• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • ECC83



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Diora – przedsiębiorstwo produkcyjne z siedzibą w Dzierżoniowie. Pierwsza polska fabryka produkująca odbiorniki radiowe w okresie po II wojnie światowej.Cokół lampy elektronowej to układ styków stale połączonych z elektrodami znajdującymi się wewnątrz lampy, zapewniający połączenie elektryczne z obwodami zewnętrznymi przy jednoczesnym zachowaniu szczelności lampy (której wnętrze może być wypełnione gazem o ciśnieniu odmiennym od atmosferycznego lub może w nim występować próżnia). Cokół pozwala na umieszczenie lampy w podstawce lampowej. Spośród wielu typów cokołów stosowanych w technice lampowej można wyróżnić: bocznostykowy (np. AZ1), 8-nóżkowe - oktalowy (np. EL34) i loktalowy (np. DL21), heptalowy 7-nóżkowy (np. ECC91), nowalowy - 9-nóżkowy (np. ECC83), a także dekalowy - 10-nóżkowy (np. PFL200). W europejskim literowo-liczbowym systemie oznaczeń lamp pierwsza cyfra liczby dwucyfrowej określa rodzaj cokołu np. 3 oznacza cokół oktalowy. Szczegółowe informacje o cokołach (wraz z rysunkami) są podawane w katalogach lampowych.
    Lampy ECC83 i E83CC (wersja militarno-przemysłowa) różnych producentów europejskich
    ECC83 produkcji słowackiej firmy JJ Electronic
    Lampa ECC83 (podwójna trioda) produkcji Tungsram

    ECC83 jest bardzo popularną lampą elektronową (podwójna trioda) o cokole nowalowym i wszechstronnym zastosowaniu.

    Amerykańskim oznaczeniem lampy ECC83 jest 12AX7A.

    ZK 140 – magnetofon produkowany przez Zakłady Radiowe Kasprzaka w I połowie lat 70., monofoniczny, lampowy (ECC 83, ECL 86 oraz EM 84 jako wskaźnik wysterowania), czterościeżkowy, jednoprędkościowy (prędkość przesuwu taśmy 9,53 cm/s), klasy popularnej. Maksymalna średnica szpuli – 15 cm. Umożliwiał zapis z różnego rodzaju źródeł (od kilku mV w przypadku mikrofonu do ok. 0,4 V; po przekroczeniu tej wartości dochodzi zazwyczaj do przesterowania pierwszego stopnia wzmacniacza zapisu).Trioda – najprostsza i najstarsza lampa wzmacniająca sygnały elektryczne. Ma trzy elektrody – anodę, katodę i siatkę. Trioda umożliwia sterowanie przepływem elektronów z katody do anody przez zmianę napięcia na siatce. Znalazła zastosowanie w licznych układach elektronicznych: wzmacniaczach, generatorach i innych.

    Historia i zastosowania[ | edytuj kod]

    W latach 1947-48 firma RCA wprowadziła na rynek lampę 12AX7 – podwójną triodę o dużym wzmocnieniu i nowym cokole nowalowym (9-nóżkowym). W odpowiedzi Philips (wraz z zależnymi firmami Amperex i Mullard) opracował ECC83, podobną lampę, o znacząco mniejszym mikrofonowaniu i przekonstruowanym grzejniku (biflarnym), który umożliwiał stosowanie lampy również w układach z szeregowym żarzeniem i powodował mniejszy przydźwięk. Spowodowało to swoistą "walkę na ogłoszenia". W rezultacie amerykański Sonoton wprowadził lampę 7025, o właściwościach takich samych jak ECC83. Większość amerykańskich firm wkrótce podjęła produkcję tak zmodernizowanej 12AX7 pod nazwą 12AX7A, niektóre zmodyfikowały konstrukcję pozostając przy starej nazwie.

    Przydźwięk, przydźwięk sieci albo "brum" – zakłócenie, powstające we wstępnych obwodach wzmacniaczy akustycznych, słyszalne jako buczenie, brzęczenie albo warkot o częstotliwości dominującej równej częstotliwości sieci energetycznej, czasem jej drugiej harmonicznej.Żarzenie – emitowanie światła przez rozgrzane ciała. Minimalna temperatura, w której dane ciało zaczyna się żarzyć, zależy od zdolności emisyjnej tego ciała.

    ECC83/12AX7A to lampa o bardzo wszechstronnym zastosowaniu, masowo stosowana w różnorakich układach prądu stałego i małej częstotliwości, zarówno w sprzęcie powszechnego użytku, jak układach profesjonalnych i przemysłowych.

    W Polsce ECC83 były produkowane w niewielkim zakresie, natomiast UNITRA rozprowadzała lampy importowane. Diora zastosowała lampy ECC83 w radioodbiornikach Aria, Boston, Carmen Stereo oraz we wzmacniaczu DSL-201, a ZRK w odbiornikach Capella, Eroica, Turandot, Wirtuoz oraz w magnetofonach ZK 120 i ZK 140. Łódzka Fonica zastosowała je w szafach grających M-110 Meloman, M-122 i M-123 oraz we wzmacniaczach W 600, W 701 i WG-260 Stereo.

