictwo M, 2013, s. 5-6. ISBN 978-83-7595-590-3.
    8. Biblia Tysiąclecia (1 Kor 15,24). Poznań: Wydawnictwo Pallottinum, 2003.
    9. Kazimiera Mikoś. Walhalla - blaski i cienie germańskiego raju poległych wojowników. „Zeszyty naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego (Studia Religiologica)”. 28, s. 99-111, 1995. Uniwersytet Jagielloński. ISSN 0137-2432 (pol.). 
    10. Zygmunt Poniatowski: Treść wierzeń religijnych. Warszawa: Książka i Wiedza, 1965, s. 159.
    Teodycea to gałąź teologii zajmująca się problemem jak pogodzić istnienie dobrego, miłosiernego Boga z istnieniem zła.Jezus Chrystus (ur. ok. 8–4 p.n.e., zm. 30 lub 33 w Jerozolimie) – centralna postać religii chrześcijańskiej, założyciel Kościoła. W chrześcijaństwie uznawany za Boga i człowieka, współistotnego Bogu Ojcu.




    Warto wiedzieć że... beta

    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Żydowski Instytut Historyczny im. Emanuela Ringelbluma (ŻIH) z siedzibą w Warszawie zajmuje się badaniami nad dziejami i kulturą Żydów w Polsce. W latach 1994-2008 formalnie funkcjonował jako państwowy Instytut Naukowo-Badawczy, jedyna w Polsce państwowa placówka naukowa związana z mniejszością narodową. Od 1 stycznia 2009 roku instytut nosi imię Emanuela Ringelbluma i ma status państwowej instytucji kultury.
    Kosmologia (z gr. kósmos: porządek, wszechświat oraz lógos: słowo, nauka) jest to nauka, opierająca się mocno na filozofii, wiedzy i wierzeniach różnych ludów. Nie należy jej mylić z kosmogonią, dotyczącą powstania świata, mimo, iż mają one wiele punktów wspólnych (to, jak został stworzony świat, rzutuje na poglądy na jego temat i odwrotnie, mity o stworzeniu świata są uwarunkowane sposobem jego widzenia).
    Zygmunt Poniatowski (ur. 1 marca 1923 r. w Łodzi, zm. 21 maja 1994 r. w Warszawie) – polski religioznawca, czołowy pionier naukowych badań nad religią w Polsce. Pracę naukową rozpoczął w 1952 r. Przeszedł wszystkie szczeble kariery naukowej w Instytucie Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk. W 1968 r. uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego w zakresie religioznawstwa, zaś w 1991 r. został profesorem zwyczajnym w PAN. Był współzałożycielem utworzonego w 1957 r. czasopisma Euhemer oraz powołanego w 1958 r. Polskiego Towarzystwa Religioznawczego, którego sekretarzem naukowym był w latach 1958-1962.
    Milenaryzm (łac. mille „tysiąc”), także chiliazm (gr. chilioi „tysiąc”) – pogląd religijny głoszący bliskie nadejście tysiącletniego panowania Królestwa Bożego, oparta na Biblii wiara w Milenium, czyli Tysiąclecie, które ma być okresem zbawienia i szczęśliwości na Ziemi. Również określenie ruchów religijnych uznających to przekonanie.
    Stary Testament, Biblia Hebrajska – starsza część Biblii, przyjęta przez chrześcijaństwo z judaizmu. Judaistyczna (a za nią protestancka) wersja obejmuje 39 ksiąg (tylko hebrajskich), katolicka zawiera 46, a prawosławna w sumie 50-53 (księgi hebrajskie i greckie z Septuaginty oraz niekiedy apokryfy).
    Pierwszy List do Koryntian [1 Kor] – księga Nowego Testamentu. Za autora listu powszechnie uważany jest święty Paweł. Miejscem sporządzenia był Efez, w którym św. Paweł zatrzymał się prawdopodobnie w roku 57.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.024 sek.