• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Eberhard Ferber

    Przeczytaj także...
    Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.Tumult gdański 1525-1526 – to wystąpienia luterańskiego pospólstwa i plebsu Gdańska przeciwko magistratowi i burmistrzowi Eberhardowi Ferberowi.
    Meklemburgia (niem. Mecklenburg - kalka obodrzyckiej nazwy Weligard, staroniem. mikile - wielki) – kraina historyczna położona pomiędzy rzekami Łabą a Reknicą, zajmuje płaskie i faliste tereny Pojezierza Meklemburskiego. Obecnie jest to zachodnia i największa część kraju związkowego Meklemburgia-Pomorze Przednie (Mecklenburg-Vorpommern) w RFN.

    Eberhard Ferber (ur. 1464 w Gdańsku - zm. 5 marca 1529 w Tczewie) – burmistrz Gdańska, syn Johanna.

    Herb rodowy Ferberów w na plabanii Bazyliki Mariackiej w Gdańsku

    Rodzina Ferberów przybyła do Gdańska z Nadrenii i szybko wzbogaciła się na handlu morskim. Eberhard kształcił się w szkole katedralnej we Włocławku i na dworze meklemburskim. W roku 1490 wziął udział w morskiej wyprawie hanzeatyckiej przeciw Flandrii, a w 1494 został ławnikiem w Gdańsku, gdzie prowadził handel zbożem, drewnem, suknem i innymi towarami. Nabywał i dzierżawił wiele posiadłości na Pomorzu, co – wraz z korzystnymi finansowo małżeństwami (był trzykrotnie żonaty) – znacznie powiększyło jego majątek.

    Starosta – urząd związany z zarządzaniem jednostką administracyjną. W Polsce urząd starosty został wprowadzony podczas panowania króla Wacława II (1291-1305) z czeskiej dynastii Przemyślidów w celu sprawniejszego zarządzania krajem. Stanowisko to na przestrzeni lat zmieniało swoje znaczenie i funkcje, znane jest też w sąsiednich krajach. Obecnie w Polsce funkcja starosty oznacza osobę kierującą powiatem. Johann Ferber (ur. 20 stycznia 1430, zm. 31 sierpnia 1501) – patrycjusz gdański, rajca od 1475 roku, burmistrz w latach 1479-1501, burgrabia królewski w Gdańsku 1495, reprezentant Gdańska na zjazdach Hanzy.

    W roku 1496 uczestniczył, u boku księcia Bogusława X, w wyprawie do Ziemi Świętej, podczas której został pasowany na rycerza.

    Po powrocie do rodzinnego miasta został rajcą miejskim (1506), a następnie burmistrzem (1510). Wielokrotnie reprezentował Gdańsk na zjazdach miast hanzeatyckich. W roku 1515 otrzymał od króla Zygmunta Starego prawo używania herbu trzy świńskie łby.

    W 1521 roku, w wyniku konfliktu z pospólstwem miasta zmuszony został do opuszczenia Gdańska. Powrócił w roku 1522, ale niepowodzenia, jakich doznał jako dowódca floty w wojnie prowadzonej przez sprzymierzony z Lubeką Gdańsk, pogłębiły jeszcze jego niepopularność. W styczniu 1525 roku został obalony w wyniku wystąpień luterańskiego pospólstwa i plebsu Gdańska przeciwko magistratowi. Był zmuszony do ponownego opuszczenia miasta. Do śmierci (padł ofiarą epidemii) w roku 1529 pełnił funkcję starosty tczewskiego.

    Hanza, Liga Hanzeatycka, Związek Hanzeatycki (z st.-wys.-niem. hansa - grupa) – związek miast handlowych Europy Północnej z czasów Średniowiecza i początku ery nowożytnej. Miasta należące do związku popierały się na polu ekonomicznym, utrudniając pracę kupcom z miast nienależących do związku, jednocześnie zaś stwarzały realną siłę polityczną i niekiedy wojskową.Nadrenia (niem. Rheinland) – kraina historyczna w zachodniej części Niemiec; obecnie w granicach krajów związkowych Nadrenia-Palatynat i Nadrenia Północna-Westfalia.

    Syn Eberharda, Constantin Ferber I, także był burmistrzem Gdańska.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Kazimierz Lepszy (red.): Słownik biograficzny historii powszechnej do XVII stulecia. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1968.
  • Pomorze Gdańskie, Pomorze Nadwiślańskie, Pomorze Wschodnie, Pomerelia (kasz. Pòrénkòwô Pòmòrskô, niem. Pommerellen) – historyczna dzielnica Polski nad dolną Wisłą nad Morzem Bałtyckim w przybliżeniu obejmująca swym obszarem szeroki pas na zachód od dolnej Wisły, tj. wschodnią część województwa pomorskiego oraz północno-zachodnią część województwa kujawsko-pomorskiego. Historycznie Pomorze Gdańskie obejmowało także od zachodu Ziemię Sławieńską, która sąsiadowała z Pomorzem Zachodnim, zaś od Wschodu Pomorze Gdańskie sąsiadowało z Pomezanią i Prusami.WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.




