Epoka geologiczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Epoka geologiczna – formalna jednostka geochronologiczna podziału dziejów Ziemi (np. plejstocen), mająca od kilku do kilkudziesięciu milionów lat. Epoka wchodzi w skład okresów, dzieli się natomiast na wieki.

Okres – formalna jednostka geochronologiczna (czasowa), niższa rangą od ery, a wyższa rangą od epoki. Odpowiada jednostce chronostratygraficznej (jednostce skalnej) o nazwie system.Oddział (ang. Series) – formalna jednostka chronostratygraficzna, niższa rangą od systemu. Jest to zespół skał powstałych w ciągu jednej epoki. Oddział dzieli się na piętra.

Za kryteria wyróżnienia przedziałów czasowych dla poszczególnych epok przyjmowano zwykle wielkie ruchy górotwórcze, pojawienie się lub wymarcie charakterystycznych organizmów roślinnych lub zwierzęcych.

Chronostratygraficznym odpowiednikiem epoki jest oddział.

Źródła[ | edytuj kod]

  • International Commission on Stratigraphy (ang.)
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Racki G. i Narkiewicz M. (red.) Polskie zasady stratygrafii. Państwowy Instytut Geologiczny. Warszawa, 2006. ​ISBN 83-7372-914-3
  • Chronostratygrafia - jedna z metod stratygraficznych. Polega na porządkowaniu skał skorupy ziemskiej na podstawie ich wieku. Chronostratygrafia wykorzystuje formalne jednostki chronostratygraficzne, które obejmują wszystkie skały powstałe w określonym czasie geologicznym. Są to:




    Reklama