• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Eryk Magnusson

    Przeczytaj także...
    Folkungowie – dynastia panująca w latach 1250–1364 w Szwecji oraz w Norwegii w latach 1319–1387. Jej pierwszym przedstawicielem był Waldemar Birgersson panujący w latach 1250–1275.Haakon V znany również pod przydomkiem Długonogi, (norw. Håkon V Magnusson), ur. 1270, zm. 8 maja 1319 - król Norwegii 1299–1319, z dynastii Yngling.
    Cambridge University Press – angielska oficyna wydawnicza, działająca od 1534 na mocy edyktu króla Henryka VIII. Jest najstarszym nieprzerwanie działającym wydawnictwem na świecie. Zajmuje się wydawaniem pozycji naukowych i edukacyjnych, adresowanych do odbiorców na całym świecie, w tym wydawnictwami z zakresu nauczania języka angielskiego jako obcego. Siedzibą wydawnictwa jest Cambridge; jego biura działają w Europie, Ameryce Północnej, Południowej, na Bliskim Wschodzie, w Afryce, Azji i Oceanii.
    Pieczęć Eryka Magnussona

    Eryk Magnusson (ur. ok. 1282, zm. w lutym 1318 w Nyköping) – książę szwedzki z dynastii Folkungów.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Eryk był synem króla szwedzkiego Magnusa I Ladulåsa i Helvig (szw. Helvig av Holstein), córki hrabiego Holsztynu Gerarda I. Ojciec zmarł w 1290 r., gdy Eryk był jeszcze dzieckiem – następcą Magnusa został wówczas starszy niewiele od Eryka brat Birger, a Eryk otrzymał tytuł księcia Szwecji. Rządy w Szwecji w imieniu małoletniego Birgera i opiekę nad trzema królewskimi synami (oprócz Birgera i Eryka był jeszcze najmłodszy z nich Waldemar) sprawował Torgils Knutsson.

    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.

    W 1302 roku Birger został koronowany na króla Szwecji, młodsi bracia otrzymali zaś swoje udziały terytorialne (Eryk – Sudermanię). Eryk został wówczas zaręczony z Ingeborgą, jedynym dzieckiem króla norweskiego Haakona V. Wkrótce rozpoczęła się zażarta rywalizacja między braćmi – Eryk i współdziałający z nim Waldemar wystąpili przeciwko Birgerowi. W trakcie konfliktu młodsi bracia na pewien czas musieli opuścić kraj, Eryk pozyskał jednak dobra w innych państwa skandynawskich. Po pewnym czasie Eryk zdołał przekonać Birgera do zjednoczenia sił w celu pozbycia się Torgilsa Knutssona, który został aresztowany w grudniu 1305 i ścięty w lutym 1306 roku. Wkrótce potem Eryk i Waldemar zwrócili się ponownie przeciwko Birgerowi i uwięzili króla i jego żonę. Konflikt ogarnął całą Skandynawię – po stronie króla opowiedział się jego szwagier król duński Eryk Menved, zaś młodszych braci wsparli król norweski Haakon V i próbujący pozbawić tronu króla duńskiego jego brat Krzysztof. Po pewnym czasie poparcie Haakona dla Eryka i Waldemara zaczęło słabnąć, wobec czego Eryk zerwał zaręczyny z jego córką Ingeborgą. Młodsi bracia musieli jednak zwolnić z niewoli Birgera, który wystąpił przeciwko nim mając poparcie zarówno Danii, jak i Norwegii. W tej sytuacji Eryk zaatakował Norwegię, a w 1310 roku porozumiał się na powrót z Haakonem obiecując mu nabytki terytorialne i ponownie zaręczając się z Ingeborgą.

    Albrecht II (ur. ok. 1318, zm. prawdopodobnie 18 lutego 1379) – książę Meklemburgii od 1329 r. wraz z bratem Janem I, książę Meklemburgii-Schwerin od podziału w 1352 r.Magnus Eriksson, Magnus II Smek (ur. 1316, zm. 1374) – król Szwecji 1319-1364, król Norwegii 1319-1343 (faktycznie rządził do 1355) (jako Magnus VII), z dynastii Folkungów, syn szwedzkiego księcia Eryka Magnussona i Ingeborgi, córki Haakona V, króla Norwegii.

