• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Epiksylit

    Przeczytaj także...
    "Martwe drewno" – niezbyt precyzyjny termin oznaczający obumarłe drzewa i ich części oraz martwe części żywych drzew.Porosty (łac. Lichenes z gr. λειχήνα, leichena) – tradycyjna nazwa organizmów składających się z grzybów (Fungi), tworzących obligatoryjne symbiozy – głównie z prokariotycznymi cyjanobakteriami (Cyanobacteria) lub eukariotycznymi zielenicami (Chlorophyta). Jako samodzielna jednostka taksonomiczna przestała istnieć w 1981 roku w wyniku zmian, wprowadzonych przez Międzynarodowy Kodeks Nomenklatury Botanicznej. Pojęcie to ujmowane jest obecnie w kategoriach ekologicznych (podobnie jak grzyby mykoryzowe), a nie systematycznych. Systematyka i nomenklatura porostów dotyczy ich komponentu grzybowego.
    Glony, algi (łac. Algae, gr. Phykos) – grupa morfologiczno-ekologiczna, składająca się tradycyjnie z kilku niespokrewnionych linii ewolucyjnych organizmów plechowych, tj. beztkankowych.

    Epiksylit – organizm rosnący na drewnie, zarówno na martwym drewnie w lesie, jak i na drewnianych wyrobach, takich jak płoty, deski, belki itp. oraz całe konstrukcje drewniane.

    Mszaki grupa roślin, charakteryzujących się przemianą pokoleń z dominacją gametofitu. Według wcześniejszych klasyfikacji, mszaki były wyróżniane jako gromada Bryophyta, obejmująca trzy klasy: glewiki, wątrobowce oraz mchy. Obecnie mszaki nie stanowią jednostki taksonomicznej. Dział botaniki badający mszaki to briologia.Grzyby (Fungi Juss.) R. T. Moore – królestwo należące do domeny jądrowców (Eucaryota). Dawniej, w zależności od ujęcia systematycznego takson ten miał rangę podkrólestwa (Fungi R.T. Moore, 1971), podtypu, (Fungi Engl. 1889) i klasy (Fungi Bartling, 1830).

    Epiksylity odgrywają rolę w przyrodzie i w gospodarce człowieka. Rozkładając zawarte w drewnie substancje organiczne stają się czynnikiem glebotwórczym. Te, które żyją na konstrukcjach drewnianych powodują ich niszczenie. Do epiksylitów należą głównie porosty, glony, grzyby, mszaki

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Hanna Wójciak: Porosty, mszaki, paprotniki. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2010. ISBN 978-83-7073-552-4.
    2. mgr inż. Grzegorz Gajkowski. Świat porostów. [dostęp 2014-06-03].



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.006 sek.