• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Dzienniki Hitlera

    Przeczytaj także...
    The Sunday Times – brytyjski tygodnik o profilu społeczno-politycznym ukazujący się w niedziele, wydawany przez News UK (część News Corp), siostrzana gazeta dziennika The Times.Drezno (niem. Dresden, górnołuż. Drježdźany, czes. Drážďany, dawniej Drezdno) – miasto we wschodnich Niemczech na Pogórzu Zachodniosudeckim, położone nad Łabą, stolica kraju związkowego Saksonia. Aglomeracja drezdeńska liczy ok. 1,036 mln mieszkańców (2004).
    III Rzesza Niemiecka (niem. Das Dritte Reich) – nieoficjalna nazwa państwa niemieckiego pod rządami NSDAP w latach 1933–1945. Oficjalnie państwo nosiło nazwę Rzesza Niemiecka (Deutsches Reich), od 1938 (po Anschlussie Austrii) używano także nazwy Rzesza Wielkoniemiecka (Großdeutsches Reich).

    Dzienniki Hitlera lub pamiętniki Hitlera – jedna z najsłynniejszych mistyfikacji w powojennej historii Niemiec. Rzekome pamiętniki (62 tomy) zakupione zostały w kilku partiach w latach 1981–1983 przez niemiecki tygodnik Stern, za łączną sumę 9,3 mln marek. Ich istnienie zostało publicznie ogłoszone 25 kwietnia 1983. Stern zorganizował tego dnia międzynarodową konferencję prasową, wydał specjalny numer poświęcony znalezisku i rozpoczął druk fragmentów dzienników. Prawa do przedruku kupiło kilka czasopism zagranicznych, m.in. Paris Match i The Sunday Times.

    David John Cawdell Irving (ur. 24 marca 1938) – brytyjski pisarz i publicysta, autor szeregu książek o tematyce historycznej, jeden z czołowych negacjonistów.Niemiecka Republika Demokratyczna (oficjalny skrót NRD; niem. Deutsche Demokratische Republik, DDR) – dawne państwo położone w Europie Środkowej powstałe 7 października 1949 na terenie byłej radzieckiej strefy okupacyjnej (niem. Sowjetische Besatzungszone in Deutschland, SBZ). Likwidacja NRD nastąpiła 3 października 1990, gdy powstałe w jej miejsce landy przystąpiły do RFN tworząc jednolite Niemcy.

    Publikacja wywołała konsternację historyków, część z nich, konsultowana przez redakcję przed publikacją, skłaniała się do uznania ich za autentyczne, wśród nich uznane autorytety: urodzony w Niemczech amerykański historyk Gerhard Weinberg i brytyjski biograf Hitlera Hugh Trevor-Roper. Najgłośniejszym sceptykiem był brytyjski publicysta, jeden z czołowych negacjonistów, David Irving, choć i on zmienił zdanie w trakcie dyskusji i uznał autentyczność Dzienników. Stern powoływał się dodatkowo na wyniki analiz grafologicznych, według których dzienniki zostały napisane ręką Hitlera. Jak się jednak później okazało, dostarczone grafologom materiały porównawcze były w znacznej części wytworzone przez tego samego fałszerza, co same dzienniki.

    Scenariusz – to materiał literacki będący podstawą realizacji fabuły. Scenariusz może sam w sobie stanowić utwór oryginalny, być przeróbką utworu dramatycznego zawierającego dialogi i odautorskie didaskalia, czy też przeróbką dzieła literackiego nie dramaturgicznego (adaptacja scenariuszowa opowiadania, powieści, noweli, itp.). Scenariusz przystosowuje dramat, słuchowisko, utwór niedramatyczny, itp. oraz składniki takiego utworu do wymagań sceny, filmu fabularnego, filmu dokumentalnego, spektaklu telewizyjnego czy nagrania radiowego. Scenariusz opierający się na specjalnie napisanym przez scenarzystę lub reżysera (film autorski), oryginalnym utworze dla filmu, zwany jest scenariuszem filmowym.Archiwista, archiwariusz (łac. archi(v)um - archiwum, gr. archeíon - gmach rządowy, l.mn. archeía - archiwa, archē - przyczyna) - pracownik, kustosz archiwum, znawca zbiorów archiwalnych. Jest to zawód wiążący się z działaniami mającymi na celu przechowywanie dokumentów dla ich późniejszego udostępniania. Archiwistę zatrudniają m.in. urzędy państwowe, instytucje, zakłady pracy.

    Fałszerstwo zostało zdemaskowane po niecałych dwóch tygodniach od ogłoszenia. 5 maja zespół ekspertów złożony z pracowników Federalnej Policji Kryminalnej RFN, archiwistów i materiałoznawców ogłosił, że rzekome dzienniki są wykonanym grubo po wojnie fałszerstwem, określając je wręcz mianem „groteskowo prostackiego”. Głównym dowodem był wynik analiz papieru, atramentu i innych materiałów, z których wykonane były zeszyty. Wykryto w nich komponenty, które nie były stosowane w przemyśle przed rokiem 1945. Eksperci orzekli, że papier wyprodukowany został po roku 1954, zaś atrament w niektórych tomach był „nie starszy, niż 12 miesięcy”. Historycy bez trudu wskazali też źródło książkowe, którym posługiwał się fałszerz dla odtworzenia warstwy faktograficznej. Był nim zbiór przemówień Hitlera z komentarzami, autorstwa Maxa Domarusa. Dzienniki powtarzały luki i błędy tej publikacji, a miejscami zawierały dosłownie przepisane z niej fragmenty tekstu.

