• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Elżbieta Charlotta Orleańska

    Przeczytaj także...
    Ludwik I Burbon, zwany Pobożny (Le Pieux) (ur. 4 sierpnia 1703 w Wersalu, zm. 4 lutego 1752 w Paryżu), pułkownik-generał królewskiej infanterii, wielki mistrz Połączonych Zakonów św. Łazarza z Jerozolimy i Najświętszej Marii Panny z Góry Karmel, książę Chartres w latach 1703-1723, książę Orleanu, Valois, Nemours, Montpensier, Joinville, La Roche-sur-Yon, hrabia de Beaujolais, de Vermandois i de Soissons, par Francji od 1723 r., kawaler Orderu Świętego Ducha od 1740 r.Maria Antonina Habsburg, właściwie: Maria Antonia Josefa Johanna von Österreich (ur. 2 listopada 1755, w pałacu Hofburg, w Wiedniu, zm. 16 października 1793, w Paryżu) – arcyksiężniczka austriacka, Królowa Francji.
    Wilhelm III Orański (ang. Wiliam III, hol. Willem III, właściwie Wilhelm Henryk Orański) (ur. 14 listopada 1650 w Hadze, zm. 8 marca 1702 w Londynie) – książę Oranii-Nassau, stadhouder Republiki Zjednoczonych Prowincji, król Anglii i Szkocji, pogrobowy syn Wilhelma II Orańskiego i Marii Stuart, córki króla Anglii i Szkocji Karola I.

    Elżbieta Charlotta Burbon Orleańska mademoiselle de Chartres (ur. 13 września 1676, w Saint-Cloud - zm. 23 grudnia 1744, w Commercy) – księżniczka orleańska, księżna lotaryńska.

    Córka księcia Orleanu Filipa I i jego drugiej żony Elżbiety Charlotty Wittelsbach. Jej dziadkami byli: król Francji Ludwik XIII i arcyksiężniczka austriacka Anna Habsburg oraz elektor Palatynatu Reńskiego Karol Ludwik Wittelsbach i Charlotta Hessen-Kassel. Miała starszego dwóch starszych braci: Aleksandra zmarłego w dzieciństwie oraz Filipa, regenta Francji w latach 1715-1723. Miała również przybrane siostry, z pierwszego małżeństwa ojca z Henriettą Stuart, księżniczką angielską: Marię Ludwikę, królową Hiszpanii oraz Marię Annę, królową Sabaudii i Sardynii.

    Karol Emanuel III (27 kwietnia 1701 w Turynie - 20 lutego 1773 tamże) – książę Sabaudii i król Sardynii w latach 1730-1773.Elżbieta Teresa Lotaryńska (ur. 15 października 1711 w Lunéville, zm. 3 lipca 1741 w Turynie) – księżniczka Lotaryngii, królowa Sardynii.

    Matka Elżbiety Charlotty chciała, aby jej córka poślubiła kuzyna – Wilhelma III Orańskiego, króla Anglii i wdowca po Marii II Stuart. Małżeństwo nie doszło do skutku, ponieważ Wilhelm był protestantem, a Elżbieta Charlotta - katoliczką. Innym kandydatem do jej ręki był cesarz Józef I, małżeństwo to pogodziłoby dwa odwiecznie rywalizujące rody Burbonów i Habsburgów. Do ślubu nie doszło, a pogodzenia dwóch rodów dokonano w 1756 żeniąc księcia Ludwika Augusta z arcyksiężniczką Marią Antoniną. Matka Elżbiety Charlotty brała pod uwagę nawet brata ciotecznego córki – owdowiałego Wielkiego Delfina, jego syna księcia Burgundii i legitymizowanego księcia Maine. Ku uldze matki, ostatni z kandydatów w maju 1692 ożenił się z mademoiselle de Charolais, czym wywołał skandal.

    Karol V Leopold Lotaryński (niem. Karl V. Leopold (Lothringen), fr. Charles V Léopold de Lorraine) (ur. 3 kwietnia 1643 w Wiedniu, zm. 18 kwietnia 1690 w Wels) - książę Lotaryngii w latach 1675-1690, syn Mikołaja Franciszka Lotaryńskiego i Klaudii Lotaryńskiej, przedstawiciel dynastii z Vaudémont.Karol Ludwik Wittelsbach (ur. 22 grudnia 1617, Heidelberg – zm. 28 sierpnia 1680, Edingen-Neckarhausen) – elektor Palatynatu Reńskiego w latach 1648–1680.

    W 1696 francuski pisarz Charles Perrault dedykował 19-letniej Elżbiecie Charlotcie swoje Bajki Babci Gąski (Les Contes de ma Mère l'Oie).

