• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Echekrates z Lokroi

    Przeczytaj także...
    Władysław Witwicki (ur. 1878 w Lubaczowie, zm. 1948 w Konstancinie) – jeden z ojców polskiej psychologii, filozof i historyk filozofii, tłumacz Platona, teoretyk sztuki i artysta.Pitagorejczycy – wyznawcy doktryny rozwiniętej przez Pitagorasa i jego następców w szkole religijno-filozoficznej, którą założył w Krotonie w Wielkiej Grecji, w południowych Włoszech. Część z poglądów może być jedynie przypisywana Pitagorasowi, natomiast szereg innych osób związanych ze szkołą opublikowało własne dzieła lub przeszło do historii z powodu swych osiągnięć.
    Jamblich (Ἰάμβλιχος Iamblichos) (ur. ok. 250 w Chalkis, zm. w 326) – założyciel neoplatońskiej szkoły syryjskiej. Jest on jednym z ostatnich wybitnych pogańskich filozofów późnej starożytności, starającym się nadać nową teoretyczną podbudowę pod pogański politeizm.

    Echekrates (Ἐχεκράτης) z Lokroi − jeden z trzech (obok Echekratesa z Tarentu i Echekratesa z Fliuntu) pitagorejczyków o tym imieniu wymienionych przez Jamblicha w De vita pythagorica. Wymienia go także Cyceron [Cic. De fin. V 29], według którego był on jednym z pitagorejczyków u których pobierał nauki Platon. Imię Caetus w tekście Valeriusa Maximusa [VIII, 7] jest prawdopodobnie błędną lekcją imienia "Echekrates". Echekrates z Lokroi bywa utażsamiany z Echekratesem z Fliuntu, bohaterem Platońskiego Fedona – czyni tak Władysław Witwicki we wstępie do tego dialogu.

    Echekrates z Fliuntu (Ἐχεκράτης; IV wiek p.n.e.) - jeden z trzech (obok Echekratesa z Tarentu i Echekratesa z Lokroi) pitagorejczyków o tym imieniu wymienionych przez Jamblicha w De vita pythagorica. Żył współcześnie z Arystoksenosem Perypatetykiem. Według Diogenesa Laertiosa był uczniem pitagorejczyków Filolaosa z Tarentu i Eurytosa, należał też do ostatniego pokolenia pitagorejczyków, którzy osobiście znali Pitagorasa [Diog. Laert. VIII 46]. Prócz Jamblicha i Diogenesa Laertiosa wymieniają go Aulus Gelliusz i Platon, który uczynił Echekratesa jednym z bohaterów dialogu Fedon.Marcus Tullius Cicero (ur. 3 stycznia 106 p.n.e., zm. 7 grudnia 43 p.n.e.) – mówca rzymski, popularyzator filozofii greckiej, polityk, słynny ze stłumienia spisku Katyliny. Stronnik optymatów. Zamordowany wraz z bratem Kwintusem na polecenie Marka Antoniusza, który zemścił się w ten sposób za wygłoszone przeciw niemu Filipiki.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Smith's Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology
  • Echekrates (Ἐχεκράτης) z Tarentu - jeden z trzech (obok Echekratesa z Fliuntu i Echekratesa z Lokroi) pitagorejczyków o tym imieniu wymienionych przez Jamblicha w De vita pythagorica. Jest prawdopodobne, że jest on tym samym Echekratesem, którego wymienia Platon w Liście IX.Fedon – dzieło filozoficzne Platona, należące do tak zwanych dialogów średnich. Pierwsze tłumaczenie „Fedona” na język polski opublikował w 1925 roku Władysław Witwicki. Akcja dialogu rozgrywa się w mieście Flius na Północnym Peloponezie. Rozpoczyna się w więzieniu, gdzie Sokrates oczekuje na wykonanie wyroku śmierci. Dialog kończy się opisem śmierci Sokratesa, za jego najważniejszą część należy uznać mowę pożegnalną skierowaną do uczniów, w której filozof przedstawia dowody na nieśmiertelność duszy i swoje poglądy na śmierć.




    Warto wiedzieć że... beta

    Platon, gr. Πλάτων, Plátōn (ur. 427 p.n.e. prawdopodobnie w Atenach (według niektórych świadectw na wyspie Eginie), zm. 347 p.n.e. w Atenach) (inne źródła podają, że żył 428-348 p.n.e.) – grecki filozof. Był twórcą systemu filozoficznego zwanego obecnie idealizmem platońskim.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.568 sek.