• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • EBCDIC

    Przeczytaj także...
    Symbol (z gr. σύμβολον) – semantyczny środek stylistyczny, który ma jedno znaczenie dosłowne i nieskończoną liczbę znaczeń ukrytych. Odpowiednik pojęcia postrzegany zmysłowo. Najbardziej ogólnie jest to zastąpienie jednego pojęcia innym, krótszym, bardziej wyrazistym lub najlepiej oddającym jego naturę, albo mniej abstrakcyjnym. Jest to znak odnoszący się do innego systemu znaczeń, niż do tego, do którego bezpośrednio się odnosi. Przykładowo symbol lwa oznacza nie tylko dany gatunek zwierzęcia, lecz często także siłę lub władzę. Symbole są pewnymi znakami umownymi, które w różnych kulturach mogą mieć różne znaczenia - to odróżnia symbol od jednoznacznej alegorii. Znaczenia szczególne to między innymi:Znaki pisarskie – znaki stanowiące pismo, symbole graficzne oznaczające dźwięki mowy lub znaczenia myślowe. Ciąg znaków pisarskich nazywamy tekstem.
    ISO/IEC 8859 – zestaw standardów służących do kodowania znaków za pomocą 8 bitów. Standardy te zostały utworzone przez European Computer Manufacturers Association w połowie lat osiemdziesiątych, po czym zostały uznane przez Międzynarodową Organizacją Normalizacyjną.

    EBCDIC (ang. Extended Binary-Coded Decimal Interchange Code, czyli rozszerzony dziesiętny kod wymiany o zapisie dwójkowym) to ośmiobitowe kodowanie znaków używane do dziś, głównie w systemach IBM mainframe i midrange, a także systemach Fujitsu, Siemens, Bull, Unisys. Można w nim zapisać do 256 różnych symboli, jednak kodowanie EBCDIC występowało w wielu wersjach, odmiennych dla różnych państw. Alternatywny system ASCII wykorzystuje 7 bitów i koduje na nich 128 znaków o numerach 0–127. Rozszerzenia ASCII, takie jak CP852, CP1250, ISO-8859, wykorzystują 8. bit i numerom kodowym 128–255 przypisują nowe różne znaki.

    CP852 (Code page 852, CP 852, IBM 852, OEM 852, MS-DOS Latin 2, PC Latin 2, Slavic (Latin II)) – 8-bitowe kodowanie znaków stosowane w systemach operacyjnych MS-DOS, PC-DOS, DR-DOS i FreeDOS, w zamyśle mające zawierać znaki języków krajów Europy Wschodniej opartych na alfabecie łacińskim. Analogicznie jak w przypadku kodowania CP850, niektóre litery ze znakami diakrytycznymi zastąpiły niektóre istniejące w CP437 znaki semigrafiki i symbole matematyczne. Od czasu rozpowszechnienia się systemów operacyjnych Windows 3.x, a zwłaszcza Windows 95 i Windows NT 4.0, wykorzystujących kodowanie Windows-1250 i (w różnym stopniu) unikod, znaczenie kodowania CP852 zaczęło bardzo szybko maleć, choć nadal jest ono wykorzystywane w aplikacjach pisanych dla systemu operacyjnego DOS lub nie posiadających interfejsu graficznego (przeznaczonych do uruchamiania w oknie DOS względnie oknie konsoli), w tym programach księgowych, magazynowych itp.Unicode – komputerowy zestaw znaków mający w zamierzeniu obejmować wszystkie pisma używane na świecie. Definiują go dwa standardy – Unicode oraz ISO 10646. Znaki obu standardów są identyczne. Standardy te różnią się w drobnych kwestiach, m.in. Unicode określa sposób składu.

    Pojedynczy znak zapisywany jest na 8 bitach podzielonych na dwie części. Pierwsze 4 bity, nazywane strefą, oznaczają grupę do jakiej dany znak należy, podczas gdy ostatnie 4 bity, zwane cyfrą, identyfikują konkretny znak.

    Tabela przedstawia kody znaków w kodzie CCSID 500, który jest wariantem EBCDIC. Znaki 0x00–0x3F i 0xFF to znaki sterujące, 0x40 – spacja, 0x41 – spacja niełamliwa, a 0xCA – miękki łącznik.

    Zobacz też[]

  • Unicode
  • kod BCD
  • kod Baudot
  • (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});
    Kod Baudot (od nazwiska jego wynalazcy Émile Baudot) - zestaw znaków używanych w dalekopisach, pierwowzór kodów EBCDIC oraz ASCII.BCD (ang. Binary-Coded Decimal czyli dziesiętny zakodowany dwójkowo) – sposób zapisu liczb polegający na zakodowaniu kolejnych cyfr dziesiętnych liczby dwójkowo przy użyciu czterech bitów stosowany w elektronice i informatyce. Taki zapis pozwala na łatwą konwersję liczby do i z systemu dziesiętnego, jest jednak nadmiarowy (wykorzystuje tylko 10 czterobitowych układów z 16 możliwych).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    IBM (ang. International Business Machines Corporation; potocznie zwany Big Blue, NYSE: IBM) – jeden z najstarszych koncernów informatycznych.
    Windows-1250, CP-1250 - strona kodowa używana przez system Microsoft Windows do reprezentacji tekstów w językach środkowoeuropejskich używających alfabetu łacińskiego, takich jak: albański, chorwacki, czeski, polski, rumuński, słowacki, słoweński, czy też węgierski. Może być także użyta w przypadku niemieckojęzycznych tekstów; będą one wtedy identyczne, jak te kodowane w Windows-1252.
    ASCII [aski] (ang. American Standard Code for Information Interchange) – 7-bitowy kod przyporządkowujący liczby z zakresu 0-127: literom (alfabetu angielskiego), cyfrom, znakom przestankowym i innym symbolom oraz poleceniom sterującym. Na przykład litera "a" jest kodowana liczbą 97, a znak spacji jest kodowany liczbą 32.
    Dywiz, czyli łącznik – znak pisarski oznaczony znakiem "-" w postaci krótkiej poziomej kreski (krótszej od pauzy i półpauzy) uniesionej ponad podstawową linią pisma. Ma szerokie i bardzo różnorodne zastosowanie.
    Bit (w ang. kawałek, skrót od binary digit, czyli cyfra dwójkowa) – najmniejsza ilość informacji potrzebna do określenia, który z dwóch równie prawdopodobnych stanów przyjął układ. Jednostka logiczna.
    Spacja niełamiąca, spacja niełamliwa, spacja niepodzielna (ang. non-breaking space) – znak spacji, który wygląda na ekranie tak samo, jak spacja zwykła, lecz nie pozwala łamać w danym miejscu wiersza tekstu.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.019 sek.