• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Edukacja dorosłych


    UWAGA: TA PODSTRONA MOŻE ZAWIERAĆ TREŚCI PRZEZNACZONE TYLKO DLA OSÓB PEŁNOLETNICH



    Przeczytaj także...
    Towarzystwo Wiedzy Powszechnej (TWP) - stowarzyszenie rozwijające działalność oświatową i kulturalną wśród dorosłych, dzieci i młodzieży, oraz kształcące umiejętności praktycznych wśród dorosłych, głównie poprzez uniwersytety powszechne, odczyty, wystawy i kluby. Powstało w roku 1950 w Warszawie w miejsce rozwiązanego wówczas Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego i Ludowego oraz Instytutu Kulturalno-Oświatowego Spółdzielni "Czytelnik".Akademickie Towarzystwo Andragogiczne (w skrócie ATA), zrzesza pracowników nauki i działaczy edukacji dorosłych. Jest najważniejszą organizacją w Polsce łączącą środowisko andragogów. Towarzystwo ma swoją siedzibę przy Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Warszawskiego.
    Liga Kobiet Polskich – Liga Kobiet Polskich jest stowarzyszeniem zrzeszającym kobiety bez względu na światopogląd, przekonanie czy przynależność do innych organizacji społecznych, partii politycznych, kościołów lub związków wyznaniowych chcące działać na rzecz kobiet i ich rodzin( § 1 Statutu LKP). Została oficjalnie zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym w 2001 roku, ale odwołuje się do tradycji Ligi Kobiet Polskich założonej w 1913 roku.

    Edukacja dorosłych – kształcenie umiejętności, postaw i zachowań osób dorosłych podejmowane z powodu chęci rozwoju, dostosowania i zmiany kompetencji oraz kwalifikacji do przemian społeczno-gospodarczych.

    Szczegółowe przyczyny pojawiania się potrzeby edukacji to:

  • potrzeba uzupełnienia kwalifikacji lub wykształcenia
  • potrzeba rozwoju umiejętności
  • potrzeba przekwalifikowania lub przezawodowienia,
  • chęć pełniejszego uczestniczenia w życiu społecznym,
  • ciekawość świata,
  • wtórny analfabetyzm,
  • Niektóre organizacje edukacji dorosłych w Polsce:

    Uniwersytet Trzeciego Wieku (fr. Universités: du Troisieme Age, Tous Ages, du Temps Libre, UNI3, des Aînés, ang. University of the Third Age, U3A) – placówka dydaktyczna dla osób w podeszłym wieku. Celem działania jest poprawa jakości życia osób starszych.Analfabetyzm (gr. αναλφαβετος nieznający liter) – w rozumieniu potocznym, brak umiejętności pisania i czytania oraz wykonywania czterech podstawowych działań matematycznych u osób dorosłych, tj. według kryteriów UNESCO – powyżej 15. roku życia. Osoby nie posiadające takiej umiejętności nazywane są "analfabetami". Procesem zmniejszającym analfabetyzm jest alfabetyzacja.
  • Centrum Kształcenia Ustawicznego w Białymstoku CKU
  • Towarzystwo Wiedzy Powszechnej TWP
  • Towarzystwo Uniwersytetów Ludowych
  • Związek Zakładów Doskonalenia Zawodowego
  • Towarzystwo Wolnej Wszechnicy Polskiej
  • Stowarzyszenie Oświatowców Polskich SOP
  • Akademickie Towarzystwo Andragogiczne ATA
  • Liga Kobiet Polskich
  • Zobacz też[]

  • andragogika
  • kształcenie ustawiczne
  • Uniwersytet Trzeciego Wieku
  • Cztery fazy internacjonalizacji edukacji dorosłych
  • Linki zewnętrzne[]

  • European Association for the Education of Adults (ang.) (EAEA) Europejski Związek Edukacji Dorosłych
  • International Council for Adult Education (ang.) (ICAE) Międzynarodowa Rada Edukacji Dorosłych
  • Akademickie Towarzystwo Andragogiczne
  • Centrum Kształcenia Ustawicznego w Warszawie
  • Andragogika (gr. ανηρ, ανδρος - mężczyzna + αγω - prowadzę) – subdyscyplina pedagogiki zajmująca się kształceniem dorosłych.Kształcenie ustawiczne jest procesem stałego odnawiania, doskonalenia i rozwijania kwalifikacji ogólnych i zawodowych jednostki, trwającym w ciągu całego jej życia. Skierowana do osób dorosłych część uczenia się przez całe życie (ang. lifelong learning) rozumianego jako całość aktywności poznawczych podejmowanych w trakcie życia z myślą o pogłębieniu wiedzy, umiejętności lub kwalifikacji (z przyczyn osobistych, społecznych lub zawodowych).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Uniwersytet Latający – pojęcie przypisywane dwóm różnym, nieformalnym instytucjom kształcenia wyższego, jakie funkcjonowały w Królestwie Polskim (od 1905, a formalnie od 1906) i Polsce (od 1918) w XIX i XX wieku. Nazwa wywodzi się od braku stałej siedziby i permanentnych zmian miejsca wykładów.
    Cztery fazy internacjonalizacji edukacji dorosłych – wyróżnił je pedagog Joachim Knoll, opierając się na uzgodnieniach światowych konferencji UNESCO.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.019 sek.