• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Eparchia wileńska i litewska



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Aleksy, imię świeckie Aleksandr Pietrowicz Diechtieriow (ur. 19 kwietnia 1889 w Wilnie, zm. 19 kwietnia 1959 tamże) - rosyjski biskup prawosławny.Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.

    Eparchia wileńska i litewskaeparchia Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego obejmująca obszar dzisiejszej Litwy.

    Spis treści

  • 1 Historia
  • 2 Podział administracyjny
  • 2.1 Do I wojny światowej
  • 2.2 Okres międzywojenny
  • 2.3 W ZSRR
  • 2.4 Po 1990
  • 3 Zwierzchnicy
  • 4 Zobacz też
  • 5 Przypisy
  • 6 Bibliografia
  • Monaster św. Marii Magdaleny w Wilnie – prawosławny żeński monaster w Wilnie. Od 1923 jedyny żeński klasztor w eparchii wileńskiej i litewskiej. Powołany do życia ukazem carskim 9 listopada 1864, w epoce nasilenia rusyfikacji ziem dawnej Rzeczypospolitej, zajmował początkowo zabudowania dawnego klasztoru wizytek przy ul. Rossa. Należący do niego kościół został zaadaptowany na monasterską cerkiew św. Marii Magdaleny. Wspólnotę wileńską tworzyły zakonnice z klasztoru św. Aleksego w Moskwie, które prowadziły przy klasztorze szkołę, przytułek dla sierot oraz pracownie: wyrobu szat liturgicznych oraz pisania ikon. Monaster działał do 1915, gdy przebywające w nim zakonnice (114 mniszek i posłusznic), ulegając podsycanej carską propagandą panice, opuściły klasztor decydując się na bieżeństwo.Juwenaliusz, imię świeckie – Iwan Andriejewicz Połowcew (ur. 21 października 1826 w Oranienbaumie – zm. 12 kwietnia 1904 w Wilnie) – biskup, a następnie arcybiskup Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Agatangel, imię świeckie: Aleksandr Ławrentjewicz Prieobrażenski, (ur. 27 września 1854 w Moczyłach – zm. 16 października 1928 w Jarosławiu) – rosyjski biskup prawosławny, święty nowomęczennik.
    Monaster Zaśnięcia Matki Bożej w Żyrowiczach – prawosławny stauropigialny męski klasztor w Żyrowiczach. Założony w 1493 na miejscu, gdzie w niewyjaśniony sposób miała pojawić się Żyrowicka Ikona Matki Bożej, w latach 1613–1839 należał do unickiego zakonu bazylianów.
    Focjusz, imię świeckie Boris Aleksandrowicz Topiro (ur. 16 stycznia 1884 na stacji Piśmiennaja, zm. 20 sierpnia 1952) – rosyjski biskup prawosławny.
    Synod połocki – synod Kościoła unickiego w Imperium Rosyjskim, który odbył się w 1839 w Połocku. Władze rosyjskie unieważniły na nim postanowienia unii brzeskiej, a wszystkie parafie i diecezje Cerkwi greckokatolickiej, znajdujące się na terenie zaboru rosyjskiego włączono do struktur Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej.
    Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny – jeden z kanonicznych Kościołów prawosławnych, obejmujący swoją jurysdykcją wszystkie parafie prawosławne na terenie Polski. W dyptychu lokalnych autokefalicznych cerkwi prawosławnych wymieniany na miejscu 12 według dyptychu greckiego, a na miejscu 13 według dyptychu rosyjskiego. Spowodowane jest to różnymi terminami nadania autokefalii przez Konstantynopol i Moskwę. Według danych GUS, Kościół liczy 504 150 wiernych i jest drugim pod względem liczebności Kościołem w Polsce. Opiece tego kościoła podlega także jedna diecezja prawosławna w Brazylii.
    Prawosławie na Litwie jest obecne co najmniej od XIII w. Z racji położenia geograficznego (sąsiedztwo z prawosławnymi państwami ruskimi) Litwini, będąc jeszcze wyznawcami religii pogańskiej, często stykali się z tym wyznaniem. W miarę rozwoju terytorialnego Wielkiego Księstwa Litewskiego ludność prawosławna, etnicznie ruska, znalazła się w tym kraju w zdecydowanej większości sięgającej 90% mieszkańców państwa. Rutenizacji ulegały elity państwowe, podczas gdy dynastia panująca zachowała wierzenia pogańskie. Wielu litewskich wojów i książąt pozyskiwała włości na ziemiach ruskich, przyjmując nierzadko chrzest. Prawosławie przyjęli m.in. trzej bracia Trojdena, Wojsiełk, synowie Giedymina Jawnuta (Iwan), Narymunt (Gleb), Lubart (Dymitr). Cerkwie prawosławne, a być może także monastery, w Wilnie fundowała Julianna twerska – druga żona wielkiego księcia Olgierda. Ze świątyń korzystali, obok fundatorki i jej świty, także kupcy ruscy, którzy w I poł. XIV w. tworzyli już w mieście zwartą kolonię.
    Roman, imię świeckie: Roman Iwanowicz Tang, (ur. 3 października 1893 w Ariesburgu – zm. 18 lipca 1963) – rosyjski biskup prawosławny pochodzenia estońskiego.

    Reklama