Ekhard

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ekhard, Jakert, Eghard, Ekard, Ekehard, Hekard, Hekehard, Hekhardgermańskie imię męskie, występujące w Polsce od średniowiecza. Pierwszy człon tego imienia najprawdopodobniej oznacza „ostrze, szpica”, a jego forma podstawowa to eg(g)i, ek(k)i (goc. Agja, stsas. eggia, stwniem. egga, ecka — „kąt, kant, ostrze jakiejś broni, miecz”; śrwniem. ecke, egge — „ostrze broni, kąt, kant”); może być to jednak także egi (goc. agis, stwniem. āgi, ēgi — „strach, trwoga”). Drugi człon to hart, hard — „silny, mocny, krzepki, dzielny”. Imię to było w Polsce zapisywane w formach wymienionych powyżej. Możliwe zdrobnienia: Hekiel, Hekosz.

Imię literackie – imię, które z reguły po raz pierwszy pojawia się w dziele literackim i zostało wymyślone przez autora tego dzieła. Nazwa imię literackie może odnosić się także do imion występujących tylko w baśniach, bajkach, podaniach i legendach.(694) Ekard – planetoida z grupy pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 4 lat i 133 dni w średniej odległości 2,67 j.a. Została odkryta 7 listopada 1909 roku w Taunton (Massachusetts) przez Joela Metcalfa. Nazwa planetoidy pochodzi od odwróconej pisowni Drake University w Des Moines, gdzie Seth Barnes Nicholson wraz z żoną obliczyli jej orbitę. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (694) 1909 JA.

Ekhard | edytuj kod]

  • w kalendarzu ewangelickim 27 marca, jako wspomnienie Mistrza Eckharta,
  • 28 czerwca, jako wspomnienie św. Ekharta z Huysburgu,
  • 1 lipca, jako wspomnienie św. Ekharta, mnicha,
  • 15 września, jako wspomnienie św. Ekharta z Jumièges,
  • 29 grudnia, jako wspomnienie św. Ekharta z Halberstadt.
  • Język gocki – wymarły język wschodniogermański, który był używany przez germańskie plemię Gotów. Jest on znany głównie dzięki tłumaczeniu Biblii dokonanego przez biskupa Wulfilę w IV wieku n.e.15 września jest 258. (w latach przestępnych 259.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 107 dni.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Imieniny – zwyczaj świątecznego obchodzenia (czasami hucznego) dnia świętego lub błogosławionego z chrześcijańskiego kalendarza lub innego dnia, tradycyjnie przypisywanego temu imieniu. Zwyczaj szczególnie popularny w Polsce (z wyjątkiem Górnego Śląska i Kaszub), ale także obecny w regionach katolickich np. Bawarii. Imieniny obchodzi się również w Bułgarii, w Grecji, w Szwecji, w Czechach, na Węgrzech i Łotwie, a kiedyś i w Rosji. W Szwecji oficjalną listę imienin publikuje Królewska Szwedzka Akademia Nauk. Zwykle wiąże się ze składaniem życzeń i wręczaniem prezentów solenizantowi. Czasem można spotkać się ze zwyczajem, że jeśli jest więcej niż jeden święty lub błogosławiony (patron) imienia (tj. jeśli jest kilka dat imienin w kalendarzu), imieniny obchodzi się w dniu wypadającym jako pierwszy w kolejności po urodzinach.
    Język starosaksoński, język starosaski - język, którym posługiwali się Sasi i Anglowie we wczesnym średniowieczu. Bardzo wcześnie rozpadł się na dwie formy, które rozwinęły się w Anglii w język staroangielski, a w północnych Niemczech w język dolnoniemiecki.
    Arcymistrz – tytuł nadawany szachistom przez Międzynarodową Federację Szachową (FIDE) za wyniki sportowe. Wyróżniony szachista ma prawo dożywotnio posługiwać się tym tytułem. Na oznaczenie tytułu używa się polskiego skrótu am lub międzynarodowego GM (ang. grandmaster) oraz analogicznie dla kobiet amk i WGM.
    Język średnio-wysoko-niemiecki (niem. Mittelhochdeutsch) - historyczna forma języka niemieckiego. Formę tę poprzedza język staro-wysoko-niemiecki, zaś po niej nastąpił język wczesno-nowo-wysoko-niemiecki.
    Szachy – rodzina strategicznych gier planszowych rozgrywanych przez dwóch graczy na 64-polowej szachownicy, za pomocą zestawu bierek (pionów i figur). Popularnie, choć nieprecyzyjnie, szachami nazywa się również wspomniane bierki.
    Języki germańskie – grupa języków w obrębie języków indoeuropejskich, którymi posługuje się kilkaset milionów mówiących na całym świecie. Wywodzą się ze wspólnego języka pragermańskiego.
    Eckhart von Hochheim, lepiej znany jako Mistrz Eckhart (niem. Meister Eckhart) (ok. 1260-1327/1328 w Kolonii lub Awinionie) – niemiecki mistyk, filozof i teolog, dominikanin. Przedstawiciel mistyki nadreńskiej. Pozostawał w sporze z inkwizycją, postawiony przed jej trybunałem oskarżony o herezję. W świetle badań przeprowadzonych w XX w. powszechnie uważa się, że oskarżenie o poglądy panteistyczne było zbyt pochopnym wnioskiem, wynikającym z wyrywkowej analizy jego wypowiedzi oraz kontekstu historycznego.

    Reklama