    Warto wiedzieć że... beta

    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Bazylika konkatedralna Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Gdańsku, w skrócie Kościół Mariacki (pot. Korona miasta Gdańska) – historyczna fara Głównego Miasta w Gdańsku, pełniąca funkcję kościoła katolickiego i ewangelickiego (w latach 1572-1945), od 1986 konkatedra diecezji gdańskiej, która w 1992 stała się archidiecezją. Kościół jest dedykowany Najświętszej Marii Panny, nosi wezwanie Wniebowzięcia NMP. Położony jest na placu między ulicami Piwną i Chlebnicką, a Św. Ducha. Od strony Motławy bezpośrednio do jednej z bram świątyni prowadzi ul. Mariacka. Kościół Mariacki jest największą świątynią na świecie zbudowaną z cegły. Jej charakterystyczna sylwetka, której akcentami są masywna zachodnia wieża dzwonna i smukłe narożne wieżyczki tworzy dominantę w panoramie miasta. Zbudowany w latach 1346-1506 kościół jest przykładem gotyku ceglanego, odmiany stylu w architekturze gotyckiej upowszechnionego w krajach basenu Morza Bałtyckiego. Pomimo burzliwych dziejów, świątynia zachowała historyczną formę architektoniczną co poświadcza ikonografia sięgająca XVI wieku oraz bogaty wystrój wnętrza, który tworzą liczne dzieła średniowieczne (m.in. Piękna Madonna Gdańska, Pietà, Ołtarz Koronacji Marii, ołtarz Św. Barbary, Tablica Dziesięciorga Przykazań, zegar astronomiczny) i nowożytne (zespół obrazów i epitafiów z XVI-XVIII stuleci).
    Włocławek (łac. Vladislavia, niem. Leslau) – miasto na prawach powiatu w województwie kujawsko-pomorskim, nad Wisłą, przy ujściu Zgłowiączki, siedziba powiatu włocławskiego. Jedno z głównych miast województwa (3. pod względem wielkości), w przeszłości niejednokrotnie nazywane stolicą Kujaw. Miasto jest siedzibą kurii diecezji włocławskiej.
    Plebs - to najniższa warstwa ludności miejskiej (najbiedniejsi), pozbawiona majątku i obywatelstwa, złożona m.in. z robotników, służby, żebraków i marginesu społecznego, a także czeladników i niewolników.
    Zygmunt I Stary (ur. 1 stycznia 1467 roku w Kozienicach, zm. 1 kwietnia 1548 roku w Krakowie) – od roku 1506 wielki książę litewski, od 1507 roku król Polski. Przedostatni z dynastii Jagiellonów na tronie polskim. Był przedostatnim z sześciu synów Kazimierza IV Jagiellończyka i Elżbiety Rakuszanki, ojcem m.in. Zygmunta II Augusta. Dwukrotnie żonaty: z Barbarą Zápolyą (1512), a po jej śmierci z Boną z rodu Sforzów (1518).
    Bogusław X Wielki (ur. 28 lub 29 maja 1454 zap. w Słupsku lub Darłowie , zm. 5 października 1523 w Szczecinie) – syn Eryka II, księcia wołogoskiego, słupskiego i szczecińskiego oraz Zofii.
    1342-1347 – Dettloff von der Osten 1342-1354 – Henrich Burmeister der Aeltere 1346-1355 – Steffen von der Osten 1354-1374 – Hillebrand Müntzer 1356-1360 – Johann von Stein 1359-1372 – Johann Wallrabe der Aeltere 1361-1362 – Casper Bock 1362-1390 – Gottschalck Naase 1368-1387 – Paul Jann 1372-1385 – Johann Wallrabe der Jüngere 1379-1386 – Johann Wackaw 1381-1384 – Nicklaus Gottsknecht 1384-1392 – Herman Rolberg 1392-1405 – Reinhold Hittfeld 1395-1399 – Lubbert Haacke 1399-1404 – Peter Fürstenau 1402-1418 – Tideman Huxer 1405-1411 – Konrad Leczkow (Conrad Letzkau) 1407-1410 – Peter Vorrath 1408-1411 – Arend Hecht 1411-1417 – Herman Hittfeld 1412-1413 – Albrecht Dödorff 1413-1430 – Gert von der Becke 1415-1416 – Steffen Plötzker (przed 1436) – Nicklaus Rogge 1419-1433 – Johann Beisener 1430-1441 – Peter Holste 1433-1446 – Lucas Meckelfeld 1433-1443 – Heinrich Vorraht 1436-1449 – Meinert Cölmer 1442-1456 – Martin Cremon 1445-1456 – Albrecht Hexer 1447-1480 – Reinhold Niederhoff 1452-1462 – Herman Stargardt

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.03 sek.