• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Dynastia sabaudzka



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Księstwo Sabaudii-Piemontu (Principato di Savoia) – samodzielne księstwo istniejące od roku 1416 do Zjednoczenia Włoch w XIX wieku. Państwem rządziła tzw. Dynastia sabaudzka (principi di Savoia). Na terytorium państwa od 1416 roku składały się prowincja Sabaudia (stolica - Nicea, dziś część Francji) i włoska prowincja Piemont ze stolicą w Turynie. Od 1743 do 1860 roku Księstwo stanowiło część składową Królestwa Sardynii.Sycylia (wł., łac. Sicilia, w starożytności Trinacria) – największa wyspa na Morzu Śródziemnym (25 710 km²), leżąca na południowy zachód od Półwyspu Apenińskiego, od którego oddziela ją wąska Cieśnina Mesyńska. Zamieszkuje ją około 5 milionów mieszkańców.

    Dynastia sabaudzka (wł. Casa di Savoia) (fr. La maison de Savoie) – dynastia panująca w Sabaudii i Piemoncie (1000–1732) (Księstwo Sabaudii-Piemontu niezależne od roku 1416), na Sycylii (1713–1720), w Królestwie Sardynii (1720–1861), w zjednoczonym Królestwie Włoch (1861–1946), w Hiszpanii (1871–1873) oraz w Chorwacji (1941–1943).

    Amadeusz I Sabaudzki, wł. Amedeo Ferdinando Maria di Savoia, hiszp. Amadeo Fernando María (ur. 30 maja 1845 w Turynie, zm. 18 stycznia 1890 w Turynie) – książę Aosty, od listopada 1870 do lutego 1873 król Hiszpanii z dynastii sabaudzkiej.Piemont (wł. Piemonte) – kraina historyczna i region administracyjny w północno-zachodnich Włoszech. Od zachodu graniczy z Francją, od północy ze Szwajcarią i regionem Dolina Aosty, od wschodu z Lombardią i Emilią-Romanią, a od południa z Ligurią.
    Herb dynastii sabaudzkiej jako królów Włoch

    Założycielem dynastii sabaudzkiej był hrabia Sabaudii Humbert I Białoręki (980–1047), który władał Sabaudią od 1003. Jego syn Otton (1010–1060), władał również Piemontem, dzięki małżeństwu z dziedziczką Turynu – Adelajdą. W 1416 roku król Niemiec Zygmunt Luksemburski uczynił władców sabaudzkich suwerennymi władcami przez podniesienie dotychczasowego Hrabstwa Sabaudii do rangi księstwa. Pierwszym suwerennym księciem był Amadeusz VIII (antypapież Feliks V). W 1418 roku Amadeusz VIII po śmierci ostatniego hrabiego Piemontu (swojego wasala) włączył go bezpośrednio do Sabaudii, ogłaszając się księciem Piemontu.Wiktor Amadeusz II (1666–1732) na mocy pokoju utrechckiego otrzymał w 1713 Królestwo Sycylii (zamienione w 1720 na Królestwo Sardynii) i tytuł królewski. Główna gałąź dynastii sabaudzkiej wygasła w 1831 na Karolu Feliksie. Młodsza linia, Carignano, odziedziczyła tron (w osobie Karola Alberta) i przyczyniła się do zjednoczenia Włoch, których pierwszym królem został w 1861 król SardyniiWiktor Emanuel II. Jego młodszy syn – Amadeusz panował w latach 1870-1873 w Hiszpanii. Ostatni król z dynastii sabaudzkiej, Humbert II, stracił tron po referendum konstytucyjnym w 1946, kiedy niewielka większość głosujących (54,3%) wypowiedziała się za wprowadzeniem republiki i udał się, nie podpisawszy abdykacji, do Szwajcarii, a następnie Portugalii.

    Chronologiczna lista władców i prezydentów Hiszpanii po zjednoczeniu królestw Kastylii i Aragonii pod berłem jednego monarchy 1516 roku.Zygmunt Luksemburski (Luksemburczyk), (ur. 14 lub 15 lutego 1368 w Norymberdze, zm. 9 grudnia 1437 w Znojmie) – elektor (margrabia) brandenburski od 1378, król węgierski od 1387, niemiecki od 1411, książę Luksemburga od 1419, król włoski od 1431, Święty Cesarz Rzymski od 1433, król czeski od 1419 (objął władzę w 1436).
    stary herb używany do czasów Humberta III

