• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Dwumian



    Podstrony: [1] 2 [3]
    Przeczytaj także...
    Wielomian – wyrażenie algebraiczne złożone ze zmiennych i stałych połączonych działaniami dodawania, odejmowania, mnożenia i podnoszenia do potęgi o stałym wykładniku naturalnym.Sprzężenie zespolone – jednoargumentowe działanie algebraiczne określone na liczbach zespolonych polegające na zmianie znaku części urojonej danej liczby zespolonej.
    Przykłady[]
  • Sprzężenie[]

    Sprzężeniem dwumianu o wyrazach rzeczywistych nazywamy dwumian powstały z danego przez wzięcie elementu przeciwnego do drugiego wyrazu tego dwumianu. Sprzężeniem dwumianu jest dwumian . Jeżeli jest liczbą urojoną, to sprzężenie takie nazywamy sprzężeniem zespolonym.

    Wzory skróconego mnożenia – wspólna nazwa wzorów rozwijających wyrażenia postaci ( a ± b ) n ,   ( a ± b ± … ) n {displaystyle (apm b)^{n}, (apm bpm ldots )^{n}} oraz a n ± b n {displaystyle a^{n}pm b^{n}} gdzie n {displaystyle n;} jest liczbą naturalną.Zbiór liczb rzeczywistych – uzupełnienie zbioru liczb wymiernych. Zbiór liczb rzeczywistych zawiera m.in. liczby naturalne, ujemne, całkowite, pierwiastki liczb dodatnich, wymierne, niewymierne, przestępne, itd. Z drugiej strony na liczby rzeczywiste można też patrzeć jak na szczególne przypadki liczb zespolonych.

    Zastosowania[]

    Sprzężenie wykorzystuje się m.in. do usuwania niewymierności z mianownika:

  • .
  • Dwumian Newtona – tradycyjna nazwa twierdzenia nazywanego także wzorem dwumianowym (dwumiennym) lub wzorem Newtona, zgodnie z którym potęgę dwumianu ( x + y ) n {displaystyle (x+y)^{n}} można rozwinąć w sumę jednomianów postaci a x k y l {displaystyle ax^{k}y^{l}} . W każdym z tych jednomianów współczynnik a {displaystyle a} jest dodatnią liczbą całkowitą, a wykładniki przy x {displaystyle x} oraz y {displaystyle y} sumują się do n {displaystyle n} . Współczynniki a {displaystyle a} przy jednomianach są symbolami Newtona i nazywane są współczynnikami dwumianowymi.Liczba urojona – liczba, która podniesiona do kwadratu daje wartość ujemną. Pojęcie to zostało wprowadzone przez Girolamo Cardano w XVI wieku, lecz nazwę nadał im Kartezjusz w 1637 roku. Nie zostały szerzej zaakceptowane aż do prac Eulera (1707–1783) i Gaussa (1777–1855).


    Podstrony: [1] 2 [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.021 sek.