    Kłamstwo oświęcimskie (negacjonizm, rewizjonizm Holocaustu; ang. Holocaust Denial, niem. Holocaustleugnung, fra. négationnisme, hiszp. negacionismo) – twierdzenie w języku prawnym przyjmujące, że powszechnie przyjęta interpretacja holocaustu jest albo w dużym stopniu przesadzona, albo całkowicie zafałszowana. Zwolennicy, na przykład były prezydent Iranu Mahmud Ahmadineżad, twierdzą, że dominujące w świecie zachodnim poglądy to w rzeczywistości efekt ideologicznej manipulacji. Manipulacja ta miałaby służyć legitymizacji tezy o moralnej wyższości zwycięskich idei demokracji liberalnej nad narodowym socjalizmem.Stuttgart – miasto na prawach powiatu w Niemczech, stolica i największe miasto kraju związkowego Badenia-Wirtembergia, siedziba rejencji Stuttgart oraz regionu Stuttgart.
    Konrad Kujau, autor fałszerstwa

    Po ujawnieniu tej ekspertyzy Stern zakończył przedruk dzienników, przeprosił swoich czytelników i ujawnił źródło z którego fałszerstwa nabył. Dzienniki kupował dla Sterna dziennikarz Gerd Heidemann, sam zapalony kolekcjoner pamiątek z III Rzeszy. Pisane odręcznie 62 tomy, miały jakoby uratować się z katastrofy samolotu ewakuującego rzeczy Hitlera, która miała miejsce 21 kwietnia 1945 pod Dreznem. Sprzedawca podawał się za pośrednika, prawdziwym sprzedawcą był rzekomo emerytowany generał, który przechował pamiętniki w NRD by wreszcie, po latach przemycać je w fortepianach na Zachód. Ich twórcą okazał się być ów rzekomy pośrednik, w rzeczywistości fałszerz ze Stuttgartu, Konrad Kujau, specjalizujący się w podrabianiu pisma i rysunków Hitlera. Kujau był też autorem większości z 700 przypisywanych Hitlerowi rysunków i obrazów opublikowanych w roku 1983 w albumie Adolf Hitler: Nieznany artysta.

    Grafologia w kryminalistyce – technika śledcza zwana ekspertyzą pismoznawczą polegająca na badaniu autentyczności pisma i ustalania tożsamości jego autora, bądź potwierdzenia lub wykluczenia osoby z kręgu podejrzanych.Stern ("gwiazda") - ilustrowany tygodnik ukazujący się w Niemczech. Założony w 1948 roku, obecny nakład to około miliona egzemplarzy.

    Kujau i Heidemann zostali aresztowani i skazani w roku 1985 za oszustwo, a Heidemann także za defraudację, na kary odpowiednio czterech i pół roku oraz czterech lat i ośmiu miesięcy więzienia. Stern stracił wiarygodność i odnotował znaczny spadek sprzedaży przez kilka miesięcy po aferze. Redaktor naczelny tygodnika Peter Koch stracił pracę. Ucierpiała też reputacja ekspertów, którzy potwierdzali wcześniej autentyczność dzienników.

    Marka niemiecka – jednostka monetarna w Niemczech od 1873 roku. 1 marka dzieliła się na 100 fenigów. Zastąpiona przez euro 1 stycznia 2002 (po kursie 1,95583 marki za 1 euro).Adolf Hitler (ur. 20 kwietnia 1889 w Braunau am Inn, zm. 30 kwietnia 1945 w Berlinie) – niemiecki polityk, kanclerz Rzeszy od 30 stycznia 1933, Wódz i kanclerz Rzeszy (niem. Führer und Reichskanzler) od 1 sierpnia 1934 (łącząc stanowiska prezydenta i kanclerza Rzeszy), przywódca Narodowo-Socjalistycznej Niemieckiej Partii Robotników (NSDAP), Człowiek Roku 1938 według tygodnika „Time”, ideolog niemieckiej odmiany faszyzmu zwanej od jego nazwiska hitleryzmem, narodowym socjalizmem lub nazizmem – od niemieckiej nazwy partii (niem. Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei), twórca i dyktator III Rzeszy niemieckiej, zbrodniarz wojenny, odpowiedzialny za zbrodnie przeciw ludzkości.

    Historia tej mistyfikacji stała się podstawą scenariusza filmu Schtonk!.

    Przypisy

    1. Max Domarus: Hitler: Reden und Proklamationen 1932–1945. Kommentiert von einem deutschen Zeitgenossen. Bolchazy–Carducci Publishers. ISBN 0865163294.
    2. Billy F. Price: Adolf Hitler: The Unknown Artist. Stephen Cook, 1984. ISBN 0961289406.

    Bibliografia[]

  • Rafał Kaftan, Fałszerstwa dokumentów historycznych, praca magisterska na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2003, link
  • (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.023 sek.