• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Enterokoki

    Przeczytaj także...
    Paciorkowiec kałowy (łac. Enterococcus faecalis) – bakteria gram dodatnia należąca do enterokoków, dawniej klasyfikowana do paciorkowców grupy D (Streptococcus faecalis, według serotypowania Lancefielda), występuje w przewodzie pokarmowym człowieka i innych ssaków. E. faecalis może powodować zagrażające życiu zakażenia u ludzi, zwłaszcza w środowiskach szpitalnych, w których występuje naturalnie wysoki poziom oporności na antybiotyki. Bakteria ta często występuje w zębach leczonych kanałowo i to miejsce może być pierwotnym źródłem zakażenia.Ziarniak - jest to jeden z możliwych kształtów jakie przybierają kolonie bakteryjne powstałe z podziału pojedynczej komórki. Oznacza pojedyncze, okrągłe komórki. W szerszym kontekście do ziarniaków zaliczane są te komórki, których wszystkie osie są mniej więcej takie same (a więc także dwoinki).
    Paciorkowce, streptokoki (łac. Streptococcus - nazwa pochodząca od greckiego "streptos" oznaczającego coś łatwo wyginającego się) - rodzaj kulistych bakterii Gram dodatnich, tlenowych lub względnie beztlenowych. Ich podziały zachodzą wzdłuż jednej osi i dlatego rosną one w łańcuchu lub parach.

    Enterokoki (Enterococcus) – rodzaj bakterii Gram-dodatnich, względnie beztlenowych ziarniaków z typu Firmicutes.

    Podział Lancefield - jest to dawny, ale wciąż popularny podział paciorkowców (Streptococcus) opierający się na wytwarzaniu przez te drobnoustroje wielocukru C (nazwa pochodzi od angielskiego słowa carbohydrat) wchodzącego w skład ściany komórkowej. Klasyfikację wprowadziła Rebeka Lancefield w 1933 roku. Wielocukier ten jest różny w zależności od gatunku bakterii, przy czym nie wszystkie paciorkowce go wytwarzają. W chwili wprowadzenia podziału znano wyłącznie bakterie z grupy A - E.Enterococcus faecium – bakteria gram dodatnia należąca do enterokoków, dawniej klasyfikowano ją do paciorkowców grupy D (według serotypowania Lancefield). Fizjologicznie występuje w przewodzie pokarmowym człowieka, jednak może być również czynnikiem chorobotwórczym i wywoływać np. zakażenie układu moczowego, zapalenie wsierdzia.

    Enterokoki to ziarniaki najczęściej występujące w postaci dwoinek i trudne do odróżniania od bakterii z rodzaju Streptococcus. Mają antygen wielocukrowy grupy D, który (inaczej niż u paciorkowców) znajduje się między ścianą komórkową a błoną cytoplazmatyczną. Dwa gatunki powszechnie występują w jelitach ludzi, w których żyją na zasadzie komensalizmu, są to częstszy Enterococcus faecalis (90-95%) oraz rzadszy Enterococcus faecium (5-10%). Enterokoki są to organizmy względnie beztlenowe, preferujące oddychanie tlenowe. Są odporne na działanie żółci oraz wywołują hemolizę każdego typu. Rosną w bulionie z dodatkiem 6,5% NaCl.

    Komensalizm (współbiesiadnictwo; od łac. commensalis = współbiesiadnik; pojęcie wprowadzone przez zoologa van Benedena) – jest najbardziej pierwotnym typem oddziaływania protekcyjnego. Typ zależności o charakterze symbiozy między dwoma lub więcej gatunkami, przy czym jeden z gatunków czerpie z tej zależności wyraźne korzyści, nie szkodząc pozostałym (np. rekin i podnawka; lew i hieny; lew i sęp; żuk gnojowy i ssak kopytny). Innym przykładem komensalizmu może być odżywianie się owadów żyjących w ptasich gniazdach resztkami pokarmu gospodarzy lub znalezionymi w gnieździe piórami. Komensalizm jest więc współżyciem korzystnym dla jednego z partnerów, dla drugiego obojętnym.Dwoinka (łac. Diplococcus; l. mn. diplococci) – morfologiczna forma bakterii powstająca w wyniku połączenia dwóch komórek utworzonych po podziale amitotycznym. Często posiadają wspólną otoczkę.

    Zobacz też[]

  • VRE – enterokoki oporne na glikopeptydy
  • Linki zewnętrzne[]

  • Systematyka enterokoków na www.bacterio.cict.fr
  • VRE (z ang. Vancomycin-Resistant Enterococcus) – szczepy bakterii należące do rodzaju enterokoków, które wykształciły mechanizm oporności na glikopeptydy – wankomycynę albo teikoplaninę. Tego typu oporność jest klinicznie ważna, ponieważ antybiotyki glikopeptydowe uważane są często za leki ostatniej szansy przy zakażeniach bakteriami Gram-dodatnimi. Nowe generacje antybiotyków zachowują jednak aktywność także wobec wankomycynoopornych szczepów. Zakażenia szczepami VRE są jednymi z najczęstszych zakażeń wewnątrzszpitalnych. Śmiertelność podczas sepsy jest wysoka i wynosi ponad 50%.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.017 sek.