• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Elżbieta II Jagiellonka

    Przeczytaj także...
    Kazimierz IV Andrzej Jagiellończyk, lit. Kazimieras I Andrius Jogailaitis, biał. Казімір I Ягелончык (ur. 30 listopada 1427 w Krakowie, zm. 7 czerwca 1492 w Grodnie) – wielki książę litewski w latach 1440–1492, król Polski w latach 1447–1492. Jeden z najaktywniejszych polskich władców, za panowania którego Korona, pokonując zakon krzyżacki w wojnie trzynastoletniej, odzyskała – po 158 latach – Pomorze Gdańskie, a dynastia Jagiellonów stała się jednym z czołowych domów panujących w Europie. Zdecydowany przeciwnik magnaterii, przyczynił się do wzmocnienia znaczenia Sejmu i sejmików, co jednak stało się z krzywdą dla mieszczaństwa.Jan Gruszczyński herbu Poraj (ur. 1405, zm. 8 października 1473) – arcybiskup gnieźnieński i prymas Polski 1463-1472, biskup krakowski i kujawski, kanclerz wielki koronny.
    Maciej Miechowita, także Maciej z Miechowa i Matthias de Miechow, właściwie Maciej Karpiga (ur. 1457, zm. 8 września 1523) – polski lekarz, pisarz medyczny, historyk, geograf, profesor Akademii Krakowskiej, ksiądz kanonik krakowski, alchemik i astrolog, w 1523 radny miasta Krakowa.

    Elżbieta Jagiellonka (ur. 13 maja 1472 w Krakowie, zm. pomiędzy 19 maja 1480, a 20 maja 1481 na Litwie) – królewna polska i księżniczka litewska.

    Była czwartą córką i dziesiątym dzieckiem ze związku króla polskiego i wielkiego księcia litewskiego Kazimierza Jagiellończyka i Elżbiety. Według Jana Długosza urodziła się w samo południe, a została ochrzczona przez biskupa krakowskiego Jana Gruszczyńskiego. Imię otrzymała na cześć swojej matki Elżbiety i zmarłej siostry Elżbiety.

    Kraków (łac. Cracovia, niem. Krakau) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, siedziba władz województwa małopolskiego, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców i pod względem powierzchni.Królewicz/Królewna – tytuł arystokratyczny przysługujący oficjalnie w monarchicznej Polsce, dzieciom panującego króla. Stanowi też w języku polskim potoczne określenie dzieci zagranicznych monarchów, stosowane m.in. w ludowych opowieściach i baśniach. Tytuł ten nie przysługiwał dzieciom z związków pozamałżeńskich. Bezpośrednimi odpowiednikami królewicza w innych monarchiach są takie tytuły jak infant, książę krwi królewskiej.

    Zmarła w wieku dziecięcym. Datę a quo wyznacza moment śmierci (14 maja 1480 r.) kronikarza J. Długosza, który w swoim dziele: Annales seu cronicae incliti Regni Poloniae nie wspomina o jej śmierci (ostatnia notka o niej pochodzi u Długosza z 1477 r.). Natomiast datę ad quem wyznacza dzień: 20 maja 1481 r., gdyż w pochodzącym spod tej daty liście, elektor brandenburski Albrecht Achilles pisze do biskupa lubuskiego Fryderyka: król Polski miał trzy córki, jedną czternastoletnią, o której rękę prowadziliśmy we Frankfurcie pertraktacje dla syna naszego pana szwagra króla Danii, a która zmarła (elektor myli się w wieku królewny, ale bez wątpienia jest mowa o Elżbiecie). O śmierci w dzieciństwie wspomina także Ludwik Decjusz. Natomiast Maciej Miechowita podaje że została pochowana w grobie królowej Anny w katedrze krakowskiej.

    Elżbieta Jagiellonka (ur. 9 maja 1465 w Krakowie, zm. 9 maja 1466 w Sandomierzu) – polska królewna, księżniczka litewska.Fryderyk II Sesselmann (ur. ok. 1410 r. w Kulmbach, zm. 21 września 1483 r. w Kamieńcu) – niemiecki duchowny katolicki, biskup lubuski.

    Literatura[]

  • Zygmunt Wdowiszewski, Genealogia Jagiellonów i Domu Wazów w Polsce, Kraków 2005, s. 128-129.
  • Małgorzata Duczmal, Jagiellonowie: leksykon biograficzny, Kraków 1996, s. 183.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Elżbieta Rakuszanka (Habsburżanka), niem. Elisabeth von Habsburg (ur. w Wiedniu pod koniec 1436 lub początek 1437, zm. 30 sierpnia 1505 w Krakowie) – królowa polska i wielka księżna litewska. Córka króla niemieckiego i węgierskiego Albrechta II Habsburga i Elżbiety Luksemburskiej, córki cesarza Zygmunta Luksemburskiego. Jej bratem był Władysław Pogrobowiec.
    Jan Długosz herbu Wieniawa (łac. Ioannes Dlugossius, Longinus; ur. 1 grudnia 1415 w Brzeźnicy, zm. 19 maja 1480 w Krakowie) – kronikarz, polski historyk, twórca jednego z najwybitniejszych dzieł średniowiecznej historiografii europejskiej, duchowny, geograf, dyplomata; wychowawca synów Kazimierza Jagiellończyka.
    Anna Cylejska (ur. koniec 1380 lub początek 1381, zm. 20 lub 21 marca 1416 w Krakowie) − królowa Polski, druga żona króla Władysława Jagiełły, córka hrabiego cylejskiego Wilhelma von Cilli i Anny, córki króla polskiego Kazimierza Wielkiego.
    Justus Ludwik Decjusz (ur. ok. 1485 w Wissembourgu, zm. 26 grudnia 1545), znany także jako Jost Ludwig Dietz, Just, Jodocus Ludovicus Decius, Ludwik Decjusz Jodok – pochodzący z Alzacji krakowski dyplomata, historyk, ekonomista, finansista i sekretarz króla Zygmunta Starego, później jego doradca i zwierzchnik mennic koronnych.
    Albrecht Achilles (ur. 9 listopada 1414 w Tangermünde, zm. 11 marca 1486 we Frankfurcie nad Menem) – syn Fryderyka I, następca Fryderyka II Żelaznego, markgraf Ansbach i Kulmbach (jako Albrecht I), margrabia-elektor Brandenburgii w latach 1471-1486 z dynastii Hohenzollernów (jako Albrecht III).
    Zygmunt Wdowiszewski (ur. 10 września 1894 w Krakowie, zm. 25 sierpnia 1978 w Nieborowie) – historyk, genealog, heraldyk, archiwista, numizmatyk.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.007 sek.