    Ostatecznie Elżbieta Charlotta 13 października 1698 w Fontainebleau poślubiła księcia Lotaryngii Leopolda I Józefa Lotaryńskiego, syna księcia Karola V i arcyksiężniczki Eleonory Habsburg. Małżeństwo to było rezultatem traktatu z Rijswijk. Na jego mocy księstwo Lotaryngii, które od kilku lat znajdowało się w rękach Francji zostało przekazane Leopoldowi Józefowi. Elżbieta Charlotta była dla swojego męża doskonałą partią, ale dla niej samej – jako wnuczki króla francuskiego – to małżeństwo było mezaliansem. Ród Lotaryński otrzymał 900.000 liwrów posagu.

    Pałac wersalski (fr. château de Versailles) – pałac królewski w Wersalu, na przedmieściach Paryża, symbol francuskiej monarchii absolutnej tzw. ancien régime.Karol Aleksander Lotaryński (Karl Alexander von Lothringen, ur. 12 grudnia 1712 w Lunéville, zm. 4 lipca 1780 w Tervueren) – książę Lotaryngii i Baru, feldmarszałek austriacki, namiestnik Niderlandów Austriackich w latach 1744-1780, wielki mistrz zakonu krzyżackiego w latach 1761–1780, syn Leopolda Józefa Lotaryńskiego i Elżbiety Charlotty Burbon-Orleańskiej, młodszy brat cesarza Franciszka I Lotaryńskiego.

    Para miała 13 dzieci, pięcioro z nich przeżyło okres dziecięcy, a troje z nich zmarło w maju 1711 na ospę, która zaatakowała zamek w Lunéville:

  • Leopold (1699-1700)
  • Elżbieta Charlotta (1700-1711), zmarła na ospę;
  • Ludwika Krystyna (1701-1701), zmarła 5 dni po urodzeniu;
  • Maria Gabriela Charlotta (1702-1711), zmarła na ospę;
  • Ludwik (1704-1711), zmarł na ospę;
  • Józefa (Józefina) Gabriela (1705-1708)
  • Gabriela Ludwika (1706-1709)
  • Leopold Klemens Karol (1707-1723)
  • Franciszek Stefan (1708-1765), cesarz rzymski, mąż Marii Teresy Habsburg;
  • Eleonora (1710-1710), zmarła miesiąc po urodzeniu;
  • Elżbieta Teresa (1711-1741), królowa Sardynii, żona Karola Emanuela III Sabaudzkiego;
  • Karol Aleksander Emanuel (1712-1780), mąż Marii Anny Habsburg, młodszej siostry Marii Teresy;
  • Anna Charlotta (1714-1773), niezamężna, zakonnica w Essen.
  • Commercy, gdzie Elżbieta Charlotta zmarła

    Małżeństwo zaskoczyło wszystkich. Para żyła w miłości i szczęścu. Elżbieta Charlotta wraz z narodzinami kolejnych dzieci ukazywała swój wrodzony instynt opiekuńczy I macierzyński. Jednak po 10 latach małżeństwa, jej mąż znalazł sobie kochankę – Anne-Marguerite de Lignéville, księżniczkę de Beauvau-Craon. Zakłopotana Elżbieta Charlotta za namową matki, nie protestowała i żyła dalej w zamku Lunéville razem z mężem i jego metresą. Leopold Józef zakończył romans i doczekał się z żoną jeszcze pięciorga dzieci – m.in. urodził im się syn, który w przyszłości został ojcem Marii Antoniny.

    Leopold Józef Lotaryński (ur. 11 września 1679 w Innsbrucku, zm. 27 marca 1729 w Lunéville) - książę Lotaryngii w latach 1690-1729 i książę cieszyński w latach 1722-1729, syn Karola V Lotaryńskiego i Eleonory Habsburżanki. Jego żoną była Elżbieta Charlotta Orleańska.Anna Maria Orleańska (ur. 27 sierpnia 1669 w Saint-Cloud, zm. 26 sierpnia 1728 w Turynie) – księżna Sabaudii i królowa Sycylii, a później Sardynii jako pierwsza żona Wiktora Amadeusza II.

    W czerwcu 1701 w Marly, po kłótni ze swoim królewskim bratem, zmarł ojciec Elżbiety Charlotty. Jej brat został nowym księciem Orleanu. Jej matka została na łasce Ludwika XIV, który zakazał jej opuszczać kraj. Elżbieta Charlotta mogła zobaczyć się z matką, tylko podczas swoich wizyt w Wersalu, ale regularnie komunikowały się listownie. Ich korespondencja została zniszczona w czasie pożaru w Lunéville w 1719.

