• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Edmund Mortimer - 5. hrabia Marchii

    Przeczytaj także...
    Owain Glyndŵr (ang. Owen Glendower, ur. ok. 1359 - zm. ok. 1416) – książę walijski. Był spadkobiercą książąt Powys. Pochodził z królewskiego rodu Jorwerthów. Przez swoją matkę rościł sobie prawa do ziem Rhys ap Gruffydd.Roger Mortimer, Roger Mortimer, 4th earl of March (ur. 11 kwietnia 1374, zm. 20 lipca 1398 pod Kells), jeden z najbardziej prominentnych angielskich możnowładców końca XIV wieku, wyznaczony na następcę przez króla Ryszarda II. Roger był synem Edmunda Mortimera, 3. hrabiego Marchii i Filipy Plantagenet, 5. hrabiny Ulsteru (córki Lionela z Atwerpii, 1. księcia Clarence, syna Edwarda III - króla Anglii).
    Dictionary of National Biography (DNB) – słownik biograficzny stanowiący standardowy punkt odniesienia w dziedzinie biografii znanych postaci brytyjskiej historii, publikowany od 1885. W 1996 Uniwersytet Londyński opublikował wolumin korekcji zebranych na podstawie Biuletynu Instytutu Badań Historycznych. Zaktualizowany Oxford Dictionary of National Biography (ODNB) został opublikowany 23 września 2004 jako 60-tomowe wydawnictwo i publikacja on-line.

    Edmund Mortimer, 5th earl of March and 7th earl of Ulster (ur. 6 listopada 1391, zm. 18 stycznia 1425), właściciel jednej z największych możnowładczych fortun średniowiecznej Anglii. Jako dziecko przez krótki czas następca tronu Anglii.

    Dzieciństwo[ | edytuj kod]

    Edmund urodził się 1391 r. Był synem Rogera Mortimera, 4. hrabiego Marchii, poprzez matkę Filipę prawnuk króla Anglii Edwarda III, oraz Eleanor Holland, córki hrabiego Kentu. Jego ojciec został 1385 r. wyznaczony na następcę tronu Anglii.

    Po śmierci ojca w bitwie z Irlandczykami w 1398 r. Edmund został 5. hrabią Marchii i 7. hrabią Ulsteru oraz następcą króla Ryszarda II.

    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Ryszard II (ur. 6 stycznia 1367 w Bordeaux, zm. 14 lutego 1400 w Pontefract), młodszy syn Edwarda Czarnego Księcia, księcia Walii, syna króla Edwarda III, i Joanny z Kentu. Król Anglii od 22 czerwca 1377 do 29 września 1399. Urodził się w czasach, gdy jego ojciec był księciem Akwitanii. Po rychłej śmierci starszego brata Edwarda, który zmarł w wieku 6 lat, i śmierci ojca w 1376 r. został księciem Walii i następcą angielskiego tronu. 22 czerwca 1377 r. po śmierci dziadka Edwarda III został kolejnym królem Anglii. Miał wtedy 10 lat.

    Niewola[ | edytuj kod]

    Edmund jednak nigdy nie dostąpił zaszczytu noszenia angielskiej korony. W 1399 r. Henryk Bolingbroke, syn 1. księcia Lancaster i wnuk Edwarda III wylądował w Anglii i zmusił Ryszarda do abdykacji. Ryszard umarł niedługo później prawdopodobnie zamordowany na rozkaz nowego króla Henryka IV. Edmund i jego brat Roger znaleźli się w więzieniu w zamku Windsor, ale byli traktowani honorowo.

    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.

    Niewola zakończyła się w marcu 1405 r., kiedy to obaj chłopcy zostali porwani z Windsoru przez zbuntowanych przeciwko Henrykowi baronów – sir Edmunda Mortimera, wuja chłopców, i jego szwagra Henry’ego Percy’ego, syna hrabiego Northumberland, zwanego „Hotspur”, „Gorąca ostroga”, którzy uciekli z chłopcami do Walii, do walczącego tam z Anglikami Owena IV Glendowera.

    Anna Mortimer (ur. 27 grudnia 1390, zm. wrzesień 1411), jedyna córka i pierwsze dziecko Rogera Mortimera, 4. hrabiego Marchii, i Eleonory Holland, córki 2. hrabiego Kentu. Jako wnuczka Filipy Plantagenet, córki księcia Clarence, była potomkinią króla Edwarda III. Miała tym samym pewne prawa do korony angielskiej, tym bardziej iż jej ojciec i brat (Edmund Mortimer, 5. hrabia Marchii) zostali przez króla Ryszarda II ogłoszeni następcami tronu.Harry Hotspur, znany także jako Sir Henry Percy (ur. 20 maja 1364/1366 zm. 21 lipca 1403) – angielski rycerz, jeden z przywódców rebelii przeciwko królowi Henrykowi IV. Jego ojcem był Henry Percy, 1. hrabia Northumberland. Jego przydomek, Hotspur, odnosi się do jego gwałtownej natury.

    W 1409 r. po stłumieniu rebelii i ścięciu tak sir Mortimera jak i Hotspura, obaj chłopcy ponownie trafili w ręce lancastrystów i zostali powierzeni pieczy księcia Walii. Roger zmarł niedługo później, zaś Edmund doczekał 1413 r., kiedy to nowy król Henryk V przywrócił mu wolność i wszystkie tytuły.

