• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Erotomania

    Przeczytaj także...
    DSM-IV (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders) – klasyfikacja zaburzeń psychicznych Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego - APA. DSM-IV jest też obowiązującym standardem w armiach NATO. Jest umieszczona m.in. w wydanej w języku polskim publikacji "Kryteria Diagnostyczne według DSM-IV-TR", stanowiącym przekład najnowszej, poprawionej wersji czwartego wydania pod redakcją prof. Jacka Wciórki z Instytutu Psychiatrii i Neurologii. Nowa wersja DSM V, została wydana 18 maj 2013.Zaburzenia urojeniowe (dawniej paranoja prawdziwa, obłęd, z grec. παρά - "obok, poza" i νους - "rozum, sens") - usystematyzowane urojenia, najczęściej prześladowcze i oddziaływania, rzadziej wielkościowe lub inne. Omamy występują sporadycznie, struktura osobowości jest zachowana.
    Uzależnienie seksualne (seksoholizm) to jednostka chorobowa, obejmująca przymus zachowań, takich jak angażowanie się w zachowania o podłożu seksualnym, które mają destrukcyjne skutki dla życia społecznego i emocjonalnego jednostki, kompulsywna masturbacja, natręctwa seksualne, częsta zdrada, częste oglądanie pornografii.

    Erotomania – przypadłość, w której osoba chora posiada urojone przekonania, że inna osoba, zwykle o wyższym statusie społecznym, jest w niej zakochana. Erotomania zwana jest także syndromem de Clerambaulta (francuski psychiatra Gaëtan Gatian de Clérambault opisał ją w 1921 roku w pracy Les Psychoses Passionelles).

    DSM-5 (wcześniej DSM-V) - kolejna edycja klasyfikacji zaburzeń psychicznych Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego, która została wydana 18 maja 2013 roku..Osoba chora – osoba znajdująca się w stanie przejściowej lub stałej utraty zdrowia, zdefiniowanego przez WHO jako stan pełnego dobrego samopoczucia fizycznego, psychicznego i socjalnego. Chory zdany jest na możliwości obronne organizmu oraz na pomoc medyczną. W przypadku niektórych chorób psychicznych, osoba chora posiada ograniczoną odpowiedzialność karną.

    Konsekwencjami tego przekonania są działania chorego, polegające na śledzeniu rzekomo zakochanej w nim osoby, nagabywanie jej, działanie na szkodę jej rodziny w przekonaniu, że ta ostatnia stoi na przeszkodzie ku okazywaniu domniemanego uczucia. Choroba ta często prowadzi do konfliktów z prawem osób na nią cierpiących (zob. m.in. Zona & al. 1993). Berrios i Kennedy (2002) utrzymują, że choroba ta jest społeczną konstrukcją i że w związku z tym nie da się jej prawdopodobnie ani zlokalizować w mózgu pacjenta, ani leczyć biologicznie, i być może nie doczeka się ona nigdy ostatecznej naukowej definicji.

    Hiperseksualność (hiperlibidemia) to ciągła, wyniszczająca i uporczywa potrzeba uprawiania stosunków płciowych, przesłaniająca inne potrzeby człowieka. U kobiet nazywana nimfomanią, u mężczyzn satyriasis. Pojęcia te odnoszą się do wzmożonych potrzeb seksualnych.Gaëtan Henri Alfred Edouard Léon Marie Gatian de Clérambault (ur. 2 lipca 1872 w Bourges, zm. 17 listopada 1934 w Malakoff) – francuski lekarz psychiatra, malarz, etnograf, fotograf.

    Termin erotomania używany jest potocznie głównie dla określenia nadmiernego zainteresowania się seksualnością i dążenia spełnienia seksualnego (zob. hiperseksualność, uzależnienie seksualne).

    Erotomania w DSM[ | edytuj kod]

    Erotomania jest rozpoznaną jednostką chorobową w amerykańskim podręczniku diagnostycznym Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders.

    W czwartej wersji DSM (1994 / 2000), znajduje się w kategorii "Schizofrenia i inne zaburzenia psychotyczne", w dziale zaburzenia urojeniowe (297.1), typ erotomania: "zaburzenie, w którym inna osoba, zwykle o wyższym statusie społecznym, zakochana jest w danej jednostce".

    W wersji piątej DSM (2013), erotomania opisana jest w rozdziale poświęconym spektrum schizofrenii, jako "zaburzenie urojeniowe (297.1 / F22) typu erotomanii" (podtyp cechujący się "przekonaniem o byciu kochanym przez kogoś").

    Bibliografia[ | edytuj kod]

    1. J. H. Segal (1989) "Erotomania revisited: from Kraepelin to DSM-III-R", The American journal of psychiatry, 146 (10), p. 1261-1266.
    2. M.A. Zona, K.K. Sharma, J. Lane (1993) "A comparative study of erotomanic and obsessional subjects in a forensic sample", Journal of Forensic Sciences 38 (4), p. 894-903.
    3. R. Harmon, R. Rosner and H. Owens (1995) "Obsessional Harassment and Erotomania in a Criminal Court Population", Journal of Forensic Sciences, 40 (2), p. 188–196.
    4. R. Harmon, R. Rosner and H. Owens (1998) "Sex and violence in a forensic population of obsessional harassers", Psychology, Public Policy Law, 4, p. 236–49.
    5. Berrios GE, Kennedy N. (2002) "Erotomania: a conceptual history", History of Psychiatry 13 (52) , p. 381-400.
    6. Barry Rosenfeld (2003) "Recidivism in Stalking and Obsessional Harassment", Law and Human Behavior, 27, 3, p. 251-265.

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • "Érotomanie Pure. Érotomanie Associée", Gaëtan Gatian de Clérambault, 1921. (fr.)




  • Reklama

    Czas generowania strony: 0.01 sek.