• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Elżbieta Słuszczanka

    Przeczytaj także...
    Pałac Kazanowskich – pierwotnie renesansowy pałac zbudowany w pierwszej połowie XVII wieku, przekształcony po 1663 w klasztor i kościół zakonu karmelitanek bosych. Od 1818 siedziba Towarzystwa Dobroczynności Res Sacra Miser, a od 1989 – Towarzystwa Charytatywnego Caritas A.W. Zlokalizowany jest w Warszawie przy ul. Krakowskie Przedmieście 62 w dzielnicy Śródmieście.Ostoja (Hostoja, Mościc, Ostojczyk) – polski herb szlachecki, noszący zawołania Hostoja i Ostoja. Używany przez kilkaset rodzin zamieszkałych głównie w ziemi krakowskiej, sandomierskiej, lubelskiej, łęczyckiej, sieradzkiej, poznańskiej, a także na Rusi i w Prusach Królewskich. Mimo, że ród Ostoi nie był reprezentowany w Horodle, herb pojawił się też na Litwie i Białorusi po 1413. Wedle legendy herbowej miał dać początek herbowi Przeginia.
    Ślub – uroczystość zawarcia małżeństwa, podczas której strony składają przysięgę małżeńską w obecności świadków oraz zaproszonych gości.

    Elżbieta Słuszczanka (Halszka) h. Ostoja Kazanowska Adamowa (1619-1671) – marszałkowa nadworna koronna, podkanclerzyna koronna.

    Ojcem jej był Aleksander Słuszka h. Ostoja (ok. 1580-1647) wojewoda trocki. Miała dwóch braci; Jednym bratem był Zygmunt Adam Słuszka h. Ostoja (1628-1674) chorąży wielki litewski, pułkownik wojska litewskich, drugi brat; Bogusław Jerzy Słuszka h. Ostoja (ok. 1620-1658) podskarbi nadworny lit.

    Hieronim Radziejowski herbu Junosza (ur. 1612, zm. 8 sierpnia 1667 w Adrianopolu) – podkanclerzy koronny 1651, wojewoda inflancki 1667, starosta sochaczewski 1634 i łomżyński 1637.Bogusław Jerzy Słuszka herbu Ostoja (zm. po 9 stycznia 1658 roku) – podskarbi nadworny litewski w 1645 roku, krajczy litewski w 1656 roku, stolnik litewski w 1643 roku, starosta rzeczycki w 1639 roku.

    W roku 1633 r., Adam Kazanowski dzięki poparciu króla Władysława IV, poślubił 14-letnią wówczas Elżbietę (Halszkę) ze Słuszków (1619-1671). Małżeństwo oznaczało dla Kazanowskiego nie tylko pokaźny posag (50 tys. złotych), lecz także cenne koligacje. Adam Kazanowski nigdy nie miał dzieci. Później Elżbieta wyszła za mąż za Hieronima Radziejowskiego. Po śmierci pierwszego męża w 1649 r. dziedziczka olbrzymiej fortuny, w jej posiadaniu znalazły się m.in. wareckie starostwo niegrodowe (Warka, wieś Piaseczno i Stara Warka z folwarkiem).

    Rozwód – rozwiązanie ważnego związku małżeńskiego przez sąd na żądanie jednego lub obojga małżonków. Rozwód oprócz owdowienia i unieważnienia małżeństwa jest jedną z okoliczności kończących małżeństwo. Wśród rozwodów możemy wyróżnić dwa typy:Crimen laesae maiestatis – w prawie rzymskim zbrodnia obrazy majestatu, karana jako zdrada państwa. Definicja przestępstwa została zawarta w lex Iulia de maiestate prawdopodobnie z roku 27 przed n. e.

    W prezencie ślubnym w 1634 r. otrzymała od króla Władysława kubek szczerozłoty z asygnatą na 20 000 dukatów. Jako wdowa Elżbieta Kazanowska z drugim mężem Hieronimem Radziejowskim – wzięła ślub w 1650 r. – jako Hieronimowa Radziejowska wzięła rozwód w 1651 r., gdy dopuścił się zdrady króla. “Femme fatale” króla Jana Kazimierza. Po ujawnieniu treści listu opuściła obóz wojskowy pod Sokalem i wniosła sprawę rozwodową. Sama zamieszkiwała w klasztorze (Radziejowski usiłował później porwać żonę z klasztoru, czemu przeszkodziła gwardia królewska) jednocześnie zlecała swojemu bratu Bogusławowi Jerzemu Słuszce usunięcie męża z majątku. Słuszka najpierw wyzwał Radziejowskiego na pojedynek, a gdy ten odmówił 4 stycznia 1652 pod nieobecność gospodarza zajął zbrojnie Pałac Kazanowskich (znajdujący się 400 metrów od Zamku Królewskiego). Były mąż bezskutecznie usiłował zbrojnie odbić pałac. Po tych wydarzeniach dziejących się niecały miesiąc przed obradami Sejmu, Radziejowski został oskarżony o obrazę majestatu i pogwałcenie bezpieczeństwa rezydencji królewskiej – i skazany na banicję i infamię.

