• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Elam



    Podstrony: [1] [2] 3
    Przeczytaj także...
    Zatoka Perska (per. خليج فارس – Chalidż-e Fars, arab. الخليج العربي – Al-Chalidż al-Arabi) – zatoka Morza Arabskiego, wcinająca się między Półwysep Arabski a wybrzeże Iranu. Tradycyjnie nazywana jest zatoką, ale ze względu na jej powierzchnię (233 000 km²) można by ją uznać także za morze śródlądowe. Z Morzem Arabskim połączona jest poprzez Cieśninę Ormuz i Zatokę Omańską.{{Państwo infobox}} Nieznane pola: "gęstość_miejsce", "data2", "wydarzenie4", "język_używany", "data3", "wydarzenie1", "data1", "wydarzenie3", "wydarzenie2" oraz "data4".
    Przypisy[ | edytuj kod]
    1. В. Хинц, Государство Элам, s. 66.
    2. В. Хинц, Государство Элам, s. 110.
    3. В. Хинц, Государство Элам, s. 137.
    4. В. Хинц, Государство Элам, s. 138.
    5. В. Хинц, Государство Элам, s. 17.
    6. В. Хинц, Государство Элам, s. 25.
    7. В. Хинц, Государство Элам, s. 70.
    8. В. Хинц, Государство Элам, s. 82–83.
    9. В. Хинц, Государство Элам, s. 84.
    10. В. Хинц, Государство Элам, s. 85–86.
    11. В. Хинц, Государство Элам, s. 93–94.
    12. В. Хинц, Государство Элам, s. 97–98.
    13. Wielka historia świata, T. 2, Stary i Nowy Świat od rewolucji neolitycznej do podbojów Aleksandra Wielkiego, red. J. Śliwa, s. 290.
    14. В. Хинц, Государство Элам, s. 111–118.
    15. В. Хинц, Государство Элам, s. 119–120.
    16. В. Хинц, Государство Элам, s. 123–124.
    17. В. Хинц, Государство Элам, s. 125.
    18. В. Хинц, Государство Элам, s. 124.
    19. В. Хинц, Государство Элам, s. 136.
    20. В. Хинц, Государство Элам, s. 154–155.
    21. В. Хинц, Государство Элам, s. 156–157.
    22. В. Хинц, Государство Элам, s. 158.
    23. В. Хинц, Государство Элам, s. 159–160.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Wielka historia świata, T. 2, Stary i Nowy Świat od rewolucji neolitycznej do podbojów Aleksandra Wielkiego, red. J. Śliwa, Kraków–Warszawa 2005. ISBN 83-85719-83-0.
  • Хинц В., Государство Элам, Москва 1977.
  • Sumer (Szumer, Sumeria; sum. Ki-en-gir, hebr. שִׁנְעָר Szinear – por. Gen 10:10) – starożytna kraina leżąca w południowej części Mezopotamii (dzisiaj południowy Irak). Zamieszkiwali ją Sumerowie. Sumerowie stworzyli wysoko rozwiniętą cywilizację, uznawaną za kolebkę kultur Bliskiego Wschodu i Europy. Wybudowali na terenie Mezopotamii szereg miast, z których największe to: Eridu, Ur, Lagasz, Umma, Uruk, Kisz, Sippar.Joachim Śliwa (ur. 1940) – prof. dr. hab. Uniwersytetu Jagiellońskiego; zajmuje się zagadnieniami sztuki i archeologii Egiptu i Bliskiego Wschodu. Od roku 1998 kieruje Zakładem Archeologii Egiptu i Bliskiego Wschodu UJ. Przewodniczący Rady Naukowej Zakładu Archeologii Śródziemnomorskiej PAN w Warszawie. W 1975 obronił rozprawę habilitacyjną. W 1995 roku otrzymał tytuł profesora zwyczajnego


    Podstrony: [1] [2] 3



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Kodeks Hammurabiego − babiloński zbiór praw zredagowany i spisany w XVIII w. p.n.e. za panowania króla Hammurabiego, szóstego przedstawiciela I dynastii z Babilonu.
    Aszurbanipal, Asurbanipal, właśc. Aszur-bani-apli (akad. Aššur-bāni-apli, tłum. "bóg Aszur jest twórcą syna pierworodnego"), w tradycji greckiej Sardanapal, w tradycji biblijnej Asnefar bądź Asnappar – król Asyrii z dynastii Sargonidów; syn Asarhaddona; założyciel słynnej biblioteki w Niniwie; panował w latach 669-631 p.n.e.; pomimo rozruchów wewnętrznych utrzymał państwo w granicach od Zatoki Perskiej do Morza Śródziemnego.
    Szilhak-Inszuszinak (1150-1120 p.n.e.) – król Elamu. Był bratem swojego poprzednika, Kutir-Nahhunte III i synem Szutruk-Nahhunte I.
    Iran (pers. ايران – Irān), (dawniej znany powszechnie na Zachodzie jako Persja) pełna nazwa: Islamska Republika Iranu (pers. جمهوری اسلامی ايران – Dżomhuri-je Eslāmi-je Irān) – państwo na Bliskim Wschodzie, leżące nad Morzem Kaspijskim, Zatoką Perską i Zatoką Omańską.
    Bitwa nad rzeką Ulai, też bitwa pod Til-Tubą – starcie zbrojne pomiędzy wojskami asyryjskiego króla Aszurbanipala (669-627? p.n.e.) i wojskami elamickiego króla Tepti-Humban-Inszuszinaka (664-653 p.n.e.), do którego doszło w 653 r. p.n.e. nad rzeką Ulai w pobliżu Suzy w Elamie. W bitwie tej Elamici ponieśli porażkę, a ich król został pojmany i zabity.
    Ensi (sum. ensi2 zapisywane PA.TE.SI) – tytuł sumeryjski oznaczający księcia lub namiestnika prowincji. Pierwotnie oznaczał prawdopodobnie wysokiego kapłana, którego kompetencje obejmowały nadzór nad budową świątyni. W okresie starosumeryjskim termin ensi powszechnie oznaczał niezależnego władcę miasta-państwa. Posiadał on na swoim terytorium pełnię władzy ustawodawczej, wojskowej, sądowej i administracyjnej. Jeśli miejscowy książę w drodze podbojów podporządkowywał sobie inne państewka, a jego zwierzchnictwo zaczynało obejmować większe terytorium, nazywano go lugal, tłumaczone jako "wielki człowiek". Od okresu staroakadyjskiego (czasy Sargona Wielkiego) termin ten oznaczał już tylko podporządkowanego królowi namiestnika prowincji. To samo znaczenie zachował w epokach późniejszych, w tym w państwie babilońskim.
    Hurbatila (ok. 1330 p.n.e.) – władca elamicki, znany jak dotychczas jedynie ze źródeł babilońskich. Wzmiankowany jest w jednej z inskrypcji kasyckiego króla Kurigalzu II, gdzie nazywany jest "tyranem Suzy i Elamu". Według Kroniki P obaj władcy toczyli ze sobą wojnę, z której zwycięsko wyjść miał Kurigalzu II.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.98 sek.