    W tym samym roku doszło do porozumienia między braćmi i faktycznego podziału Szwecji – obaj młodsi bracia otrzymali dzielnice, w których sprawowali w praktyce samodzielne rządy (dzielnice miały być dziedziczne, a zwierzchność królewska jedynie formalna); włości Eryka znajdowały się na zachodzie, przy granicach z Danią i Norwegią. W 1312 roku Eryk poślubił córkę króla norweskiego, a w 1316 roku urodził mu się syn, Magnus (rok później doczekał się także córki Eufemii, późniejszej żony księcia meklemburskiego Albrechta II). Młody syn Eryka i Ingeborgi był dziedzicem króla norweskiego, który nie miał synów. To jeszcze bardziej skomplikowało sytuację i zaniepokoiło Birgera, który chwycił się środków ostatecznych. 10 grudnia 1317 roku obaj młodsi bracia przybyli na zaproszenie królewskie do Nyköping. Birger zorganizował uroczystą ucztę pojednania, a po jej zakończeniu uwięził swych braci i zagłodził ich na śmierć. Wedle legendy Birger miał wyrzucić klucz do lochu do fosy.

    BIBSYS – katalog centralny dwóch norweskich bibliotek uniwersyteckich, przekształcony w organizację non-profit, która skupia norweskie biblioteki uniwersyteckie i naukowe wraz z Biblioteką Narodową. Magnus I Birgersson, Magnus I Ladulås (zm. 18 grudnia 1290) - książę Sudermanii od 1266 roku, król Szwecji od 1275 roku.

    Uczynek Birgera wywołał kolejną wojnę domową w Szwecji. Król został zmuszony do ucieczki z kraju (zmarł w Danii w 1321 roku), jego syn zabity, a na nowego władcę Szwecji w 1319 roku obrano kilkuletniego zaledwie syna Eryka, Magnusa II (który już wcześniej w tym samym roku odziedziczył także tron norweski jako spadkobierca Haakona V).

    Krzysztof II (ur. 29 września 1276, zm. 2 sierpnia 1332) – król Danii w latach 1320−1326 i 1329−1332, uważany za jednego z najgorszych władców w historii tego kraju.Nyköping - miasto w południowo-wschodniej Szwecji, ośrodek administracyjny regionu Södermanland, siedziba gminy Nyköping, port przy ujściu rzeki Nyköpingsån do Morza Bałtyckiego. Około 32 427 mieszkańców.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Philip Line: Kingship and State Formation in Sweden 1130-1290. Leiden: Koninklijke Brill NV, 2007, s. 188, seria: The Northern World. 27. ISBN 978-90-04-15578-7. [dostęp 2012-06-05].
    2. Byron J. Nordstrom: The History of Sweden. Westport: Greenwood Publishing Group, 2002, s. 35. ISBN 0-313-31258-3. [dostęp 2012-03-09].

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Franklin D. Scott: Sweden: The Nation's History. Carbondale: Southern Illinois University Press, 1988, s. 69–71. ISBN 0-8093-1513-0. [dostęp 2012-03-08].
  • Herman Schück: Sweden under the dynasty of Folkungs. W: A Cambridge History of Scandinavia. Knut Helle (ed.). T. I: Prehistory to 1520. Cambridge: Cambridge University Press, 2003, s. 400–401. ISBN 0-521-47299-7. [dostęp 2012-03-09].
  • Gary Dean Peterson: Warrior Kings of Sweden: The Rise of an Empire in the Sixteenth and Seventeenth Centuries. Jefferson: McFarland & Company, 2007, s. 12–13. ISBN 978-0-7864-2873-1. [dostęp 2012-03-08].
  • Eric (Magnusson) Hertig i Skeninge, Södermanland. W: WW-Person [on-line]. [dostęp 2018-02-20].
  • Torgils (także: Torkel lub Tyrgils) Knutsson (zm. 1306) – marszałek królewski (riksmarsk) Szwecji za czasów wczesnego panowania króla Birgera Magnussona (ur. 1280, pan. 1290-1321).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.029 sek.