    Spis treści

  • 1 Hrabiowie i Książęta Sabaudii (1003–1718)
  • 2 Królowie Sycylii (1713–1718)
  • 3 Królowie Sardynii (1718–1861)
  • 4 Królowie Włoch (1861–1946)
  • 5 Władcy innych państw z dynastii sabaudzkiej
  • 6 Inni przedstawiciele dynastii sabaudzkiej
  • 7 Schemat dynastii
  • 8 Drzewa genealogiczne (uproszczone)
  • 8.1 Gałąź główna od 1034 do 1417 – hrabiowie Maurienne(ang.) i Chablais(fr.) 1034 - 1060, hrabiowie Sabaudii 1060 - 1417
  • 8.2 Gałąź Vaud od 1254 do 1359 – baronowie Vaud
  • 8.3 Gałąź Achaja od 1259 do 1418 – hrabiowie Piemontu
  • 8.4 Gałąź Racconigi od 1407 do 1605 – seniorzy Racconigi
  • 8.5 Gałąź główna od 1417 do 1713 – książęta Sabaudii
  • 8.6 Gałąź Tendé-Villars od 1498 do 1580 – hrabiowie Tendé i Villars
  • 8.7 Gałąź Nemours od 1528 do 1659 – książęta Nemours
  • 8.8 Gałąź Carignano od 1620 do 1831 – książęta Carignano
  • 8.9 Gałąź Soisson 1646/50 do 1734 – hrabiowie Soissons
  • 8.10 Gałąź główna od 1713 do 1831 – królowie Sycylii, następnie od 1718 królowie Sardynii
  • 8.11 Gałąź Villafranca od 1780 do 1888 – hrabiowie Villafranca
  • 8.12 Gałąź Carignano od 1831 do dnia dzisiejszego – królowie Sardynii, od 1861 do 1946 królowie Włoch
  • 8.13 Gałąź Genua od 1831 do 1996 – książęta Genui
  • 8.14 Gałąź Aosta od 1845 do dnia dzisiejszego – książęta Aosty
  • 9 Gałęzie nielegitymizowane lub morganatyczne
  • 9.1 Gałąź Collegno i Altessano od 1320 do 1598 – seniorzy, później hrabiowie Collegno i Altessano Inferiore
  • 9.2 Gałąź Busca od 1418 do 1613 – seniorzy Busca
  • 9.3 Gałąź Mirafiori i Fontanafredda od 1885 do 1943 – hrabiowie Mirafiori i Fontanafredda
  • 9.4 Gałąź Villafranca-Soissons od 1888 do dzisiaj – hrabiowie Villafranca-Soissons
  • 10 Przypisy
  • 11 Bibliografia
  • Hrabiowie i Książęta Sabaudii (1003–1718)[ | edytuj kod]

     Osobny artykuł: Władcy Sabaudii.
    herb używany od czasów Tomasza I
    herb królów Sardynii od 1720 r.
    Opactwo Hautecombe – miejsce spoczynku członków dynastii sabaudzkiej.

    Królowie Sycylii (1713–1718)[ | edytuj kod]

     Osobny artykuł: Władcy Neapolu i Sycylii.
    Wiktor Emanuel II, wł. Vittorio Emanuele II di Savoia-Carignano, właśc. Vittorio Emanuele Maria Alberto Eugenio Ferdinando Tommaso di Savoia-Carignano (ur. 14 marca 1820 w Turynie, zm. 9 stycznia 1878 w Rzymie) – pierwszy król zjednoczonych Włoch od 1861, z dynastii sabaudzkiej. Jego ciało spoczywa w Panteonie w Rzymie.Karol Feliks Sabaudzki, właściwie: Carlo Felice Giuseppe Maria (ur. 6 kwietnia 1765 – zm. 27 kwietnia 1831) – książę Sabaudii, Piemontu i Aosty. Król Sardynii w latach 1821-1831.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]




    Warto wiedzieć że... beta

    Humbert II, wł. Umberto II (ur. 15 września 1904 w Racconigi, zm. 18 marca 1983 w Genewie) – król Włoch od 9 maja do 12 czerwca 1946, z dynastii sabaudzkiej, syn Wiktora Emanuela III i królowej Eleny Czarnogórskiej. Ze względu na zaledwie miesięczny okres panowania nazwany „Królem Maja” (wł. Re di Maggio).
    Królestwo Sardynii – państwo historyczne istniejące już od średniowiecza, od 1720 pod rządami dynastii sabaudzkiej, w 1743 połączone z Księstwem Sabaudii-Piemontu.
    Wiktor Amadeusz II (ur. 14 maja 1666 w Turynie, zm. 31 października 1732) – władca z dynastii sabaudzkiej. Książę Sabaudii (1675-1732), król Sycylii (1713-1720), pierwszy król Sardynii (1720-1730).
    Otton Sabaudzki (ur. ok. 1017 – zm. 1 marca 1060) – markiz Susa łac. iure uxoris od prawd. 1046 do 1 marca 1060, hrabia Maurienne(ang.) i Chablais(fr.) po 18 grudnia 1051 do 1 marca 1060.
    Turyn (wł. Torino) – miasto w północno-zachodnich Włoszech, przy ujściu rzeki Dora Riparia do rzeki Pad, na przedgórzu Alp Zachodnich. Jest stolicą prowincji Piemont. Patronem miasta jest św. Jan Chrzciciel (święto obchodzone 24 czerwca).
    Język francuski (fr. langue française lub français) – język pochodzenia indoeuropejskiego z grupy języków romańskich. Jako językiem ojczystym posługuje się nim ok. 80 mln ludzi: ok. 65 mln Francuzów, ok. 4,5 mln Belgów (czyli 42%), ok. 1,5 mln Szwajcarów (czyli 20%), a także ok. 8 mln mieszkańców kanadyjskich prowincji Québec, Ontario i Nowy Brunszwik. Ok. 201 milionów osób na całym świecie używa francuskiego jako języka głównego (oszacowanie z 2009 r. według Organisation mondiale de la Francophonie), a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, w których francuski jest jednym z języków urzędowych, bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego, jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, w których jest jedynym językiem urzędowym.
    Eugeniusz Sabaudzki, fr. Eugène-François de Savoie, niem. Prinz Eugen von Savoyen, wł. Eugenio di Savoia-Carignano (ur. 18 października 1663 w Paryżu, zm. 24 kwietnia 1736 w Wiedniu) – książę Sabaudii, dowódca armii austriackiej, jeden z najwybitniejszych dowódców w dziejach świata.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.051 sek.