• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Echekrates z Fliuntu

    Przeczytaj także...
    Pitagoras (gr. Πυθαγόρας, Pythagoras) (ur. ok. 572 p.n.e. na Samos lub w Sydonie, zm. ok. 497 p.n.e. w Metaponcie) – grecki matematyk, filozof, mistyk kojarzony ze słynnym twierdzeniem matematycznym nazwanym jego imieniem. Z relacji anonimowego autora wiadomo, że Pitagoras żył 104 lata", ale większość opisów wzmiankuje jedynie około 80 lat. Według jednej z wersji zmarł w Metaponcie w domu zapaśnika Milona, ocalony z pogromu Krotony, zaś innej - rewolty tej nie przeżył. Według wielu źródeł jego żoną była Teano. Filolaos z Krotony albo z Tarentu, (ur. ok. 470 p.n.e., zm. ok. 399 p.n.e.) – jeden z pitagorejczyków, jako pierwszy udostępnił w księgach publicznie nauki szkoły (jednym z nabywców trzech ksiąg Filolaosa był Platon). Miejsce urodzenia nie jest znane, Diogenes Laertios podaje, że była to Krotona, inne źródła wskazują, że mógł pochodzić z Tarentu.
    Władysław Witwicki (ur. 1878 w Lubaczowie, zm. 1948 w Konstancinie) – jeden z ojców polskiej psychologii, filozof i historyk filozofii, tłumacz Platona, teoretyk sztuki i artysta.

    Echekrates z Fliuntu (Ἐχεκράτης; IV wiek p.n.e.) - jeden z trzech (obok Echekratesa z Tarentu i Echekratesa z Lokroi) pitagorejczyków o tym imieniu wymienionych przez Jamblicha w De vita pythagorica. Żył współcześnie z Arystoksenosem Perypatetykiem. Według Diogenesa Laertiosa był uczniem pitagorejczyków Filolaosa z Tarentu i Eurytosa, należał też do ostatniego pokolenia pitagorejczyków, którzy osobiście znali Pitagorasa [Diog. Laert. VIII 46]. Prócz Jamblicha i Diogenesa Laertiosa wymieniają go Aulus Gelliusz i Platon, który uczynił Echekratesa jednym z bohaterów dialogu Fedon.

    Pitagorejczycy – wyznawcy doktryny rozwiniętej przez Pitagorasa i jego następców w szkole religijno-filozoficznej, którą założył w Krotonie w Wielkiej Grecji, w południowych Włoszech. Część z poglądów może być jedynie przypisywana Pitagorasowi, natomiast szereg innych osób związanych ze szkołą opublikowało własne dzieła lub przeszło do historii z powodu swych osiągnięć.Jamblich (Ἰάμβλιχος Iamblichos) (ur. ok. 250 w Chalkis, zm. w 326) – założyciel neoplatońskiej szkoły syryjskiej. Jest on jednym z ostatnich wybitnych pogańskich filozofów późnej starożytności, starającym się nadać nową teoretyczną podbudowę pod pogański politeizm.

    W Fedonie Echekrates nie występuje jako bohater głównej części dialogu, ale jako rozmówca Fedona, który relacjonuje mu ostatnie chwile życia Sokratesa. Rozmowa Echekratesa z Fedonem stanowi więc część typowej dla dialogów Platońskich konstrukcji ramowej. Echekrates wypytuje się Fedona o śmierć Sokratesa, bo dowiedział się o procesie i skazaniu, nie zna jednak szczegółów. Jest przyjazny Sokratesowi, a demokracja budzi w nim odrazę.

    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie. Echekrates (Ἐχεκράτης) z Lokroi − jeden z trzech (obok Echekratesa z Tarentu i Echekratesa z Fliuntu) pitagorejczyków o tym imieniu wymienionych przez Jamblicha w De vita pythagorica. Wymienia go także Cyceron [Cic. De fin. V 29], według którego był on jednym z pitagorejczyków u których pobierał nauki Platon. Imię Caetus w tekście Valeriusa Maximusa [VIII, 7] jest prawdopodobnie błędną lekcją imienia "Echekrates". Echekrates z Lokroi bywa utażsamiany z Echekratesem z Fliuntu, bohaterem Platońskiego Fedona - czyni tak Władysław Witwicki we wstępie do tego dialogu.

