Eksperyment Sperlinga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Eksperyment Sperlingabadania przeprowadzone przez George'a Sperlinga dotyczące funkcjonowania wzrokowej pamięci sensorycznej.

Dźwięk – wrażenie słuchowe, spowodowane falą akustyczną rozchodzącą się w ośrodku sprężystym (ciele stałym, cieczy, gazie). Częstotliwości fal, które są słyszalne dla człowieka, zawarte są w paśmie między wartościami granicznymi od ok. 16 Hz do ok. 20 kHz.Obraz – najczęściej kojarzony z malarstwem, przeważnie płaski utwór plastyczny, na którym za pomocą farb, przy zastosowaniu różnych technik malarskich i graficznych autor dokonał zapisu pewnych treści. Ewolucja podejścia do obrazu jako samodzielnego przedmiotu (magii lub sztuki) liczy ok. 30 000 lat. Obraz zazwyczaj wiąże się z pojęciem działalności artystycznej, choć bywa też wyrazem doraźnej potrzeby osobistej lub lokalnego obyczaju (np. malowanie pisanek). Drugie znaczenie obrazu to zdarzenie wizualne płaskie lub przestrzenne, najczęściej kojarzone z działaniem artystycznym.

W trakcie eksperymentu Sperling prezentował badanym zestaw elementów wzrokowych przez krótki czas (ok. 50 ms), po czym prosił uczestników o odtworzenie jednego z rzędów pokazanego im zestawu liter, np. takiego:

Ponadto, jeśli po zniknięciu obrazu uczestnik eksperymentu słyszał ton wysoki, miał podać rząd górny, jeśli średni - środkowy, jeśli niski - dolny. Zastosowana przez Sperlinga procedura nosi miano procedury częściowego odtwarzania (w odróżnieniu od odtwarzania całościowego, gdzie badany ma za zadanie podać wszystkie zaprezentowane mu elementy).

Pamięć sensoryczna, pamięć ultrakrótka, USTM (Ultra-Short Term Memory), rejestr sensoryczny, pamięć zmysłów - jeden z trzech podstawowych systemów pamięci człowieka obok pamięci krótkotrwałej i pamięci długotrwałej. Charakteryzuje się tym, że:Badania naukowe – prace podejmowane przez badacza lub zespół badaczy w celu osiągnięcia postępu wiedzy naukowej, ustalenia nowych twierdzeń naukowych, tez, aksjomatów, uogólnień i definicji. Badania te mogą być podejmowane w 4 zasadniczych przypadkach:

Otrzymane wyniki pokazały, że uczestnicy eksperymentu byli w stanie odtworzyć średnio nieco ponad 3 z 4 elementów rzędu, przy czym im później prezentowany był dźwięk tym gorsze były uzyskiwane rezultaty. Dowodzi to, że chociaż informacja przechowywana jest w pamięci wzrokowej w całości, to jednak bardzo szybko ulega ona zanikowi.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • John Robert Anderson, Ewa Czerniawska: Uczenie się i pamięć: integracja zagadnień. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1998. ISBN 83-02-06913-2.
  • Sperling G. The information available in brief visual persentation. „Psychological Monographs: General and Applied”. 74 (11), s. 1-29, 1960. 




  • Reklama