• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Edward III



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    3 października jest 276. (w latach przestępnych 277.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 89 dni.Edmund Langley KG (ur. 5 czerwca 1341 w Kings Langley w hrabstwie Hertfordshire, zm. 1 sierpnia 1402 tamże) – angielski książę z dynastii Plantagenetów, protoplasta gałązki Yorków, młodszy syn króla Anglii Edwarda III i Filipy de Hainault, córki Wilhelma I, hrabiego Hainaut. Młodszy brat Edwarda, księcia Walii, Lionela, księcia Clarence, i Jana, księcia Lancaster. Starszy brat Tomasza, księcia Gloucester. Stryj królów Ryszarda II i Henryka IV.

    Edward III (ur. 13 listopada 1312 w zamku Windsor, zm. 21 czerwca 1377 w Sheen Palace) – najstarszy syn króla Anglii Edwarda II i jego żony Izabeli Francuskiej. Król Anglii od 25 stycznia 1327 do śmierci. Jest jednym z najdłużej panujących monarchów angielskich (50 lat). Jego panowanie zostało zdominowane przez wojny z Francją (wojna stuletnia) i Szkocją.

    Lord Kanclerz (en. Lord Chancellor), pełna nazwa: Lord Wielki Kanclerz Wielkiej Brytanii (en. Lord High Chancellor of Great Britain) – jeden z najstarszych i najbardziej prestiżowych urzędów w Wielkiej Brytanii. Jest członkiem gabinetu. Powołuje go monarcha na wniosek premiera. Lord Kanclerz jest opiekunem Wielkiej Pieczęci Królestwa. Odpowiada również za funkcjonowanie i niezależność sądownictwa. Do reformy z 2005 r. przewodniczył obradom Izby Lordów i stał na czele brytyjskiej judykatury (obecnie te kompetencje przeszły na odpowiednio Lorda Speakera i Lorda Najwyższego Sędziego).Książę Yorku (ang. Duke of York) − tytuł książęcy nadawany zwyczajowo w królestwie Wielkiej Brytanii młodszemu synowi panującego monarchy.

    Spis treści

  • 1 Następca tronu
  • 2 Pod wpływem Mortimera
  • 3 Wojna ze Szkocją
  • 4 Wojna stuletnia. Sukcesy Anglików
  • 5 Wojna stuletnia. Sukcesy Francuzów
  • 6 Sprawy wewnętrzne
  • 7 Życie prywatne króla
  • 8 Rodzina
  • 9 Bibliografia
  • Następca tronu[]

    O dzieciństwie przyszłego Edwarda III (zwanego wówczas od miejsca urodzenia Edwardem Windsorem) wiemy bardzo niewiele. W 1326 r. razem z matką Izabelą i jej kochankiem, Rogerem Mortimerem, 8. baronem Wigmore, znalazł się na dworze swojego wuja, Karola IV Pięknego, króla Francji. Latem tego roku cała trójka udała się do hrabstwa Hainaut, skąd mieli wyruszyć do Anglii przeciwko królowi Edwardowi II i jego faworytom Despenserom. W Hainaut młody Edward poznał Filipę, córkę hrabiego Hainaut Wilhelma I, w której się zakochał. Należy tutaj nadmienić, iż przyszła królowa Anglii nie była zbyt urodziwa – była niska, pulchna, ruda i piegowata. Mimo to Edward darzył ją szczerą miłością.

    Angielskie roszczenia do tronu Francji − roszczenia angielskich i następnie brytyjskich monarchów do tronu Francji wnoszone od 1340 do 1801. Były jedną z przyczyn wojny stuletniej.Stworzenie zestawienia władców Francji może nastręczać problemy ze względu na wątpliwości w ustaleniu początku państwa francuskiego. Zwykle przyjmuje się, iż był nim początek dynastii Kapetyngów w 987 roku.

    Wyprawa Izabeli i Mortimera do Anglii zakończyła się sukcesem. Despenserowie zostali straceni, zaś Edward II uwięziony i zmuszony do abdykacji. 25 stycznia 1327 r. zrzekł się korony na rzecz Edwarda Windsora. Wkrótce potem został zamordowany. Jego syn jako Edward III został koronowany w Opactwie Westminsterskim 1 lutego 1327 r. przez arcybiskupa Canterbury, Waltera Reynoldsa. 24 stycznia 1328 r. Edward poślubił w Yorku Filipę d'Hainaut - dochowali się trzynaściorga dzieci, z których większość dożyła wieku dojrzałego.

    Robert I, Robert VIII de Bruce, (średniowieczny gael. Roibert a Briuis; współczesny gael. Raibeart Bruis (ur. 11 lipca 1274, zm. 7 czerwca 1329) – król Szkocji 1306 – 1329.La Manche (z fr. „rękaw”; ang. English Channel, „Kanał Angielski”) – kanał morski oddzielający Wielką Brytanię od Francji. Poprzez Cieśninę Kaletańską łączy Morze Północne z otwartymi wodami Oceanu Atlantyckiego.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Karol IV Piękny, Sprawiedliwy, fr. Charles IV le Bel, (ur. 1294, zm. 1 lutego 1328), hrabia La Marche 1314–1322, król Francji i Nawarry 1322–1328 (król Nawarry jako Karol I Łysy). Pochodził z dynastii Kapetyngów.
    Wojna stuletnia – nazwa nadana przez XIX-wiecznych historyków serii konfliktów zbrojnych, które z przerwami toczyły się przez 116 lat w XIV i XV wieku pomiędzy Anglią i Francją.
    Piotr I Okrutny, hiszp. Pedro I el Cruel (ur. 30 sierpnia 1334 w Burgos w Kastylii, zm. 23 marca 1369 w Montiel we Francji) - król Kastylii i Leónu w latach 1350-1369. Zwany był także Sprawiedliwym lub Egzekutorem Prawa.
    Lord Tajnej Pieczęci (ang. Lord Privy Seal) zajmuje piąte miejsce w hierarchii Wielkich Urzędników Państwowych Wielkiej Brytanii. Zajmował się opieką nad królewską Tajną Pieczęcią (Privy Seal). Obecnie jest to urząd bez poważniejszych zadań i obowiązków.
    Jan III Dobry, fr. Jean III le Bon (ur. 8 marca 1286 w Châteauceaux, zm. 30 kwietnia 1341 w Caen), książę Bretanii, najstarszy syn księcia Artura II i Marii, córki Gwidona VI, wicehrabiego de Limoges. Władzę w Bretanii objął po śmierci swojego ojca w 1312 r.
    Bitwa pod Halidon Hill – starcie zbrojne, które miało miejsce 19 lipca 1333 między siłami wojsk szkockich dowodzonych przez sir Archibalda Douglasa a armią angielską Edwarda III. Była jedną z bitew stoczonych podczas wojen o niepodległość Szkocji. Zakończyła się całkowitym zwycięstwem Anglików.
    Karol de Valois (ur. 12 marca 1270, zm. 16 grudnia 1325 w Nogent-le-Roi), hrabia Valois, Andegawenii, Maine, Alençon i Chartres, tytularny król Aragonii i cesarz Konstantynopola. Młodszy syn króla Francji Filipa III Śmiałego i jego pierwszej żony Izabeli, córki króla Aragonii Jakuba I Zdobywcy, brat Filipa IV Pięknego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.05 sek.