• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Dyrektywa - informatyka



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Języki interpretowane to języki programowania, które zazwyczaj implementowane są w formie interpretera, a nie kompilatora. Teoretycznie każdy język może być kompilowany i interpretowany, dlatego rozróżnienie to polega na najczęściej stosowanych rozwiązaniach, a nie zależy od cech samego języka. Program w języku interpretowanym nie jest kompilowany, lecz jest przechowywany w postaci kodu źródłowego i dopiero podczas uruchomienia wczytywany, interpretowany i wykonywany przez interpreter języka.Przedsiębiorstwo (lub inaczej jednostka gospodarcza) – wyodrębniona prawnie, organizacyjnie i ekonomicznie jednostka, prowadząca działalność gospodarczą. Najczęściej definiowanym celem działalności przedsiębiorstwa jest osiąganie zysku poprzez zaspokajanie potrzeb konsumentów. W jego skład mogą wchodzić mniej lub bardziej odrębne jednostki gospodarcze, nazywane zakładami. Nieco inne znaczenie ma przedsiębiorstwo w języku prawnym.

    Dyrektywa – zdanie lub fraza języka komputerowego, umożliwiająca zlecenia bądź modyfikację realizacji określonych poleceń wydawanych przez użytkownika. Dyrektywy definiowane są zarówno w językach programowania, w powłokach systemów operacyjnych, jak i innych językach komputerowych. Należy jednak podkreślić, iż w wielu przypadkach użycie pojęcia dyrektywy, jest kwestią nomenklatury zastosowanej przez danego autora w odniesieniu do danego pojęcia języka komputerowego.

    JEAN to konwersacyjny język programowania dostępny w takich systemach komputerowych jak ICL 1900 czy zgodna z nim Odra 1300. Stworzony został w 1968 r. przez ICL i był wzorowany na języku JOSS.Biblioteka Użytkownika Mikrokomputerów - BUM- to seria wydawnicza książek z zakresu informatki, wydawana przez wydawnictwo NAKOM.

    Spis treści

  • 1 Stosowanie dyrektyw
  • 2 Dyrektywy w językach komputerowych
  • 2.1 Języki programowania
  • 2.2 Powłoki systemów
  • 2.3 Opcje kompilacji
  • 3 Zobacz też
  • 4 Przypisy


  • Podstrony: 1 [2] [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Nazewnictwo (zobacz też: nomenklatura) – zbiór zasad określający reguły nadawania nazw w danej dziedzinie. Umożliwia standaryzację nazw, pozwalając tym samym na łatwe dodawanie nowych elementów do słownika.
    Modyfikator – element kodu źródłowego, stanowiący frazę pewnej konstrukcji języka programowania, której zadaniem jest zmiana standardowego działania danej konstrukcji składniowej.
    Asembler (z ang. assembler) – termin informatyczny związany z programowaniem i tworzeniem kodu maszynowego dla procesorów. W języku polskim oznacza on program tworzący kod maszynowy na podstawie kodu źródłowego (tzw. asemblacja) wykonanego w niskopoziomowym języku programowania bazującym na podstawowych operacjach procesora zwanym językiem asemblera, popularnie nazywanym również asemblerem. W tym artykule język programowania nazywany będzie językiem asemblera, a program tłumaczący – asemblerem.
    Borland (w latach 1998-2001 pod nazwą Inprise) – amerykańskie przedsiębiorstwo dostarczające oprogramowanie i rozwiązania programistyczne do tworzenia aplikacji. Najbardziej znane z produktów Borland to kompilatory i zintegrowane środowiska programistyczne: Turbo Pascal, Delphi, C++ Builder, JBuilder; Kylix oraz C#Builder. W roku 2005 Borland zatrudniał ponad 1300 pracowników na całym świecie. W 2006 roku firma ogłosiła, że postanowiła się skupić na rynku zarządzania życiem produktu oraz projektowaniem oprogramowania i zarządzania projektami, w związku z tym oddział firmy odpowiedzialny za tworzenie i rozwijanie kompilatorów i środowisk oprogramowania został wydzielony jako zależna spółka - CodeGear, która później została sprzedana Embarcadero Technologies. Obecnie firma udostępnia głównie oprogramowanie oraz usługi związane z zarządzaniem cyklem życia aplikacji.
    Cykl życia programu – seria kolejnych zmian programu, w trakcie których sukcesywnie odbywa się dodawanie nowych funkcji oraz usuwanie powstających w trakcie rozwoju błędów (tzw. bugów).
    make – program powłoki systemowej automatyzujący proces kompilacji programów, na które składa się wiele zależnych od siebie plików.
    Optymalizacja kodu wynikowego – proces, w którym dosłowna wersja kodu źródłowego, zazwyczaj w postaci jakiegoś drzewa, jest przekształcana w postać umożliwiającą sprawne wykonanie.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.02 sek.