EEPROM

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

EEPROM, E²PROM (ang. electrically erasable programmable read-only memory) – rodzaj nieulotnej pamięci komputerowej.

Nośnik danych – przedmiot fizyczny, na którym możliwe jest zapisanie informacji i z którego możliwe jest późniejsze odczytanie tej informacji. Pojęcie nośnika danych jest ściśle związane z informatyką i komputerami, choć definicja powyższa nie wyklucza uznania za nośnik danych np. kartki papieru.

Pamięć EEPROM w odróżnieniu od pamięci EPROM może być kasowana tylko przy użyciu prądu elektrycznego. Liczba zapisów i kasowań jest ograniczona; w zależności od typu i producenta pamięci wynosi od 10 000 do 1 000 000 cykli. Po przekroczeniu tej wartości pamięć ulega uszkodzeniu. Liczba odczytów pamięci EEPROM jest natomiast nieograniczona.

Stosowana jest do przechowywania małej ilości danych, które muszą być dostępne po zaniku zasilania.

Rozwinięciem technologii pamięci EEPROM jest pamięć flash, w której ponadto dzięki zastosowaniu buforów zwiększono szybkość zapisu do pamięci.





Reklama