• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ekspansywna polityka pieniężna



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Podaż pieniądza – ilość pieniądza w obiegu. Pojęcie obejmuje zarówno gotówkę, wkłady oszczędnościowe, wkłady terminowe oraz wysoce płynne aktywa finansowe.Polityka pieniężna (inaczej polityka monetarna) – systematyczne działania mające na celu zapewnienie stabilności cen. Politykę pieniężną państwa prowadzi bank centralny lub inna instytucja rządowa upoważniona do realizacji tej funkcji. Oddziałuje ona na poziom podaży pieniądza oraz na kursy walutowe.

    Ekspansywna polityka pieniężna (ekspansywna polityka monetarna) – działania banku centralnego polegające na zwiększaniu podaży pieniądza poprzez obniżenie stopy procentowej (dyskontowej) i wskaźnika rezerw obowiązkowych oraz zakup na otwartym rynku kapitałowym papierów wartościowych emitowanych przez rząd.

    Obniżenie stopy procentowej i stymuluje wzrost inwestycji, co jest równoważne z wzrostem popytu globalnego. Wzrost popytu globalnego skutkuje zwiększeniem dochodu zapewniającego równowagę. Zatem efektywności ekspansywnej polityki monetarnej zależy od elastyczności inwestycji na zmiany stopy procentowej. Ekspansywna polityka pieniężna przy stałej krzywej IS i stałych cenach następuje przesunięcie krzywej LM w prawo i ustalenie się nowego punktu równowagi. Skutkiem tego działania jest obniżenie się stopy procentowej, następnie wzrost wydatków na konsumpcję i inwestycje, co niesie za sobą wzrost dochodu i popytu na pieniądz.

    Aprecjacja – wzrost ceny towaru lub dobra. Termin używany w szczególności w odniesieniu do wzrostu wartości waluty krajowej względem waluty zagranicznej w systemie płynnych kursów walut (jest on regulowany przez rynek). Oznacza wzrost siły nabywczej danego pieniądza w rozliczeniach międzynarodowych. W systemie stałego kursu walutowego podniesienie wartości waluty krajowej nazywamy rewaluacją.Deprecjacja - spadek ceny towaru lub dobra. Termin używany w szczególności w odniesieniu do spadku wartości waluty krajowej względem waluty zagranicznej w systemie płynnych kursów walut. W systemie stałego kursu walutowego obniżanie wartości waluty krajowej nazywamy dewaluacją. Deprecjacja (dewaluacja) oznacza obniżenie siły nabywczej danego pieniądza w rozliczeniach międzynarodowych.

    Taka polityka banku centralnego jest szczególnie zalecana w okresie recesji, kiedy widoczny jest spadek tempa wzrostu gospodarczego oraz wzrost bezrobocia, ponieważ służy stabilizowaniu gospodarki, czyli łagodzeniu w niej wahań koniunkturalnych, w szczególności przeciwdziałaniu recesji.

    Płynny kurs walutowy (ang. floating exchange rate) – jest jednym z rodzajów kursu walutowego. Jest on wynikiem gry sił rynku, a więc ustalany przez relacje popytu i podaży. Zmiany popytu i podaży danej waluty powodują odpowiednie, tzn. równoważące zmiany poziomu ceny jednej waluty wyrażonej w drugiej, zachodzące nieustannie z dnia na dzień, a nawet z godziny na godzinę. Zjawisko obniżania się kursu płynnego danej waluty określa się jako deprecjację, a wzrostu kursu jako aprecjację.Mobilność kapitału – stan gospodarki określający w jakim stopniu krajowe i zagraniczne aktywa finansowe – są substytucyjne i mogą być przenoszone. W warunkach doskonałej mobilności kapitału nie istnieją żadne bariery ograniczające międzynarodowe przepływy, występuje tylko jedna stopa procentowa, która przy każdym poziomie dochodu zapewnia równowagę bilansu płatniczego. Powyższe zagadnienie szerzej rozwija model Mundella-Fleminga.

    Spis treści

  • 1 System stałego kursu walutowego
  • 2 System płynnego kursu walutowego
  • 3 Zobacz też
  • 4 Bibliografia
  • 5 Linki zewnętrzne


  • Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Krzywa IS jest zbiorem różnych kombinacji dochodu i stopy procentowej, przy których rynek dóbr i usług znajduje się w równowadze.
    Stały kurs walutowy – określany również kursem stabilnym. Występuje wówczas, gdy kursy walut zmieniają się pod wpływem popytu i podaży, lecz tylko w pewnych granicach. Granice te mogą być określone przez władze finansowe danego kraju lub mogą wynikać z porozumień międzynarodowych. Jeżeli kurs waluty odchyla się znacznie lub zbyt gwałtownie od uzgodnionego poziomu, tak że zachodzi obawa przekroczenia wyznaczonej granicy wahań, to następuje interwencja władz finansowych danego państwa.
    Rezerwa obowiązkowa – część rezerw pieniężnych, co do utrzymywania których banki są zobligowane prawem. Obejmuje część rezerw zdeponowaną w banku centralnym oraz rezerwy w skarbcach własnych. Jako instrument wpływania na płynność bankową, kontrola poziomu rezerw obowiązkowych jest instrumentem polityki pieniężnej. Służy ograniczaniu nadpłynności banków.
    Bank centralny – instytucja odpowiedzialna za funkcjonowanie systemu bankowego. Zazwyczaj działa jako jednostka państwowa, bądź podporządkowana państwu.
    Polityka fiskalna – to ogół działań państwa kształtujących budżet państwa poprzez zmiany we wpływach (np. podatki, zadłużenia publicznego) i wydatkach państwa (np. subwencje, inwestycje państwowe, itp.).
    Recesja – zjawisko makroekonomiczne polegające na znacznym zahamowaniu tempa wzrostu gospodarczego, skutkujące nawet spadkiem produktu krajowego brutto. W znaczeniu technicznym recesja definiowana jest jako spadek PKB przez co najmniej dwa kolejne kwartały.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.013 sek.