    Echekrates z Tarentu bywa utożsamiany z Echekretesem z Lokroi wymienionym prócz przekazu Jamblicha przez Cycerona [Cic. De fin. V, 29]. Utożsamienia tekiego dokonuje Władysław Witwicki w swoim wstępie do Fedona. Wiwicki domyśla się, że Echekrates pochodził z italskiego Lokroi, a w czasie, w którym toczy się dialog, mieszka we Fliuncie dopiero od niedawna. Motwyuje to tym, że Echekrates z Fedona nie zna dokładnie zwyczajów i stosunków panujących w Grecji Właściwej, a we Fliuncie osiadł prawdopodobnie dlatego, że była to ojczyzna przodków Pitagorasa.

    Marcus Tullius Cicero (ur. 3 stycznia 106 p.n.e., zm. 7 grudnia 43 p.n.e.) – mówca rzymski, popularyzator filozofii greckiej, polityk, słynny ze stłumienia spisku Katyliny. Stronnik optymatów. Zamordowany wraz z bratem Kwintusem na polecenie Marka Antoniusza, który zemścił się w ten sposób za wygłoszone przeciw niemu Filipiki.Aulus Gellius (druga połowa II wieku n.e.) – uczony i pisarz rzymski, miłośnik starożytności i kolekcjoner ciekawostek. Znany jest jako autor książki zatytułowanej Noce Attyckie (łac. Noctes Atticae).

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Mała Encyklopedia Kultury Antycznej, wyd. PWN, Warszawa 1968.
  • Smith's Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology




  • Warto wiedzieć że... beta

    Echekrates (Ἐχεκράτης) z Tarentu - jeden z trzech (obok Echekratesa z Fliuntu i Echekratesa z Lokroi) pitagorejczyków o tym imieniu wymienionych przez Jamblicha w De vita pythagorica. Jest prawdopodobne, że jest on tym samym Echekratesem, którego wymienia Platon w Liście IX.
    Sokrates (gr. Σωκράτης, ur. ok. 470 p.n.e. w Atenach, zm. w 399 p.n.e. w Atenach) – grecki filozof starożytny. Jest on, obok Platona i Arystotelesa uważany za największego filozofa starożytności. Z tego powodu wcześniejsza filozofia nazywana jest filozofią przedsokratejską.
    Fedon – dzieło filozoficzne Platona, należące do tak zwanych dialogów średnich. Pierwsze tłumaczenie „Fedona” na język polski opublikował w 1925 roku Władysław Witwicki. Akcja dialogu rozgrywa się w mieście Flius na Północnym Peloponezie. Rozpoczyna się w więzieniu, gdzie Sokrates oczekuje na wykonanie wyroku śmierci. Dialog kończy się opisem śmierci Sokratesa, za jego najważniejszą część należy uznać mowę pożegnalną skierowaną do uczniów, w której filozof przedstawia dowody na nieśmiertelność duszy i swoje poglądy na śmierć.
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    Diogenes Laertios (także Laertes lub Laertios Diogenes) (gr. Διογένης Λαέρτιος, łac. Diogenes Laërtius) – autor dzieła Żywoty i poglądy słynnych filozofów (Βίοι καὶ γνῶμαι τῶν ἐν φιλοσοφίᾳ εὐδοκιμησάντων Bioi kai gnomai ton en philosophia eudokimesanton). Czas jego życia ustala się na pierwszą połowę III w., miejsce pochodzenia jest nieznane, istnieją domysły, że było to miasto Laertes w Cylicji. Opisuje żywoty i poglądy filozofów greckich od Talesa i siedmiu mędrców do Epikura włącznie. Jego dzieło jest ważnym źródłem wiedzy o filozofach, których pisma nie zachowały się do naszych czasów.
    Platon, gr. Πλάτων, Plátōn (ur. 427 p.n.e. prawdopodobnie w Atenach (według niektórych świadectw na wyspie Eginie), zm. 347 p.n.e. w Atenach) (inne źródła podają, że żył 428-348 p.n.e.) – grecki filozof. Był twórcą systemu filozoficznego zwanego obecnie idealizmem platońskim.
    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.93 sek.