Dysk wirtualny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dysk wirtualny - określenie zasobów pamięci masowej w komputerze niedostępnych bezpośrednio w systemie, lecz udostępnionych przez specjalny program w taki sposób, jakby były fizycznie obecne.

Obraz – dokładna kopia nośnika (płyty kompaktowej, dysku twardego, dyskietki) lub partycji, najczęściej zapisana w pojedynczym pliku. Z obrazu można wykonać dowolną liczbę kopii oryginalnego nośnika lub partycji. Często określa się obrazem tzw. projekt płyty CD bądź plikopartycję.subst jest komendą w systemach operacyjnych DOS, IBM OS/2 oraz Microsoft Windows używanych w celu utworzenia substytutu ścieżki na fizycznym lub logicznym dysku udostępnionym jako dysk wirtualny. W przeszłości komenda była używana w celu uwidocznienia ukrytego dysku, co stanowiło proste lecz mało skuteczne zabezpieczenie przed nieuprawnionym dostępem na komputerze PC.

Zazwyczaj, jako dyski wirtualne, podłącza się w systemie obraz płyty CD lub DVD (np. w formacie .iso lub .nra).

Wirtualizacja – proces symulowania przez oprogramowanie istnienia zasobów logicznych, które wykorzystują ustalone podczas konfiguracji zasoby fizyczne. np. wirtualna maszyna stosuje wirtualizację w celu emulowania pracy maszyny z danym systemem operacyjnym pozwalając przez to badać zachowanie tej maszyny i jej oprogramowania bez wpływania na realny system operacyjny, na którym pracujemy. Pamięć masowa, (ang.) mass storage memory – jest to pamięć trwała, przeznaczona do długotrwałego przechowywania dużych ilości danych. Pamięć masowa, w odróżnieniu od pamięci operacyjnej, nie adresuje pojedynczych bajtów oraz ma wydłużony czas dostępu.

Zastosowanie[ | edytuj kod]

  • Wirtualne Maszyny
  • Internet (Internetowe dyski) – Dane przechowywane w chmurze
  • Ramdysk
  • Subst
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • El Torito (standard CD-ROM)
  • El Torito to rozszerzenie do specyfikacji CD-ROM-ów ISO 9660. Zostało zaprojektowane aby umożliwić rozruch systemu operacyjnego komputera z CD-ROM-u. Po raz pierwszy została ona publicznie udostępniona w styczniu 1995 r. jako wspólny projekt firmy IBM i producenta BIOS-ów Phoenix Technologies.Płyta kompaktowa (ang. Compact Disc, CD-ROM – Compact Disc – Read Only Memory) — poliwęglanowy krążek z zakodowaną cyfrowo informacją do bezkontaktowego odczytu światłem lasera optycznego. Zaprojektowany w celu nagrywania i przechowywania dźwięku, przy użyciu kodowania PCM, który dzisiaj jest tylko jednym ze standardów cyfrowego zapisu dźwięku. Taką płytę nazywa się CD-Audio. Dzięki dużej jak na swoje czasy pojemności, niezawodności i niskiej cenie, dysk kompaktowy stał się popularnym medium do zapisywania danych.




    Warto wiedzieć że... beta

    Ramdysk – obszar komputerowej pamięci RAM, który jest wykorzystywany w roli pamięci dyskowej. Dzięki temu dalece polepszają się czasy dostępu, ponieważ ramdyski są mniej więcej tysiąc razy szybsze od napędów dysków twardych (HDD). Jednakże dane przechowywane w ramdyskach w przypadku odłączenia lub awarii zasilania są bezpowrotnie tracone, ponieważ umieszczone są w zwyczajnej, ulotnej pamięci RAM. W wyniku tego wyłączenie komputera oznacza utratę danych z ramdysku. Jednak są one doskonałym miejscem do przechowywania tymczasowych danych lub zdekompresowanych programów w krótkim czasie.
    Chmura obliczeniowa – model przetwarzania oparty na użytkowaniu usług dostarczonych przez usługodawcę (wewnętrzny dział lub zewnętrzna organizacja). Funkcjonalność jest tu rozumiana jako usługa (dająca wartość dodaną użytkownikowi) oferowana przez dane oprogramowanie (oraz konieczną infrastrukturę). Oznacza to eliminację konieczności zakupu licencji czy konieczności instalowania i administracji oprogramowaniem. Konsument płaci za użytkowanie określonej usługi, np. za możliwość korzystania z arkusza kalkulacyjnego. Nie musi dokonywać zakupu sprzętu ani oprogramowania. Termin „chmura obliczeniowa” jest związany z pojęciem wirtualizacji. Model „chmury obliczeniowej” historycznie wiąże się z przetwarzaniem w sieci grid, gdzie wiele systemów udostępnia usługi korzystając z podłączonych zasobów, z tą różnicą, że w chmurze obliczeniowej mamy do czynienia z podążaniem zasobów za potrzebami usługobiorcy.

    Reklama