• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Dwór monarszy

    Przeczytaj także...
    Klientela – nazwa XVII-wiecznej szlachty bez majątków i dochodów, bądź też tylko z bardzo małymi majątkami. Stała się ona zależna od magnatów, którzy ich utrzymywali i wykorzystywali do realizacji doraźnych celów politycznych.Monarcha – osoba będąca głową państwa w monarchii. Tytuł monarchy zazwyczaj jest dziedziczny (z wyjątkiem niektórych państw, np. Państwo Kościelne, Polska z XVI-XVIII w.) i dożywotni.
    Malarstwo – obok rzeźby i grafiki jedna z gałęzi sztuk plastycznych. Posługuje się środkami plastycznego wyrazu, np. barwną plamą i linią, umieszczonymi na płótnie lub innym podłożu (papier, deska, mur), a dzieła zwykle są dwuwymiarowe lub dwuwymiarowe z elementami przestrzennymi. Twórczość malarska podlega zasadom właściwym dla danego okresu. Poszukiwanie odmiennych form wyrazu przyczynia się jednak do kształtowania nowych oryginalnych kierunków i niezwykłej różnorodności dzieł malarskich.

    Dwór monarszy – miejsce sprawowania władzy przez monarchę lub osoby przebywające w otoczeniu monarchy.

    W skład dworu wchodzili zarówno dygnitarze, jak i osoby niepiastujące żadnych urzędów państwowych. Za dworzanina uznać zatem należy marszałka, czy kanclerza jak i nadwornego lekarza, malarza czy kuchmistrza.

    Swoje dwory, wraz z oficjalistami, służbą, prywatnym wojskiem i klientami (nierzadko prawie stale przebywającymi na dworze), posiadali także wielcy feudałowie.

    Lekarz – osoba posiadająca właściwe kwalifikacje, potwierdzone wymaganymi dokumentami, do udzielania świadczeń zdrowotnych, w szczególności do: badania stanu zdrowia, rozpoznawania chorób i zapobiegania im, leczenia i rehabilitacji chorych, udzielania porad lekarskich, a także wydawania opinii i orzeczeń lekarskich, w zakresie swojej specjalizacji (art. 2 ustawy opublikowanej w Dz. U. z 2005 r. Nr 226, poz. 1943).Kuchmistrz (magister cuinae, magister coquinae, praefectus culinae) – był to najważniejszy urzędnik stołu królewskiego. Wbrew nazwie nie sporządzał on potraw lecz był zarządcą kuchni królewskiej. Kierował kuchennym personelem, oraz dbał o sprzęt używany w kuchni. Podczas królewskich podróży rozdzielał żywność pomiędzy członków dworu, a w czasie trwanie uczt asystował królowi przy stole, zapowiadając podawane potrawy. Z racji częstego przebywania w obecności króla urząd ten ceniono bardzo wysoko.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Kanclerz wielki koronny – w dawnej Polsce: urzędnik kierujący kancelarią monarchy oraz odpowiadający za politykę zagraniczną. Urząd ten pojawił się na początku XII wieku i był sprawowany przez osobę duchowną. W czasie rozbicia dzielnicowego każdy władca miał własnego kanclerza; po zjednoczeniu kanclerz krakowski wypierał kanclerzy ziemskich (urzędy te zanikły do XV wieku).
    Senior – w średniowiecznym feudalizmie europejskim określano tak osobę, która weszła w osobisty stosunek zwierzchni z wasalem.
    Wojska prywatne, wojska magnackie, armie prywatne, armie magnackie, oddziały nadworne – składały się głównie z zawodowych wojsk zaciężnych, zarówno narodowego jak i cudzoziemskiego autoramentu w XVI-XVIII wieku. Świetnie uzbrojone, wyszkolone i najlepiej opłacane. Nie podlegały władzy hetmańskiej, chyba że za zgodą właściciela (magnata), który na ogół stawał na ich czele. Wywodziły się z formacji senatorskich pocztów pańskich.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.017 sek.