    Ludwik August Burbon, fr. Louis-Auguste de Bourbon (ur. 31 marca 1670 w Saint-Germain-en-Laye, zm. 14 maja 1736 w Sceaux) - najstarszy nieślubny syn króla Ludwika XIV, i jego oficjalnej metresy - Françoise-Athénaïs, markizy de Montespan.Maria Teresa Habsburg (ur. 13 maja 1717 w Wiedniu, zm. 29 listopada 1780 tamże) – córka cesarza Karola VI Habsburga i księżniczki Elżbiety von Braunschweig-Wolfenbüttel, córki Ludwika Rudolfa, księcia brunszwickiego na Lüneburgu, królowa Czech i Węgier, niekoronowana cesarzowa od 1745.

    Jej wuj Ludwik XIV zmarł w 1715, a jej brat – książę Orleanu, został regentem w imieniu 5-letniego Ludwika XV. W 1718, podczas krótkiej wizyty na dworze francuskim w Paryżu, jej siostrzenica – księżna-wdowa de Berry, wyprawiła na jej cześć ogromne przyjęcie w Pałacu Luksemburskim. W październiku 1722 Ludwik XV został koronowany. Elżbieta Charlotta gościła we Francji razem z rodziną. Wtedy jej najmłodsza córka – Anna Charlotta po raz pierwszy i ostatni spotkała swoją babcię, która zmarła w grudniu tego samego roku. Książę Orleanu zmarł w grudniu następnego roku. Siedem lat później, w 1729 zmarł Leopold Józef, a Elżbieta Charlotta została regentką Lotaryngii w imieniu swojego syna Franciszka Stefana. Próbowała Annę Charlottę z królem Ludwikiem XV, a później z nowym księciem Orleanu – owdowiałym Ludwikiem. Nie mogła zapobiec oddaniu Lotaryngii Stanisławowi Leszczyńskiemu. Kiedy jej syn ożenił się z Marią Teresą Habsburg przeniosła się do zamku Haroué niedaleko Commercy. Franciszek Stafan otrzymał tytuł wielkiego księcia Toskanii, a przez małżeństwo z Marią Teresą został cesarzem.

    Eleonora Maria Józefa Habsburżanka (ur. 31 maja 1653 w Wiedniu, zm. 17 grudnia 1697 w Innsbrucku) – arcyksiężniczka austriacka, królowa Polski, księżna lotaryńska, córka cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, króla Czech i Węgier Ferdynanda III Habsburga i Eleonory Gonzagi.Ludwik XVI, Ludwik Ostatni, fr. Louis August de Bourbon, Obywatel Louis Capet (ur. 23 sierpnia 1754 w Wersalu, zm. 21 stycznia 1793 w Paryżu) – książę de Berry, następnie delfin de Viennois, ostatecznie król Francji i Nawarry od 1774 do 1791, potem król Francuzów (Roi des Français) do 1792.

    Elżbieta Charlotta została pochowana w krypcie książęcej w kościele Saint-François-des-Cordelier w Nancy.




    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Saint-Cloud – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Île-de-France, w departamencie Hauts-de-Seine. Mieści się na zachodnich przedmieściach Paryża, niecałe 10 kilometrów od centrum.
    Maria Anna Eleonora Wilhelmina Józefa Habsburg (ur. 18 września 1718 w Wiedniu; zm. 16 grudnia 1744 w Brukseli), arcyksiężniczka Austrii, księżna Lotaryngii.
    Ludwik XV, zw. Ukochanym (ur. 15 lutego 1710 w Wersalu, zm. 10 maja 1774 w Wersalu) – król Francji i Nawarry od 1715, gdy zmarł jego pradziadek Ludwik XIV, z dynastii Burbonów.
    Franciszek I Stefan Lotaryński niem. Franz Stephan von Lothringen (ur. 8 grudnia 1708 w Nancy - zm. 18 sierpnia 1765 w Innsbrucku) – książę Lotaryngii jako Franciszek III, książę Cieszyna, wielki książę Toskanii, Święty Cesarz Rzymski, od 1740 współwładca (koregent) we wszystkich terytoriach rządzących przez jego żonę Marię Teresę, wolnomularz..
    Elżbieta Charlotta zwana Lisolettą, niem. Elisabeth Charlotte von der Pfalz fr. Élisabeth Charlotte de Bavière lub Charlotte-Élisabeth de Bavière. (ur. 27 maja 1652 w Heidelbergu, zm. 8 grudnia 1722 w Saint-Cloud) – księżniczka Palatynatu Reńskiego, księżna orleańska.
    Stanisław Bogusław Leszczyński herbu Wieniawa (ur. 20 października 1677 we Lwowie, zm. 23 lutego 1766 w Lunéville) – król Polski w latach 1705–1709 i 1733–1736 jako Stanisław I Leszczyński , książę Lotaryngii i Baru w latach 1738–1766, wolnomularz.
    13 października jest 286. (w latach przestępnych 287.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 79 dni.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.036 sek.