    Władysław IV Waza (ur. 9 czerwca 1595 w Łobzowie, zm. 20 maja 1648 w Mereczu) – syn Zygmunta III Wazy i Anny Habsburżanki, król Polski w latach 1632–1648, tytularny król Szwecji 1632–1648, tytularny car Rosji do 1634.Zamek Królewski w Warszawie – barokowo-klasycystyczny zamek królewski znajdujący się w Warszawie przy placu Zamkowym.

    Jej pasierbem był Michał Stefan Radziejowski (1645-1705)- biskup warmiński, podkanclerzy koronny kardynał arcybiskup gnieźnieński, prymas Polski (jego matką rodzoną była pierwsza żona Hieronima Radziejowskiego – Eufrozyna Tarnowska, drugim synem był Stanisław Radziejowski (1643-1670) starosta kamionacki, solecki i warecki.

    Jan II Kazimierz Waza (ur. 22 marca 1609 w Krakowie, zm. 16 grudnia 1672 w Nevers) – król Polski w latach 1648-1668, tytularny król Szwecji do 1660 z dynastii Wazów. Syn króla Polski i Szwecji Zygmunta III Wazy i Konstancji Habsburżanki, arcyksiężniczki austriackiej. Przyrodni brat Władysława IV Wazy. Kawaler Orderu Złotego Runa. Abdykował w 1668 roku, przerywając ciągłość dynastyczną. Był ostatnim członkiem rodu Wazów blisko spokrewnionym z Jagiellonami.Piaseczno – miasto powiatowe w woj. mazowieckim. Położone w sąsiedztwie warszawskiej dzielnicy Ursynów, w odległości 17 km na południe od centrum Warszawy. Lokalizacja ta wpływa korzystnie na szybki rozwój budownictwa, zlokalizowania siedzib wielu zagranicznych firm (w 2010 r. uznane jako najbardziej atrakcyjne miasto dla biznesu według magazynu Forbes), szybkiego przyrostu liczby mieszkańców etc. Miasto wchodzi w skład aglomeracji warszawskiej.

    Linki zewnętrzne[]

  • Romans, przez który wybuchł potop



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Banicja (łac. bannitio, od bannire - skazać na wygnanie) – ogłoszone wygnanie z ojczyzny. Skazany na taką karę to banita.
    Stara Warka – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie grójeckim, w gminie Warka. Wieś sadownicza położona ok. 3 km na północny wschód od Warki.
    Augustyn Michał Stefan Radziejowski herbu Junosza (ur. 3 grudnia 1645 w Radziejowicach – zm. 13 października 1705 w Gdańsku) – biskup warmiński w latach 1679-1688, podkanclerzy koronny 1685-1689, kardynał od 1686, arcybiskup gnieźnieński i prymas Polski od 1687.
    Zygmunt Adam Słuszka herbu Ostoja (zm. 2 grudnia 1674) – chorąży wielki litewski w 1656 roku, chorąży nadworny litewski w 1649 roku, starosta rzeczycki w latach 1658-1672. Jego bratem był Bogusław Jerzy Słuszka, a siostrą Elżbieta Słuszczanka.
    Infamia (łac. niesława, hańba) – utrata czci i dobrego imienia. W systemie prawnym Rzeczypospolitej Obojga Narodów orzekana wobec szlachty za najcięższe przestępstwa (rozboje, kradzieże, gwałty), oznaczała utratę czci, zakaz sprawowania funkcji urzędnika zaufania publicznego oraz częściowe wyjęcie spod prawa. Niekoniecznie wiązała ze sobą nakaz opuszczania kraju.
    Aleksander Słuszka herbu Ostoja (1580-1647) – starosta rzeczycki, łojowski, mozyrski i homelski. Marszałek Trybunału Litewskiego 1631 r., kasztelan miński 1626, wojewoda miński 1635, wojewoda nowogrodzki 1636, wojewoda trocki 1642-1647.
    Adam Kazanowski herbu Grzymała (ur. ok. 1599, zm. 25 grudnia 1649) – podkomorzy nadworny koronny 1634, stolnik wielki koronny od 1643, marszałek nadworny koronny od 1643 do 1649, starosta borysowski i barcicki 1633, kozienicki, warecki, solecki, bielski od 1638, nowotarski (1640). Żupnik wielicki od 1640.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.025 sek.