• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Dzieje grzechu - film 1911

    Przeczytaj także...
    Melodramat (gr.) – gatunek literacki lub filmowy o sensacyjnej fabule, zwykle miłosnej, nasyconej patetyczno-sentymentalnymi efektami i kończącej się z reguły pomyślnie dla bohaterów szlachetnych, a źle dla tzw. "czarnych charakterów". Początki melodramatu sięgają XVIII wieku, kiedy był to utwór dramatyczny opatrzony muzyką. Schemat miłości w melodramacie: miłość + przeszkoda nie do pokonania = cierpienie. Melodramat zatem to film o miłości trudnej lub niemożliwej do zrealizowania.Jezioro Genewskie (hist. Jezioro Lemańskie, fr. Lac Léman lub Lac de Genève, wł. Lago Lemano lub Lago di Ginevra, niem. Genfersee) – jezioro w Szwajcarii i Francji, położone w obniżeniu tektonicznym między Alpami i Jurą. Największe w Alpach i Europie Zachodniej. Jezioro Genewskie nie zostało uznane największym jeziorem w Szwajcarii ze względu na obszar należący również do Francji.
    IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza danych na temat filmów i ludzi z nim związanych. Zawiera informacje o aktorach, reżyserach, scenarzystach, producentach, montażystach, operatorach, muzykach itd. Informacje nie ograniczają się do kinematografii amerykańskiej.

    Dzieje grzechu – polski melodramat z 1911 roku, uznawany za pierwszy polski pełnometrażowy film fabularny. Jest to uproszczona ekranizacja powieści Stefana Żeromskiego pod tym samym tytułem. Obecnie obraz ten uważa się za zaginiony.

    Dzieje grzechu - polski film dramatyczny z 1975 roku. Film jest trzecią z kolei ekranizacją powieści Stefana Żeromskiego pod tym samym tytułem.Dzieje grzechu – film włoski Giulio Rufini i wytwórni Corso z 1918 roku; uproszczona ekranizacja powieści Stefana Żeromskiego pod tytułem (La storia di un peccato) w reżyserii Carmine Gallone. Główną rolę Ewy Pobratymskiej zagrała Soava Gallone.

    Zarys fabuły[ | edytuj kod]

    Z notatek prasowych wynika, iż film był dość wierną adaptacją, przedstawiającą na ekranie istotne wątki powieści. Prezentował on skrótowo szereg scen rozgrywających się na tle warszawskich ulic i parków. Następnie, w wyniku zawiązanego w takiej scenerii dramatu, zdaniem recenzentów „bohaterów los rzuca jak pionki po szachownicy niedoli”. Na ekranie przewijały się rozmaite sceny przedstawiające wybrzeże Adriatyku, Paryż, Jezioro Genewskie i Wiedeń. W finałowej scenie Ewa Pobratyńska ginie zastrzelona przez Pochronia.

    Stefan Żeromski herbu Jelita (ur. 14 października 1864 w Strawczynie, zm. 20 listopada 1925 w Warszawie) – polski prozaik, publicysta, dramaturg, nazwany „sumieniem polskiej literatury”, wolnomularz; pierwszy prezes Polskiego PEN Clubu.Aniela Bogusławska (właśc. Aniela Dąbrowska) (ur. 24 sierpnia 1874 w Warszawie, zm. 19 września 1931 tamże) – warszawska aktorka, poetka i pisarka.

    Obsada[ | edytuj kod]

  • Maria Mirska – Ewa Pobratyńska
  • Teodor Roland – Łukasz Niepołomski
  • Stanisław Knake-Zawadzki – Antoni Pochroń
  • Wojciech Brydziński – Zygmunt Szczerbic
  • Władysław Wojdałowicz – Pobratyński (ojciec Ewy)
  • Antoni Bednarczyk – Płaza-Spławski
  • Karol Karliński
  • Aniela Bogusławska
  • Jan Janusz
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Stanisław Janicki, Polskie filmy fabularne 1902-1988, wyd. 1, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1990, s. 10, ISBN 978-83-221-0503-0, OCLC 24209334.
    2. Dzieje grzechu, FilmPolski.pl [dostęp 2017-12-04].

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Dzieje grzechu – film z 1918
  • Dzieje grzechu – film z 1933
  • Dzieje grzechu – film z 1975
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Dzieje Grzechu w bazie IMDb (ang.)
  • Maria Mirska, de domo Laskowska, primo voto Kicińska (ur. 30 maja 1888, zm. w styczniu 1945) – polska aktorka teatralna i filmowa. Imię Maria było jej prawdziwym imieniem, natomiast Mirska był to jej pseudonim artystyczny. Grała na scenach teatrów w wielu miastach Polski (ówczesnego zaboru rosyjskiego) i Rosji. Po odzyskaniu niepodległości, w czasie dwudziestolecia międzywojennego, występowała w Warszawie i w innych polskich miastach. Podczas II wojny światowej występowała w teatrach okupowanej Warszawy. Dzieje grzechu - powieść Stefana Żeromskiego, która ukazała się w 1908 r. w wersji książkowej. Wcześniej powieść ukazywała się w „Nowej Gazecie” w odcinkach. Było to w latach 1906-1908. Dzieło jest określane mianem „powieści seksualnej” lub „kolejowego romansu”. Powieść ze względu na swoją tematykę wzbudzała wiele kontrowersji zarówno wśród czytelników jak i krytyków literackich. Dzieje grzechu to historia człowieka zniewolonego, którego grzech prowadzi do totalnego upadku, bez możliwości ponownego powstania. Żeromski skupia się na portrecie psychologicznym. Opisuje wewnętrzne przeżycia głównej bohaterki - Ewy Pobratyńskiej. Żeromski ukazuje zawikłane losy kobiety, która poprzez porzucenie przez ukochanego popada w depresję i stacza się. Od tej pory jej życie zmierza w niewłaściwym kierunku. Morduje swoje dopiero co narodzone dziecko, spotyka się z podejrzanymi mężczyznami, a potem zostaje prostytutką. Na końcu ginie, zamordowana przez kochanka. Powieść była ekranizowana trzy razy - w 1911, 1933 i 1975 roku.




    Warto wiedzieć że... beta

    Dzieje grzechu – polski film fabularny z 1933, ekranizacja powieści Dzieje grzechu (1908) Stefana Żeromskiego w reżyserii Henryka Szaro.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.01 sek.