    Henryk IV Lancaster (ur. 3 kwietnia 1367 w Bolingbroke w Lincolnshire, zm. 20 marca 1413 w Londynie), król Anglii w latach 1399-1413, najstarszy syn Jana z Gandawy, 1. księcia Lancaster (młodszego syna króla Edwarda III), i Blanki, córki Henryka Grosmonta, 1. księcia Lancaster.Henryk V Lancaster, Henryk Monmouth (ur. 9 sierpnia lub 16 września 1387 w Monmouth w Walii, zm. 31 sierpnia 1422 w Vincennes we Francji), król Anglii w latach 1413-1422. Syn króla Henryka IV i jego pierwszej żony, Marii Bohun, córki 7. hrabiego Hereford.

    Dalsze dzieje[ | edytuj kod]

    Edmund cieszył się zaufaniem króla Henryka (zwanego często „królem Harrym”). Zaufanie to wzmogło się, kiedy Edmund w 1415 r. wyjawił królowi istnienie spisku, mającego go obalić i wprowadzić na tron właśnie Edmunda. Harry zareagował błyskawicznie – spisek został rozbity, zaś jego przywódcy powieszeni. Wśród nich znalazł się szwagier Edmunda hrabia Cambridge.

    Henryk VI Lancaster (ur. 6 grudnia 1421, zm. 21 maja 1471) – był królem Anglii od 1422 r. do 1461 r., a potem ponownie od 1470 r. do 1471 r. oraz królem Francji od 1422, de facto do 1453 (później król tytularny). Syn Henryka V i Katarzyny de Valois, księżniczki francuskiej.Filipa Plantagenet, 5. hrabina Ulsteru, ang. Philippa Plantagenet, 5th countess of Ulster (ur. 16 sierpnia 1355, zm. 5 stycznia 1382 w Cork w Irlandii), jedyne dziecko Lionela z Atwerpii, 1. księcia Clarence (młodszego syna Edwarda III) i Elżbiety de Burgh, 4. hrabiny Ulsteru.

    Mortimer towarzyszył królowi z kampanii we Francji 1415 r., ale z powodu choroby nie brał udziału w decydującej bitwie pod Azincourt. Później brał udział w podboju Normandii i dalszych walkach, które doprowadziły do podpisania w 1420 r. traktatu w Troyes. Po śmierci króla Harry’ego w 1422 r. Edmund wszedł w skład Rady Regencyjnej sprawującej rządy w imieniu małego Henryka VI.

    Traktat w Troyes - traktat zawarty pomiędzy Anglią i Francją 21 maja 1420. W swoich założeniach miał on kończyć wojnę stuletnią, odsuwając dynastię Walezjuszy od tronu francuskiego i zaprowadzając unię personalną obydwu krajów pod berłem Henryka V.Ryszard Plantagenet KG (ur. 21 września 1411, zm. 30 grudnia 1460 pod Wakefield) – członek angielskiej rodziny królewskiej i jedna z najbardziej prominentnych postaci w Anglii w czasie rządów Henryka VI, ojciec królów Edwarda IV i Ryszarda III.

    Edmund zmarł w 1425 r. w Irlandii, nigdy się nie ożenił i nie pozostawił potomstwa. Jego ziemie i tytuły przejął Ryszard, książę Yorku, syn jego siostry Anny Mortimer i hrabiego Cambridge.





    Warto wiedzieć że... beta

    Anglia (ang. England, język staroangielski Englaland) – w przeszłości samodzielne królestwo, obecnie największa i najludniejsza część składowa Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. Anglię zamieszkuje 83% całkowitej populacji państwa. Region zajmuje dwie trzecie wyspy Wielkiej Brytanii i posiada granice lądowe z Walią na zachodzie i Szkocją na północy. Wyspa oblewana jest przez Morze Północne, Morze Irlandzkie, Ocean Atlantycki i kanał La Manche. Stolicą Anglii jest Londyn.
    Edward III (ur. 13 listopada 1312 w zamku Windsor, zm. 21 czerwca 1377 w Sheen Palace) – najstarszy syn króla Anglii Edwarda II i jego żony Izabeli Francuskiej. Król Anglii od 25 stycznia 1327 do śmierci. Jest jednym z najdłużej panujących monarchów angielskich (50 lat). Jego panowanie zostało zdominowane przez wojny z Francją (wojna stuletnia) i Szkocją.
    Francja (fr. France, IPA: /fʁɑ̃s/), Republika Francuska (fr. République française /ʁe.py.blik fʁɑ̃.sɛz/) – państwo, którego część metropolitalna znajduje się w Europie Zachodniej, posiadające także zamorskie terytoria na innych kontynentach. Francja metropolitalna rozciąga się od Morza Śródziemnego na południu do kanału La Manche i Morza Północnego na północy, oraz od Renu na wschodzie do Zatoki Biskajskiej na zachodzie. Francuzi często nazywają swój kraj l’Hexagone (sześciokąt) – pochodzi to od kształtu Francji metropolitalnej.
    Bitwa pod Azincourt – starcie zbrojne, które miało miejsce 25 października 1415 roku. Była to jedna z ważniejszych bitew wojny stuletniej.
    Jan z Gandawy, 1. książę Lancaster KG, ang. John of Gaunt, 1st Duke of Lancaster (ur. 24 czerwca 1340 w Gandawie, zm. 3 lutego 1399 w zamku Leicester), trzeci syn króla Anglii Edwarda III i jego żony Filipy de Hainault, córki hrabiego Hainaut.
    Księstwo Normandii powstało w 911 roku, prawdopodobnie jako hrabstwo w wyniku nadania Rollonowi, wodzowi normańskiemu, terenów dzisiejszej Górnej Normandii przez króla Francji Karola Prostaka. Zakończyło swój byt jako niezależny twór polityczny w momencie włączenia do domeny królewskiej w 1204 roku.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.837 sek.