    Aria 62128 - polski radioodbiornik z wbudowanym gramofonem produkowany w Zakładach Radiowych Diora. Umożliwia odbiór stacji na falach długich, średnich, krótkich i UKF. Posiada oddzielną regulację tonów niskich i wysokich, obrotową antenę ferrytową, gniazda antenowe i wyjście głośnikowe. Układ odbiornika (superheterodynowy) zawiera 6 lamp elektronowych (ECC 85, ECH 81, EBF 89, ECC83, EL84 i EM 84) i 2 diody germanowe (DOG-53). Wbudowany gramofon pracuje z prędkościami obrotowymi 78, 45, 33 1/3 obr/min.Wzmacniacz operacyjny to wielostopniowy, wzmacniacz różnicowy prądu stałego, charakteryzujący się bardzo dużym różnicowym wzmocnieniem napięciowym rzędu stu kilkudziesięciu decybeli i przeznaczony zwykle do pracy z zewnętrznym obwodem sprzężenia zwrotnego, który decyduje o głównych właściwościach całego układu (zob. też wzmacniacz ze sprzężeniem zwrotnym).


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Szafa grająca - automatyczne urządzenie do odtwarzania płyt gramofonowych zamknięte w dużej obudowie. Składa się z odtwarzacza i urządzenia wybierającego jedną płytę z zestawu. Uruchamiany przez wrzucenie monety. Używany jest w lokalach rozrywkowych. W Polsce gramofonowe szafy grające produkowała firma Fonica .
    ZK-120 - dwuścieżkowy, monofoniczny, lampowy magnetofon szpulowy, produkowany przez Zakłady Radiowe im. M. Kasprzaka w Warszawie na licencji niemieckiej firmy Grundig, przystosowany do zasilania z sieci prądu zmiennego 220 V; 50 Hz. Umożliwia odtwarzanie taśmy magnetofonowej przez wewnętrzny głośnik, bądź podłączenie zewnętrznego 4 omowego głośnika; zapis dźwięku z mikrofonu, odbiornika radiowego lub telewizyjnego; szybkie przewijanie taśmy. Magnetofon posiada regulację głośności sprzężoną z wyłącznikiem sieciowym oraz regulację barwy dźwięku. Magnetofony te nie zostały wyposażone w licznik taśmy (zamiast niego, zastosowano skalę umieszczoną pomiędzy talerzykami). Wskaźnik wysterowania lampowy (EM84). Produkcja ruszyła w ZRK w 1969 roku, na licencji Grundiga (model TK-120).
    Turandot - polski radioodbiornik produkowany w Zakładach Radiowych im. Marcina Kasprzaka w Warszawie. Umożliwia odbiór stacji na falach długich, średnich, krótkich i UKF. Posiada 8 obwodów strojonych (9 dla UKF), wbudowaną antenę ferrytową, pojemnościową i dipolową, regulatory barwy tonów (klawiszowe i dwa obrotowe), oraz gniazda antenowe, gramofonowo-magnetofonowe i głośnikowe. Układ odbiornika (superheterodynowy), zmontowany jest na płytce drukowanej i zawiera 6 lamp elektronowych (ECH 81, ECC 85, EBF 89, ECC 83, EL 84 i EM 80), 2 diody germanowe (DOG 53) i prostownik selenowy (SPS-6B-250/100).
    RCA ( Radio Corporation of America) - amerykańska firma elektroniczna istniejąca w latach 1919 - 1986 . Założycielem i głównym menażerem był David Sarnoff. RCA wsławiła się uruchomieniem pierwszej sieci radiowych stacji nadawczych NBC. W okresie międzywojennym firma była głównym w USA producentem lamp elektronowych, głównie pod marką Radiotron. Produkowała też m.in. gramofony , odbiorniki radiowe, telewizory. W 1939 r. RCA zaprezentowana na Wystawie Światowej w Nowym Jorku w pełni elektroniczny system telewizyjny. Po II wojnie światowej w firmie tej opracowano system telewizji kolorowej NTSC.
    DSL-201 – pierwszy polski radioodbiornik stereofoniczny klasy Hi-fi, produkowany na początku lat 70. przez Zakłady Radiowe Unitra-Diora.
    Łódzkie Zakłady Radiowe Fonica (ZWAT, ŁZR Fonica, T-4) – nieistniejące obecnie łódzkie przedsiębiorstwo zajmujące się produkcją urządzeń i podzespołów telekomunikacyjnych i elektronicznych. Wchodziło w skład Zjednoczenia Przemysłu Elektronicznego i Teletechnicznego UNITRA, a od 1978 Zjednoczenia Przemysłu Elektronicznego Unitra-Dom.
    Komputer analogowy (maszyna analogowa) – komputer przetwarzający sygnał ciągły (analogowy) przeważnie elektryczny.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.024 sek.