• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Elipsa rozsiania

    Przeczytaj także...
    Meteoryt Pułtusk – meteoryt, który po rozpadnięciu się w atmosferze spadł w postaci deszczu meteorytowego koło Pułtuska dnia 30 stycznia 1868.Deszcz meteorytów – jednoczesny spadek na określonym obszarze dużej liczby meteorytów, pochodzących z rozpadu większego ciała, zazwyczaj bolidu, w atmosferze Ziemi. Deszcz meteorytów jest zjawiskiem lokalnym. Obszar obejmujący upadek deszczu meteorytowego ma kształt elipsy i nazywany jest elipsą rozsiania.
    Meteoroidy – okruchy skalne (mniejsze od planetoid) poruszające się po orbitach wokół Słońca. Meteoroidy mają zwykle masę od 10 kg do 10 kg (choć najczęściej nie przekracza ona 10 kg). Ich rozmiary wynoszą od 0,1 mm do 10 m. Większe obiekty spośród małych ciał Układu Słonecznego zaliczane są do planetoid, a mniejsze cząstki to pył kosmiczny.
    Elipsa rozsiania meteorytu Pułtusk

    Elipsa rozsiania – powierzchnia spadku deszczu meteorytów pochodzących z rozpadu większego meteoroidu w atmosferze. Obszar upadku deszczu meteorytów ma kształ elipsy. W poszczególnych wypadkach w zależności od rozmiarów pierwotnego obiektu i wysokości na której nastąpił rozpad ciała, długość osi wielkiej elipsy rozsiania może wynosić kilka, kilkanaście lub nawet kilkadziesiąt kilometrów. W wypadku meteorytu Sikhote-Alin był to obszar 4 km na 12 km.

    Półoś wielka - jest to połowa większej osi elipsy. Elipsa ma dwie osie symetrii, a każda z nich składa się z dwóch półosi. Na dłuższej osi elipsy znajdują się dwa tak zwane ogniska. Analogiczne półoś mała definiowana jest jako połowa mniejszej osi elipsy.Elipsa – w geometrii ograniczony przypadek krzywej stożkowej, czyli krzywej będącej częścią wspólną powierzchni stożkowej oraz przecinającej ją płaszczyzny. Jest to również miejsce geometryczne wszystkich tych punktów płaszczyzny, dla których suma odległości od dwóch ustalonych punktów jest stałą.

    Linki zewnętrzne[]

  • Pracownia komet i meteorów
  • Sikhote-Alin – meteoryt żelazny należący do oktaedrytów bardzo gruboziarnistych typu II B, spadły 12 lutego 1947 roku w górach Sichote-Aliń w rejonie usurskim w Rosji. Meteoryt spadł w postaci deszczu meteorytowego obejmującego teren elipsy o wymiarach 4 km na 12 km. Jak dotąd zebrano w sumie 27 ton materiału meteorytowego, największy fragment ważył 1745 kg. Na miejscu spadku naliczono 122 kratery.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.023 sek.