• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Dysydenci

    Przeczytaj także...
    Prezbiterianizm lub Kościół Prezbiteriański – część protestanckich kościołów reformowanych. Władze w kościołach sprawują wybierani przez wiernych starsi. Kościoły Prezbiteriańskie zaczęły rozprzestrzeniać się w XVI wieku, impulsem do tego była reformacja zapoczątkowana przez Marcina Lutra w 1517 roku. Głównym propagatorem był John Knox, który był Szkotem, studiował on z Janem Kalwinem w Genewie.Daniel Defoe (właściwie Daniel Foe, ur. 22 września 1660, zm. 24 kwietnia 1731) – pisarz angielski, prekursor nowożytnej powieści.
    Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu. Kościół katolicki jest jednym z trzech głównych nurtów chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.

    Dysydenci (ang. dissenter, z łac. dissentire = odłączony, odstępca) – tradycyjne, wychodzące już z użycia, określenie wiernych tych Kościołów protestanckich, które w Anglii, Walii, Szkocji i Irlandii były odrębne od Kościołów państwowych tj. Kościoła Anglii i Kościoła Szkocji.

    Joseph Priestley (ur. 13 marca 1733 w Birstall, zm. 6 lutego 1804 w Northumberland) – angielski chemik, filozof, duchowny i pedagog.Kościół Anglii (ang. Church of England, łac. Ecclesia Anglicana) - najstarszy i największy z Kościołów anglikańskich. Członek i wiodący przedstawiciel Wspólnoty Anglikańskiej; członek Wspólnoty Porvoo, grupującej dwanaście Kościołów anglikańskich i luterańskich.

    Po raz pierwszy oficjalnie użyto tego określenia (Protestant Dissenters) w ustawie o tolerancji (Act of Toleration) z 1688 roku. Nazywani tak byli przede wszystkim prezbiterianie, kongregacjonaliści, baptyści, kwakrzy i metodyści.

    W XVIII wieku dysydentami nazywano także brytyjskich katolików. Od połowy tego wieku na określenie dysydentów zaczęto zamiennie stosować nazwę "nonkonformiści" (ang. Nonconformists).

    Znani dysydenci[ | edytuj kod]

  • John Bunyan
  • Daniel Defoe
  • George Fox
  • Matthew Henry
  • James Legge
  • Joseph Priestley
  • William Carey
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Michael R. Watts, The Dissenters. From the Reformation to the French Revolution, Oxford 1978 ​ISBN 0-19-822460-5
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Informacje o wspólnotach dyssenterskich (ang.)
  • George Fox (ur. we wrześniu 1624, zm. 13 stycznia 1691) – angielski dysydent i założyciel Religijnego Towarzystwa Przyjaciół, skupiającego chrześcijan powszechnie znanych jako kwakrzy (ang. Quakers). Żył w czasach wielkiego przewrotu społecznego. Wystąpił przeciwko władzom religijnym i politycznym, zaproponował radykalne i bezkompromisowe podejście do wiary chrześcijańskiej. Jeździł po całej Wielkiej Brytanii jako kaznodzieja, za co był prześladowany przez władze.William Carey (ur. 17 sierpnia 1761, zm. 9 czerwca 1834) – angielski misjonarz oraz kaznodzieja reformowanych baptystów, znany jako "ojciec nowożytnych misji". Carey był jednym z założycieli Baptystycznego Towarzystwa Misyjnego. Pracę misyjną wykonywał w położnej niedaleko Kalkuty duńskiej kolonii Serampore. Przetłumaczył całą Biblię na język bengalski, sanskryt, hindi, zaś Nowy Testament oraz fragmenty Starego Testamentu na kilkadziesiąt innych języków i dialektów – głównie Indii.




    Warto wiedzieć że... beta

    Protestantyzm – jedna z głównych gałęzi chrześcijaństwa, obok katolicyzmu i prawosławia, na którą składają się wyznania religijne powstałe na skutek ruchów reformacyjnych wewnątrz Kościoła rzymskokatolickiego rozpoczętych wystąpieniem Marcina Lutra w XVI wieku oraz ruchów przebudzeniowych w łonie macierzystych wyznań protestanckich w kolejnych stuleciach.
    John Bunyan (ur. 28 listopada 1628 w Harrowden – zm. 31 sierpnia 1688) – angielski pisarz chrześcijański i kaznodzieja protestancki (baptystyczny). Jest autorem Wędrówki Pielgrzyma – jednej z najsłynniejszych i najpoczytniejszych książek chrześcijańskich. Wszystkie swoje książki napisał w ciągu dwunastoletniego pobytu w więzieniu, do którego został wtrącony w 1660 za niepodporządkowanie się zakazowi prowadzenia zgromadzeń religijnych niezatwierdzonych przez władze. W 1672 r. został zwolniony i od razu mianowano go kaznodzieją. W Kościele Anglii jest wspominany 30 sierpnia.
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    Anglia (ang. England, język staroangielski Englaland) – w przeszłości samodzielne królestwo, obecnie największa i najludniejsza część składowa Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. Anglię zamieszkuje 83% całkowitej populacji państwa. Region zajmuje dwie trzecie wyspy Wielkiej Brytanii i posiada granice lądowe z Walią na zachodzie i Szkocją na północy. Wyspa oblewana jest przez Morze Północne, Morze Irlandzkie, Ocean Atlantycki i kanał La Manche. Stolicą Anglii jest Londyn.
    Baptyzm – nurt chrześcijaństwa należący do protestantyzmu, akcentujący indywidualizm w relacji do Boga i nadrzędną rolę Pisma Świętego. Zbawienie nie jest według baptystów osiągalne na podstawie uczynków, lecz jedynie łaską Boga przez osobistą wiarę w zbawcze dzieło odkupienia z grzechu poprzez ofiarę Jezusa Chrystusa. Baptyści udzielają chrztu wyłącznie tym, którzy świadomie wyrażają żal za grzechy i wyznają wiarę w Chrystusa. Akcentują autonomię poszczególnych zborów, są też zwolennikami rozdziału kościoła i państwa. Większość baptystów reprezentuje ewangelikalne chrześcijaństwo, choć istnieją także nieliczne wyznania baptystyczne przynależące do liberalnego nurtu protestantyzmu.
    Kongregacjonalizm (od łac.: congregatio = wspólnota) – forma organizacji Kościołów protestanckich, której podstawą jest niezależność i autonomia poszczególnych wspólnot. Kongregacjonalizm jest jednym z ważnych kierunków w protestantyzmie, przede wszystkim w USA i Wielkiej Brytanii.
    Szkocja (gael. Alba, wym. [ˈalˠ̪apə]; sco. i ang. Scotland) – kraj stanowiący część Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. W przeszłości był niezależnym królestwem. Obejmuje północną część wyspy Wielkiej Brytanii oraz archipelagi: Hebrydy, Orkady i Szetlandy. Na południu graniczy z Anglią. Krajobraz w przeważającej części wyżynny i górski. Klimat umiarkowanie ciepły, wybitnie morski. Stolicą Szkocji jest Edynburg, a największym miastem Glasgow.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.011 sek.